La Haine (1995)

Wat weet jij over mijn verleden en ervaringen?

Ben het wel min of meer met je eens, alhoewel je simplificeert.. als iedereen daadwerkelijk dezelfde kansen had was de gemiddelde rijkdom enorm.. er is juist een toplaag die ervoor zorgt dat die rijkdom altijd scheef zal zijn verdeeld

Maar dan nog snap ik niet zo goed wat dit met een registratie van deze jongeren te maken heeft of waarom de junks uit Trainspotting het zoveel beter doen dan zij.. Ik vind deze veel geloofwaardiger dan Trainspotting en bovendien even humoristisch, veel knappere film dus.

Ik wil ook helemaal niet ontkennen dat de achtergrond er niet toe doet. Natuurlijk zijn de kansen voor iemand uit Amsterdam Zuidoost anders dan die van iemand uit pak em beet Bloemdael en een gezin met bovengemiddeld inkomen. Het punt wat ik wil maken is dat iemand niet bij voorbaat kansloos is en in staat is om zelf keuzes te maken. Waar een wil is is een weg.

Trainspotting is inderdaad een heel andere film. Andere inslag die ik zelf veel beter kan waarderen. Vaak overdreven en het heeft in elk geval humor. La Haine vind ik zo.. eenzijdig.

Ga je nu serieus met uitzonderingen de regel bevestigen?

Nee hoor, genoeg voorbeelden.

Die zijn er inderdaad ja, het excuus van jongeren om maar niks te gaan doen of rotzooi te trappen is in elk geval geen excuus.

Maar dat neemt niet weg dat die jongeren er toch zijn en die situaties toch bestaan, dus moet je daar wel gewoon films over maken! En deze film is beslist niet eenzijdig. Denk maar aan de verscheidene milieu's waar de drie terecht komen en de bizarre indrukken die ze opdoen. Vanuit hun perspectief, dat maakt het juist hilarisch zo nu en dan!

jusqu'ici, tout va bien......

erg jammer dat ik deze dvd nergens kan vinden

wil hem graag zien

Heb je geen ruillijstje?

YouTube - Teaser Les Kaïra - Parodie "LA HAINE"

Ik hou doorgaands wel van franse films, en had heel hoge verwachtingen van deze film. Deze film dateerd uit het jaar 95 en ik heb hem gisteren pas voor het eerst gezien. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet echt snap waarom iedereen dit een hele sterke film vind. Het is voor mij wel een beetje tegen gevallen en dan doel ik op het verhaal en het geheel van de film. Het einde was niet eens in zicht en de film was ineens afgelopen. Wat ik wel mooi vond aan deze voor velen "klassieker" is dat die donkere gozer de heletijd tegen het moorden was van een politie agent en niet voelde wat zijn maat voelde, en op het einde zat hij ineens in diezelfde situatie en moest hij een keuze maken om zijn maat ter plekken te wraken. ik zeg 3.5 sterren

Wat is er dan mis met het verhaal, volgens jou?

Agressie, bizar goed weergegeven. De film laat weinig nuance zien. Maar dat past wel, indrukwekkend. Frans lef, zoals zo vaak.

2,0 film viel me tegen. veel neurotisch gewauwel, het leek wel een kippenhok.

Herzien en cijfer verdubbeld: 3***.

De themathiek is het sterkste punt van de film, waarbij de fragmentarisch geschoten zwart/wit beelden goed aansluiten. Een topper zal het voor mij echter nooit worden, vanwege de vervelende of juist onrealistische stereotypen. Een Joodse wannebe-gangster te midden van Arabieren? Boze blanke 'racistische' skin-heads die de veroorzakers zijn van de ellende in de banlieus? Zoalsgezegd het thema en de artistieke invulling zijn goed, maar een aantal personages passen beter in een Lord of the Rings deel.

Het zwart-wit beeld is gewoon prachtig met dit verhaal.

Drie vrienden uit een voorstad van Parijs worden 24 uur gevolgd ten tijde van de rellen. Eigenlijk gebeurt er maar weinig in de film. Het is vooral de grote verveling. Maar toch is de film wel onderhoudend. En zeker in het begin van de film is er ook een hoop opgekropte spanning voelbaar. Die spanning zakt wel wat weg, gedurende de film. En daarom komt het einde eigenlijk als mosterd na de maaltijd.

Ongelofelijk slechte film. Ik had hier wel iets van verwacht omdat hij zulke goede recensie krijgt. Maar de film gaat helemaal nergens over. Het kibbelt maar een beetje voort. Het halve puntje is omdat de film in 'zwart/wit' is. Dat vond ik nog wel te pruimen.

Mooi gevonden

Viel mij toch wel een beetje tegen deze La Haine. Ik was zeer onder de indruk van de cinematografie en het acteerwerk tussen de drie jongeren; maar ik kon het 'dagelijkse leventje' wat werd neergezet in de film gewoon niet waarderen. De film is zeer dialoog-gedreven, maar vertelt gewoon absoluut niet dingen naar mijn smaak. Voor mij bleef het, om deze reden, maar wat saai. Het zwartwit kleurgebruik vond ik dan wel weer prachtig: het brengt een soort stilerend sfeertje met zich mee. Ook het einde vond ik zeer naar, maar ondertussen had ik al zoveel saaiheid beleeft dat dit de prent niet echt kon verhogen. Ik had van La Haine meer verwacht.

Afgezet na ongeveer een uur omdat het 16:00 uur was en ik niet in slaap wilde vallen.

Aardig drama welke het vooral moet hebben van de uitvoering (fraai camerawerk) en van de cast en dan met name Vincent Cassel die irritant maar prima speelde voor dit verhaal. Het verhaal was opzicht best aardig en wist ook wel te boeien maar hier en daar is het wat saai en soms ook wat langdradig. Visueel was het allemaal zeer fraai in beeld gebracht en een aantal scenes zijn zeer goed (ook best heftig). Het einde was ook best sterk.

P.S. Het poepverhaal was best komisch.

Vrijdag 19 juli te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik.

La Haine
alternatieve titel: Hate

Jusqu'ici tout va bien

Erg goede en knap gemaakte film.

De Franse regisseur Mathieu Kassovitz heeft de film in een soort letterlijke vorm vertaald: het is een samenleving die langzaam instort. Met een portie brutaliteit, grof gebekte dialogen en mooie symbolische beelden ( de koe die voorbij loopt, de muziek van Edith Piaf die door de straten te horen is en dat oud mannetje dat een bizarre dialoog houdt ) weet hij een simpele, maar goede film te maken over de 'banlieus'.

De film speelt zich af in een korte tijdsspanne en bevat een 'real-time' verhaalstructuur wat ervoor zorgt dat de film er erg alledaags uitziet, waardoor ik me kan voorstellen dat de film wat te traag is voor sommige kijkers, ik vond dit een interessante aanpak. Het zwartwit geeft de film een bepaald realisme, maar ook wat voor kleurloos leven de jongeren die ijzersterk worden gespeeld door Vincent Cassel, Hubert Kounde en Said Taghmaoui. Vooral Cassel was geweldig met zijn geloofwaardige Travis Bickle imitaties uit Taxi Driver.

Het einde vond ik erg hard aankomen wanneer die politieagent Vinz vermoord en er vervolgens pistolen tegenover elkaar gericht worden. Zo spannend gedaan met die laatste close-up en kwam aan als een mokerslag.

La Haine is een kleine film maar zit erg goed in elkaar.
*4,5

Klein tegenvallertje. Een hoog gemiddelde en een verhaal dat me aanspreekt, dat moest wel vuurwerk opleveren. De werkelijkheid is helaas anders. La Haine is weinig meer dan een verbasterde roadmovie in de tocht van drie jongens door de voor hun 'dagelijkse' bezigheden. Daar verandert het weinig indrukwekkende slotakkoord niets aan. De binding die met de karakters wordt opgebouwd is marginaal, het plot kent weinig creativiteit en blijft het bij een hoop weinigzeggend geschreeuw en gevloek. Ik had wat meer diversiteit en karakterontwikkeling verwacht, het blijft mijns inziens allemaal tamelijk oppervlakkig, maar ik kan het rijmen dat niet iedereen dat met me eens zal zijn. Cinematografisch voegt een en ander weinig aan de sfeer van het scenario toe en worden er maar weinig écht 'rauwe' beelden geschoten van de ellende in de achterstandswijken. De cast presteert zowaar heel behoorlijk, maar het is al bij al niet genoeg om de prent naar een voldoende te tillen: 2,5*

La Haine verbeeld op prima wijze de meer dan roerige dag van een aantal jongens. Het zwart-wit geeft het toch al sterke camerawerk net nog wat extra cachet. Het blijft jammergenoeg net allemaal wat aan de oppervlakte bij de drie hoofdpersonages maar dat kan natuurlijk komen doordat er nauwelijks diepte zit in deze losgeslagen jongens die vooral vol haat zit jegens de politie. De prent rolt zich in een prima tijdsduur af naar een voor de hand liggende finale.

Geweldig meeslepend en realistisch portret van de Franse banlieus.

Een film die echt met een sneltreinvaart voorbij ging bij mij, waarbij elke scene gewoon even boeiend is. Op geen enkel moment kakt de film ook maar een beetje in, en die 98 minuutjes vlogen werkelijk voorbij.

De grauwe zwart-wit beelden zijn niet alleen erg bevorderend voor de realistische en grimmige sfeer binnen de film, maar leveren ook enkele prachtige plaatjes op. Vooral die stukken met die close ups van gezichten, waar de lichtinval in combinatie met de pikdonkere achtergrond voor een erg mooi effect zorgt. Soundtrack niet erg bijzonder verder (ook maar weinig aanwezig sowieso), maar wel erg functionerend voor een film als deze.

Cassel is altijd wel een favorietje en doet het hier ook erg goed vind. Rest van de cast deed het aardig, maar wat jammer vond ik echter Saïd's personage. Beetje erg stereotype en irritant af en toe, wat misschien juist wel de bedoeling was, maar toch wel een beetje een stoorfactor soms. Daarmee ook meteen het enige piepkleine minpuntje aan La Haine wat mij betreft. Al bij al namelijk een geweldige film, met trouwens ook een erg indrukwekkend einde.

Even moeten twijfelen tussen 4,5* en 5,0*, maar uiteindelijk dan toch maar het voordeel van de twijfel. 5,0*

PS: Achteraf toch maar een ruime 4,5*.

Het rauwe zwart wit zag er mooi uit en sloot perfect aan op de sfeer, maar dat

maakt het nog geen goede film. Hij is ronduit langdradig saai, met

veel onsamenhangend gebrabbel. Meerdere scenes kunnen direct de prullenbak in,

zoals bijvoorbeeld het gezever van jongetje over bananasplit en het dialoog over hercule.

Door de opzet van een dag krijg je ook beperkt inzicht in de achtergrond,

hoe komt het bv dat de Jood Vinz en Marokaan? Said zo hecht zijn met elkaar.

Het blijft moeilijk om je als gelukkige westerling in te leven in de bewoners van de ghettowijken in onze westerse samenleving. Ik ken in Antwerpen ook dergelijke plaatsen, maar dan zonder de haat die uit deze film stroomt. Al kan ik me gezien vele gebeurtenissen in grootsteden wel voorstellen dat dit ook weer niet verzonnen is.

De film mikt vooral op de haat en frustratie die deze jongeren hebben. Zelfs los van het incident dat aanleiding geeft voor de rellen, is het een kwestie van overleven door heel de tijd te roepen. Positieve ingesteldheid brengt je nergens. De vooroordelen staan te wachten als je de voordeur open doet.

Die hardheid en haat wordt vooral goed voorgesteld door het gebruik van zwart/wit. Niet alleen symbolisch dat alles zwart/wit wordt bekeken zonder nuance, maar ook het harde uiterlijk. Er is geen plaats voor mooie kleuren. Doe er nog het gebruik van de tikkende klok bij en de passende muziek, en de sfeer is gezet.

Zoals gezegd is het moeilijk in te leven in dergelijks situaties, maar uiteindelijk lukt het toch wel. Goed geacteerd trouwens. La Haine neemt je mee naar de achterbuurten. Het is een rouwe film geworden waar je van moet houden, maar na 90 minuten roepen en tieren blijft er altijd wel wat hangen. Zeker als het zo overtuigend wordt gebracht.

Ook weer zo'n wereldberoemde film die me volledig koud liet. Leuk hoor, stijltrucjes als zo'n reverse zoom en Edith Piaf, maar de hoofdpersonages kwamen me al erg snel de keel uit - wát een kippenhok de hele tijd.

2,0*