Mar Adentro (2004)

Wauw, interessant verhaal en ook nog eens waargebeurd.

Mjah, je eigen leven willen beëindigen. Populair thema maar de meeste regisseurs begrijpen het niet al te goed lijkt mij.

Net als Terstall in Simon gaat Amenabar hier ook een beetje uit de bocht. Uiteindelijk is het vooral een kleffe film geworden die doorweven wordt met wat humor. Ik begrijp die uitwerking niet zo.

Euthanasie lijkt mij vooral een gevoel van berusting, zeker met een personage als Ramon. Die mens is bij zijn volle verstand en is gewoon niet gelukkig. Hij berust in zijn eigen keuze maar als kijker krijgen we daar maar weinig van mee. Want er moet natuurlijk drama in, wat uiteindelijk best gefabriceerd voelt. En natuurlijk wat humor om het "zware thema behapbaar te houden". Men mag toch niet te hard schrikken in de arthousebios.

Uiteindelijk mis ik wat koelheid en berekendheid, een frisse geest die afstand houdt. Deze film doet dat absoluut niet en speelt op sentiment van de kijker, traantjes moeten vloeien. Absoluut verkeerd voor een onderwerp als dit, maar ach.

Visueel best wat aandacht geschonken aan alles, al vond ik dat er best wat meer een rem op de camera gezet mocht worden. Schiet vaak gewoon door, kan best een leuk stijlmiddel zijn maar vond het hier wat overdreven en nogal vluchtig steeds. Muziek is érg zwaar aangezet en verpest het af en toe ook een beetje. Verder acteert met degelijk maar alle lof voor Bardem begrijp ik niet. Modale prestatie.

En zo kijkt de film wel weg, wordt het nergens vervelend maar slaat het de plank compleet mis qua thematiek en wordt het meer een crowd pleaser dan een oprecht drama. Beetje jammer.

De dood van Ramon was een mooi lichtpuntje, hadden veel meer gelijkaardige scenes ingemogen.

2.0*

Hm.. dat vind ik nou juist en hoofdmoot van de film.

Vind het wel onbegrijpelijk dat je Bardems prestatie hier niet kunt waarderen. Ik zapte er gisteren weer even langs en werd meteen weer naar het scherm getrokken door zijn performance.

Inderdaad, vrij duidelijk zelfs mede door het sublieme subtiele acteerwerk van Bardem.

Vond ik dus absoluut niet. Het is de kern van het personage van Bartem maar qua filmtaal zie je dat absoluut niet weerspiegeld. Noch in het script dat wanhopig op zoek gaat naar extra drama.

Wanhopig? Vooral allemaal heel logisch.

Ik zou beide acteurs niet met elkaar willen vergelijken. Beiden verdienen het namelijk niet om tekort te worden gedaan... Ik heb de film gisteravond gezien en vond het een prachtige film. Inderdaad mede dankzij de geweldige acteerprestatie van Bardem. Ik vind wel dat er her en der wat overbodige scenes inzitten die het tempo van de film naar beneden halen. Deze tijd had wat mij betreft beter besteed kunnen worden aan wat meer inzicht in de geschiedenis van het hoofdpersonage. Dit zou namelijk ook bijdragen aan het begrip van de kijker waarom Ramon zo graag een einde wil maken aan zijn leven. De redenen hiervoor blijven wat mij betreft onderbelicht en dat geeft een onbevredigend gevoel. Ik geef de film daarom geen 5*, maar 4*. De dialogen en filosofische uitspraken van Ramon zijn fantastisch.

Na 28 jaar de vrouw van zijn leven, de advokaat met een gelijkaardig probleem, de voorvechtster met kind, ... vond het dik aangezette verhaallijnen die niks bijbrengen aan het geheel, behalve het kleffer maken dan nodig was.

Deze film berust op een waar gebeurd verhaal, en er werd uitstekend in geacteerd. Het moet toch duidelijk zijn, waarom

Ramon niet meer verder wilde leven, na meer dan twintig jaar

verlamd bedlegerig te zijn geweest, zonder één spiraaltje hoop

op verbetering van zijn situatie en afhankelijk te zijn van anderen.

Ik heb zelf een dergelijke situatie zijdelings meegemaakt.

Prachtfilm en de bijna twee uur durende film heeft me van begin tot eind geboeid.

Spiraaltje hoop?

hoop op een spiraaltje...never!!!

zonder dollen...

Heel boeiende (althans voor mij) van begin tot het einde.. Einde vond ik eerlijk gezegd, hoe ik ook met zijn wens meeleefde, naar om te zien.

nee dit is helemaal niks, suf suf suf. gebeurd geen zak en wat er gebeurd is of heel corny of het slaat als een tang op een varken. het einde is een anticlimax en voorspelbaar.

Allemaal noodzakelijk voor het verhaal. Die eerste twee zeker. Bovendien zou ik niet weten wat er klef aan die voorvechtster is, sowieso krijgt ze niet zo gek veel aandacht in de film.


Goh, wat raar nou. Het is een waargebeurd verhaal.

Huh? Sommige mensen kunnen toch in dit soort gevallen een (morbide) gevoel van humor krijgen of houden! En volgens mij is dit (gebaseerd op) een waargebeurd verhaal, dus misschien was Ramon Sampedro wel zo cynisch humoristisch? Sowieso, als dit ècht allemaal letterlijk zo is gebeurd, wat is er dan mis met deze weergave? Misschien was het allemaal wel zo klef of was Ramon ondanks zijn toestand een echte grapjas?

Maar wat voor de één werkt kan voor de ander totaal niet werken. Zo schijnen sommige mensen ook te vinden dat Frans Bauer goed kan zingen! (Niet dat ik Onderhond's mening wil vergelijken met die van een Frans Bauer-aanhanger, hoor!).

Voor mij werkte deze film wel. Ik vind het een mooi ingetogen film en Bardem's optreden krijgt van mij een dikke voldoende. Wat ik sterk weergegeven vond in de film was het effect van Ramon's toestand en beslissing op zijn vader, broer en schoonzus.

Minpunt was inderdaad het vliegen......
Niet bijster origineel (al weet ik niet precies waar ik zoiets eerder heb gezien! Bah, irritant is dat!)

Tja, noodzakelijk voor het verhaal ... in zijn huidige vorm zeker, aangezien die eerste twee elementen een grote invloed hebben op de gebeurtenissen. Maar noodzakelijk voor het thema ? Allesbehalve. Haalt gewoon een hoop subtiliteit uit de film.

Verder is die voorvechtster in deze film het perfecte voorbeeld van de gelukkige vrouw, die ventje vindt en kindertjes krijgt enzo. Dat afsteken tov de situatie van Ramon is nodeloos en maakt het extra klef. Had deze film absoluut niet nodig.


Dan had de regisseur wat mij betreft een beter verhaal mogen zoeken. Ik kijk dit niet om een docu te zien over het personage van Bardem, maar om een film te zien over de wil om te sterven. Ik vind de uitwerking hierbij makkelijk (naar het grote publiek toe) en allesbehalve interessant.

Okay, dat is jouw mening en goed recht. Maar dat maakt me wel benieuwd naar wat jij dan wèl een goede film vindt met dit thema?

Ik vind persoonlijk Le Scaphandre et le Papillon een betere verfilming met een soortgelijk thema. Die film richt zich volledig op de hoofdpersoon, en voelt nooit geforceerd aan. Tevens voelt de film frisser en origineler aan, hoewel die film later is uitgekomen.

Niet dat Mar Adentro een slechte film is, maar ik had liever gezien dat de aandacht zich meer had gericht op Ramon en zijn familie. Vooral hoe die familie omgaat met zijn toestand. Maar uiteindelijk is Javier Bardem al voldoende reden om de film te kijken, en wie vervolgens door hem gegrepen wordt zal de film ook automatisch hoger beoordelen dan degene die dat niet worden. Ik had dat helaas niet voldoende om de film een topnotering te geven.

Ken eigenlijk niet teveel films rond euthanasie, maar wel een paar die zeer respectvol en integer omgaan met zelfmoord zonder daarrond onnodig veel drama te breien. Alleen een beetje moeilijk titels noemen aangezien dat een spoiler op zich is.

Vind alleen dat het thema een keer zonder overtollig drama moet uitgewerkt worden. Een keertje een film over een man die wil sterven. En dan niet de hele tijd herinnerd moet worden dat er ook mooie dingen zijn, dat anderen het slechter hebben, dat anderen wel vechten ....

Berusting dus. Wat hier wel in het personage zit, maar niet in de film.

Ik ook eigenlijk niet (daarom vroeg ik het ook!). Bij mij kwamen alleen Simon en Million Dollar Baby opborrelen.

Ik moet Co Jackso inderdaad wel nageven dat de relatie tussen Ramón en zijn familie beter had kunnen worden uitgediept. Le Scaphandre et le Papillon ken ik niet, lijkt me wel interessant om eens te bekijken.

Van de films die respectvol en integer omgaan met zelfmoord vind ik 'Le Feu Follet' heel erg sterk (staat zelfs in mijn toptien).

Euthanasie is een lastig onderwerp om een film over te maken, want het onderwerp alleen al roept vaak heel veel vragen op. Regisseur Alejandro Amenabar slaagt er met Mar Adento echter in, een zeer goede film over dit onderwerp te maken. Hoewel de regisseur duidelijk voor euthanasie is, heeft hij de film op zo’n manier gemaakt dat je toch als kijker je eigen mening kan vormen en dat is erg knap.

Er ontwikkeld zich dan een krachtige film, met een goed uitgewerkt verhaal waarin Javier Bardem uitblinkt door fenomenaal acteerwerk. Ook de rest van de cast is goed en daarnaast bevat de film ook nog eens prachtige muziek. De film komt realistisch over en gaandeweg de film krijg je steeds meer sympathie voor Ramon en de film wist mij zeker te pakken zoals men dat zegt.

4,5*

prachtige film over euthanasie! had hem al lang liggen, maar ben blij dat ik hem eindelijk gezien heb. aanrader voor mensen die hier in geintereseert zijn of gewoon een goeie film willen zien. niets op aan te merken... een 4.5

Wel goede film maar wel een beetje saai.

Hele mooie film. Fantastisch acteerwerk van alle hoofdpersonen. Met name het laatste stuk was heel sterk en daar kreeg ik echt een brok van in mijn keel. Dat afscheid van zijn schoonzus, neefje en broer....pffoehhh. Het onderwerp wordt heel goed belicht en laat zien dat het op zijn minst vreemd is dat mensen verkerende in deze omstandigheden niet "geholpen" kunnen worden. Toch krijgt de film vanwege dat middenstuk van mij geen topbeoordeling.

4*

Was ik vergeten te melden. Vond het middenstuk namelijk ietwat langdradig.

Wat een fantastische film met een uitmuntende akteerprestatie van Javier Bardem. Echt schitterend gespeeld.

Deze komt zeker in mijn top 10

4,5 *

Het was inderdaad wat langdradig, zeker het middenstuk. Onbegrijpelijk dat die man nooit buiten wou komen en altijd in zijn bed bleef. Zo zou ik ook niet meer willen leven. Het is wel een mooie film, zeker de scènes over zijn dromen . De muziek was wel prachtig en ontroerend. Het ongeval vond ik ook heel stom. Wie springt er nu van een rots af in de zee. Brrr, ik moet er niet aan denken met mijn hoogtevrees.

Javier Bardem is echt erg goed in de film, fantastisch geacteerd.

3,5*

Wat weer een prachtige, uitmuntend geacteerde en emotionele film uit Spanje. Deze keer over euthanasie. Pure klasse.

De eerst 45 minuten waren erg saai. Daarna kwam de film langzaam op gang.

Dit is dus een film waar ik absoluut geen zin in had, maar man, wat heb ik me vergist. Per abuis enkele seconden van het begin meegepikt en je kan niet meer wegkijken.
Schitterend gewoon. Ik heb nog het meest genoten van de rivaliteit tussen de drie vrouwen. Wat een glansprestatie zetten die trouwens neer. De wat eenvoudige, zelfs dommige Rosa wordt schitterend neergezet, maar het meest indruk maakt op mij nog "Manuela". Heel geduldig en zorgzaam, maar de woede flikkert in haar ogen wanneer Rosa zich op haar terrein waagt of wanneer op tv een gebrek aan liefde gesuggereerd wordt.
En Bardem zelf verpersoonlijkt natuurlijk zelf schitterend wat "waardigheid" dan wel betekent. Ook zijn stugge broer komt schitterend uit de verf. Enige minpunt leek op eerste zich de cliché-matige priester, maar als je zelf al eens een priester tegenkomt lijken die écht wel helemaal uit clichés opgetrokken, dus klopte het alsnog.
Zoals meermaals beschreven: geen spatje sentimentaliteit, maar wanneer Ramon in het busje getild wordt voor zijn reis naar Boiro, nestelt een hardnekkige krop zich in de geijkte plaats.
Ik ben blij dat ik dit juweel heb mogen zien.