Amores Perros (2000)

De hond van mijn zus had laatst ook per ongeluk een stukje chocalade weten te bemachtigen en het scheelde niet veel of hij was er geweest

weer wat geleerd

Maar dan nog vind ik het niet vreemd dat iedereen daar van op de hoogte is. Als je voor het eerst een hond neemt dan weet je dat niet. En dat is geloof ik in de film ook het geval.

Mijn hond heeft al ontelbare keren een stuk chocolade weten te bemachtigen dat bij wijze van spreken bijna groter is dan hijzelf. Hij is 11 jaar oud en nog zo kwik als maar kan zijn. En het is dan nog een soort yorkshire, een van de meeste gevoeligste als het op de gezondheid aankomt.

Anayway, OFF TOPIC

Bijzonder beestje dan

Niet alleen dat, maar ik vind dat ze zo 'gekunsteld' omgaan met dat hondje. En natuurlijk gaat dat niet op als je dat niet weet, zoals met meerdere dingen. Dat napraten doe ik helemaal niet, ik sta gelukkig niet alleen in mijn visie, dat mag toch best wel benadrukt worden, toch?

Overall is de film zeker niet slecht.

Bij herzien valt dat verhaal helemaal op zijn plaats.

Dat gekunsteld omgaan met dat hondje is natuurlijk nou juist het punt. Maar meer nog draaien die scenes om de moeizame relatie van de twee personen. Door dat gedoe met dat hondje komen de spanningen in hun relatie nog meer naar boven.

Dat was natuurlijk ook de bedoeling, kappeuter, maar in mijn ogen totaal mislukt. Het leidde tot irritatie (bij vele kijkers, door het gezucht en gedraai op menig filmzaal-stoel neem ik dit maar aan), en de irritatie-grens werd echt wel bereikt na 30 minuten hysterisch en over-acting gedrag van de hoofdrolspeelster van dat "hoofdstuk". Hoe mooi het verhaaltje ook wel niet in de film past, uitwerking was ongepast.

Je zoekt mislukkingen die er eigenlijk niet zijn.

En er werd dan geen irritatie-grens bij mij gevonden, ook niet na 150 min.

Ik behoor tot de groep die wél vond dat het deel met het hondje enig tekort had aan subtiliteit. Je wist waar het naartoe ging en het begon echt wel aan te slepen. Jammer.

Niettegenstaande doen alle positieve punten me dat compleet vergeten.

De Mexicaanse cineast Alejandro Gonzales Inarritu, ex-DJ, tekent met 'Amores Perros' zijn grauw en schokkend regiedebuut dat speelt in Mexico City. 'Amores Perros' is niet meteen een uitnodigende film maar wel een fascinerende en krachtige.

Een goeie film, die zichzelf tekort doet met de middelste verhaal, dat van die vrouw met dr hondje. Ik snap wel dat dit goed in de film past, maar vond het zelf vrij saai om goed te blijven volgen. Het begin met de hondengevechten was erg indrukwekkend....

3,5 *

OMG! Cinebel zegt jou gewoon na!

LOL! nogal een afgang, kees.

Noem deze film maar gewoon een meesterwerk! .

1 van de betere films van de laatse jaren; verveelt geen moment

Jep, van mij heeft die ook 5 sterren gekregen. geen discussie mogelijk.

Hij stond gisteren op 5.

Hij staat vandaag op 5.

Hij zal ... etc.

Laat hem gewoon op 5 staan en noem het 'n meesterwerk .

Meesterwerk dit? pff,eerder waardeloos prut.

5 sterren. Hele sterke film.

Zeer knappe film met enkele sterke acteerprestaties waar menig Hollywood-ster iets van kan leren.

De 3 verhalen zijn prachtig in mekaar gewoven en het geheel verveeld zeker niet.

Gewoven?

Goed Nederlands.

Die vandale toch

Wat ik heb gevonden in de Van Dale is het volgende: Weven < weefde, heeft geweven, wever >

Maar niets over woven of gewoven...

http://www.onzetaal.nl/advies/...

Vreemde taal toch, die nederlandse taal

Onze Taal rept (repte, heeft geroepen) van de verleden tijd van het woord 'wuiven'. Dat is een ander werkwoord dan 'weven', waar hier sprake van was.

Het is niet zo dat de verhalen prachtig in elkaar gewuifd zijn. Ik vind het jammerder dat JokkeB zich verveeld in het heden.

Goede film, maar zoals hier al opgemerkt echt te lang.....

De film is voor Europeanen weinig realistisch, waardoor de film veel in waarde in moet boeten.Toch blijft de film dan zeer kwalitatief, maar persoonlijk vind ik het geen meesterwerk.

De film deed me ook eerder denken aan Magnolia dan Pulp Fiction.

Nee, dan eerder Reservoir DOGS

Goede film. Alleen het nadeel was dat ik altijd hetzelfde probleem heb met een film met verschillende verhaallijnen die door elkaar heenlopen, ik werd aangetrokken door een bepaalde verhaallijn, en dat was die van Octavio. Ik voelde heel erg mee met wat hij allemaal meemaakte met zijn schoonzus. De andere 2 verhaallijnen waren ook niet slecht maar sleepte mij niet zo mee als de verhaallijn van Octavio. 21 Grams vond ik toch een klasse beter. 4*