Do the Right Thing (1989)

Het is me m'n weekje wel. Na gisteren een film gezien te hebben waar een acteur effectief een meerwaarde betekent, heb ik vandaag de film te stekken waar dit het geval is met het einde van de film. Hopen dat het snel weer overgaat.

Komisch ook hoe ik bij deze film terecht gekomen ben. Was in de waan dat dit een Spike Jonze film was, vandaar dat ik er achteraan gegaan ben wanneer ik de kans kreeg. Pas net voor het kijken kwam ik erachter dat het hier over Spike Lee gaat, één totaal andere mens zo bleek .

Anyway, de film begint redelijk zwak. De eerste 90 minuten zijn lauw, af en toe wel zeer komische scenes (die drie oude kerels onder hun parasolletje), maar ook veel scenes waar ik me aan irriteerde (dat hele black shit, white shit, Korean shit, nigger shit gedoe, die tamme scheldtirades). Toen de film opende met "Fight The Power" zat ik al met m'n ogen te draaien. Halverwege zat ik aan zo'n 2.5* voor leuk camerawerk en enkele leuke scenes, maar verder was er niet veel te beleven.

Het einde was echter wel goed, en toont wat mij betreft een regisseur met ballen aan z'n lijf. Volgens mij gaat het ook helemaal niet om een onvermijdelijke climax, maar om een domme actie die escaleert in een onevenredig serieuze situatie. Een tik die Lee uitdeelt aan de kijker ivm racisme, en allereerst naar z'n eigen "volk". Misschien is het m'n eigen ervaring, maar doorheen de film wordt er niet bepaald sympathie opgewekt voor de zwarte personages, en zijn het vooral hun acties die bezwaren oproepen.

Uiteraard is dit geen anti-black film en is de boodschaap globaal, maar ik vind het van veel lef getuigen om deze weg te kiezen. 2.5* plus een volle 1.5* voor het laatste half uur.

4*, want uiteindelijk beoordeel ik wel een film over z'n gehele lengte, en is de film ook meer dan een mooie boodschap. Hier en daar (vooral het eerste deel) rammelt er vanalles, maar een fantastisch slot maakt het toch nog een zeer boeiende kijkervaring

Ik had precies hetzelfde toen ik de film voor de eerste maal zag. zo'n 15 jaar geleden.

Weet je dat dat bij herziening compleet anders wordt. Dat het dan wel uitermate goed werkt, en de finale behoorlijk intensiveert. Tenminste, dat was mijn conclusie.

Ik weet dat dat vaak bij jou zo werkt FK, ik heb daar een andere kijk op

Ik vond de opening juist ijzersterk. Voor mij waren de openingscredits de definitieve stap naar hiphop. Public Enemy is zo krachtig in de wonderschone begincredits dat de liefde voor altijd was.

De openingscredits zijn zelfs de beste ooit

... volgens mij is ALLEEN de openingscredits de beste ooit gemaakt

Mèèèèèè

Flauw zeg

Ik vond het een redelijke film. Af en toe hele vermakelijke scenes maar niet meer dan dat. Natuurlijk wel een film met een hele goede boodschap. 3*

Gewoon een te gekke real time film. 4*

De FRS heeft in een, hoop ik, gekke bui de (als mijn talenkennis mij niet in de steek laat) Finse versie van deze dvd aangeschaft. Best geestig, zo'n hoesje waarvan je geen idee hebt wat er nou precies opstaat.

Alleen de afbeelding op de website of ligt ie zo ook in de winkel?

Die Finse dvd is er al zeker een jaar. Toen kocht ik die bij Van Leest.

Bij de FRS heb ik ook de Finse versie meegenomen dus.

Thanx again mr. maffia. Ik heb hem zojuist na 12 jaar weer bekeken. Deze sfeerschets is geniaal. op alle fronten geslaagd. Ben echt ontroerd! 5*****

Net weer herzien en hij wordt steeds genialer. Radio Raheem, een slissende Martin Lawrence, de briljante openingsscène, de mooie borsten van Perez, de geweldige Aiello en uiteraard Sweet Dick Willie. Ge-wel-dig.

Bam! 5*

Begrijp de ophef niet zo...nu niet en toen niet. Stoer hip-hop gedoe, erg voorspelbaar. Anarchisme op MTV-niveau. Wel aardige sfeer in de film. 2,5*

Dat stoere hip-hop gedoe wordt juist volkomen anders weergegeven dan in welke film of clip ook. Deze film heeft sowieso bergen kritiek op (bepaalde aspecten) van de afro-american gemeenschap daar, waaronder juist dat hip-hop stoer doen gebeuren.

Alleen heb ik het idee dat veel mensen dat niet echt meekrijgen helaas.

Hij ligt nu in de 3 voor 15 euro bak bij Van Leest. Prima DVD met veel extra's.

Misschien omdat ik het hele hip-hop genre net zo simplistisch vind dan de titel doet verraden dat ik er minder betekenis in heb gelegd dan jij hebt gedaan, maar ik kan me niet herinneren dat middels de hip-hop muziek in de film er kritiek op de afro-american gemeenschap en zelfs op het hip-hop/gangster fenomeen an sich werd verkondigd. Eerder andersom neig ik te veronderstellen.

Wellicht dat een herziening vanuit dit vernieuwend oogpunt de diepzinnigere lagen laat zien die zich voor mij verborgen wisten te houden.

Ben ik het niet mee eens. Ik ben verre van een grote verdediger van het hip-hop fenomeen, black pride en al die nonsens zegt mij ook niks, maar Spike Lee schoffelt hier toch regelmatig naar z'n eigen gemeenschap.

Spike Lee beoogt met zijn film inderdaad zijn eigen gemeenschap een spiegel voor te houden.
Overigens gaat de film over, voor Europese blanke westerlingen misschien onbeduidend of nietszeggend, frustaties over, en onvrede met de situatie waarin de zwarte man zich bevindt. Ze zijn veelal werkloos, worden door het systeem tegengehouden, worden naar eigen zeggen uitgebuit, zijn kansarm etc. Frustraties die van generatie op generatie zijn doorgegeven sinds afschaffing slavernij misschien(2 bejaarden geleden).Spike Lee probeert juist hun de ogen te openen dat zij zelf degenen zijn die verandering kunnen aanbrengen en dit niet aan anderen over te laten.
denk aan de scene waarbij de drie mannen klagen over de koreaan die bij hen in de straat een winkel opent. men klaagt dat hij aan de gemeenschap verdient. Als dit hen stoort waarom beginnen ze zelf geen winkel? De grote hamvraag en dus kritiekpunt Spike Lee. De hiphop muziek is juist van essentieel belang omdat een groep als Public Enemy de enige rapgroep is geweest die politieke aspiraties had en openlijk de denkwijzen van Malcolm X en Louis Farrakhan probeerden over te brengen op de zwarte gemeenschap. Dit leverde hen daadwerkelijk de status van publieke aartsvijand op. Zelfs Bush senior zag ze liever verdwijnen. Een nummer als "Fight the Power" zegt genoeg. (50cts eat your heart out) een radio raheem was juist degene die deze boodschap uitdroeg via zijn radio. Juist door zijn irritante gedrag werd zijn boodschap niet gehoord. Hij deed niet de right thing en zo zijn er meerdere in de film die niet de right thing doen.(Sal niet, Mookie niet, etc.) Eigenlijk komt het er op neer dat je zelf consequenties moet nemen voor je eigen gedrag. Je kan veranderen en hoeft niet aan oude waarden vast te houden(fight the powers that be) Vandaar de gefingeerde foto van de wijkgek van een nooit gebeurde ontmoeting tussen Malcolm x en Martin Luther King. Deze zwarte leiders vertegenwoordigden beiden twee verschillende stromingen. Die van geweld indien vereist en die van geweldloosheid.

Wat het fenomeen hiphop betreft. Hier hoef je net erg verdediger van te zijn dan van de rock en roll of de popmuziek. Het is een stroming of levenswijze die veel heeft betekent voor de zwarte gemeenschap in Amerika en inmiddels zijn weg over de hele wereld heeft gevonden. Binnen deze stroming bestaan zoveel diverse stijlen dat het voor iemand die zich er nooit in heeft verdiept lijkt alsof degenen die het meest verkopen ook daadwerkelijk deze stromingen vertegenwoordigen.Dit is een grote misvatting. Zoals gewoonlijk worden succesvolle formules gekaapt door de grootindustrielen en hiermee verdwijnt meestal de puurheid uit het product. Kwantiteit overheerst zo de kwaliteit.
Wat the Black Pride movement betreft: deze is ooit in de zestiger jaren ontstaan als opsteker voor de afroamerikaanse gemeenschap zodat ze hun eigenwaarde herkregen. Vergeet niet dat Amerika nog geen 40 jaar geleden gesegrgeerd was. Whites Only! No Dogs and Blacks Allowed!

Nou ja, "de enige"... laten we het op "de bekendste" houden.

De enige die een grote massa bijeen kon krijgen om zelfs een revolutie te ontketenen. Eigen ordedienst SW1, banden met de Nation of Islam.

Natuurlijk waren, en zijn er meerdere rappers met politieke boodschappen(bijv. Paris) maar geen van ze had en heeft een vooropgezet plan en concept om awareness naar de zwarte bevolking te brengen en een revolutie te ontketenen.

Op dit moment verkoopt het ook niet echt! Blote vrouwen, en op elkaar schietende zwarten wel!

Prachtige film. Behandelt moeilijke onderwerpen op een goede manier en zet je aan het denken.

Deze topper hoort mijns inziens in de Top 250.

Fight the power!

Erg goede film. Spike Lee laat zeer goed zien waar het aan schort in de achterbuurten van New York. Hij bekritiseert vooral zijn eigen bevolkingsgroep en houdt ze een spiegel voor. Erg knap en moedig.

De eerste anderhalf uur zetten een perfect loom sfeertje neer dat langerzamerhand steeds agressiever wordt. De uiteindelijke climax is zeer confronterend en deed me persoonlijk heel wat. Vooral het moment waarop Mookie de ruit ingooit van zijn eigen baas was zeer heftig

4*

schitterende film die echt aan het denken zet!

4*

Meesterwerk. Script en acteerwerk zijn niets minder dan geniaal. Het begint allemaal lekker loom met veel grappige scene's maar wordt gaandeweg steeds grimmiger tot de uitstekende finale. Lee brengt een boodschap over maar doet dat zonder opgeheven vingertje en dat is erg knap. Hij zal zich met deze film niet echt populair hebben gemaakt denk ik.

5*

@ Redlop, het 'hip-hop genre' is helemaal niet wat men ziet op MTV en andere k*t 'muziek'programma's op tv, hip-hop begon als manier om je te uiten in de achterwijken van Amerika, maar de rijke patjakkers zagen dat hier geld in zaten en nu lopen er allemaal kleine Tupac'jes rond. Het hip-hop genre is verkracht door de Amerikaanse McDonald's samenleving, maar het was weldegelijk een muziek vorm waar je u tegen kon zeggen, maar noem de 'muziek' die je op MTV tegenkomt alsjeblieft geen Hip-Hop, want dat is het totaal niet.

Over naar de film, die bij mij werkelijk heeft ingeslagen als een bom. De film geeft precies weer wat er aan de hand is in de zwarte ghetto's van Amerika. Het zit vol met kritiek op zowel de manier waarop de mensen in de ghetto met hun situatie omgaan, als op de 'oppressor'. De sfeer, de kleuren, het camerawerk, de acteerprestaties, alles is zo mooi vormgegeven dat ik het niet laten kan om een dikke 5* te geven!

.