New Nightmare (1994)

Het idee is zeker origineel en daarnaast vind ik het ook een mooie gedachte dat Wes Craven hoogstpersoonlijk een einde maakt aan de door hem ooit begonnen Nightmare reeks. Ondanks dat de film niet echt een sequel te noemen is en meer op zichzelf staat, is het toch een leuke en originele afsluiting van een geslaagde horrorreeks.

Veel geweldige cameo's en bijrollen, leuke knipgen naar de andere delen uit de reeks, een heerlijke dubbelrol van Englund en veel schitterende momenten. Met als hoogtepunt de moord op Dylan's oppas Julie á la de moord op Tina Grey uit de eerste film en natuurlijk Freddy's verschijning in de Amerikaanse talkshow met Heather Langenkamp.

4,5 sterren.

Het begint allemaal weer leuk en interessant, want welke film gaat er nu over de acteurs en regisseur zelf? Allemaal erg origineel. Maar algauw slaat het weer om naar iets wat we in de rest van de reeks ook allemaal al gezien hebben.

Zoals Waku eerder al zei: dit vervolg is geforceerd. Ze moeten iets hebben om Freddy weer terug te laten komen en dan verzint Craven maar zoiets. Ik zat hier in ieder geval helemaal niet op te wachten.

De special effects op het einde waren trouwens helemaal zwaar bagger. Zelfs voor een film uit 1994 komen de special effects op mij over als die van een film uit de jaren 80.

Al met al een leuk begin en Robert Englund doet weer erg zijn best als Krueger, en maakt er toch nog iets grappigs van.. een 2,5* voor Englund en het leuke begin van deze verder oninteressante film

Hehe, ik vond dit zeker een aardig deel (de beste na het oritineel). Een leuke twist aan het originele verhaal.

3*.

Laatste film uit de reeks gisteravond gekeken. De film moet wat op gang komen maar de sfeer uit de eerste delen is weer redelijk terug. Lekkere spanning en enge stukjes. Dat iedereen zijn eigen speelt is inderdaad origineel en hiermee sluit je reeks met een voldoende af. Freddy was minder komisch, hij straalde meer de boeman uit en dat is zeker positief. Wat me wel heel erg tegenvalt is het aantal doden dat in de film valt. Ten eerste vrij weinig en ten tweede zie je er ook heel weinig van. Op dat gebied viel het mij wel tegen.

Na de vreselijke vertoning van het 6de deel is dit wel nog een waardige afsluiter.

Ik vind het idee op zich best leuk. Het leverde ook weer eens een ander soort spanning af. De Elm Street reeks is best een inconsistente reeks dus dit als einde kan er ook best nog bij.

Wel leuk om te zien ook na de 6 vorige delen. Vele verwijzingen en knipoogjes. Het zal alleen nooit echt klikken tussen Freddy en mij. Vond de film eigenlijk nog best spannend tot Freddy zelf in beeld komt, dan werd het allemaal iets minder.

Beste scene vond ik die op de snelweg, het einde was het minste deel van de film. Het hele Hansje en Grietje gegeven was ook een beetje ongepast.

Maar aardige afsluiter, wat mij betreft samen met deel 5 de beste uit de reeks.

3.0

Een matig slot aan verder een lollige filmreeks. Deze film draaft te veel door op het eind met erg afwisselende sfx, laat staan dat het echt eng wordt. Eerdere delen konden mij beter de stuipen op het lijf jagen. Het masker van Englund leek me lelijker, plasticachtiger dan normaal. Het verweven van realiteit en de film zelf is wel aardig, maar daar had vast nog weel meer uitgehaald kunnen worden.

Wes Craven komt met dit definitieve laatste deel nog 1 keer zelf terug om te laten zien hoe het ECHT moet.

Toen ik deze New Nightmare voor het eerst eind jaren '90 op TV zag viel hij me zwaar tegen, omdat ik oa de coole one liners miste en vond dat er sowieso te weinig Freddy in de film zat. Uiteraard lag dat toen aan het verwachtingspatroon wat ik bij deze reeks had (ik kende toen alleen delen 1 t/m 3).

Echter, ik kom nu op deze menig terug, nadat ik van de week de gehele (onvolprezen) Nigtmare box herbekeken heb.

Ik vind dit deel zonder enige twijfel het beste van de hele reeks.

Zelfs het eerste deel vind ik niet zo goed als deze New Nightmare.

Ongeloofelijk goed bedachte gimmick van Craven om de acteurs zich zelf te laten spelen: Langenkamp, Englund, Saxon,

maar ook Craven zelf en zelfs zijn eigen producer, zijn gewoon in de film als zich zelf te zien en dat levert een paar leuke scene's op.

Ik vraag me zelfs af of iedereen die je bv daar in het gebouw van New Line Cinema rond ziet lopen ook in het ECHT daar werkt.

Het scenario is -voor dit genre- werkelijk briljant te noemen. Van de ene kant neemt het zich zelf totaal niet serieus (incl allerlei inside jokes), maar van de andere kant is de spanning/horror niet meer zo volwassen en goed geweest sinds het eerste deel.

Er is dan ook nog al het een en ander veranderd t.o.v. de vorige delen:

Freddy ziet er stukken anders uit, cooler en eigenlijk enger, als ooit te voren en ook heel de invuling van dit personage is een stuk volwassener.

Weg zijn de vlotte, jolige one liners, om de lachers op zijn hand te krijgen. Het is dit maal dodelijke ernst bij Freddy en dat zullen we weten ook.

De finale mag er dan ook wezen en is spannender dan de gehele delen 4 t/m 6 samen.

Wat mij betreft het beste deel uit de reeks,

ik geef hem dan ook een negen, ofwel 4,5 ster.

Waardige afsluiter

Na deel 5 en 6 had ik schrik van hoe de reeks zou eindigen vermits het maar slechter en slechter werd maar New Nightmare is me zeer goed bevallen.

Heel het concept is zeker origineel te noemen en ook zitten er een aantal geweldige verwijzingen naar de vorige delen in. De moord op Julie de moord op Tina uit deel 1, Freddy die You're all my children now" zegt gebeurt ook in deel 2, ... Ook leuk om nog een aantal van de oude acteurs te zien waaronder Heather Langenkamp, John Saxon en natuurlijk de geweldige Robert Englund in een geweldige dubbelrol.

Freddy ziet er weer cool uit, al mistte ik wel zijn hoed en droeg hij opeens een lange jas maar zo zag hij er op een manier wel enger uit. Heel het verhaal is dan ook een pak spannender dan deel 5 en 6 bij elkaar.

Een zeer dikke 3.5* al kan dat wel stijgen na een herziening.

Ik begrijp de hoge score niet. Het was wel leuk dat je Robert Englund himself zag maar ook in zijn rol van Freddy Krueger. En je zag de regisseur Wes Craven erin en dat was wel apart. Maar moet zeggen dat Wes Craven echt slechte vervolg films maakt zoals The Hills Have Eyes 2, Scream 2 en 3. Toch vond ik deze film eigenlijk niks.

zeer aangenaam verrast door dit deel. Ik moet zeggen dat het al een tijdje geleden is dat ik nog een Elm-film heb gezien, maar ik vond het concept van 'Wes schrijft script' wel zeer goed gevonden . Freddy is het merendeel van de film wel niet te zien, maar het slot maakt dat meer dan goed. Al is het allerallereinde dan misschien weer een beetje overdreven, maar goed... in een droom is alles mogelijk natuurlijk

3.5*

The End!

Nu heb ik de hele Elm Street reeks gezien en ik ben blij dat na een zwak 5e deel en een vreselijk slecht 6e deel de serie toch waardig wordt afgesloten met deze New Nightmare.

Alles wat slecht was aan de vorige delen (dom verhaal, slechte effecten, weinig Krueger, bedroevend acteren) wordt hier wel aardig positief vervangen. Nouja, minus dat kleine kind dan. Daar heb ik me wel heel erg aan gestoord met dat domme gekrijs en die belachelijke zware stem als Krueger voor hem sprak. Na zijn 1e scene hoopte ik dat Krueger hem zou spiesen, maar helaas....

Verder heb ik me goed vermaakt met dit slotdeel. Grappig dat Englund en Craven er zelf in zitten. En gelukkig is Freddy vaak in beeld en zijn sommige scene's eindelijk nog eens voorzien van een goede spanningsopbouw, zoals het origineel had. Zeker de scene in het ziekenhuis waar Freddy die vriendin van Heather over de muur en het plafond sleurt is geweldig!
Deed me weer denken aan die mooie slaapkamerscene uit het origineel. En zo had je wel meer momenten.

Robert Englund heeft met Krueger door de reeks heen toch wel een mooie memorabele rol neergezet. Jammer dat niet alle films goed waren, maar het lag zijn niet aan zijn optredens.

3,5*

Waardige afsluiter van de A Nightmare on Elm Street reeks, waar het vorige deel echt een baggerwerk was pakt Craven zelf de draad weer op in een vermakelijk laatste deel.

De film is lekker spannend, spannender dan bijna alle voorgaande delen eigenlijk. De soundtrack is lekker creepy en het verhaal is eigenlijk het beste in de hele reeks(op deel 1 na).

Lekker origineel uitgangspunt, wat toch ook vaak best leuke momentjes met een knipoog oplevert.

Freddy is ook weer aanwezig en hij is eigenlijk enger dan ooit, hij heeft een veel engere uitstraling in deze film. Gelukkig is hij nog wel een beetje Freddy en komt dus ook met een paar foute oneliners.

Helaas kakte de laatste 20 minuten een beetje in en zag je toch ook dat de make up van Freddy een beetje plastic oogde, vond ik het in deel 1 toch beter.

Al met al een prima afsluiter en lang niet zo slecht als het belabberde 6e deel.

3,5*

Waardig.

De laatste uit de onlangs verschenen bluraybox van Warner is dit deel 7. Geregisseerd door de regisseur van het origineel, Craven. Tijdens de extra's legt hij een en ander uit in korte interviews, waaruit al snel blijkt dat hij allesbehalve een duidelijke lijn kon halen uit de voorgaande 5 vervolgen. Tevens meldt hij dat zijn grootste motivator voor dit deel een grote som geld was. Een en ander doet allerlei vraagtekens oproepen, maar de extra's zijn ook bij dit deel nogal summier en blijken voornamelijk te zweven rond soundbytes.

De film werd er in elk geval niet veel minder door, waarschijnlijk. De geestelijk vader van Freddy gooide het roer volledig om en kwam met 'film in film' op de proppen. Van knipogen gesproken. Dit levert een spannend werkje op, dat vooral tot de verschijning van dromendief Freddy uiterst sfeervol is. Zoals gebruikelijk bij de serie gaat de trucendoos pas echt open in dromenland. Al valt dat ditmaal een beetje tegen en zijn de special effects nogal wisselvallig. Met name tijdens de ietwat teleurstellende finale. Toch is dit een van de meer vermakelijker delen en een waardige afsluiter van de beroemde horror-reeks.

Goed.

Toch met gemak het beste vervolg uit de reeks. Craven heeft een goede keuze gemaakt door qua script niet terug te grijpen op andere delen en daar rare dingen bij te verzinnen (kun je het je voorstellen hoe het was geweest als Freddy nu een hond had gehad), maar een compleet origineel script te maken. Vergezocht? Misschien een beetje, maar door de gigantische hoeveelheid knipogen maakt het allemaal niets uit. Blijkt uiteindelijk toch maar weer dat een reeks als deze gewoon de hand van zijn schepper nodig heeft om tot grote hoogtes te komen.

Ik noemde al een grote reeks knipogen, maar dit neemt niet weg dat de film in tegenstelling tot het ronduit melige zesde gedrocht, behoorlijk duister en serieus is. Freddy's make-up is overtuigend, de moorden zijn lekker bloederig en de uitspattingen van het freaky kind zijn goed gedaan. Heather Langenkamp acteert in de tussentijd iets beter, maar blijft op een bepaalde manier toch ook die jeugdige onervarenheid van Nancy houden, wat haar rol een prima hommage maakt. Het blijft echter ook leuk om Robert Englund, Wes Craven en John Saxon zichzelf te zien spelen, helemaal Englund is zonder zijn make-up een behoorlijk sympathiek figuur. Het contrast met het Freddy personage kon haast niet groter.

Een paar minpuntjes zijn er zeker wel te vinden, enkele special effects zijn namelijk erg matig en halen toch iets van het kijkplezier weg. Daarnaast vind ik toch dat Freddy zelf net iets te snel in beeld komt, juist zijn lichamelijke afwezigheid maakte het eerste stuk van de film vrij angstaanjagend. De soundtrack is echter wel het beste wat ik tot nu toe in de serie gezien heb. Geen flauwe cockrock zoals het bij enkele vorige delen het geval was, maar gewoon de heerlijke opgepoetste soundtrack van de eerste film.

Wes Craven's New Nightmare is een must voor de fans en is wat mij betreft een vervolg wat bijna even goed is als het eerste deel. De remake hoef ik nu eigenlijk nog geeneens per se te zijn, dit is wat mij betreft een prima afsluiter.

Een stuk beter dan het belabberde zesde deel en daardoor al met al nog een redelijke afsluiter van de Nightmare on Elmstreet reeks.

Het concept is best leuk verzonnen en dat de personages uit de eerste film deze ook zichzelf spelen is best grappig. De sfeer is duidelijk ook een stuk sterker en het clowneske karakter van Freddy uit de vorige delen is gelukkig verdwenen. Ook leuk dat Englund een keer als zichzelf ten tonele verschijnt. De eerste helft is zelfs nog enigszins spannend, maar in de tweede helft is de spanning helaas weer verdwenen. Freddy ziet er deze keer ook anders uit. Ze hebben geprobeerd om hem wat enger te maken, maar ik vond zijn masker hier juist een stuk nepper ogen.

Er zitten wel een paar goede kills in en het jongetje dat steeds gekker wordt, doet het ook niet zo heel slecht. Wel zakt het niveau in de tweede helft duidelijk wat in. Het wordt wat langdradig en Craven lijkt er hier ook moeite mee te hebben om er een goed einde aan te breien. Maar al met al niet superslecht en na deel 1 en 3 de beste in de reeks, die ik over het algemeen niet heel hoogstaand vond.

2,5*

Na het zwakke deel 5 en 6, keerde Wes Craven voor de laatste keer in 1994 terug met een waardige afsluiter.

Craven kreeg tranen in zijn ogen na het bekijken van de sequels. Hij kon de verhaallijnen niet goed meer volgen, en besloot om deze puinhoop recht te zetten. Dit door middel van een eigen script dat goed in elkaar steekt. Een soortgelijk script werd destijds al geschreven voor A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors (1987), maar werd door New Line Cinema afgewezen.

Over het verhaal moet je in principe niet teveel vertellen. Het mag in elk geval duidelijk zijn dat een groot deel van de cast zichzelf speelt. Het verhaal is eveneens gebaseerd op een stalker die actrice Heather Langenkamp rond die tijd lastig viel. Haar echte man David LeRoy Anderson, is werkzaam bij de special effects. Hij weigerde om zichzelf te spelen, en zijn rol ging naar David Newsom. Bekende gezichten uit A Nightmare on Elm Street (1984) verschijnen weer in beeld. Het was de doelstelling van Craven om Johnny Depp te vragen, maar hij heeft nooit de moed gehad om dit door te zetten. Depp bleek achteraf namelijk graag op het aanbod te zijn ingegaan. Ook producenten Robert Shaye en Sara Risher speelden zichzelf. Risher kocht zelfs gloednieuwe kleren voor haar korte rol, en was ontzettend nerveus. Tot slot vertolkte de dochter van Wes Craven (Jessica Craven) een rol in de film. Cameo's waren er o.a. voor Tuesday Knight, Jsu Garcia en de zus van Robert Shaye. De destijds jonge Miko Hughes kroop in de huid van Dylan. Om hem te laten huilen verliet zijn moeder de set, en fluisterde zijn vader hem toe dat ze was overleden. Deze gemene truc bleek effectief te zijn. Hij was een grote fan van Freddy Krueger. Zo was hij dagelijks aanwezig bij de make-up van Robert Englund. De acteur verscheen eerder al in Pet Sematary (1989). Hiermee maakte hij zijn acteerdebuut. De film bevat een aantal leuke verwijzingen naar deel 1 en 3. De aardbevingen in Los Angeles vonden in 1994 daadwerkelijk plaats. Dit gebeurde ongeveer 2 weken voordat de opnames werden afgerond.

Met dit laatste deel keerde Craven terug naar zijn oude roots. Freddy werd aan de hand van de vele sequels meer als een komisch figuur gezien, maar moest de boogeyman blijven zoals hij altijd al was geweest. Niet voor niets won Craven de prijs voor het beste scenario in 1995 tijdens het Fantasporto. Daarnaast werd de film 5 keer genomineerd. De oorspronkelijke werktitel was: "A Nightmare on Elm Street 7: The Ascension." Helaas ontsnapte de film niet aan een remake.

3,0 *

In retrospect vooral een vingeroefening voor Scream.

Een film die op meta-niveau handelt over de figuur Freddy, zoals Scream dat ook zou dan, maar dan over het genre en haar regels als geheel. Best een intrigerende ingang in een reeks die een beetje ten onder is gegaan aan verhaaltechnische voortborduursels en teloorgang van zijn killer. Niet omdat hij in deel zes eindelijk doodging, maar omdat hij voorgoed het rijk der horror had verruild voor steeds ongepastere dieptepunten van cartooneske humor.

De meta-benadering doet nu minder baanbrekend aan dan waarschijnlijk in 1994 het geval was; Craven is nogal wat tijd kwijt aan het uitleggen en bespreken van hoe het allemaal in elkaar steekt. De horror, die door het losbreken uit alle oude meuk eigenlijk vrij spel had moeten krijgen, komt daarmee toch een beetje op de tweede plaats te staan.

Heather moest natuurlijk de hoofdrol op zich nemen, maar ze is er als actrice niet echt op vooruit gegaan. Ook dat kleine kereltje dat zo gewild was begin jaren ‘90 (ik kan hem moeilijk loskoppelen van zijn “boys have a penis”-quote), is hier aardig irritant.

Logischerwijs een beetje de oddball in de Nightmare-reeks. De charme komt uit een andere hoek, maar daar blijft het ook een beetje bij, want de horror is secundair. Dat is toch wel kenmerkend, nu ik erover nadenk: iets nieuws wordt goed gedaan, iets anders blijft ondermaats. Netto komt ieder deel rond dezelfde score uit. Jammer dat dit deel met 2,5* al bij de beste hoort.

Dit laatste deel van mijn blu-ray box gezien en het is mooi geweest met The Nightmare on Elm Street films. Dit laatste deel (voor Freddy vs Jason en de reboot film) valt tegen. Ik had gehoopt op een herleving nadat ik gelezen had dat Craven (r.i.p.) het roer weer had overgenomen. Wat Remorz al aangeeft; dit was een warming-up voor Craven die al bezig was met 'Scream' die twee jaar later uit kwam. Met Scream blies hij opnieuw weer het 'slahser' genre een nieuw leven in. Tijdperk Freddy Krueger was over. En maar goed ook.

Het script van deze film vind ik compleet de plank mis slaan. Met andere woorden: de voorafgaande delen waren een film in een film. Je kan het geniaal vinden, maar ik vind het flut. De film had best spannender gemogen. Geen echte horror (want Freddy is gewoon niet eng), maar met Craven in de regiestoel had ik wel verwacht dat de spanning veel meer opgevoerd zou worden. Neen. Freddy is flink serieuzer, komt geen spat humor meer vanaf, maar daar is het ook wel mee gezegd. Make-up (masker) vond ik té plastic. In de eerste aantal delen zag Freddy er fraaier uit. Het jochie Dylan vond ik vreselijk irritant. Ja, deze film slaat behoorlijk veel planken mis. Anderzijds ook wel een beetje logisch als je, je bedenkt dat dit alweer het 7de deel is. Uitgemolken tot de laatste melkdrup.

Mijn conclusie is simpel. Eerste deel is gewoon het best, tweede en het derde deel prima. Maar daarna zijn de films vrij bagger. Dit deel had het enig sinds een beetje goed kunnen maken, maar tevergeefs... Adieu Freddy!

Goeie film waarin de actrice Heather Langenkamp lastig gevallen wordt door een stalker die zich voordoet als Freddy Kreuger. Na het eerste deel is Wes Craven terug in de regiestoel en gooit het hier over een andere boeg en maakt daarmee de beste film van de gehele reeks. Een origineel idee waarin de acteurs zichzelf spelen en het kan ook gezien worden als een voorloper van Scream.

Het probleem met wel meer Wes Craven films: veel te sloom. Had echt niet meer dan 90 minuten hoeven duren. Op zich een leuk idee om in de achtergrond van het verhaal de acteurs zichzelf te laten spelen als makers van de oorspronkelijke film. Meta-verwijzingen en zelfspot zijn echter niet lang erna veel leuker gedaan in de veel vlottere en leuker geschreven Scream reeks. Wat mij het meest aantrok bij de Elm Street films waren de bizarre kills, de overdaad van fantasie waartoe dromen alle ruimte geven en de bijzondere manier waarop Freddy Krueger elke keer verslagen moest worden. Deel 3 en 4 zijn wat mij betreft de leukste daarom. Deze film hinkt een beetje op twee benen, enerzijds wil hij veel serieuzer zijn, anderzijds die ironische knipoog door een meta verhaal te willen vertellen.

YES YES YES!

Dit was alles waarop ik gehoopt had: een ware terugkeer van de meester. Craven was een legende en deze film is een voorbeeld van hoe hij die status heeft bereikt. Hij nam Elm St., een eigen creatie die tot bloedens toe werd uitgemolken door de studio’s en gooide het op z’n kop.

Subtiliteit en opbouw komen voorop, zeker in de eerste akte. Het is enorm fijn om Englund en Langenkamp samen te zien spelen zonder dat ze vijanden zijn van elkaar. Hun spel is natuurlijk en vertrouwd. Englund ziet er ook een keitoffe pee uit. Het verhaal is verfrissend en behoorlijk spannend. De meta avant la lettre is brilliant.

De green key en CGI zijn om te huilen, maar verder zijn de VFX best knap. Freddy heeft (alweer) een nieuwe look en ik houd er wel van.

4*

En daarmee heb ik de laatste van de 7 herzien. Duidelijk een film met een metakantje & I love it. Ze willen Freddy terug op het voetstuk plaatsen als de gevaarlijke demon die hij is. Maar toch komt hij terug af met van die zalige oneliners waardoor dat niet echt lukt. Hij is té familiair om echt bedreigend over te komen. Maar niet getreurd. De film heeft een boeiend script waarmee duidelijk de cirkel met het eerste deel wordt rond gemaakt. Zalig ook om de mensen achter de schermen van New Line Cinema mee te nemen in het verhaal, inclusief Wes Craven zelf. Draagt alleen maar bij aan het nagestreefde realiteitsgehalte. Vermoedelijk zitten er ook wel wat inside jokes in verwerkt? Bvb. het feit dat Heather per se met een meterslange limousine naar het werk wordt gevoerd … Wes Craven aan de rand van wat een privè-zwembad met Olympische lengte lijkt ... Erg mooi dat er wordt gespeeld met de kritiek op horrorfilms in het algemeen en de impact op jongeren en kinderen. In dat opzicht geniaal om het einde van Freddy te verbinden aan het einde van de heks in Hans en Grietje (sprookje dat eerder werd voorgelezen door Heather aan haar zoon). Daarmee heeft Wes Craven zijn punt helemaal kunnen maken.

Voor mij is dit één van Wes’ beste films in aanloop naar Scream. De luciditeit en uitvoering zijn top en zorgen voor een meta ervaring waarin grenzen tussen film, droom en werkelijkheid vervagen. Wes heeft er dus nog een laagje aan toegevoegd t.o.v. de vorige films uit de franchise. Eigenlijk is dit een film die véél meer aandacht verdient. Wel moet je minstens deel 1 gezien hebben om deze film ten volle te kunnen genieten.

Ook na herziening moet ik concluderen deze film persoonlijk gewoon niet voor me werkt. Regisseur Wes Craven pakt echter wel heel slim uit met de opzet van het gebeuren. Werkelijk ideaal als voortzetting van de reeks en bovendien een unieke kans om productiebedrijf New Line Cinema een pak rammel te geven. De terugkeer van Heather Langenkamp was erg gewenst na hoofdrollen van Lisa Wilcox en Lisa Zane, maar Craven beperkt haar wel enigszins binnen het uiteindelijke personage. Het bezorgde-moeder aspect overheerst te sterk, bovendien vond ik die snotaap van haar buitengewoon vervelend, simplistisch en schreeuwerig. De make-over van Freddy blijf ik daarnaast erg lelijk en dwaas vinden. Het had in ieder geval niet misstaan binnen de slapstickachtige toonzetting van het vorige deel, maar binnen een film die het meer van de spanning dan humor moet hebben kan ik het gewoon niet plaatsen. Interessant vanwege de frisse wind die Craven in de zeilen blaast is het absoluut, maar uiteindelijk vond ik het als horrorfilm nogal makkelijk en de komische invullingen niet prominent genoeg.

Nightmare marathon part 7 op bluray.

Een hele verbetering ten aanzien van de vorige twee delen. Craven gaat weer terug naar roots met een serieuze horror die niet komisch bedoeld is, al komt dat in een aantal scenes helaas niet helemaal uit de verf. Van de oude cast keren Heather Langenkamp, John Saxon en Englund weer terug. Ze spelen allemaal redelijk, al is de kracht van het origineel onbereikbaar. Ook de make-up van Freddy vond ik minder. Het verhaal was ok, al was de focus op het zoontje iets teveel aanwezig. Zitten helaas wel aantal ongeloofwaardige scenes in die net iets te ver gingen, zoals in het ziekenhuis met de zusters en de politie. Het Hans&Grietje aspect was wel leuk verzonnen. Wat ook leuk was waren alle verwijzingen (fanpleasing) naar het origineel zoals Tina’s kill, “Screw your pass”, gesprek met haar vader (let op de kleding), de muziek en de drijfzand traptreden. Special effects, met name in de finale, waren wel lachwekkend slecht. Al met al zeker geen slechte film, maar niet één die ik snel nog een keer zal opzetten.

Voor de oplettende kijker kan je een aantal cameo’s spotten:

- Lin Shaye (zus van producer), hier zuster in het ziekenhuis, speelde de lerares in deel 1.

- Jsu Garcia (Rod) van deel 1 en Tuesday Knight (Kristen) van deel 4 op de begrafenis.

Een andere twist, van deze beroemde franchise met de griezel Freddy Krueger die in deze film, zogezegd echt wordt en in de echte wereld komt, en het gemunt heeft op de makers en de cast van The nightmare in Elmstreet films.

Het gegeven is wel origineel in deze film.

En natuurlijk extra leuk, omdat de beroemdste actrice uit de franchise ook èèn van de hoofdrollen vertolkt Heather Langenkamp en zij de heldin van ook deze film wordt.

En ook haar man en zoontje gevaar lopen.

En zij de enige is, die Freddy echt kan verslaan.

En deze laatste film, als een serieuze griezel film gemaakt is, zonder het absurde en komische zoals in het 4e en vooral 5e en 6e deel.

Deze laatste film is echt prima en creepy en spannend gemaakt.

Daarin zijn de makers en cast weer in geslaagd.