La Haine (1995)

Had niet gedacht dat ik 'm zo goed zou vinden.

Dit genre film vind ik meestal niet zo interessant, maar deze film vind ik super.

Realistisch en indrukwekkend. 4 dik verdiende sterren.

Wat mij betreft is dit helemaal geen film die het moet hebben van motieven van de karakters en mirakuleuze plotwendigen (die er trouwens wel zijn, al blijven ze dicht bij de werkelijkheid staan - de situatie bij Astérix bijvoorbeeld, of het moment dat ze hun vriend in het ziekenhuis niet mogen bezoeken). Het is een schets van mensen die, door de situatie gedwongen, in allerlei zaken verzeild raken en zich proberen te redden - veel meer hebben ze niet. Dat alles prachtig, 'clean' gefilmd en zéér goed vertolkt.

Daarnaast is de hele film natuurlijk een woedeuitbarsting van de maker, die nu eindelijk eens wil dat de uitzichtloze situatie van mensen zoals Saïd, Vincent en Hubert onder ogen wordt gezien.

Wat een gezever allemaal. Gewoon een supersterke, realistische film die de grimmige sfeer in de banlieu's perfect in beeld brengt. Niks romantisering, niks ophemelen, gewoon één en al ellende op een meeslepende manier gebracht en fantastisch gefilmd.

Tijdens het kijken verbaasde het mij hoe herkenbaar de situaties en de conflicten waren, dat ik mij werkelijk afvraag of de 'hot item' wat 'integratie, probleemjongeren en achterstandswijken' tegenwoordig is, enigszins begrepen zouden worden door politici, als zij La Haine toentertijd gezien hadden.

Nu heb ik het idee dat er, net als in de film, pas iets aan gedaan wordt als de situatie kritiek is; te laat dus.

Ik houd het politieke gezwets tot een minimum, maar toch kun je beter een film als deze gezien hebben dan 'gewapend' zijn met een ambtelijk vooronderzoek, als je de buurt ingaat om over problemen te gaan praten.

Sterke film en na meer dan 10 jaar actueler dan ooit. Het verhaal heeft niet echt een opbouw maar zwerft wat rond, samen met de drie hoofdpersonen. De situaties waar ze in verzeild raken zijn boeiend genoeg, mede door de agressieve humor. Het opvallende verhaal van de oude man in de toiletten is natuurlijk fantastisch. Cinematografisch zit La Haine erg goed in elkaar, met bijvoorbeeld de dj-scene en het moment dat de drie op een balkon staan en de stad achter hen lijkt te bewegen. Realistisch en registrerend.

Toch weet de film me niet te raken. Alles blijft op afstand, koud, leeg, zonder binding. De film moet het iets te veel hebben van de miserabele omstandigheden, niet van de personages. Een beetje hetzelfde probleem als bij Cidade de Deus. Ook de ontknoping kon mij daardoor niet echt beroeren.

Niet mijn favoriete soort film dus, maar zeker goed genoeg voor 3,5*.

Leuk gegeven, erg actueel. Dus ik was erg benieuwd naar deze film. De film begon gereserveerd: veel personen werden voorgesteld en er werd veel gepraat. Daarna werd de film wel boeiender maar mistte ik de nodige sympathie voor de jongeren. Terwijl dit toch een doel was van de filmmaker, schat ik zo. Die scène dat ze op 2 meisjes afstappen en ze belachelijk maken vind ik erg goed. Al is het voorafgaande gegeven dat ze door de politie zijn aangepakt net iets te slapjes voor mij om zich zo te wreken. Bovendien mistte ik wat achtergrondinformatie: wat voor een rol spelen ouders in dit verhaal?, weinig van gezien. Verder weinig actiescènes maar redelijk veel praatwerk in sfeervolle zwart/witte beelden. Ook actueel, en wat een rotte appels lopen er bij de Franse politie bij zeg, echt slecht! 3,5*

Sterke regie en camerawerk. De film startte met een tikje humor, maar dat zakte helaas wat weg vond ik. Ik vond de film wel wat hebben al kan ik ook niet zeggen dat ik het een meesterwerk vond. Een sterk einde, beter had eigenlijk niet gekund.. 3,5*

Zeer realistische film over tuig dat steeds verder verzuipt in hun haat jegens het gezag. Dat de film geheel in zwart wit is, werkt prima bij aan de totale, grauwe sfeer.

Sinds dat ik Irréversible heb gezien vind ik Cassel echt geweldig en ook hier acteert hij weer zeer overtuigend als tuig van het ergste soort.

Het einde is wel sneu eigenlijk omdat ik steeds meer sympathie begon te krijgen voor Vinz, en dan opeens wordt hij afgeknald. De film kijkt ook lekker weg, met leuke dialogen en angstwekkende situaties.

Niks op aan te merken en een toppertje. 4.5*

Geweldige film! Hoewel ze alle 3 tuig van de bovenste plank zijn, krijg je toch een bepaalde sympathie voor ze. Vooral Vinz vond ik een mooi figuur Het is een rotjoch met een ego van hier tot Tokyo, maar aan het einde blijkt ie toch een klein hartje te hebben. En dan volgt de indrukwekkende ontknoping..

Geweldige dialogen, fantastisch gefilmd en een zeer indrukwekkend verhaal.

Hij stond op 4,5* maar ik kan het toch niet laten om de volle mep te geven!

Bijzonder sterke film, die 12 jaar na dato actueler blijkt te zijn dan ooit. Op wat kleine details na zou La Haine net zo goed de afgelopen 5 jaar ergens gemaakt kunnen zijn. Erg knap en het zegt iets over de keuze van het onderwerp.

La Haine zit zeer solide in elkaar, het verhaal dat zich afspeelt in een kort tijdsbestek van 24 uur, de klok die de seconden wegtikt, de parallel met het "vallen". De jonge cast, die zeer realistisch en overtuigend hun personages tot leven wekken en daarbij zeker niet alleen spelen om de sympathie van de toeschouwers te krijgen, want laten we wel wezen lieverdjes zijn het nu bepaald niet. En uiteraard "last but not least" het fenomenale camerawerk. Er zitten enkele juweeltjes van scenes in deze film, het gebruik van zwart/wit zorgt hierbij voor de juiste troosteloze, grauwe sfeer. Denk dat het leven in de banilieus treffend en realistisch wordt weergegeven. En hoewel het een verre van prettig en comfortabel leven is, vergeet de regisseur toch niet om ook de nodige humor in zijn film te stoppen (ik moest erg lachen toen ze de cameraploeg wegjoegen bv).
Sterk is ook het gebruik van muziek, nergens op de voorgrond, de muziek lijkt altijd ergens rond te zweven. Alsof het uit een openstaand raam komt of uit een geparkeerde auto. Straatmuziek die vanaf de straat de huiskamer binnen waait. Natuurlijk helpt het nieuw afgemixte DTS geluid daar ook erg goed aan mee.

Constant zit er een bepaald soort dreiging in de film, die mij gisteren ondanks het late tijdstip op vrijdagavond 90 minuten aan het scherm deed plakken. Dat je als kijker denkt; "tot nu toe gaat alles goed..." en hoewel je het neerkomen natuurlijk ziet aankomen is het toch een smakkerd van jewelste en doet het daadwerkelijk pijn.

Dacht hier in eerste instantie een goede 4* voor te geven maar nu al typende merk ik dat de film toch meer indruk heeft weten te maken, 4.5* wordt het.

Moeilijke film om te beoordelen vind ik. Amusementswaarde ligt vrij hoog, in die zin dat de film lekker wegkijkt en ik vaak heb kunnen lachen om het overdreven stoere gedoe en de gekke situaties. Maar als sociale aanklacht vind ik La Haine dan weer erg fout en vooral gemakzuchtig. Ben zelf opgegroeid in gelijkaardige omstandigheden, dus bepaalde zaken kan ik wel kaderen. En toch vind ik dat er te licht wordt omgesprongen met het geweld en de achterliggende motieven. Sociale achterstelling en uitzichtloze situaties kunnen inderdaad aanleiding geven tot criminele activiteiten (ook al willen rechtse fracties in het politieke landschap dit maar al te graag afdoen als flauwekul), maar ik mis toch een meer genuanceerde benadering in deze problematiek. In La Haine wordt het geweld vereenvoudigd tot een logische uitloper van de wrange relatie met de gevestigde orde, terwijl in werkelijkheid de wortels veel dieper liggen en schuilen in onderwijs, huisvesting, cultuurverschillen, generatiearmoede, enzovoort. Als je als filmmaker deze scheve situatie wil aanklagen, ben je in mijn ogen ook wel verplicht het totaalplaatje te presenteren en niet slechts een facet ervan. En dat mis ik hier dus. Als film dus best geslaagd (mede door goede acteerprestaties van het criminele trio), maar als aanklacht te eenzijdig en te naief.

Sterke Franse film die van begin tot einde weet te boeien. Moet trouwens ook mijn mening over Cassell bijstellen. Vond hem hier een erg sterke rol spelen, die zeer overtuigd. Sowieso is het acteerwerk in deze film erg sterk. Ook visueel is de film dik in orde. vond de zwart-wit tint erg goed gekozen. het geeft de film namelijk nog wat meer die rauwe sfeer mee, het leven in de buitenwijken van parijs is schrijnend en niet al te rooskleurig en zonder uitzicht op verbetering loopt dit dan natuurlijk een keer uit de hand. Vond het gedrag van de hoofdrolspelers dan ook niet goed te praten, echter begrijpelijk is het allemaal wel. Hierdoor wekten de hoofdrolspelers geen sympathie van me op, echter wel begrip. Sowieso kwam de film heel oprecht en integer op me over. Mooie film dus.

een dikke 4,0*

Na deze film had ik een gevoel dat ik al lang niet meer had gehad bij een film. Wat een fantastische film is dit toch, even overlopen.

Acteurs & personages: Alhoewel ik het over het algemeen niet echt heb voor z'n criminelen uit achtergestelde buurten kon ik wel meeleven met de personages mede door schitterende acteerprestaties van de 3 jonge kerels. De personages ogen cool (vooral in de Taxi-Driver scene) en hun humor is zeker te smaken.

Cinematografie: Ook deze kan niet beter. De plaatsen van het filmen zorgen er ook voor dat je recht in het verhaal zit en alles is ook op een schitterende en leuke manier gefilmd en geregisseerd, chapeau!

Soundtrack: De hip-hop en de theme past zeer goed bij de leefwereld van de 3 jongeren ook scènes met de break-dancers waren een leuk tussendoortje.

Verhaal: Een hard en realistisch verhaal dat nu al 13 jaar oud is maar ook actueler dan ooit. Het flippen van de personages na het onrecht dan hun vriend en hun zelf op het politiebureau. wordt aangedaan is terug subliem weergegeven en geacteerd. Ook veel leuke plotwendingen: Een enorm snel en onverwacht einde, de spanning zat er zeker in

***** en in de top 10!

Ook weer een film die ik dankzij MM heb ontdekt, Alleen kon ik hier niet zo veel mee.

Allereerst wil ik zeggen dat het feit dat deze film in zwart/wit geschoten is ik helemaal geweldig vind.Van mij mogen ze meer films in deze stijl filmen.Het camerawerk is verder ook dik in orde.Daar heb ik helemaal niks op aan te merken.Het verhaal was ook zeker intrigerend tot op een zekere hoogte.Het kwam op mij over als totale onbegrip tussen de jeugd en de politie en het weinige respect dat die beide groepen naar elkaar tonen.Dit deed me ook erg denken aan de rellen niet zo lang geleden in Frankrijk waarin het ook om jongeren groepen en de autorititeit ging.Daarmee blijft het verhaal wat verteld word toch actueel en zal dat ook altijd wel zo blijven.

Hetgeen wat mij heel erg stoorde waren de personages.Ik irriteerde mij mateloos aan dat overdreven stoerdoenerij, en ik kon mij niet met de karakters indentificeren of enige symphatie voor hun opbrengen.Het de hele tijd maar praten over de ruzies die ze meegemaakt hebben en dat ze dat met die wel even zullen doen terwijl er verder weinig tot niets gebeurd.En dan wil ik het al helemaal niet over het ongepaste stuk in de toiletten met dat oude mannetje hebben.Wat had dat nou in hemelsnaam met het verhaal te maken.

Als ik een film kijk moeten de personages mij als het ware meenemen in het verhaal.Doen ze dat niet dan houd het voor mij ook al gauw op, als die verder niet boeiend zijn is de rest van de film dat ook niet voor mij.

Ik ben daarnaast wel weer zo om een film waaraan ik begin toch uit te kijken want het kan allemaal wat beter worden.En dat wordt ook wel ietsjes beter, het einde is daarnaast ook erg sterk.Maar dat is niet genoeg om er voor mij een hogere waardering uit te krijgen en ik denk ook niet dat een herziening daar verandering in zou kunnen brengen.Het staat misschien wel een beetje raar tussen al die 4* tot 5* maar helaas voor mij niet meer waard dan een kleine,

2.5*.

Tegenwoordig geef ik niet zo snel meer vijf punten aan een film. Als ik een film eenmaal goed vind, ben ik veel te vlug geneigd dit te doen, vandaar. Maar vierenhalve punt lijkt me ook geen straf voor dit formidabele juweel binnen de Europese cinema.

Het grootste deel van mijn ontzag voor deze film komt toch wel door de tijdloosheid ervan. Deze wordt veroorzaakt door het feit dat de film in zwart-wit is uitgebracht, wat een zekere mate van gebrek aan tijdsaanduiding veroorzaakt. Ten tweede is het thema/scenario van de film altijd actueel gebleven.

De hoofdpersonages hadden ook niet beter gekund, om zowel hun raciale verschillen als hun overeenkomsten te tekenen.

Ik wil deze film binnenkort beslist nog eens zien!

De aanleiding voor het maken van “La Haine” was de dood van een Arabische jongen, gewond geraakt na rellen met de politie. In de cités, de verpauperde buitenwijken van Parijs en andere grote Franse steden, komt het geregeld tot gewelddadige confrontaties tussen bewoners en politie. Werkloosheid, frustratie en racisme zijn de voedingsbodem.

Economie is het begin van de keten volgens de regisseur.

La Haine laat zien wat er aan de hand is in de buitenwijken en hoe gemakkelijk de situatie tot een uitbarsting kan komen.

La Haine laat duidelijk zien hoe jongeren en politie tegenover elkaar staan, maar weet een goedkope stellingname te vermijden.

De agenten zijn geen lieverdjes, maar ze worden evenmin afgeschilderd als de bron van alle ellende. De film richt zich niet tegen de politie, maar tegen het systeem (de politiestaat).

Leuke Franse ‘humor’ in de film die je wel moet kunnen weten te pruimen, de jongeren vervelen zich gewoon te pletter en halen dan natuurlijk kattenkwaad uit. Je moet de film weten te kunnen appreciëren, je kan de film dus met 2 bekanten bekijken: mijn visie op de film of die van bertito hierboven.

4*

Ook hier toch wel zeer benieuwt naar geworden en heb de film maar eens gekocht en inderdaad, dit was me toch een ongelofelijke mooie, goede, ontroerende, boeiende, spannende en sfeervolle film. Ik heb met La Haine toch zeker wel vanaf het begin tot het eind zeer geboeit zitten kijken. Het verhaal vond ik ook gewoon zeer mooi. De film is helemaal in Zwart Wit en dat maakt de sfeer ook donkerder en spannender. De film begint met de inleiding dat er een Arabische jongen in coma is geslagen door een politieagent en dat de bewoners van de wijk waar die jongen vandaan komt de hele nacht met de polite hebben gevochten omdat iedereen vond dat de hele politiecorps verantwoordelijk was voor die daad van die ene politieman. En dan begint de film: eerst met een zwart beeld met een tijd erin en een klokgeluid erbij dat je nog wel regelmatig zal tegenkomen in de film. Dan krijgen we te maken met de Franse Vinz (weer een schitterende rol van Vincent Cassel) en de Arabische Said en ook de Afro-Fransman Hubert. 3 van de rellers van de nacht. Ik vond ze alledrie welleswaar gewoon schitterend acteren. Echt waar. En dan moet het nog beginnen, en de film word dan ook met de minuut beter en beter. Alles word rustig aan geintroduceert bv: het straatleven daar en wat er allemaal voor gevolgen zijn na die nacht. Dan krijgen we een hele boeiende 24 uurs vertelling van de drie vrienden. Vinz die via via een verloren politiepistool heeft en een politieagent wil vermorden als die ene jongen Abdel sterft. Alles word ook rustig en uitgebreid verteld en er word ook geen drukke muziek ingemieterd en dat maakt de film dan toch ook tussen al die spanning door relaxed. Bijna de hele film door zie hoe de 3 jongen zwerven en ook om de haverklap ruzie hebben vanwege meningsverschillen. Ook die scenes in de Parijse binnenstad vond ik sfeervol en mooi. De jongens bezoeken daar dan een junkenvriend en even later worden ze ontvoerd. (behalve Vinz dan die op de vlucht slaat. Uiteindelijk komen ze elkaar 's nachts toch tegen op het station omdat ze de laatste trein hebben gemist. Dus dat word zwerven in de Parijse binnenstad bij nacht. Vooral die nachtscenes in het zwartwit met al die stilte der door heen zorgde wel voor een nog spannendere en donkerdere sfeer. Dan even later der nog een beetje onweer bij. Toch wonderbaarlijk dat Kassovitz zo een film wel spannend weet te houden terwijl het eigenlijk een bloedserieuze film is. De achtergronden zijn ook mooi gekozen kwa achterstandsbuurten en grimmigheid. Ook die scene dat ze met die Neo-nazi's te maken krijgen vond ik erg goed en hard. Dat einde is dan wel weer Bijzonder jammer omdat Vincent Cassel word neergeschoten door een van die Skinheads. Je ziet dan ook even Hubert en die ene Skinhead hun pistolen op elkaar te richten en dan word het beeld zwart en je hoort een knal. En dan blijf je je steeds afvragen: wie is er nu dood? Die Skin of die Hubert?

Maar toch wel een hele mooie en ijzersterke film dat je in de greep houd. ik heb echt intens genoten van deze prachtige film waar ik toch geen slecht iets over kan verzinnen. Oh jawel... de speelduur, want ik wou alleen maar meer. Wel knap dat ze die 24 uur even in die 95 minuten proppen. Verder een schitterende film van Kassowitz in zijn beginperiode. En het heeft nog niet eens zoveel gekost. Echt een film om "U" tegen te zeggen.

5,0*

Fijne verrassing dit.

Vooral de manier waarop de film omgaat met onderwerpen als geweld, armoede en uitzichtloosheid. De film wil nergens echt een point maken maar komt toch krachtig over. Dit komt natuurlijk door het realisme in de film maar ook ergens door de luchtige uitwerking. Dit zorgt namelijk voor een tegenstelling binnen deze film, aan de ene kant de hoge amusementswaarde en aan de andere kant de harde realiteit.

Werd zelf ook al redelijk snel meegezogen in de film. De film loopt over van sfeer, mede door de zwart-wit montage, het goede camerawerk en de fijne soundtrack. De sfeer zorgt er ook vooral voor dat de film meeslepend is want meeleven met de personages is (ondanks het sterke acteerwerk) soms wat moeilijk.

Toch is er iets wat me weerhoud van een echt hoge score, maar weet zo gauw niet wat. Voor nu 4*.

Piaf meets KRS1.

Woop, woop, dat is het geluid van de politie. En nog vele andere mooie liedjes vullen de score aan. Zoals uiteraard de schitterende opening met The Wailers en 'n geniaal instrumentaaltje van de Beastie Boys in de kunstgalerie. Ook is er een schat aan visuele pracht inclusief een paar kleine grapjes. Echter verhaaltechnisch is deze zoektocht van een groepje randgroepjongeren niet veel meer dan een allegaartje dat mij zelden bij de strot greep. Een prettig allegaartje dat wel..

Goed.

We hebben de film La Haine gekeken in de klas, dat was erg leuk.

La Haine laat een indruk op je achter, je ziet hoe 3 jongens van verschillend geloof veel drama met elkaar mee maken. Het is dus ook niet gek dat deze film een drama is.

La Haine is in zwart en wit gefilmd, dit versterkt het drama heel goed wat veel gebeurtenissen nog veel en veel erger maakt dan ze misschien wel zijn of lijken. De acteurs spelen erg goed en overtuigend in de film, ze blazen hun personage bijna echt leven in, dit maakt de film alleen maar beter en beter. Het verhaal begint vrij luchtig en er word opgebouwd naar zowel spannende scènes als naar dramatische scènes. De hele film door maken ze van alles mee, en soms maken ze ook nog enkele grapjes wat de film af en toe een grappig effect meegeeft.

Over het algemeen is de film dus vrij goed, mooi beeld en geluid en het verhaal stroomt lekker door en de acteurs acteren goed

Wat La Haine voor mij onderscheidend maakt, ten opzichte van meer van die banlieue films over ellende, politie, Marokkanen en wat niet al is dat deze film qua cinema veel meer is dan alleen een film over etnische minderheden. Zo heb je de oude man die verteld over zijn kameraad Grunwalski, toen ik dat in de bios zag werd ik echt achteroverslagen. Ik was geschokt... hoe kon die vent ineens in die film zitten. Een uur lang alleen maar gescheld, moord en brand en dan ineens hij. Echt pure genialiteit.

De inclusie van Asterix is ook zeer prettig, de Russische roulette die hij speelt en daarna gefaked blijkt te hebben. Misschien niet zo dramatisch als de soortgelijke actie in El Topo (waar iemand wel de kogel krijgt en sterft, temidden een euforische kerkscene waar vrouwen en kinderen meedoen aan het spelletje).

Het leven van de straat wordt met net zoveel realisme neergezet als bv. Do the Right Thing dat deed voor New York. De buitenwijken van Parijs waren/zijn ook gewoon de hel op aarde voor veel mensen en het is ongelofelijk dat mensen als varkens leven op 10 kilometer van de rijke binnenstad Parijs zelf. Vol yuppen en ander duur gespuis.

De mop over de non, in de scene waarin Vinz vermoord wordt, vertel ik nog wekelijks met wisselend resultaat. Het is mijn favoriete film aller tijden, gek genoeg.

Mooie film met een paar echt mooie scenes. De boodschap kwam wel over, maar toch greep het mij niet echt. Iets te moralistisch toch wel...

In 2007 mezelf beloofd La Haine snel weer te herzien, dat is er dan gisteren pas van gekomen. Maar blijft een pareltje dit. Een dag uit het leven van drie etterbakken in een Parijse banlieu. Prachtig samenspel van Huub, Saïd en Vinz, lekkere Franse HipHop en prachtige zwart/wit geschoten. Enige jammere is dat ik het einde al kende waardoor het niet meer een mokerslag was zoals de eerste keer

Erg dikke 4*

Grunwalski blijft een van mijn favoriete monologen ooit.

Meesterwerk. Fenomenale film over drie jongeren, die alle drie hun uitzichtloze bestaan leiden, 'haat' hebben tegenover de politie, waar omstandigheden en gebeurtenissen ervoor zorgen dat het geweld en de 'haat' tussen deze twee groepen alleen maar erger en erger wordt.

Saïd, de bijdehante praatjesmaker, Hubert, de rustige 'superneger' en Vinz, de tijdbom die op het punt staat te ontploffen. Prachtig gespeeld door de drie jonge acteurs, waar vooral Cassel érg sterk is. De film is prachtig zwart/wit geschoten, kent de één na de andere sublieme shot en de realistische, grauwe sfeer van de film zorgt ervoor dat alle ellende oprecht overkomt en mij in ieder geval op het puntje van m'n stoel wist te houden, waar ik er naar het einde toe bijna af donderde.

De jongeren haten de politie en de politie haat hen. Ze hebben geen toekomst, roken maar wat hasj op het pleintje, ouwehoeren wat en een combinatie van factoren zorgt er dan al snel voor dat deze twee groepen botsen. Een actueel onderwerp, waar deze film gewoon een schokkend waarheidsbeeld schetst. La Haine kent veel prachtige, nu al klassieke scénes, zoals een Cassel voor de spiegel of de geweldige scéne wanneer de drie een auto gaan jatten, een dronken vent ineens naast het raampje staat, niemand kan rijden, de politie er aan komt en die vent ineens op die politieauto gaat springen, geweldig! Fantastische dialogen, veel humor, maar vooral ook veel spanning, want er staat iets te gebeuren. Dat weet je als kijker gewoon.

Waar we in Parijs van ontelbaar prachtige scénes genieten (zoals veel visueel imponerende shots, maar ook de scéne dat Cassel die nazi maar niet kan afknallen) stevenen we langzaam af op een einde die ik totaal niet zag aankomen: mokerslag! Erg indrukwekkend. En zo zorgt zo'n gebeurtenis nog voor meer ellende dan voorheen. Het wordt erger en erger. Fantastisch gefilmd, indrukwekkend, meeslepend, rauw en ''echt''. Prachtige film.

Visueel een mooie film met een thema dat vandaag de dag nog actueel is. Leuk om Vincent Cassel om een wat jongere leeftijd te zien. Verder voegt het zwart wit hier ook wat toe naar mijn mening. Het zet een wat duister sfeertje neer. Leuke film!

Mooie film. Een goed verhaal dat sterk geacteerd wordt en mooi opgenomen is. Er zit een goede sfeer in en het heeft soms erg mooie shots. Eens wat anders dan de amerikaanse gangster films.

Hele mooie film. Het verhaal is heel erg goed uit gewerkt en het is ook heel goed geacteerd. De personages waren allemaal goed uitgewerkt en ondanks dat ze geen goede mensen waren, leef je toch heel erg met ze mee.

4.5*

Hm, hier had ik toch wel meer van verwacht.

La Haine is wel énorm knap en dynamisch gefilmd (sommige nachtscènes zijn echt meesterlijk, om van dat stadszicht van bovenaf tijdens die Piaf-remix nog maar te zwijgen) en de acteurs spelen heel goed (erg naturalistisch, soms lijkt het wel een documentaire of gewoon enkele jongeren op straat in Frankrijk), de banlieues zien er nog troostelozer uit en de muziek past echt (Bob Marley!), maar sommige stukken vond ik echt niet boeiend. Ik had wat meer verhaal verwacht, wat meer spanning, wat meer opbouw. Nu modderen sommige scènes maar wat aan, en krijgen we soms (voor mij dan toch) totaal overbodige scènes als met dat oude mannetje dat over Siberië vertelt (en in die wc hangt reclame van Heineken ). Ik had 'm graag wat steviger, verhalender en nog wat rauwer gehad.

En wat ook soms wel een minpunt is , is de zwart-witfotografie. Voor mij komt een zwart-witfilm altijd afstandelijker over dan een kleurenfilm.

Helemaal geen slechte film dus, maar niet de smash into your face die ik verwacht had.

Rauw en grillig drama waar ik het zwart-wit ook weer eens daadwerkelijk wat aan de sfeer vind toevoegen.

Cast speelt het vlekkeloos en ook de regie is idem dito zonder spatje.

Alleen ik had de ontploffing, hier dus het uiteindelijke einde, een stuk eerder verwacht en gehoopt om het van meerdere mensen uit te zien dan dit minieme groepje (dus wat meer omstandigheden of wat massaler).

Het einde was verder niet geheel onverwachts, doch sterk.

Desondanks enkele minpuntjes toch een zeer goede score voor dit sterke filmpje. 4*

Het was een eer om een dag met een aantal kansloze tuig uit de buitenwijk mee te lopen.

Jammer dat het in het zwart/wit opgenomen werd. Ik zie daar geen reden of boodschap in. Verder waren de rellen goed in elkaar gezet. Ook maak je tijdens het meelopen van die jongens kennis met hun vrienden en hun nare streken.

Ook kan ik me bijna niet voorstellen dat iemand zich niet aan hun gedrag zou irriteren. Totaal onrespectloos voor jong en oud, bijdehand, vloekend en vandaliseren zijn de hoofdgerechten die je hier krijgt.

Het is me altijd verteld dat de Franse politie geen zacht eitjes zijn zoals ze de politie hier beschouwen... maar logisch ook, want wie wil zulke gasten nou niet keihard de kop indrukken? Goeie aanpak van sommige agenten

Toch wel een redelijke film die bij mij een kleine indruk heeft achtergelaten. Een film die je wel eens een keertje moet zien.