• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.031 films
  • 12.206 series
  • 33.975 seizoenen
  • 647.014 acteurs
  • 198.997 gebruikers
  • 9.371.607 stemmen
Avatar
 
banner banner

Arven (2003)

Drama | 115 minuten
3,56 60 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 115 minuten

Alternatieve titels: Arvet / Inheritance / The Inheritance

Oorsprong: Denemarken / Zweden / Noorwegen / Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Per Fly

Met onder meer: Ulrich Thomsen, Lisa Werlinder en Ghita Nørby

IMDb beoordeling: 7,2 (5.025)

Gesproken taal: Deens

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Arven

Christoffer Borch-Moeller behoort tot de vierde generatie van een rijke Deense familie die eigenaar is van een van de grootste staalfabrieken in het land. Hij woont in Stockholm, met zijn vrouw Maria - een Zweedse actrice -, waar hij een restaurant heeft. Als zijn vader totaal onverwacht zelfmoord pleegt, wil zijn moeder dat hij terugkeert om de familiezaak te leiden. Hij aanvaardt het aarzelend, zeer tegen de zin van Maria, en tot grote verbazing van de man van zijn oudste zus, die zelf die functie ambieerde. Als directeur is Christoffer verplicht om drastische maatregelen te nemen in een poging om de fabriek van een faillissement te redden, wat resulteert in ernstige meningsverschillen met zijn vrouw en met de rest van zijn familie. Zijn keuzes hebben grote emotionele en persoonlijke consequenties, waardoor er ten slotte een bijzonder hoog prijskaartje vasthangt aan zijn erfenis. Dit is de tweede film van een trilogie die het Deense klassensysteem analyseert.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Axel Kouderdijk

Axel Kouderdijk

  • 62 berichten
  • 1537 stemmen

'Het lijkt wel een Dogme Dallas', schreef Empire volgens de Nederlandse hoes. Het script vol overdrijvingen, platitudes en ongeloofwaardigheden lijk inderdaad veel op een seizoen Dallas. Gezien de stukken die de vrouw van de hoofdpersoon, een actrice, speelt, moeten we trouwens lijnen naar Shakespeare-drama's leggen.

Dat Dogme klopt overigens niet: dit is gewoon een gelikte publieksvriendelijke film met de juiste muziek op de juiste plaatsen, etc. OK, er wordt af en toe observerend gefilmd met een hand-hold camera.

Reden om toch te kijken is zonder meer Ulrich Thomsen, bekend van Festen en Brothers, die de tegenstrijdige gevoelens van de hoofdpersoon (meestal) subtiel met heel z'n lichaamstaal weet te uiten.


avatar van stinissen

stinissen (crew films & series)

  • 23437 berichten
  • 76922 stemmen

Wat een vreselijke klootzak is de personage Christoffer Borch-Moeller ..........


avatar van saiko

saiko

  • 150 berichten
  • 0 stemmen

Die moeder kan er anders ook wat van.


avatar van Mug

Mug

  • 13981 berichten
  • 5969 stemmen

Eerder, Christoffer wordt behoorlijk gemanipuleerd door mama. De eer van de familie + familiebedrijf is het hoogste goed blijkbaar. Prima spel overigens van Ulrich Thomsen.


avatar van neo

neo

  • 15435 berichten
  • 10035 stemmen

Een film kan soms erg realistisch zijn en een levensecht, voelbaar drama vertellen. Het is alleen jammer dat zo'n drama soms ook erg voorspelbaar kan overkomen. Het is dat punt van kritiek wat Arven een niet altijd even interessante film maakt om te kijken. Maar Ulrich Thomsen is opperbest als onsympathiek karakter. Alhoewel de film flink aan kracht inboet door het voorspelbare drama, begint zijn karakter naar het einde toe maar meer en meer te boeien. Mooie score van componist Halfdan E. De elektronische sfeergeluiden, piano en ingetogen violen creëren een sterke sobere toon.


avatar van popcorn en cola

popcorn en cola

  • 354 berichten
  • 500 stemmen

Gezien de hoge waardering met te hoge verwachting deze film gekeken. Aardige film, maar zal me niet lang heugen. Geen bijzonder verhaal, zo gaat het nu eenmaal in de top, status,geld, macht staat boven alle gevoelens.


avatar van ZenZin

ZenZin

  • 314 berichten
  • 711 stemmen

Wat me vooral stoorde was de onzettend slechte muziek, soort James Last cocktail rommel, nog met echte violen ook maar menig namaak orkest klinkt beter. Gelukkig heeft komponist HalfDane er in de loop van de tijd bijgeleerd.

Verder is deze film niet onaardig maar er ontbreekt op de een of andere manier net iets om het naar een hoger plan te tillen.


avatar van blurp194

blurp194

  • 5492 berichten
  • 4192 stemmen

Een wat voorspelbaar verhaal. Maar wel erg goed gespeeld, waardoor de emoties van de twee hoofdrollen - Lisa Werlinder en Ulrich Thomsen - erg goed overkomen. Hoe onbegrijpelijk ze af en toe ook handelen.

Mooi gefilmd ook, op de goede momenten af en toe wat schokkerig uit de hand geschoten, maar dat voegt wat toe aan het geheel. Maar, het verhaal is toch wel wat erg voorspelbaar en daardoor is de spanning er wel een beetje af.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7675 stemmen

Er schijnen in het echte leven mensen rond te stappen, die zo kil en zo koud in elkaar zitten als Christopher en zijn moeder. Gelukkig niet in mijn omgeving (voor zover ik weet).
Film is een karakterstudie van een man, die van diverse kanten in een negatieve spiraal gemanipuleerd wordt en niet de kracht of wil bezit om daar uit te komen. Ondanks het prima acteerwerk van Ulrich Thomsen heb ik mij voortdurend zitten ergeren.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 3170 berichten
  • 8192 stemmen

Men zegt dat een succesvol zakenman de persoonlijkheidstrekken van een psychopaat kan vertonen. Hij moet tweehonderd man kunnen ontslaan zonder verpinken, geen empathie hebben, over lijken gaan. Aanvankelijk lijkt Christoffer hier niet aan te beantwoorden, maar onder druk verandert hij. In het begin draagt hij geen das, maar hij schakelt over op formele kleding. Hij komt voor enkele dilemma's te staan. Wat vanuit zakelijk oogpunt de juiste beslissing is, kan op menselijk vlak wonden slaan. Wanneer hij z'n schoonbroer Ulrik ontslaat, herinneren de kindertekeningen aan de muur eraan dat dit ook een gezinshoofd is. Christoffer redt het bedrijf, maar verliest vrouw en kind, voor wie hij het toch allemaal deed. Veel van z'n acties zijn verdedigbaar met het argument dat anders het hele bedrijf failliet zou gaan. In het laatste halfuur doet hij echter ook onverdedigbare dingen, met name wanneer hij die kuisvrouw aanrandt.

Stilistisch is er enige invloed van Dogma, maar zonder die regels strikt te volgen. Er worden slechts twee camera's gebruikt die van op afstand de acteurs volgen, zodat deze een grote vrijheid kennen. Af en toe is er wel een streepje achtergrondmuziek en er zijn sprongen voorwaarts in de tijd. Het is een boeiende weergave van hoe de stress van het zakenleven een mens ten kwade kan veranderen.


avatar van Robi

Robi

  • 2528 berichten
  • 2526 stemmen

Nadat zijn vader zelfmoord gepleegd heeft wordt een zoon min of meer gedwongen om het grote staalbedrijf van zijn vader over te nemen en verder te leiden, ondanks dat hij jaren daarvoor besloten had om een eigen carrière te beginnen en inmiddels een lieve vrouw heeft leren kennen. Het verhaal is eigenlijk verder niet interessant en behoorlijk saai en laat zich, op het allerlaatste einde na, ook gemakkelijk raden. Nee, deze film moet het vooral hebben van de acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Die dragen absoluut de gehele film.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 3170 berichten
  • 8192 stemmen

Denen zijn goed in realistische drama's die draaien rond menselijke conflicten. Christoffer staat voor een dilemma wanneer hij moet kiezen tussen twee mogelijke voortzettingen van z'n leven. In Stockholm heeft hij een mooie vrouw en een goed draaiend restaurant; in Denemarken erft hij in letterlijke zin het familiebedrijf en in figuurlijke zin het karakter van een virago. Christoffer maakt een sympathieke indruk, is welbespraakt en goed gekleed, maar wanneer hij onder druk staat en te veel gedronken heeft, komen de psychopathische trekjes van een harde zakenman naar boven. Als bedrijfsleider gaat hij over lijken, en er is een scène met seksueel geweld.

Binnen het bedrijf en binnen de familie zijn verschillende conflicten gaande, wat leidt tot een figuurlijke broedermoord en een jarenlange vete. Romeo and Juliette is aanwezig op de planken en op een affiche. Ook tussen Christoffer en Maria dreigt een onmogelijke liefde te ontstaan. Hij bespiedt haar een paar keer zoals een roofdier op een prooi loert.

Twee camera's volgen de acteurs van op afstand, zodat zij veel vrijheid krijgen om te bewegen en te improviseren. Ulrich Thomsen en Lisa Werlinder brengen intense dialogen, waarin de stiltes en de gelaatsexpressies even belangrijk als wat er gezegd wordt. Er zijn geen technische effecten, maar wel af en toe een streepje muziek. Botsingen tussen tegenstrijdige karakters worden getoond zonder overbodige tierlantijntjes.