Crash (2004)

'Maybe Tomorrow' van de 'Stereophonics'.

Ziehier (http://www.musicmeter.nl/album/24766) voor de volledige soundtrack...

Dit snap ik niet helemaal. Het werkt ook voor geen meter omdat voor mij het moraal juist veel en veel te dik erop lag. Het voelde allemaal als een zeer slechte en vooral kinderachtige versie van films als "Magnolia" of "Happiness". Kinderachtig omdat dit perfect is voor kinderen die niet teveel over films hoeven na te denken maar alles domweg mooi voorgeschoteld krijgen zoals hier het geval was.

Alleen is de moraal hier dubbel. Allesbehalve subtiel, maar zowel het positieve als het negatieve wordt dubbel en dik onderstreept. Net dat stemt wel enigszins tot nadenken aan.

Al blijft de vraag waarom je over een thema als dit nog nooit eerder zelf nagedacht zou hebben natuurlijk. Een film kan daar (hopelijk) niet al te veel aan veranderen.

Volledig mee eens onderhond. En inderdaad, deze film verandert helemaal NIKS aan m'n visie op deze problematiek. Maar dat maakt hem niet per definitie slecht...

De film faalt voor mij duidelijk in zn doelstelling, en dat is mij overtuigen en te emotioneren met de problematiek die blootgesteld wordt, en me vooral aan het denken zetten. Kan het dan al geen goede film noemen.

Gelukkig voor MM kijk ik zo niet naar films

Moet zeggen dat de emotie in deze film vooral uit de mooie beelden en dito muziek kwam. Kan me inbeelden dat wanneer je focust op de barre feiten of niet geraakt wordt door bovenstaande elementen, dat deze film een totale mislukking is.

Maar om het dan een (eenduidige) moraalles te noemen, daar ben ik het toch niet mee eens.

Ik vind mooie beelden en muziek ook erg belangrijk maar als het plot me zo erg irriteert kan het bijna niet meer apprecieren in zn geheel. En dan moet ik er wel bijzeggen dat ik de beelden en muziek hier zwaar vond tegenvallen. Dat 1 na laatste nr was de druppel.

Oscar-nominaties voor beste film, beste regie, beste montage, beste originele screenplay en beste mannelijke hoofdrol (Matt Dillon)... EN TERECHT!!!

Overigens ook 6 nominaties voor een BAFTA..

Had het ook al zien aankomen. Totaal geen verrassing. Maar zoals ik al zei: zegt meer over de oscars dan de film. wat een belachelijk optreden is die oscaruitreiking eigenlijk.

Het is ook een nominatie voor een bijrol

Kom op jongens.... de film is gewoon goed.

Door deze film film wordt de hgele wereld met zijn neus op de feiten gedrukt en het laat op een mooie manier blijken dat alle problematiek in deze wereld maar op 1 MANIER opgelost kan worden. En dat is: BIJ JEZELF!!

Het laat mensen als individu zien... en hat laat zien dat elk mens een hele slechte en een hele goede kant heeft.

prachtige film. 4.5*

Als ik alleen al weer aan de diverse plotjes en 'wendingen' terug denk gaan me de tenen alweer krom staan. Toch maar verlaagd naar 2*

Eindelijk eens een sterk betoog. Kan iemand hier iets tegenin brengen??

De achterliggende gedacht mag dan misschien mooi of sterk zijn. Daar heb ik het niet over.

Ik zeg alleen dat het verhaal van deze film bagger is. Al die overbodige wendingen, twists, paralelle verhaal lijnen, andere lijnen die elkaar kruizen. Allemaal over de top en meer dan nodig is. Het is een gimmick die men wijs moet gebruiken, en niet de kijker mee dood gooien "omdat het kan".

EO-series zeggen ook dat er verschil tussen goed en kwaad is en dat alles bij jezelf begint etc. Vind je die ook zo geweldig?

Neen, alles wat jij opnoemt onderbouwt de film tot een schitterend geheel, dat dient om het verhaal te illustreren. Juist de genialiteit van de prent doet ons het verhaal in zijn naakte waarheid aanschouwen. Een slechte film over een erge dramatiek blijft een film te vergeten, deze onthouden we om zijn geniale verhaallijn (die volgens jouw dus bagger is) - waar ik overgens geen enkel overbodig element in zie - maar eveneens het aangrijpende thematiek...

Sorry, EO-series zijn mij volledig onbekend. Iets meer uitleg graag??

Ik vind er niks geniaals aan. Een film als magnolia waar de llijnen elkaar af en toe kruisen vind ik veel mooier dan een film waarin ieder stukje niet langer is dan 5 minuten.

Honderen kruisingen en zeer onwaarschijnlijke gebeurtenissen, die allemaal zeer waarschijnlijk moeten over komen halen mij juist uit de film ipv me erin te betrekken.

Iedereen kan een verhaaltje schrijven waarin 20 mensen elkaar 100x tegen komen binnen een periode van 2 dagen en de meest belachelijke situaties meemaken.

Het is lastig als je het heel subtiel wil doen, uitgebalanceerd, geloofwaardig etc.

Ik was met een grote groep studenten, en ruim het merendeel zat zich halverwege de film gewoon te ergeren aan alle super korte scenes waardoor je nooit iemand ECHT leert kennen. De vele kruisingen van de verhaallijnen, en de over de top gebeurtenissen. Die ene negroide regisseur bijv die maakt meer narigheid mee in 2 dagen, dan jij en ik in 10 jaar...

Maarja voor sommigen werkt het blijkbaar, sommige mensen zijn onder de indruk van iets wat ik een typisch voorbeeld noem van "too much"...

Alle racisme en vooroordelen zijn daarbij ook nog eens 10x opgeblazen in de film. Nog een reden waarom ik niet zeg "oh wat is deze film subtiel en legt hij goed de aandacht bij een moeilijk onderwerp". Nonsens deze film gebruikte niet 1 kanon om een mug te doden, maar 10...

JJ_D, heb jij eigenlijk wel films als Magnolia gezien? Zou jij Crash uberhaupt ergens mee kunnen vergelijken? Want als dat wel zo is zul je inzien dat deze film bagger is in opzicht van structuur en verhaallijn. Alles in Crash lijkt zo verdomd "verzonnen" zoals ik al een keer eerder aangaf. En laat staan de thematiek die domweg je strot in wordt gedouwd. Laat niets aan de fantasie van de kijker over. Alles moet gezegd worden. Typisch amerikaans. Een japanner had zulke thematiek veel beter gebracht. (Nu ik hierover nadenk moet ik zeggen dat ik de waardering van Onderhond eigenlijk een beetje vreemd vind)

Neen, tot mijn grote spijt heb ik Magnolia moeten missen bij de televisie-uitzending enkele maanden geleden. Schijnt inderdaad geniaal te zijn, voorlopig zal ons discussie dus wat stroef blijven lopen omdat Magnolia mij onbekend is.



Ik stoorde me soms ook aan die volledige verhaalvertelling, volgens mij belet dat de film om nog langer na te zinderen. Regisseur Paul Haggis wil waarschijnlijk te veel paadjes bewandelen: voor diegenen die de corrupte agent maar niets vinden, staan de 2 negers alweer klaar. Vandaar dat ik ook op een wat ongelukkige montage wees, bij momenten loopt het wat stroef... Beste voorbeeld van wat jij bedoelt is als de neger op het einde doodgeschoten wordt bij het uithalen van zijn voodoo-artikel. Waarom dat 2x in beeld brengen? Ik had er geen probleem mee dat de inspecteur en broer die op het einde vindt (op één of andere manier voelde dat niet cliché aan, alhoewel het al duizenden keren is gedaan...), maar om dat nog eens duidelijk in beeld te moeten brengen na de schietpartij vondt ik beetje misplaatst. De kijker kon zo wel veronderstellen waarom er géén reden tot schieten was voor de jonge agent-knul.



Het gaat er vooral om dat u denkt dat de film een vertekend beeld voorschotelt van hoe het er in LA aan toe gaat. Met deze film doet Paul Haggis mij geloven in wat hij vertelt, en als het allemaal overdreven is, so what? Amadeus is niet voor niets één van mijn favorite films...

Vind dit niet passen bij Crash. Totaal geen regisseursfilm. Er wordt niet met een herkenbare stijl gespeeld of verteld zoals bv een Anderson (jawel, de regisseur van Magnolia) het doet. Vind Crash uit de lucht gegrepen stof. Wel gebaseerd op reeele en ernstige gebeurtenissen maar nergens overtuigend in de uitwerking.

Ik voel me trouwens geflatteerd maar je mag me ook wel met 'je' aanspreken

Ik koester nu eenmaal niets dan respect voor mensen die al meer dan 700 films op hun "repertoire"-lijstje (bij gebrek aan betere synoniemen) hebben staan...

Hoe zit het dan met users die 1000en titels op hun naam hebben staan ?

Jij hebt nog heel veel jaren te gaan dus dat komt echt wel goed. Ben jaloers dat je nog zoveel moois te zien hebt

Guys get a room

Is er iets aan de hand davidov? Heb je je moment of fame nu gehad? Mooi, kunnen we weer terug naar de film want ik was al klaar met off topic gelul totdat jij nog ff leuk een verlengstukje plaatste. Get a life.

Na enkele interviews en artikels over deze film te hebben gelezen moet ik m'n mening over Crash lichtjes bijsturen. Hoewel het moraliserend karakter uitgesproken aan bod komt vind ik dit absoluut geen minpunt. Waarom? Wel, Crash is gewoonweg bedoeld om moralistisch te zijn, het is geen flauw verhaaltje met een boodschap die toevallig moralistisch is. Dat verandert de zaak, alles draait hier namelijk om de moraal.

Ook wordt er wel eens geklaagd over het feit dat het onrealistisch is dat al die mensen mekaar opnieuw tegenkomen. Nu, dat is ook zo, maar je moet er doorheen kijken. Die scènes fungeren niet zozeer als verhaallijn maar eerder als een soort van alibi om opnieuw die moraal aan te wenden.

De hele essentie van Crash mag je voor mijn part dus herleiden tot drie vragen:

- Is Crash moralistisch? Jazeker!

- Is Crash té moralistisch? Misschien wel, misschien niet.

- Is het moralistisch karakter van Crash een minpunt? Absoluut niet!