South Park: Bigger, Longer & Uncut (1999)

helemaal mee eens

vanaaf weer eens herkeken en weet dat hij totaaaaaal niet meer actueel is. maar het bleef evengoed weer leuk om deze film weer een keer te herzien. Misschien dat ik als ik destijds een stem gegeven had direct een 5 gegeven zou hebben. Maar blijf nu na de herkijkbeurt steken op een 4 wat al zeker niet verkeerd is.

Niet meer actueel? Vloeken in films wordt in Amerika nog steeds afgestraft met een hogere leeftijdskeuring terwijl geweld minder problemen oplevert. Zie de lichte ophef over het gebruik van het f-woord in The King's Speech in Amerika. En is Amerika werkelijk gestopt met andere landen beschuldigen van dingen waar ze zich zelf ook schuldig aan maken? En is Celine Dion niet nog steeds een goede reden om Canada plat te bombarderen? Ik vind deze film juist verrassend goed overeind blijven. Slechts enkele culturele verwijzingen zijn wat veroudert, maar de hoofdsatire staat nog steeds.

Blaaaame Canada!

Toffe film.

Wel komisch dat ik deze niet mocht zien destijds van mijn ouders vanwege de scheldwoorden...

ja, maar het waren niet een paar scheldwoorden, het was echt de hele film door!!
Met bv:
donkey raping shit eater
asslicking unclefucker
etc.

nee, Echt? mij niet opgevallen...

Don't call me fat, you fucking jew!

Errug vermakelijke en leuke film, al veel fragmenten bekeken via internet, maar wist eigenlijk niet dat ze afkomstig waren van de film, dacht gewoon uit de afleveringen. Dan toch maar even de hele film kijken zodat je het in het geheel kan plaatsen. Vlotte film, leuke liedjes, BLAME CANADA!, (kwamen die uit ''Oliver''?) en zeer droge maar fijne humor. Kan altijd wel lachen, en het leuke aan South Park is, is dat er een soort van vage kritische boodschap in zit. Zo vind ik het geniaal hoe het ''censorship'' eigenhandig wordt aangepakt, heerlijk. De film zit eigenlijk net zoals de aflevering heel sterk in elkaar, weet zichzelf niet al te serieus te nemen en weet daarom verschrikkelijk te boeien. Gewoon een geinige film, meer niet. 3,5 ster

Grappig. Ik ben een South Park fan. Wel erg repetitief. In mijn opinie had het beter geweest hier een enkele aflevering van te maken. Het verhaal heeft te weinig om het lijf, maar ze blijven grappig en ze houden je aandacht er wel bij. Leuk om één keertje gezien te hebben en daar houden we het bij.

Geweldige film. Dit is de tweede keer dat ik 'm zie en ik denk dat zelfs als ik 'm nog tien keer zou zien ik 'm leuk zou blijven vinden. Veel gelachen, die humor is echt geweldig. 4,5*

Hilarische sitcom wordt tenenkrommende wannabe musical.

South Park is één van mijn favoriete sitcom's maar zag altijd al op tegen deze verfilming. En toen wist ik nog niet eens dat het in musical style gepresenteerd zou worden.

Dus ik schrok me ook best wel een petje toen Stan ineens begon te zingen, maar eerlijk gezegd was die opening song zo slecht nog niet, aangezien het in een mooi contrast gaat met de grap die daarop volgt. Maar afgezien van de 'unclefucker' song vond ik ze maar vreselijk irritant, en erger nog, net als in een musical, voel je ze ook van mijlen ver aankomen waardoor het de al schaarse pret bederft.

De komische momenten die er wél zijn, worden vaak ondergesneeuwd door vervelend gezang. Dus naast de standaard grappen, was verder alleen Cartman met zijn implant hilarisch.

Mijn conclusie lijkt me helder: Hoe cool iets ook kan zijn, gooi er musical elementen in en het is nagenoeg verpest. 2* voor Cartman en zijn implant.

De serie bevat al sinds het begin zang en daarnaast blijft het type humor altijd behouden binnen de teksten. Jammer dat 't dan toch niet bevalt

South Park is eigenlijk niet een sitcom.

En de liedjes zaten ook veel in de eerste seizoenen van de serie. Oa Uncle Fucker komt (dacht ik, twijfel bij deze) gewoon uit de serie. Daar had je ook liedjes als Mr Hankey the Christmas Poo en ook Kyle's mom is a bitch komt uit de serie.

Ik vond de musical achtige liedjes de film juist een extra dimensie geven.

@Jeroentjuhhhhh:Behoorlijk jammer ja. Maar ik vind de songs vooral vaak erg flauw. Zoals Satan, Sadam, en nog een paar. Verder bevat een episode maximaal 1 song, daar kan ik over het algemeen prima mee leven, maar vond dit een behoorlijke overkill.

@AjaxLitmanen: Mja aangezien Wikipedia toch voor sitcom kiest, ga ik daar ook maar voor. Maar goed, niet geheel belangrijk. Heb de episodes allemaal al wel eens gezien, en daar vond ik de liedjes ook niet geweldig, maar vaak wel passend in het contrast. Nu zoals ik hierboven al aangaf, was het een behoorlijke overkill. Verder moet de eerste musical die ik leuk vind nog gemaakt worden, dus wat dat betreft komt het niet geheel als een verassing.

Niet getreurd overigens, blijf een South Park liefhebber.

Ik vind de liedjes ook briljant, Parker & Stone zijn muzikaal enorm getalenteerd. Maar musicals worden over het algemeen zo gehaat dat zelfs een soort van persiflage op het genre niet geapprecieerd wordt. fans van deze film moeten zeker Alfred Packer: The Musical eens kijken!

Welke songs waren flauw?

Ik vond oa de intro met Stan, Kyle mom is a bitch, uncle fucker en Blame Canada echt geweldige liedjes.

Bryan Boytana (ik schrijf het vast fout) en het nummer van Satan waren wat minder, zonder dat ze me stoorden.

Heb Alfred Packer al zo lang liggen hier op dvd...toch maar eens werk van maken!

@Ajax&Litmanen: Uncle fucker was als ik het mij goed herinner het enige nummer dat ik wel kon waarderen. De opening song, vond ik ook de niet geweldig maar gaf wel een extra dimensie aan de grap die daarop volgde. De rest was veel te bombastisch of te geforceerd om op mij over te komen als grappig.

Edit: Al kan ik mij voorstellen dat wanneer deze film met meerdere South Park fans wordt bekeken, het iets meer aan zal slaan.

Ik zie het meer als een parodie op musicals, vooral door de teksten, daarom stoorde het mij niet en vond ik het juist van toegevoegde waarde. Ik vind het echter niet de moeite waard om de soundtrack van deze film aan te schaffen, want ik wil de liedjes wel in de context horen en zien.

Okee ... 0.5* omhoog voor Kyle's mom is a bitch.

Als er iets minder in gezongen was had hij zeker 5* van mij gehad.

Cartman: Kyle, all those times I called you a stupid Jew, I didn't mean it. You're not a Jew.
Kyle: Yes I am, Cartman! I AM a Jew!
Cartman: No, no, don't be so hard on yourself.

South Park, een serie die ik al vanaf het eerste moment dat het in Nederland te zien was keek. Je mag wel zeggen dat ik ermee opgegroeid ben. Waar ik als kind moest lachen om de grove teksten, daar geniet ik tegenwoordig van de absurditeit en de maatschappelijke kritieken die prachtig zijn verpakt in nog altijd erg leuke afleveringen. South Park is tijdloos. De South Park film heb ik nog in de bioscoop gezien en daarna nog vele malen herkeken. Dat was nog in de tijd dat je het in waardeloze kwaliteit op een cd'tje brandde maar toch bleef kijken. Nu heb ik de film uiteraard al jaren op DVD en het werd wel eens tijd voor een herziening.

De film is nog altijd scherp en grappig en heeft niks van de glans verloren, ook al kende ik nog elke scene en dialoog. Maar het spervuur aan grappen dat op je afgevuurd wordt laat me ook nu weer lachen. Van enorme flauwe, puberale humor (Kyle's moeder die op tv de Canadezen beledigt op basis van hun uiterlijk ghehe) tot scherpe maatschappelijke kritieken die enorm grappig verpakt zijn (zwarte soldaten voorop in de strijd, de bekende namen in de hel, het briljante zwart-wit filmpje waarin je ziet dat Canadezen naar kampen gedeporteerd worden (Did I say death camps? I meant happy camps )).
Tussendoor worden vele bekendheden niet gespaard, waarbij sommigen echt schitterend aangepakt worden. De Canadese minister die zich excuseert voor Bryan Adams, hilarisch! Maar vergeet ook oa Brooke Shields, de Baldwins, Winona Ryder, Celine Dion, Bill Gates en vele anderen niet. Prachtig! Ook mooi hoe Saddam Hussein toch een hele film te kakken wordt gezet.

Als je kortzichtig bent, dan noem je deze film puberale flauwekul, gericht op goedkope humor. Maar als je dieper durft te kijken, dan zie je een vlijmscherpe satire die 12 jaar later nog altijd staat als een huis. En om te blijven boeien vind ik het musical aspect een geweldige toevoeging. De liedjes zijn me altijd bijgebleven en zijn ook vandaag de dag nog prachtig. Mountain Town, Uncle Fucker, Kyle's mom is a bitch, Blame Canada, Whay would Brian Boitana do, La Resistance...allemaal zeer geslaagd. Elk liedje is eigenlijk wel geslaagd.

Zijn er minpunten? Niet veel. Ik vind het wel jammer dat bekende, grappige South Parkers als Randy Marsh en Butters nauwelijks meedoen. Je ziet ze soms wel, maar het aantal dialogen is bijna 0. Verder had de film nog wel wat langer mogen duren. Na een minuutje of 80 zit het er helaas alweer op. De leukste musical die ik ken.

4* worden 4,5*

Ben eigenlijk nooit echt fan geweest van de serie, maar als ik de positieve recensies zo lees moet ik het er toch maar eens op wagen.

Is het eigenlijk toegankelijk voor de niet-fan? Ik heb denk ik maximaal een aflevering of 10 gezien van deze serie. Mis ik dan te veel inside-jokes?

De film staat los van welke aflevering ook, dus je kan het gewoon proberen. Het is makkelijk te volgen en echte inside-jokes mis je denk ik niet. Althans, ik neem aan dat je weet dat Kyle Joods is en Kenny wel eens dood gaat in afleveringen

Ja, dat soort zaken heb ik wel meegekregen. Dank je voor de info alvast, ik denk dat ik het er dan toch op ga wagen

Ben ook niet echt een fan, maar dit deed me wel goed, heeft ook een andere sfeer d.m.v. de liedjes

Leuke bioscoopfilm in navolging van de populaire tekenfilm-serie waarin een oorlog tussen Amerika en Canada uitbreekt na de release van een Canadese film. Een lekker belachelijk plot, met flink wat scheldwoorden en politiek incorrecte humor. Eigenlijk precies de ingrediënten van een reguliere South Park-aflevering. Alhoewel ik de gemiddelde aflevering nog wel iets scherper en grover vind. Ook zitten er wel erg veel liedjes in de film (had liever een andere manier gezien waarin de film zich probeerde te onderscheiden van de afleveringen).

Nee deze film is niet toegankelijk voor niet-fans, de film zou je zelfs slecht kunnen noemen als je niet weet hoe (de serie) South Park is.

Het is precies wat je kan verwachten van South Park. Love it or Hate it.

South Park. Een serie die door velen erg goed bevonden wordt. Niet zo door mij. Grootste struikelblok hierbij zijn de animaties die gewoonweg brak zijn. "Maar daar gaat het helemaal niet om!", krijg ik dan steeds te horen van vrienden die de serie geweldig vinden. Mja, kan zijn, maar iets wat ik visueel niet aantrekkelijk vind sla ik al gauw over.

Waarom dan toch deze film kijken? Goeie kritieken, niet alleen hier dus, maar ook van vrienden, en je moet alles eens proberen in het leven.

Nou, eindelijk dan maar gezien en zeker niet helemaal tegengevallen, al zal het nooit in m'n top tien komen te staan.

Over het visuele ga ik niet uitwijden, mijn standpunt daarover blijft hetzelfde (al was Kenny's afdaling naar de hel best indrukwekkend). Grappig moment van herkenning trouwens wanneer Cartman klaagt over de brakke animaties van de Canadese film

Het eerste wat me na afloop opviel was de enorme hoeveelheid liedjes! Dit is haast een halve musical. Wist ik niet. Maar stoorde ook niet, want vond de liedjes erg grappig. Moeten het vooral hebben van hun grofgebektheid (Unclefucker, Kyle's Mom's a Bitch ) maar daarom niet minder grappig.

Favoriete personage blijft Cartman. Dat was al zo in de weinige afleveringen die ik hiervoor al gezien heb.

Thema is ook nu nog behoorlijk actueel, want het grove taalgebruik in films wordt nog altijd strenger beoordeeld dan bijvoorbeeld geweld.