Mar Adentro (2004)

Ik lees dat veel mensen het wat 'saai' vinden.

Dat is nu precies wat ik van deze film verwachtte, maar ik vond het tegendeel dus waar. Een prachtprestatie van regisseur en cast.

Een film over een verlamde man deed me niet warmlopen naar de bios. Wat een misser. Van mij! Gisteren zag ik 'm dan op de TV. Javier Bardem schittert in de figuur van Ramón Sampedro. Ook de rest van de cast mocht er zijn, maar ik werd het meest geraakt door Bardems acteertalent.

Ramón en Julia deed mij achteraf denken aan het overbekende Shakespeare verhaal. Knap hoe die oude verhalen doorsijpelen in de moderne.

Zeer fraaie film, met nog fraaiere muziek.

Iemand enig idee waar ik aan de muziek kan komen?

Een rustige en ontspannende film, hoewel alles heel langzaam vooruit gaat in Mar Adentro wordt je er toch door aangegrepen.

Het verhaal over euthanasie was wel interessant maar deed mij niet veel. Het mooiste gedeelte van de film is hoe Ramon omgaat met de dood en zijn familieleden. Die gesprekken van Ramon gaven mij zo'n rustgevend gevoel. De prestatie van Bardem is overigens erg sterk. Al vond ik het moeilijk om te zien dat dit niet die koelbloedige moordenaar Chigurh is na No Country for Old Men te hebben gezien. De film is mooi, maar meer ook niet. Het vertelt het verhaal van Ramon maar verder wordt er niet teveel interessants gedaan (op Ramons uittochtjes naar de zee na). Het camerawerk in de film is mooi maar iets te vlot en zwierig voor zo'n rustige film.

Een dikke 3,5*.

Ik weet niet waarom ik eerst een 4,5 gegeven heb, maar nu ik m nog eens gezien heb is het geen 4,5 waard. Het blijft best een goede film, maar zo af en toe wel saai. 3,5

Saai?

Wat denk je wel dat 27 jaar in een bed liggen is? Feest elke dag?

Nee, saai dus.....

Wat heeft dat ermee te maken?

Als een onderwerp saai is moet de film erover ook saai zijn?

Nee, dat is hier dan gelukkig ook niet zo.

Schitterend acteurtalent siert deze wondermooie, ontroerende film.

Het euthanasie probleem is actueel, complexe en schrijnend.

Wie hierbij onverschillig blijft .....: ?????

Ietwat trage, maar toch wel interessante film over een actueel onderwerp.

Uitstekend acteerwerk van vooral Bardem; hij zet z'n personage echt overtuigend neer, en je voelt je als kijker enorm betrokken met hem.

Echter, verder wist het trage verhaal me op een of andere manier niet altijd te raken. Er hadden misschien wat meer shots van de leef-omgeving in gemogen om wat meer sfeer te creëren.

Verder vind ik dat de personages van de advocate en de alleenstaande moeder die in z'n leven toetreden ietwat beter uitgewerkt konden worden.

Maar goed, eigenlijk is dit toch een "must see" voor iedere drama liefhebber.

3,5 sterren

Ik had ietwat te hoge verwachtigen. Traag, beetje dun verhaal.

The Diving Bell and the Butterfly vind ik een stuk beter inelkaar zitten.

Verrekt sterk staaltje film. Met veel rust en sympathie verteld en vrijwel constant facinerend. Wat ik vooral knap vind is de manier waarop men het thema van de dood en dood willen behandeld. De altijd zonnige slaapkamer heeft daar een heel belangrijke rol bij.

Voor mij een van de allermooiste films aller tijden. Bardem speelt de sterren van de hemel.
Zo'n triest verhaal, maar ook zo mooi.

De scene waarin hij in zijn dromen uit zijn bed stapt, zijn bed opzij schuift, een aanloop neemt, uit het raam springt en over een bos naar de zee vliegt , staat in mijn geheugen gegrift. Poetisch, wonderschoon, onvergetelijk...

Ik vond dat de film nogal traag op gang kwam, en hier en daar een beetje langdradig. Maar toch een mooi verhaal met een ontroerende ontknoping. Overtuigende acteerprestatie van Javier Bardem (die ik tot nu enkel kende van No Country for Old Men). Ook een pluim zeker en vast voor het camerawerk en de mooie soundtrack.

Deze film heeft lange tijd in mijn lijstje van vijfsterrenfilms gestaan, maar na herziening wordt het toch eens tijd om het er uit te halen.

Ik vind het acteerwerk van Bardem nog steeds zeer sterk, toch kon ik mij veel minder inleven in het gehele verhaaltje. Hoofdreden hiertoe is dat de film thematisch een redelijk zwaar onderwerp aanhaalt, maar dit niet naar behoren invult. Er worden verschillende visies en opvattingen getoond, maar jammer genoeg resulteert dit slechts in een oppervlakkige, zwaar op 't gemoed inspelende film.

De lange speelduur, de overdreven sountrack, de tergend trage discussies en het voorspelbare einde doen de film uiteindelijk ook niet veel goeds. Grootste pluspunt is het confronterende eindshot, maar daar blijft het eigenlijk een beetje bij.

Beetje vreemd dat ik de eerste maal zo was weggeblazen door deze film en nu nauwelijks iets voelde of iets vond om enthousiast over te zijn. Mar Adentro is hierdoor zeker geen vijf sterren meer waard. Ik twijfel momenteel tussen een 3 of 3.5, maar zal hem het voordeel van de twijfel geven.

3.5*

'Mar Adentro' is voor mij een beetje het 'Hable con Ella'-verhaal geworden. Een film die in de pers, mede omwille van de verbluffende esthetiek, sterk werd geloofd, blijkt plots vooral een meeslepend en ontroerend verhaal te zijn. Daar is uiteraard niets mis mee, doch vind ik dat Amenábar het esthetisch juist laat afweten (sentimentele zonsondergangen en dito soundtrack?), of beter%u2026gewoon erg naturel filmt, zonder moeite te doen om mooie plaatjes te schieten.

Des te interessanter zijn de vragen die 'Mar Adentro' stelt. Het onderwerp is uiteraard erg gevaarlijk, maar door in te zoomen op het persoonlijke verhaal van Ramòn, omzeilt Amenábar heel behendig alle valkuilen. Om die reden raakt de kijker des te meer betrokken, omdat deze ene zaak (en geen andere) moet beoordeeld worden.

Als Bardem het (in een uitstekende vertolking) bijvoorbeeld heeft over een "niet-menswaardig bestaan", moet je toch even slikken. Zo eenvoudig ligt het immers niet: enerzijds is zijn leven nog leefbaar, mits hij vrede neemt met "de overgebleven kruimels van de vrijheid die hem ontnomen werd". Verdient Ramòn zijn dood niet pas nadat hij alles in het werk heeft gesteld om te leven?

Ook Julia's personage is een ontzettend interessant figuur: zij stapt uiteindelijk af van haar idee, maar in haar onthutsende slotscène blijkt hoezeer haar leven nog mens-waardig is. Haar keuze was uiteraard moedig, maar tegelijk heeft het ook iets triest%u2026en wens je haar toe dat ze het tegenovergestelde had gekozen.

En ook Ramòns uiteindelijke beslissing is niet ondubbelzinnig: zijn afscheidsspeech neigt misschien toch naar "martelaarschap" (ondanks Géné's waarschuwing), terwijl dat initieel nooit de bedoeling is geweest.

En%u2026en%u2026en%u2026

Doordat 'Mar Adentro' met talloze concrete vragen op de proppen komt, sluimeren de grote vraagstukken omtrent euthanasie heel subtiel de film in, en dat is Amenábars grote verdienste: pas tijdens de aftiteling komen je gedachten echt los, en blijkt hoe complex dit ethisch waagstuk wel niet is.

Heel mooie film dus.

3,5*

Haha, had ik ook Had niet zoveel zin in drama op de zondagavond, maar wat een film _o_

Mooie beelden, mooi verhaal, mooie muziek, maar bovenal: de acteerprestaties zijn van een onwaarschijnlijk hoog niveau. Hulde!

Een nukkige Spanjaard is al 28 jaar verlamd is en kan zijn benen en armen niet meer gebruiken. Hij kan dus niks en heeft al die tijd in bed gelegen. Als enige uitweg ziet hij dan ook zelfmoord, maar niet iedereen uit zijn omgeving kan dat accepteren. Het is een redelijk goede werk over een moeilijk dilemma, maar zo heel veel gebeurt er ook weer niet en je zit echt te wachten op het voorspelbare einde. Soms was het ook een beetje oversentimenteel, maar al met al is het een prima film over een interessant onderwerp. Had wel meer impact kunnen hebben.

XD Ik heb de film iets anders beleefd geloof ik

Rustige, mooie film over het thema euthanasie.

Dit onderwerp sprak me niet zo erg aan maar ik was nieuwsgierig naar de acteerprestatie van Bardem en dat viel zeker niet tegen; ondanks de ziekte van Ramon zet hij een man neer met een enorme persoonlijkheid, wijsheid en ook humor die weet wat hij wil.

Vooral in deze rol is de mimiek van een acteur belangrijk en dat deed hij bijzonder geloofwaardig en knap.

De film was derhalve het kijken meer dan waard ondanks dat -ie af en toe een tikkie langdradig was.

Jongens, wat een mooie film zeg!

Had al zwak voor het acteren en de uitstraling van Javier Bardem. Dat was bij deze niet minder. Ook de andere acteurs krijgen een dikke pluim.

Prachtige film waar d.m.v. een aangrijpend verhaal, uitstekend acteerwerk, mooie beelden en bloedmooie muziek het een emotievol dramastuk wordt. Het was wel even wennen, Javier Bardem als een sympathiek iemand zien (ik kende hem alleen van No Country For Old Men). Maar zo eng als hij in No Country was, zo mooi speelde hij hier. Erg knap, om een film van 2 uur te vullen over een man die zich niet kan bewegen maar elke seconde was de moeite waard. Het is precies een goede afwisseling van realiteit, familie, politiek, fantasie, muziek. De scene waar Ramón naar de zee vloog was een van de hoogtepunten in dit prachtige drama. De thema's familie, liefde, politiek, ethiek, worden allemaal even goed uitgewerkt en de film staat op elk gebied als een huis. Niks 4 sterren, het wordt een

4,5*

Komt op Canvas. Volgende week 28 maart (Zondag).

Geweldige prestatie van Bardem. Ademloos uitgekeken deze film

Heb nu al weer zin in vanavond

me too! *opnemen*

Ja ik ben echt stil van deze film, je leeft echt mee met Ramón, en je snap echt waarom andere mensen niet achter zijn wens staan, van begin tot het eind echt een meeslepend verhaal en een mooi einde en dikke 4.5 voor mij.