Avalon (2001)

Het is nu al een tijdje geleden dat ik nog een film heb gezien. De honger was groot na meer dan een week zonder. En dan krijg je zoiets voorgeschoteld... Een dijk van een film die boeide van het begin tot na de aftiteling.

Wat mij al snel opviel waren de prachtige plaatjes. Het kleurengebruik vond ik echt subliem. Voeg daar die wondermooie soundtrack aan toe en het kon eigenlijk al niet meer mislopen. De sfeer die de film uitstraalt, mede door het gezapige tempo, zorgde ervoor dat ik in een soort dromerige roes verkeerde.

Het verhaal lijkt op het eerste zicht vrij standaard, maar toch leuk dat er eens een andere draai aan wordt gegeven. Het plot vond ik eigenlijk van bijkomend belang, aangezien ik zo onder de indruk was van de beeldenpracht. Avalon was een aaneenschakeling van indrukwekkende scenes, die naarmate de film vorderde steeds boeiender werden.

Na GitS kon deze Oshii mij ook zeker bekoren en ik kijk uit naar meer werk van deze man. Ik kom voorlopig aan een 4*, al ben ik er zeker van dat dit bij een herziening nog verhoogd wordt.

Kan iemand me uitleggen wat de betekenis is van eten in de film? Je ziet de hoofdrolspeelster nauwelijks of misschien wel helemaal niet eten, terwijl er twee scenes in een restauran zijn. Dan gaat ze op een gegeven moment koken, duurt erg lang, en dan blijkt t voor de hond te zijn. Wat is er bovendien met die hond aan de hand? Waarom is ie verdwenen en staat ie aan het eind op die posters?

Vandaag de 2 disc editie gehaald. Ben erg benieuwd.

'Een film in de stijl van The Matrix' zeggen ze dan op het hoesje. Waarom moet dat nou vraag ik me af. Storend.

Inderdaad, echt verschrikkelijk!

Heb de mogelijkheid om de "Avalon Memorial Box" te kopen voor 30 euro. Twijfel nog een beetje.

Misschien is nu net de stijl wel heel anders als in the Matrix, maar verder zijn vergelijkingen tussen de twee film snel gemaakt natuurlijk.

Moeilijk.

De film heeft zijn flaws, dat is een zekerheid, maar op momenten is Avalon werkelijk verbluffend. Vooral de eerste 45-60 minuten waren erg mooi. Dat desolate, de grijze setting, de betoverende soundtrack, een algemeen gevoel van wanhoop. Heb nu de DVD menu opstaan met dat prachtige nummer. Geeft perfect de sfeer neer van de film.

Toch vond ik Avalon op momenten moeilijk te verteren. Vond de hoofdpersonage net iets te 'stoer'. Vaak werkt dat helaas niet bij vrouwelijke actrices. Dialogen waren af en toe best brak, en dan vooral op het einde. Net iets teveel gepraat. Vond het jammer want deze film vroeg om een wat rustigere aanpak.

Dat einde wordt enigszins ook verstoord door het onbegrijpelijke bombastische ommekeer tijdens de opera. Dit was echt niet nodig imo en haalt veel kracht weg uit de scene. Het had wat subtieler aangepakt mogen worden nogmaals.

Het verhaal was erg aangenaam. Niet straightforward maar filosofisch. Probeer nog uit te pluizen wat Avalon precies te vertellen heeft maar het lijkt me duidelijk dat dit een uithaal is naar de isolatie van de mens door middel van computers e.d. Beetje kortaf hoe ik het hier neerzet maar eerlijk gezegd vind ik het script hier niet het belangrijkste.

Onderhond heeft vaker de kookscene als favoriete scene genoemd en ik denk dat ook dat mijn favoriete scene is uit de hele film. Was alles in de lijn van die scene geweest had dit ongetwijfeld 5* gehad. Moet het nu helaas op 4* houden. Heb gewoon het gevoel dat hier wat meer in had gezeten.

Verschrikkelijke poster by the way.

Nou.

Past wel bij de film.

Kan altijd nog erger. Staan ten minste geen gele handschoenen op.

?

Zie 39412

Welcome to Avalon...

'Avalon' verdient tonnen vol met lof wanneer we spreken over zijn fabuleuze fotografie en gebruik van kleur, de inventieve montage en precieze kadrering. Foutloze shots domineren deze film en creëeren zodoende een sfeerbeeld dat de perfectie benaderd. Het geheel bekomt moeiteloos een uiterst dromerige sfeer, afgewisseld met post-oorlogse en quasi apocalyptische taferelen.

Qua algehele sfeerschepping zit het met andere woorden helemaal snor. Qua inhoud en thematiek krijgen we voldoende aangeboden om onze hersenen op volle toeren te doen draaien, een stevige 'mind blowing'-trip bij momenten.

Toch heb ik bij een eerste visie een zekere kilte en terughoudendheid ervaren, die me weerhoudt om 'Avalon' te bestempelen als een meesterwerk. Een tweede visie zal alvast met meer openheid gebeuren en zo enkele belangrijke details en emoties extra in de verf zetten. Slechter zal het er ongetwijfeld niet op worden.

De inleiding fungeert als een soort tutorial waarin Oshii ons duidelijk wil maken wat hij technisch allemaal in zijn mars heeft, maar vooral een eerste duidelijk beeld wil scheppen van de stijl die hij gedurende de resterende tijd zal hanteren. Behalve in het slot, waar Oshii plots overschakelt naar pure theatraliteit. Sommigen zullen dit zien als een afbreuk op de voorafgaande stijl en een zwak moment van Oshii. Ik zie het echter als de ultieme mogelijkheid om deze klassieke manier van filmen onderuit te halen en zo de eigenheid van de regisseur extra te benadrukken. Dat kon je merken aan de lichte variaties qua camervoering, waardoor Oshii zich toch opvallend differentieerd van dit soort theatrale mise-en-scène.

Ook opvallend is de keuze voor slechts twee muzikale stukken. Twee uitersten, rustgevend en oppermachtig, die toch universeel bruikbaar zijn. De scenes waar het wordt gebruikt krijgen 'spontaan' een stevige boost.

Enige vergelijking tussen deze en 'The Matrix' vind ik een vrij typische vaststelling.

'Avalon' richt zich op een individu dat wenst een hoger doel te bereiken, zowel in het spel als in het leven. Iemand die bovendien haar grip op de realiteit verliest, wederom prachtig benadrukt door dé hond, een eeuwig symbool voor trouw. Tenslotte is de centrale vraag dan ook welke realiteit de echte is en welke realiteit uiteindelijk het meest ideaal is voor het verdere leven.

'The Matrix' is ook geconcentreerd op een individu, maar duidelijk gereflecteerd naar een gehele beschaving. Het doel is het redden van die beschaving, met de ultieme opoffering als resultaat (bijbelser kan haast niet).

Uiteindelijk komt 'Avalon' het sterkst naar voren, aangezien er hier meer emotionele en visuele impact wordt uitgeoefend op de kijker.

een voorlopige 3.5*

Toch maar die Avalon Memorial Box gekocht. Best gave uitgave, met 2 discs en een pre-production book. Wel in het Japans, maar tis toch vooral plaatjes kijken .

Fraaie en fascinerende (en in die zin spannende) film. Alleen de muziek stoorde mij. Effectief als filmmuziek, maar als je er *echt* naar gaat luisteren, waartoe de film je quasi"dwingt", sorry, ik vind het kitsch. Bij mij sloeg de slot scène daardoor eigenlijk dood.

Overigens, er wordt hier herhaaldelijk gesproken over operamuziek, maar die associatie kan ik niet volgen. Er wordt eerder een kerkelijke genre als mis of requiem gesuggereerd, wat volgens mij ook meer aansluit bij "Avalon".

4 sterren

In het Pools zingt dat koor dingen als;

Het leven is een groot avontuur,

Het leven is de weg van de mensheid,

Het levenis weg naar de wereld van God,

Avalon, Avalon.....

Echt waar? Het is dan te belachelijk voor woorden, als dat zo is. Lijkt alsof de script geschreven is door de gemiddelde basisschoolleerling.

Stoort je hé, dat ik Yi Yi zo laag gegeven heb.

Ik vond dat wat ze precies zongen ook wel een beetje 'stom' eigenlijk... Maar goed, het stoorde niet echt omdat dat wel mooie momenten waren, met dat koorgezang.

tjonge die tram in die sombere half verlichte straat

Wat ik hier boven schreef was even uit mijn hoofd wat mij te binnenschoot. Niet helemaal correct, maar ik luister de score nog heel vaak, waarbij ik meer op dramatiek let, dan dat ik volledige vertaling kan opdreunen:

Life is a wonderful adventure

Life is a travel through storms

Life is an Unusual travel

Life is a travel through many storms

Avalon a fulfilled dream

You see a land behind morning myst

Avalon a secret land

Get to know your true Avalon

Life is a wonderful adventure

Life is a travel through storms

Life is an Unusual travel

Life is a travel through many storms

Avalon a land of secrets

Avalon a fulfilled dream

You see a land behind morning myst

Avalon a secret land

Get to know your true Avalon

Avalon ...

Magic land

Avalon

waarom zijn de songteksten stom? het is toch waar? en daar is waar de film ook nog over gaat. inclusief knipoog naar de realiteit waar wij nu in menen te leven. is life what you think it is? of is het nog iets veel verder... iets beyonddd dat.

een programma dat eeuwig duurt is geen spel meer, wordt er in de film gezegd. als mensen hebben we de keuze te kiezen om het goddelijke in de hedendaagse realiteit te zien, of het machinematige. wat kies je dan? te leven voor god of voor een machine? de actrice lijkt te kiezen voor een machine, als ze gewapend met pistool wantrouwig 'de realiteit' instapt. god is dan een poster geworden waar je langsloopt en de hond ziet waar je van hield. een herinnering.

de songteksten vind ik dan ook helemaal niet stom of basisschoolachtig. het past er precies bij. get to know your true avalon! thats what lifes all about!
4

Dit is gewoon een Mindfucker maar het werkt voor geen meter. Is eigelijk wel jammer had er meer van verwacht.

't is alleen qua core geen mindfucker. In die optiek hoeft het dan ook niet te werken.

Als je Avalon definieert met één woord en dan nog wel af doen als alleen mindfuck dan doe je de film erg tekort.

Avalon is visueel prachtig en extreem sfeervol, alleen die twee elementen die hier op zijn puurste te bewonderen zijn, maken deze film al tot een pareltje. Ook voor mij persoonlijk zeer belangrijke elementen, als deze elementen al zo goed uitgewerkt zijn is derest maar bijzaak. Daarnaast kent de film ook nog zeer diepe filosofische stof.

Om maar even wat op te noemen.

Ik begrijp er maar de helft van, maar symboliek en mindfuckerij zijn twee compleet verschillende zaken.

Daarbij is de Matrix vergelijking gewoon nog steeds irrelevant. In dacht opzicht heb je dan wel weer gelijk, wie een tweede Matrix zoekt moet hier inderdaad (gelukkig) niet zijn.

Wat de film?? of mijn bericht??

Schitterende film,

Mijn 1ste Oshii. Hij blinkt vooral uit op het gebied van sfeer. Prachtig begin, waarbij je gelijk een computerspel wordt ingezogen met prachtige beelden van soldaten die in slow motion over de sloot springen en dikke rookwolken van explosies die van dichtbij worden ontleedt. Mooi geelachtig/grauw kleurengebruik die mij deed denken aan Jeunet `s laatste film. Ik ga nu eerst maar eens achter Ghost in the Shell aan. Ben benieuwd wat ik kan verwachten.

De mooie beelden blijven gelukkig voortduren, met als hoogtepunt de letters op de computer, die in Ashes iris weerkaatsen. Ik vond het ook leuk om aanwijzigingen te zoeken waaruit bleek dat de grens tussen realiteit en SF langzaam vervaagde. De close up waarin we van dichtbij iemands onbeschofte eetmanieren mochten aanschouwen had van mij niet gehoeven.

Tijdens het intro wordt er trouwens prachtige muziek gedraaid, onder het genot van vele draaiende letters die uiteindelijk een gehele naam vormen. De andere muziek mag er ook zeker wezen. Ik had bij deze film ook nooit zoveel muziek verwacht, maar was blij verrast. Het koor dat onder leiding van de dirigent, synchroon lopend met de climax van deze film nog maar eens even flink aanzet. Super!

Overigens schandalig ondergewaardeerd deze film. Hij degradeert de makers van The Matrixx tot mensen die nog even in level C mogen oefenen. 4,5*