Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Ik lees veel berichten over dat deze film zoveel lijkt op Amelie maar dat is mij erg meegevallen.

Deze film heeft een fantastisch script waarin op een visueel aantrekkelijke manier de oorlog ook ietwat grappig aan bod komt. Daarnaast is deze film niet zo zoet als Amelie. Zo worden er best wel mooi uitgevoerde moorden gepleegd en krijgt deze film van kijkwijzer niet voor niets het etiket 16 jr. en ouder.

Natuurlijk is Audrey Tatou wel weer van de partij, net zoals Dominique Pinon. Audrey speelt haar rol weer fantastisch en komt naar mijn mening gewoon het meest tot haar recht als een lief meisje. Het thema hoop wordt in de film leuk uitgewerkt.

Dat komt omdat Jeunet veel zijweggetjes aanboort. Geen irritante, overbodige of oppervlakkige zijweggetjes. Nee, vaak grappige zijwegen die naar later blijkt wat toevoegen aan het verhaal. O.a. De Corsicaanse vrouw en de postbode.

Stop daarbij leuke flashbacks van een kleine Audrey die als 10 jarige de vuurtoren wordt opgedragen, de mooie geel/bruin gekleurde waterplassen die weer geel/bruiner zijn dan gewoon geel en bruin, in het begin en leuke kleine rijmpjes bij bijzondere gebeurtenissen en Jeunet begint langzaam mijn favoriete regisseur te worden. De film haalt het niet bij Amelie of City of the Lost Children maar is absoluut de moeite waard om gezien te worden! Ik ben erg benieuwd naar Delicatessen. Deze film krijgt in elk geval een dikke 4*

door de franse taal vond ik het in het begin moeilijk te begrijpen waar de nadruk op lag

toen dat later duidelijk werd vond ik het toch de moeite waard om uit te kijken

voor mij een mooie film maar geen topper

Geweldig dit soort films, ik hou erg van deze stijl. Soms door het Frans verwarrend, maar het heeft ook juist weer zijn charme.

*4,5

Romantische film zoals eigenlijk alle romantische films moeten zijn. Prachtige film over onvoorwaardelijke liefde op de prachtige achtergrond van Frankrijk na de eerste wereldoorlog.

En deze film hoort natuurlijk gewoon in het Frans. Het had niet te verkopen geweest als deze film Engelstalig was geweest, zie bijvoorbeeld Chocolat. Best mooie film, maar dat Engels is erg irritant in een Frans dorp.

Het mooiste van deze film vind ik toch de vindingrijkheid. Zoals het geveeg op het bord door de dame in het koffiewinkeltje, de verwisseling van de laarzen etc.

Als alle liefdesfilms zoals deze waren dan zal ik daar toch veel meer van gaan kijken.

Ongelooflijk dat zo'n goede film slechts zo'n gemiddelde haalt. De fotografie is van ongekende schoonheid. Een dikke 5+

Die eindscene in die tuin is echt geweldig!!

Ik verbaas mij hier eigenlijk ook wel over. Dit zijn toch films die je maar 1 keer in de zoveel tijd tegenkomt.

Un Long Dimanche de Fiançailles heeft twee problemen:

1. Een iets te gecompliceert plot, dat vooral te ingewikkeld wordt doordat er veel te veel personages zijn. Bij oorlogsfilms heb ik al vaker het probleem gehad dat ik soldaten niet uit elkaar kon houden doordat ze bijna allemaal hetzelfde kapsel, dezelfde kleding, dezelfde leeftijd en hetzelfde postuur hadden, maar deze film doet er nog een schepje bovenop door ze ook bijna allemaal een snor te geven. Ik wist zelfs van de vijf ter dood veroordeelden al snel niet meer wie wie was. Op dat gebied was de openingsscène mij al kwijt. Erger is dat voor het einde al het voorgaande bijna verwaarloosbaar is en dat dat eigenlijk uit de lucht komt vallen.

2. De oorlogsscènes werken niet helemaal door Jeunet's kleurrijke sprookjesstijl. Ik hou wel van de sfeer in Jeunet's films, ook hier, maar niet als we een bloederige oorlogsdaad zien. Het neerschieten van mensen wordt haast verbeeld als een vrolijke gebeurtenis. En dat is het niet. Je kunt dit verdedigen door te zeggen dat het origineel is, maar het werkt niet helemaal.

Maar verder kan ik wel van de film genieten. De kleine details, de heerlijke sfeer en de typische personages zorgen voor een prettige filmervaring. Als het plot niet zo ingewikkeld was geweest was het allemaal wat beter tot zijn recht gekomen.

3,5*

Vergeleken met Amelie vond ik deze film eigenlijk nogal mat. Aan de ene kant een ingewikkeld plot met veel personages die soms lastig uit elkaar te houden zijn. Maar uiteindelijk komt het gewoon neer op een vrij rechtlijnig verhaal over een meisje op zoek naar haar vermiste geliefde. Al die verwikkelingen lijken alleen maar bedoeld om haar zoektocht te verlengen.

Ik wil me als kijker best inspannen om het verhaal van een film te doorzien, maar dan hoop ik aan het eind wel dat al die inspanningen mij iets extra's opleveren, een inzicht dat ik anders niet gehad zou hebben. Dat is hier nauwelijks het geval.

Er zit wel wat aardige humor in en de enscenering van die loopgravenoorlog maakt soms indruk. Voor mij was deze film geen tijdverspilling, maar zeker ook geen topper.

Prachtige film. Geen ingewikkeld, moeilijk in elkaar gezet verhaal, gewoon mooi om naar te kijken en te zien hoe haar zoektoch verloopt. Ik vond vooral haar gedachtes 'als ik eerder dan de auto om de hoek ben dan...' erg leuk en voor mij herkenbaar

4*

ja inderdaad erg herkenbaar

ik vraag me nog steeds af waarom die niet in de top 250 zit:?

Omdat er niet hoog genoeg op gestemd is

Trouwens, het was voor mij een verassing om Jodie Foster in deze film te zien. Ik verwachtte namelijk geen amerikaanse actrice in deze film. Wel knap van haar dat ze vloeiend Frans spreekt. Er zijn toch maar weinig Amerikanen die de moeite nemen om een andere taal te leren.

Supermooi verhaal en er hangt een lekker sfeertje, alleen af en toe wat verwarrend door de vele franse namen waarmee gegooid wordt.

Goede film, niet zo briljant als Amélie maar toch is dit weer een sterke samenwerking tussen Jean Pierre Jeunet en Audrey Tautou. Eerst vond ik de hele wirwar aan personages ook een beetje teveel maar kon toch niet zeggen dat het uiteindelijk moeilijk was om te volgen.

Visueel erg mooie film, maar het verhaal kon me niet echt boeien wegens te langdradig en te gecompliceerd. Het verbaast me niets dat deze film niet in de top 250 staat (daar hoort hij gewoon helemaal niet thuis): de plot is flinterdun, en de verschillende verhaallijnen worden gebruikt om dit te verdoezelen.

Een 3, net als voor Amélie Poulain.

door de franse taal wordt de film juist zo speciaal en met een bepaalde.....jeunet sfeer...

Erg goede film met een prachtige regie.

Audrey Tautou is zoals altijd goed op dreef en is zoals altijd een meerwaarde.

Cijfer: 4

Inderdaad ... het zou DOODzonde zijn als deze film in het Engels was geweest.

Ik ergerde me wat aan de surrealistische dingen in de film.
Te lang geleden gezien om een concreet voorbeeld te geven, maar eentje is me bijgebleven. nl. die zeppelin die daar dan opengeprikt wordt .
Op zich een leuke vondst, maar dat haalde het realistische onderuit.

Die zeppelin steeg toch naar het dak van de hangar waar hij zo'n drollig geluidje maakte wanneer hij opengescheurd/geprikt werd

inderdaad, dat vind ik nou net zo jammer aan bijvoorbeeld de film...parfume...dat moet gewoon frans zijn!!!

Gweldige indringende , sfeervolle mooie film , die scenes aan het front gruwelijk!Bingo crapiscule , hoe kom je er op?En de super bijrollen zoals die prostituee die wraak neemt op groteke wijze mangefiek !!! 5*

Prachtfilm die de horror van de eerste wereldoorlog feilloos aan de kaak stelt. Indringende frontbeelden worden afgewisseld met de queeste van het meisje dat haar vriend zoekt. Tatou speelt hier een bijzonder mooie rol. Zelfs Jodie Foster duikt nog even op met haar beste frans. 4,0

Geweldige film. Typisch Jean-Pierre Jeunet. Leuke karakters. Leuk dat er in een film met dit serieuze thema ook nog grappige momenten voorkomen.Ook erg mooie beelden.