Do the Right Thing (1989)

Zeker te weten 1 van de betere Spike Lee films die ikgezien heb.. al blijft 25th Hour toch nog de beste..

Een rustig opbouwende film.. de situaties stapelen op.. het weer blijft warm.. en de sfeer wordt naar het einde toe steeds meer gespannen.. en dit alles is ook op een realistische manier in beeld gebracht door Spike Lee.. ook de rollen van Samuel L Jackson en Martin Lawrence zijn leuk om naar tekijken!.. voegt weinig meer toe aan de film.. maar het is altijd leuk bekende gezichten tezien

Zat te twijfelen tussen 4,0 en 4,5.. dit keer ga ik toch voor een 4,0.. omdat sommige kleine dingen beter uitgewerkt hadden kunnen worden.. maar het is en blijft zeker een sterke film die het kijken meer dan waard is !

Wat een heerlijke muziek ook in deze film

Bij nader inzien toch een halfje aftrek omdat 4,5 toch wat hoog gegerepen was.

Bijzondere en sfeervolle film met een watertandendmooie soundtrack. De film is een soort van snack: hij vult niet geheel, maar smaakt wel lekker. Goed.

Barack Obama's favoriete film, en de mijne ook. Geeft ook het racisme hier aan.

Pardon ? Hoezo te hoog gegrepen ?

Te snel geoordeelt terwijl ik eigenlijk nog twijfelde.

De film toont van in de beginne overvloedig aan hoe rassenhaat de onderliggende oorzaak is van de vele disputen, verwijten, schermutselingen enz ...in deze multiculurele samenleving in een achteruitgestelde buurt van de Amerikaanse grootstad.

De film tilt zich precies op een hoger niveau wanneer het werkelijk uit de hand loopt en drama's onvermijdlijk worden.

Het wordt aan de kijker duidelijk gemaakt hoe deze nietige, gefrustreerde mensen,eigenlijk aan hun lot overgelaten, met een afkeer voor de gevestigde orde, tot alles in staat zijn, om het even of het nu gaat om idealen of om banaliteiten.

Had het in de beginne wat moeilijk met de verhaalstijl van de film, maar in zijn geheel is dit toch een goede film met een duidelijke boodschap, lees aanklacht.

Do The Right Thing valt op door de 'heerlijke' sfeer, personages en leuke cinematografie. Natuurlijk met een hoop stereotypering, maar altijd met een uitstekende dreigende ondertoon. Het is heet, broeierig en je voelt dat er wat staat te gebeuren. Echter de uitbarsting voelde totaal niet als een uitbarsting. En als de aanleiding niets is, dan doet de daaropvolgende nasleep ervan je ook niets. Erg jammer want de aanloop was prima.

Tja, erg warm is het buiten niet, maar die hitte straalt dwars door het scherm heen.

Prima film, zit goed in elkaar, leuke personages en ondanks de duidelijk boodschap niet al te moralistisch gelukkig. *Gaat zeker nog meer van Spike Lee zien*

3.5* met kans op verhoging.

De film laat je kennis maken met een wijk in Brooklyn en zijn unieke inwoners. Langzaamaan lopen de spanningen tussen deze inwoners, net als de temperatuur, hoog op. Dit is erg mooi gedaan, met op de achtergrond een geweldige sfeer. Zwarte jongeren op ouderwetse Air Jordans, een boombox die Public Enemy door de straten pompt, Samuel L. Jackson met zijn radiostation. Heerlijk.

Had me overigens wel voorbereid op een film met een boodschap die er echt heel dik bovenop ligt. Dit viel me ontzettend mee. Do the Right Thing is geen twee uur durende les over racisme. Spike Lee's bewondering voor Malcolm X en Martin Luther King is wel duidelijk zichtbaar maar past hier perfect binnen de sfeer van de film.

De film knalde er lekker in met Fight the Power als intro. Naarmate het verhaal vorderde was het alleen maar meer en meer genieten.

4.5*

Spike Lee weet met deze film de situatie in de Amerikaanse ghetto's op een zachtaardige doch effectieve manier te belichten. Dit keer geen depressieve beelden van heroïnegebruikers en opgefokte gangsters met 9mm magnums, maar een zonnig Brooklyn waarin de bewoners ieder op hun eigen manier rond proberen te komen.

De film maakt duidelijk dat de problemen niet van één kant komen. Zo zijn er Italianen en Koreanen die zich proberen aan te passen aan het leven in een zwarte wijk. Op een enkeling na worden ze door iedereen geaccepteerd. Opvallend is dat de Italianen en Koreanen het goed voor elkaar lijken te hebben met hun eigen winkels in tegenstelling tot de zwarten die vooral werkloos op straat rondhangen. Het lijkt nu misschien allemaal wat cliché, achtergestelde zwarten, Italiaanse racisten en Koreaanse winkeliers die allemaal met elkaar op willen schieten maar een enkeling die het toch verpest (en vergeet de racistische politie niet!) maar vergeet niet dat de film al 20 jaar oud is. Do The Right Thing is daarom ook een film die een, bepaald niet onbelangrijke, periode in de Amerikaanse geschiedenis beschrijft.

Dit wordt ook nog eens op een visueel knappe manier gedaan. Brooklyn is even kleurrijk op film vastgelegd als haar bewoners. Samen met de lekkere Hip-Hop zorgt dit voor een heerlijk warme sfeer. Helaas blijft de film toch een belerend toontje houden (waren die quotes van Martin Luther King en Malcolm X nou echt nodig?) maar dit zie ik graag door de vingers.

4,5*

gruwlijke film met een goede message

DO THE RIGHT THING

Ook wel boodschap genoemd.

Ik moet deze film nog een keer bekijken met de serieuze bril op.

Want tijdens mijn eerste kijk beurt had ik meer het gevoel dat ik een pure komedie film zat te kijken, met natuurlijk de finale als uitzondering.

Ik pikte wel de serieus bedoelde stukjes eruit, maar ik had moeite om elke keer te switchen tussen de komedie en drama film.

Ik heb de film nu een rating van 3 sterren gegeven. Maar misschien dat daar verandering in komt na een herziening.

Wow, lekkere film dit. Mooie plaatje, bijzonder fijne muziek en als kers op de filmtaart een sterke boodschap. Zeker de beste film uit Lee z'n oeuvre die ik gezien heb.

Film speelt zich af eind jaren '80 in een gemengde wijk in Brooklyn NY. Sterk vind ik dat Lee niet echt kiest voor een ghetto wijk, met drugsdealende gangs, drive-by shootings en leegstaande verwaarloosde drugspanden ... Nee, Lee laat zijn verhaal afspelen in eigenlijk een vrij respectabele doorsnee buurt met wel zo zijn sociale problemen maar die kan je eigenlijk overal door de Amerikaanse samenleving tegenkomen. Kinderen spelen op straat, er is zelfs een soort van sociale controle, mensen maken praatjes en kennen elkaar, er wordt gewerkt, er wordt geflirt, er wordt lol getrapt op deze bloedhete zomerdag... Niets bijzonders dus.

De mensen uit de buurt worden gevolgd in hun dagelijkse gang van zaken. De film start dan ook met een, een dag uit het leven van... gevoel. Maar toch, langzaam voel je onder de windstille, drukkende grote stadshitte dat de sluimerende frustratie van al die nationaliteiten steeds meer vat krijgt op de bewoners. De hitte, die werkt als een soort snelkookpan. Het stoomt vooroordelen, ontevredenheid en een ontbrekend gevoel van eigenwaarde tot een onvermijdelijk kookpunt.

Lee weet dit overtuigend te brengen door een fantastisch broeierig en zweterig sfeertje te creëren. Sterk, expressief kleurgebruik en camerastandpunten maken het tot een genot om je heerlijk in de film onder te dompelen. Verder is het acteerwerk, eigenlijk zonder uitzondering, bijzonder goed en sterk. Nergens wordt er te kort door de bocht of zwaar over de top gegaan. Wellicht kan je inbrengen dat de personages wat stereotype zijn maar dat vind ik geen recht doen aan de fantastische karakters. Wanneer mensen zich tot een bepaalde groep voelen aangesproken en daarbij willen horen wordt dit groepsgedrag ongemerkt gekopieerd en gaat deel uit maken van die persoon.
Er zitten enkele scènes in, die wat mij betreft, het predicaat legendarisch mogen dragen. Ik noem Radio Rakheem bij de Koreaan en die gast die over z'n witte Air Jordans wordt gereden. Hilarisch doch enigszins onheilspellend.

Spike Lee maakte deze film 3 jaar voor Rodney King, het geeft aan dat hij met Do The Right Thing, heel goed wist aan te geven wat er speelt onder de Afro Amerikaanse gemeenschappen in de grote steden van de UsofA, dat hij met deze film precies de zere plek wist te raken. (inclusief het schofterige optreden van een racistische politie) Dat meer dan 1 op 10 Amerikanen zich nog steeds een tweede rangs burger voelt.
Je zag dit ook met de recente overwinning van Obama toen eindelijk deze bevolkingsgroep zich durfde uit te spreken, een soort opgekropte trots die ineens naar buiten komt.

Film doet me terugdenken aan Rukiah, een afro-amerikaanse dame uit Atlanta waar ik een paar jaar terug een paar zeer interessante avonden mee heb gehad. Zij veranderde mijn kijk op deze problematiek en deze bevolkingsgroep meer dan Spike Lee ooit zal kunnen met een film maar toch... Hij mag best in het rijtje aansluiten.

Indrukwekkend.

4.5*

Al een hele tijd geleden gezien en vond hem toen geweldig! Maar toen ik hem 2 jaar geleden nog een keer met een vriend keek (en uitermate had opgeschept hoe geweldig deze film was) viel ie toch wat tegen en vroeg mezelf af wat ik zo geweldig vond aan deze film. Daarna Clockers gekeken en die beviel ons toch (nog) beter.

Vond het een goede film, maar ik interpreteerde het einde wel alsof spike lee de vernieling van de pizzeria goedkeurde. Deed voor mij als halve spaghettivreter mijn beoordeling toch wel een half puntje dalen.

Kwam bij mij redelijk laat op gang, het eerste stuk kon me niet echt boeien en de humor was ook niet zo mijn ding. Later kwamen er gelukkig toch nog wat geestige scenes voorbij en het einde bleek tevens erg sterk te zijn.

Heb de film zelf nog niet in zijn totaliteit gezien, maar die scene met die Air Jordans is echt briljant en ik lig helemaal dubbel als die vriend zegt: Yo, you're Jordans are FUCKED UP! Legendarisch idd.. haha

Haha de scene heeft mijn interesse ook gewekt.

Yo, you're Jordans are FUCK...!

Wauw, knappe film over racisme en dan nog in een compleet ander jasje.

Een ander jasje qua thema vooral. Dit keer worden de sneren eigenlijk gegeven naar de zwarten zelf die zelf de Koreaan discrimineren en vol vooroordelen over de blanken lopen. Er wordt ook steeds gesproken over 'our neighbourhood'. Blanken mogen hier niet wonen, dit is 'our neighbourhood' get out ! Spike Lee zet zichzelf en zijn ras hier voor de vraag of ze eigenlijk ook niet op alles racistisch reageren. En uiteraard gebeurd dat, maar het komt allemaal niet zoveel in beeld als de rest. En ook de rest mag zich vragen stellen. De Italianen met hun 'fuckin' nigga's' en ook de latino's worden hier bij betrokken. Ook gediscrimineerd en tegelijk ook vol vooroordelen.

Ook een compleet ander jasje qua film. De hittegolf is in de stad en het is er aan te merken! It's gonna be a hot day today. Wel zelfs midden in deze koude periode voelde ik dat zomersgevoel van de hitte. Zo van die dagen die je liever heel de dag in je bad zou willen doorbrengen of op het terras met een frisse pint. Spike Lee zet ze hier perfect neer door setting, het aankleden van de acteurs en de gele kleur doorheen de film die het camerawerk echt tot de perfectie ondersteunt. Het maakt het allemaal erg luchtig en samen met de muziek maakt het Do the Right Thing niet alleen een erg vermakelijke film maar een ware topfilm. Respect Spike Lee !

4,5*

Een van de mooiste en beste films van de jaren ’80!

Een pareltje.

Schitterende film!

Ik dreef het eerste anderhalf uur compleet mee op de heerlijke sfeer van de film. De 'relaxedheid' van het doordeweekse leventje in een bruisende Brooklynwijk, de kleurrijke (ietwat stereotiepe) personages en enkele hilarische scènes ("Motherfuck you!", het incident met de Air Jordans,...) plus ook nog eens de juiste visuele flair. Het is moeilijk om niét in de film te worden gezogen en ik heb dan ook met volle teugen genoten.

Alhoewel het duidelijk wordt dat er heel wat raciale spanningen broeien en langzaam aan verder aanzwellen, stond de broeierige finale toch haaks op het 'geinige' sfeertje dat aanwezig was tijdens het eerste anderhalf uur. "Een mokerslag" is misschien wat teveel eer, maar ik werd toch bijzonder hard geraakt door de manier waarop de spanning in een brutale uitbarsting eindigt. In het eerste deel van de film kijkt Spike Lee met een ietwat frivole bril tegenover racisme en stereotypering aan (waarbij hij ook erg rake observaties maakt), in het laatste halfuur wordt die frivole bril ingewisseld voor een veel brutalere aanpak van de problematiek.

Een film die stof tot nadenken biedt en een erg mooie boodschap in zich draagt. Hiernaast is het tevens een pracht van een film waar niet veel op af te dingen valt. Hij strandt op een miniem zuchtje van de 4,5*, maar sleept voorlopig een bijzonder stevige 4* in de wacht. Aanrader!!

4*

Heerlijke sfeer, je hebt het idee dat je zelf overal midden in zit! Kan verder weinig toevoegen aan wat hierboven al genoemd is,

4,5 *

Heerlijke sfeer die Spike Lee hier brengt,

Weinig gezien van de beste man. Alleen Miracle at St. Anna. Ook 25th hour moet ik nog zien. Deze film stond al lang op mijn lijstje maar toch ben ik aangenaam verrast door de film. De film weet perfect een dag uit een zwarte buurt te schetsen. De heerlijke sfeer die Spike Lee hier neerzet met lekkere begeleidende saxofoon muziek Alle acteurs doen het ook heerlijk. Zowel de Italians, met Aiello en Turturro en de zwarten. En wat zet Spike Lee hier een goede rol neer als Mookie. Nog erg jong en dan regisseren en nog een hoofdrol spelen. Echt petje af

De leukste rol was mischien wel de rol van Samuel L. Jackson als Mister Señor Love Daddy! Wat een heerlijke quote's weet de man te brengen. En zijn studio gewoon in de wijk geeft ook weer een goed beeld van de buurt.

Het laatste voorval was erg aardig, maar zelfs zonder dit staat de film nog prima.

Heerlijke sfeer en ik ga zeker meer van Spike Lee zien. * * * *

Dan zeg ik het ook nog maar even; sfeer! Wat mij betreft één van de grootste pluspunten (zo niet hét grootste pluspunt) van de film. Heerlijke wegkijker.

Ja, heb best genoten van deze Do the Right Thing. Leuke personages en veel grappige scénes, vooral dankzij het vele gevloek; ''motherfucker!'' klinkt in deze film, gebracht door een 'brother' nét even wat leuker dan normaal. De leuke quotes vliegen je om de oren, vooral Radio Raheem kan er wat van; ''Put some extra mozzarella on that motherfucker and shit''. En dan die scéne dat-ie batterijen koopt nog.

Het einde - de omslag - is indrukwekkend en de (voelbare) hitte in deze film is voor mij een soort van tijdbom die op het punt staat te ontploffen; sterk. Dikke voldoende.