Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Dit is een van de beste Franstalige films die ik in jaren gezien heb. Tatou speelt ook in deze film zeer goed.

Hoop negatieven berichten over deze prachtige film op de voorgaande paginas. Zal er wel vrij alleen in staan maar deze film sprak mij meer aan dan Amelie.

Visueel is de film weer prachtig met mooie, zachte zonnige kleuren wordt een sprookjesachtige plattelandssfeer geschept, dit in contrast met de veelal regenachtige, sombere loopgraven. Alhoewel ik moet zeggen dat zelfs deze er na mijn smaak toch nog iets "te mooi" uitzagen. Ik miste het ruwe, grauwe randje aan het oorlogsgeweld. In iedere scene lijkt het net alsof op ieder moment de zon kan doorbreken en dat is niet altijd even gepast in een oorlogsfilm. Een klein minpuntje.

Audrey Tautou speelt hier net zoals in Amelie 90% van de tijd het onschuldig, naief wicht. Veel meer dan met die grote bruine ogen de camera in kijken doet ze eigenlijk niet. Is dat erg? In dit geval niet. In Amelie had ik het na 2 uur wel een beetje gehad met haar. Zoniet in Un Long Dimanche... Ik vind haar rol hier een stuk boeiender en ze is er uitermate geknipt voor. Kinderlijk naief, maar vol overtuiging dat haar geliefde nog in leven is gaat ze op een bij voorbaat verloren zoektocht. Is er eigenlijk een romatischer plot denkbaar dan dit. Iedere strohalm grijpt ze aan om verder achter de waarheid te komen en als kijker wordt je meegetrokken in haar avonturen en ontmoetingen. Deze lijken soms wat fragmentarisch en verwarrend, maar dat is de queste van Mathilda ook en uiteindelijk volgt een mooie ontroerende ontknoping.

Dus, deze film geen ziel? te kitscherig? geen spanning? een verwarrend plot en een teleurstellend eind? Ik heb het er niet uit kunnen halen. Mijn 4 sterren heeft Jeunet met dit prachtig staaltje vakwerk.

Is dit al (zonder dat je er 37 euro voor moet neerleggen) als normale Nederlandse dvd uitgave uitgebracht?

http://www.vanleest.nl/pages/productview.asp?productid=756773&navid=47

Aha, ik met m'n domme hoofd overal kijken (FRS, Boudisque, Bol.com enz.) behalve bij van leest. Bedankt!

Werkelijke prachtige film met een zeer mooie Franse sfeer. De film bleef mij in ieder geval tot het einde boeien. 4*.

Een mooi gemaakte film - prachtige beelden. Voldeed maar gedeeltelijk aan mijn verwachting. Te sprookjesachtig verteld verhaal. Te lang middenstuk. Balans en snelheid van film zijn naar mening niet helemaal oke. Voor de beelden en eindscene een 3,5.

Uiterlijke fraaie film, 'nostalgische sfeer', boeiend, maar vrij ingewikkeld met een uiteindelijk te 'makkelijk' einde

Ingewikkeld omdat ik bij de introductie van de 5 personen al het spoor wat bijster ben. Het gaat allemaal wat vlug, en ik weet van sommige van de 5 ook niet meer waarom ze gestraft werden. Zoals ook niet bij Manech. Ik zie hem met een kijkertje ergens heen kijken, wordt hij vervolgens beschoten en beschuldigt van gevaarlijk gedrag?

De film is verder zeker boeiend, maar alle verschillende personen en kijkwijzen op het gebeuren maken het allemaal niet eenvoudig voor de kijker. Goed is dat de regisseur bepaalde stukken 'herhaald' en de personages de tijd geeft. Uiteindelijk weet ik nog steeds niet allemaal wie wie nou was, maar de rode draad weet de gemiddelde kijker wel te pakken te krijgen denk ik

Het einde vind ik dan wat teleurstellend: de hoerenlopende en teleurstellende detective komt opeens out of the blue met de oplossing. Wat daarna gebeurt vind ik wel weer mooi en ontroerend

3 sterren

franse films vin ik over 't algemeen verlvelend en zelfs saai maar deze en amélie poulain vind ik prachtig !!!!

Eindelijk gekocht, na maanden onbetaalbaar te zijn geweest op dvd. 'Un long dimanche de fiançailles' is een pàrel van een film die in 2004 behoorde tot de prachtigste prenten van dat jaar. 4.5*

Voor 10 euro gekocht vanmiddag. Ben benieuwd...

Waar gekocht?

Hij is E 8,99 bij bol.com (de SE)

Goede film,

In eenmaal uitgekeken, zonder plaspauze !!!

Geweldige Franse film, die ik meteen aan mijn top 10 heb toegevoegd. Deze film heeft iets dat de meeste films van dit moment missen, namelijk gevoel. Niet alleen gevoel als emotie maar ook als kunstvorm. De hele film straalt een aparte sfeer uit, die je ook ziet in Amelie. Ik vond de sfeer in Amelie geweldig maar het verhaal verschrikkelijk saai.

Deze film heeft de ideale mix: een prachtig decor met een geweldig verhaal.

Ik vind deze film samen met Vera Drake de beste van 2004. Dat terwijl ik het meest uitkeek naar Alexander en Troy, die in mijn ogen hopeloos mislukt zijn.

Ik had er veel van verwacht, maar viel toch een beetje tegen. Wel een goede film hoor, maar ik ga deze niet meerdere keren bekijken.

Amelie van Jeunet blijft toch zijn absolute hoogtepunt.

het is best een aardige film, vond wel dat ze meer terugblikken naar het front hadden moeten doen. de plaatjes van het platteland van Frankrijk schijn mooi gefilmd en het verhaal is ook wel goed

3,5

Film met twee gezichten. Het Audrey verhaaltje boeit weinig en de anekdotische filmstijl met voice over en flashbacks werkte in de eerste tien minuten van Amelie wel, maar wordt hier erg snel gedegradeerd tot een vervelend trucje. Daar tege over zijn de oorlogscenes prachting (met dank aan Paths of Glory) en zitten er veel prachtige plaatjes tussen. Misschien wel de mooiste oorlogsopnames die ik ken.

Helaas weet het geheel niet echt te boeien en duurt het eindeloos voordat het eind er in nauwelijks drie seconden doorheen wordt gedrukt. Jammer.

Krappe 3,5*

Dit is de op een na beste film die ik het laatste jaar heb gezien ( beste was "der Untergang" )

Schitterend filmwerk: 4,0 *

Grappig, ik had precies het omgekeerde. De zoektocht van Mathilde wordt naarmate de film vordert beter en beter. Daarbij is de herkenbare stijl van Jeunet alleen maar te prijzen. De manier waarop net als in Amelie de personages worden geintroduceerd is geen trucje maar een mooi stijlkenmerk, net als de onechte kleurstelling.

Daarentegen vond ik de oorlogsscenes niet zo sterk, onecht en weinig interessant.

De humor is wel erg fijn en geeft de film een hoge amusementswaarde, terwijl aan de andere kant het oorlogsleed, en vooral de impact die dat heeft op de achterblijvende vrouwen, behoorlijk indrukwekkend is.

Ik twijfel nog wat tussen de 3,5 en de 4*, maar ga gewoon voor het laatste.

Duurde me iets te lang, maar wel een mooie film! Ik was ook tevreden over het einde, en de stijl van Jeunet was ook weer geweldig, maar ik begreep alleen dat gele filter niet zo goed. Waarom was dat? Deed wel iets met de sfeer, maar ik ben benieuwd hoe alles er zonder uitzag.

De oorlogsscènes waren erg indrukwekkend, vond ik! Dat vind ik nagenoeg altijd, trouwens, ik heb voor zover ik weet nooit slechte oorlogsscènes gezien.

In de bak van 3 voor €25,- bij Van Leest. En die €8,33 is het meer dan dubbel waard! Prachtige film! Aan het begin niet gedacht, maar naarmate de film vordert, vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats, als 1 prachtige film!

4,5 sterren!

De scènes aan de kust werden allemaal in Bretagne gefilmd. De vuurtorenscène werd opgebouwd uit beelden van 3 verschillende vuurtorens, telkens ook allemaal te vinden in Bretagne. Exacte locaties heb ik niet, sorry.

Bij 'Un Long Dimanche de Fiançailles' herhaalt Jean-Pierre Jeunet weer eens zijn bekende trucje: criticasters kunnen dit vervelend en inspiratieloos vinden, maar voor een Jeunet-liefhebber als ik is het toch weer een bijzonder mooie en aangename film geworden.

Bij Jeunet's films staat voor mij de beeldenpracht centraal: in al zijn langspeelfilms (behalve over ' Alien: Ressurection' kan ik me niet uitspreken ; zie er een beetje tegenop om deze film te bekijken) zijn de filmbeelden telkens pareltjes waaruit je kan afleiden wat voor een perfectionist Jeunet als cinematograaf is. De tinten zijn werkelijk prachtig en zorgen voor een een pakkende en efficiënte breuk tussen het romantische plattelands- en stadsleven en de harde oorlogsscènes.

De film heeft een vrij ingewikkeld verhaal om te volgen, gelukkig krijgt de kijker voldoende flashbacks te verwerken om toch nog bij te blijven. Desondanks had ik toch nood aan een tweede kijkbeurt om helemaal mee te zijn met het verhaal en de evolutie van de personages.

Jeunet weet wederom de juiste acteurs te kiezen, vond dat niemand een flauwe prestatie neerzette, en doorheen de film zijn enkele typische Jeunet-vondsten te ontdekken (de bril, de hoop die Mathilde tracht te scheppen uit banale situaties,...).

De muziek van Badalamenti is wederom erg goed gekozen en prachtig in de film verwerkt: puike score.

Enigste minpunt voor mij waren de CGI-effecten: ik heb het sowieso al niet voor CGI, maar in deze film trof ik toch enkele bijzonder trieste zaken aan. Zo vond ik althans de ontploffing van de hangar met de zeppelin érg fake overkomen, en ook het moment waarop de soldaat de lucht in gekatapulteerd wordt zag er niet echt uit. Ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die zich hier niet aan storen, maar bij mij deed het toch telkens weer pijn om deze scènes te bekijken.

'Un Long Dimanche de Fiançailles' is louter en alleen omwille van zijn verhaal mijn minst favoriete Jeunetfilm (wederom: 'Alien: Ressurection' nog niet bekeken, beschouw dat niet als een authentieke Jeunetfilm), dat blijft 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' die érg nipt gevolgd wordt door 'La Cité des Enfants Perdus', maar het is een film die er érg mooi uitziet en volgens mij zeker genoeg in zijn mars heeft om de modale filmliefhebber te plezieren.

Mijn oordeel: 3,5* (wie weet verander ik dat nog wel naar 4*, maar ben gewoon van plan om vanaf nu enkel +4 te geven voor films die me compleet overdonderen).

erg leuke vermakelijke film, heb me geen enkel seconde verveeld, goede acteerprestaties en een goed verhaal. top.

Ik vond deze film toch een beetje een kopie van Amelie: de stijl komt erg overeen (welke ik beter vond passen bij een film als Amelie) en ook de hoofdpersoon heeft veel weg van het personage Amelie.

Toch vond ik het een mooie film, met schitterende beelden en een vermakelijk verhaal. Maar juist doordat er veel overeenkomsten waren met Amelie ga je toch vergelijken en dan komt deze als een soort herhalingsoefening uit de bus, wat jammer is want de film op zichzelf is zeker wel goed te noemen.

Mooie beelden, goed verhaal, niet te voorspelbaar, niet te ingewikkeld. Gewoon lekker ervoor zitten, de tijd nemen, genieten van het acteerwerk en vooral het mooie camerawerk met de fraaie landschappen. 4*

Zozo. Heel wat negatieve commentaren hier toch. Nu eindelijk dan eens de opvolger van Amélie gekeken. Natuurlijk ga je deze onbewust vergelijken met dat meesterwerk. Maar ik trachtte zo objectief mogelijk naar de film te kijken zonder al te veel vooroordelen ed.

En ja, na het kijken van deze film kan ik concluderen dat deze toch wel wat weg heeft van Amélie. Maar mij stoorde dat in geen geval. Dit is werkelijk een prachtige film met weer wat typische Jeunet kenmerken. Leuke personages, prachtig camerawerk, leuke kleine vondsten, wondermooie beelden,... Allemaal dingen waardoor deze makkelijk boven het gros van de films uitstijgt.

Het verhaal was goed gevonden, al was het soms wat voorspelbaar. Maar weer stoorde mij dat totaal niet. Ik heb echt genoten van haar "hopeloze" zoektocht. Het is allemaal zo mooi, zo charmant, zo sprookjesachtig. Sommigen ervaren dit als zijnde irritant, voor mij werkte het wonderwel.

Kortom een zeer goede film die ik toch net iets minder vond dan Amélie.

4.5*

those are the words man!

Jean Pierre Jeunet was al met dat soort van genre bezig van voor hij Amelie uitbracht. Het is gewoon zijn stijl van filmen.

Goede films trouwens 4*

Wat een platte opmerking van Norma . Omdat er 2 overeenkomende acteurs inzitten, en hij een eigen film stijl heeft?

Geweldige film, maar niet beter dan Amélie (want, van dezelfde regisseur = hoge verwachtingen) 8/10.