Pet Sematary (1989)

De film in de bioscoop gezien toen hij uitkwam, niet zo lang geleden het boek gelezen en pas weer de film gezien. Het blijft een leuk en spannend verhaal.

Een goede horror film, Zitten leuke schrikmomenten in , Spannend om naar te kijken & heeft een verassend einde.

Zeker een aanrader !!


daarintegen Pet Sematary 2 is een ramp......

Lang geleden ooit gezien. Het begint een beetje traag, met in het begin slechts hier en daar wat spannende momenten.

Het einde vond ik dan wel weer goed. Wat me bijblijft is als dat zoontje omgereden wordt. Een echte freak als hij terugkeert. Misschien één van de beste evil kinderen ooit. Ook goed geacteerd voor zijn leeftijd.

Een degelijke Stephen King film. Tweede deel heb ik nog niet gezien.

Goed boek, maar deze film is vreselijke bagger

Naast een sterke horrorfilm kan Pet Sematary deels geïnterpreteerd worden als een ontroerende vertelling over het gebrek aan acceptatie van een verlies. Natuurlijk dient het uitgangspunt hier voornamelijk voor het creëren van een macaber sfeertje. Iets wat de makers zeker is gelukt. Vond het kleine mannetje echt een creepy personage met zijn piepstemmetje. Geniale scène ook wanneer hij voor het eerst verschijnt voor zijn moeder. Jammer van de compleet overbodige verschijning van de 'hulpgeest', maar ik heb toch ontzettend genoten van deze, op momenten, gedurfde film. Eén van de betere King-verfilmingen.
4*

Bij mij draaien Stephen King's verfilmingen niet gewoon voor de moorden, en monsters te zien zoals bij een normale doodgewone horror, maar voor het verhaal, net als King zijn boeken, maar niet altijd is dat zo een succes, maar bij deze horror klasieker is het verhaal uitstekend, en nagelbijtend spannend, en de spanning pakt de kijker bij zijn stroot, en laat hem pas ademen als de film gedaan is.

Fred Gwynne was natuurlijk de beste van heel de cast, en kwam zalig over.

Voor een film uit 1989 vond ik deze eerlijkgezegd wel echt eng, en draagt al een deel horror van de horror films dat ze deze tijd meer maken.

Zalige make-up, en een heel krachtig verhaal, met de enge sfeer.

Net geen 4 sterren, maar hou het op een dikke 3,5

Sfeertje is degelijk aanwezig! Goede horror.

hele nare film, maar o zo leuk Zelda is akelig vertolkt

Hele sterke horror film met uitstekende rol van Cage.
Dacht even dat de slechte cage een andere jongen was.
Kan dat kloppen zijn haar leek ook zo anders.
Cage was zo creepy met dat stemmetje.
No fair, no fair

3,5 ster

tja dat hou je toch bij boek verfilmingen, zeker bij die dikke pillen van King. Het boek was echt super scary, deze film is zeker goed, maar niet echt scary..

ja echt wel een goede film.wel een beetje verouderd en totaal niet meer eng maar voor in 1989 was het een super film.

Omdat ik deze vele jaren geleden voor het laatst heb gezien was ik wat huiverig om hem aan een nieuwe kijkbeurt te onderwerpen. Meestal blijkt het dan allemaal later nogal tegen te vallen. Dat oude gevoel van vroeger is niet helemaal op te roepen, en als je jonger bent dan ben toch minder kritisch. Maar tot mijn aangename verrassing bleef deze gewoon sterk. Sterker nog, ik waardeer hem nu nog een stuk meer. Waar ik een goed uitgevoerde B-film had verwacht is dit uiteindelijk toch nog wel wat meer.

Allereerst zit het sfeertje er gelijk al lekker in. Genoeg vrij spannende scènes, die effectief worden afgewisseld met toch erg komische. Maar elke keer als er wat horror om de hoek komt kijken werkt het ook wel. De begraafplaats en drukke weg zijn bijna een soort personages op zichzelf. Het plot is ook niet geheel zonder intelligentie met een aardig thema over geen afscheid kunnen nemen van je geliefden en een moraal dat niet storend is.

De aangename dreiging die continu van de film uitgaat komt voor een groot deel door de geslaagde soundtrack. Het camerawerk mag er af en toe ook best zijn, en de film heeft een paar sterke scènes, zoals het op een dromerig nachtmerrie-achtig in beeld gebrachte ongeluk met Gage en de vrachtwagen of Louis die Gage een spuitje geeft op het einde. Het laatste half uur is nog behoorlijk spannend, met een zowaar vrij enge Gage. Sterk schrikmoment ook als hij opeens van boven komt uit dat zolderluik. De gore ziet er prima uit., niet eens zo goedkoop. Wat ze wel weg hadden moeten laten is de overleden jongen die steeds komt waarschuwen. Net als die knullige flashbackverwijzingen dat je stemmen uit het verleden etc. hoorde.

Verder zijn de personages ook meer dan geslaagd. Louis wordt niet altijd even sterk gespeeld, maar zijn negatieve uitschieters zijn altijd van korte duur en overheersen daardoor nooit. Dat heb ik eigenlijk zelden in een film gezien. Als er slechte acteurs gaan dan gaat op een gegeven moment altijd de beerput wel open. Maar de regisseur lijkt hier voortreffelijk werk te hebben geleverd en heel goed zijn acteurs binnen de perken weten te houden, zo'n beetje het maximale uit ze weten te halen. Vooral de wel heel erg jonge Gage wordt verbazingwekkend sterk gespeeld voor iemand van zijn leeftijd.

Rachel is wel wat vervelend maar heeft een interessante verhaallijn lopen met haar zieke zus (heel leuk gespeeld door een man). Dat levert nog een paar aardig creepy scènes op. Wel wat jammer van haar vader die zo vijandig is naar haar man. De oude buurman Victor is dan weer een aardig karakter. Hij komt vriendelijk over maar heeft toch net een klein beetje dat enge waardoor je aan hem gaat twijfelen. Zelfs kat Church doet het erg leuk, en zorgt voor een komische noot, vooral als duo met dochtertje Ellie.

Al met al een sterke film die zowel overtuigt met zijn horrormomentjes als met zijn momentjes van humor. Zwakke punten worden vakkundig in toom gehouden en de film weet zich zelfs af en toe een beetje te shockeren (Gage begrafenis met zijn kist die zich een klein beetje opent nadat hij naar beneden dondert na wat gestoei tussen vader en schoonzoon, en de scène op het einde dat je het kleine kind in vlammen ziet opgaan) Wel een beetje flauw is die laatste scène als Louis ook zijn vrouw tot leven wil wekken.

Hij was wel een beetje langdradig hier en daar. Maar het was op zich een prima horrorfilm. Krappe 3*

De film begint veel beter dan dat hij eindigt. Het hele aspect van omgaan met de dood en de moeite daarmee is een interessant thema wat mij helaas nog iets te geforceerd wordt gebruikt. Zo had de zelfmoord van de huismeid (ondanks dat het een goede scene is) er moeiteloos uitgekunt. Op een gegeven ogenblik begint het verhaal te veel te dwalen en worden er schimmen in het leven geroepen die niet echt werken. Pet Sematary moet het vooral van haar sterke sfeer en goede geluidsmix hebben. Verhaaltechnisch een interessante onderneming maar niet voldoende om echt een memorabel stuk horror te worden.

Toen ik een jaar of 10/11 was keken we op verjaardagsfeestjes vaak horrorfilms, maar deze is me (samen met the blair witch project waarvan ik dacht dat die echt was) het best bijgebleven. Tjonge, wat vond ik dit een enge film. Volgens mij hing er een hele duistere, grimmige sfeer. Misschien ga ik hem ooit nog terugkijken, alhoewel hij dan ongetwijfeld tegen gaat vallen.

Jud Crandall in Southpark

Na jaren maar weer eens herzien. Blijft een vermakelijke film die vooral een lekker sfeertje heeft. Make-up is ook goed, maar het acteerwerk is achterhaald. Behalve van de kleine Hughes dan die eigenlijk de show steelt.

Meer: JordyCapitated // Horror Cinema: Pet Sematary (1989) - jordycapitated.blogspot.com

Erg leuke horrorfilm die niet perse eng is, maar meer inspeelt op folklore en oude angsten/ideeën over de dood, namelijk dat je de doden ten alle tijden met rust moet laten, heilige Indiaanse grond of niet. Pet Sematary laat zich misschien wel het beste omschrijven als een demonenfilmpje, omdat de weer tot leven gewekte wezens nog maar weinig herinneringen hebben van voor hun dood. De kat is zo onhandelbaar en dat geblaas heeft dat een grappig effect op mijn eigen huisdier.

De opzet is weliswaar wat simpeltjes, maar de uitwerking is stukken beter. Pet Sematary is vooral macaber vanwege verschillende geesteverschijningen en ondoden. De beelden mogen er ook best wezen, want de nachtelijke (en mistige) bos- en kerkhofscenes. Miko Hughes (zie net dat ik exact zes dagen ouder ben) doet het als driejarig mannetje nog erg leuk als horrorpersonage. Leuke jaren tachtig horrorkitsch met toffe soundtrack. Jammer dat dit soort films nooit meer worden uitgezonden op de Nederlandse televisie.

En dan nog dan Alexandre Aja ook! Die man heeft in mijn optiek nog geen enkele goede film gemaakt. Zelfs nog geen matige film, alleen maar bagger...

Dat ligt dan toch echt aan jou kijk erop. De meeste kenners en liefhebbers van het horror genre zijn het er over eens dat Aja een van de beste regisseurs in dat genre is momenteel. Niet alles even goed, maar Haute Tension is een topper en Hills have Eyes en Piranha waren een stuk verfrissender remakes dan ruim 95% van de horrorremakes van de afgelopen 10 jaar,