We Were Soldiers (2002)

Geen mens wil sterven, klaar. Ook niet voor eer. Ze blijven liever leven voor hun vaderland.

Ik weet zeker dat er tijdens de oorlog geen enkele soldaat in zijn laatste secondes aan Amerika of eer dacht, maar alleen nog maar aan hun geliefden. Dat ze patriottischer zijn dan wij nuchtere kaaskoppen is duidelijk, maar in films wordt dit wel verschrikkelijk overdreven heb ik het idee.

En je hebt het over Koreanen, maar ze vechten hier tegen Vietnamezen.

Tja daar heb jij gelijk in.

Dit is haast een offtopic aan het worden, het gaat hier toch om een mening over een film?

Of ondertussen niet meer ?

Redelijk goede oorlogsfilm, maar de vergelijking met 'Saving Private Ryan', "Heftiger dan..." zoals op de hoes wordt vermeld is wat overdreven.

De rol van Mel Gibson is prima, maar ik vraag me af of hij dergelijke rol nu nog zou krijgen gezien zijn uitspraken van de laatste jaren.

Wel zijn de actiescènes zeer goed en heel realistisch in beeld gebracht.

Het eerste half uur is wel bijzonder saai, maar eens men is verzeild in het oorlogsgeweld is de film niet meer te stoppen betreft oorlogsactie.

De actiescenes zijn best ok, maar het Amerikaanse patriotisme en het katholieke gezwets zijn voor mij moeilijk om door te komen.

Ja, dat was weer een mooi Amerikaans sprookje

Ik heb het daarbij niet over de boodschap en inhoud van de film, want die blijkt vrij dicht bij de feiten te liggen.Vanuit amerikaans standpunt natuurlijk.

Maar dat mierzoete sausje erover(strijkers,strijkers,STRIJKERS)en het voorspelbare ritme (oorlogsscene/thuisfrontscene) maakten er naar het einde toe en echte marteling van. Al waren sommige oorlogscenes echt wel beklijvend en is Sam Elliott altijd leuk.

Klassieke opbouw : Vanuit het familiale, via trainingskamp, wat karaktertekening en wat emotie en romance naar de gruwel van de oorlog.

Wat dan volgt is één grote, verschrikkelijke en heroïsche gevechtsscène, af en toe onderbroken door het schreinend verdriet aan het thuisfront.

Moed, kameraadschap en patriotisme staan centraal in deze goed gemaakte oorlogsfilm. Zeer sterke actiescènes en ook belangstelling voor de houding en zelfs emoties in het kamp van de vijand.

Mel Gidson kent zijn job.

Ik vond het een goede film maar hij haalt het in mijn ogen niet bij klassiekers als Platoon, Apocalypse Now en Full Metal Jacket.

Andere films laten vaak ook de 'smerigheid' zien van de oorlog in Vietnam. Om de film Casualties of War maar als voorbeeld te noemen. Daar was in deze film helemaal niks van te merken. Heel erg pro Amerikaans waarbij de soldaten als helden worden bestempeld. Desondanks toch genoten van de film en daarom dan ook zeker een voldoende.

3.0*

En dat moment dat die napalm bom verkeerd valt en op de eigen troepen terecht komt? De film is niet critisch richting eigen troepen, maar de bruutheid van een oorlog komt toch aardig naar voren.

Vroeger aanbidde ik deze film, maar nu ik een paar jaar ouder ben erger ik me groen en geel aan al dat gezeik continu. Wat zo jammer is want de actie ziet er allemaal super uit. Ook de enige reden dat ik deze film nog 3* kan geven. De laatste keer dat ik deze film keek wou ik hem nog uitzetten in de scene dat Mel samen met die van American Pie in dat kapelletje zitten. Wat een gigantisch Amerikaans cliche waar gelukkig de meeste mensen op MM het er mee eens zijn.

Amerika heeft verloren maar ze weten een film zo te maken dat het net lijkt of ze nog ergens hebben gewonnen, jammer maargoed, blijven Amerikanen.

We who have seen war, will never stop seeing it. In the silence of the night, we will always hear the screams. So this is our story, for we were soldiers once, and young.

Nu ben ik niet iemand die staat te springen voor oorlog-films. Het genre weet me gek genoeg altijd te pakken, maar kijk ze zelden tot nooit. Echter de films die er ''toe doen'' in de filmwereld of met een hoog gemiddelde, weten mijn interesse te wekken. Toch een kans gewaagd aan Mel Gibson in een Vietnam strijd, aangeraden door Thorak: de film zou mijn toekomstige examen wat meer beeld brengen.
Wat erg fijn is, is dat ik min of meer de globale lijn eindelijk door heb. Het was eigenlijk heel leuk om gesprekken tussen generalen en soldaten echt te begrijpen, je weet ongeveer in welke tijd het afspeelde, wat er voor en na gebeurd. Ik zat de hele film een beetje onderwerpen en aspecten te herkennen, uit te leggen aan mijn moeder en zus. Dat maakt geschiedenis natuurlijk veel leuker, haha.
Naast het vermakelijk ''Oh, ja...'' effect was de film prima. Hoewel het nergens echt bijzonder goed word geeft het wel echt een duidelijk beeld van de beginnende oorlog. Gibson doet het prima, en ook zijn mannen kunnen zich prima staande houden in deze toch wel heftige situatie. Enkel op het thuisfront weet mijn irritatie een beetje te wekken, maar dat is snel vergeven aangezien het zo leuk was om theorie in praktijk om te zetten. Visueel zag het er ook heel mooi uit, goede afwisseling tussen groen en de zwarte nacht. Prachtig shot wanneer de twee soldaten die omsingelt zijn vragen om licht, en dan er opeens heel veel Noord-Vietnamezen voor hen staan. Ook de muziek was prima, afentoe sfeer verpestend, zoals de overdreven sentimentele crap als het eindelijk een keertje echt emotioneel word, maar dat is vergeven aangezien we alle drie de aftiteling afkeken puur om het mooie kerk koor.
Respectvolle film, die vol zit aan herkenning van mijn GS-boek, niet te kort doet op film gebied, maar nergens echt bijzonder word. 3 sterren

Ze werden wel 1x geraakt door "friendly fire". Maar behalve dat, deze film ging over de eerste slag in Vietnam. De amerikanen en vietnamezen hadden hiervoor nog nooit tegen over elkaar gestaan. De zogenaamde verkrachtingen, babymoorden, racisme, drugsgebruik, enz, waar jij op doelt komen pas later in de oorlog. Dus wel logisch dat je daar niks van hebt gemerkt in dit geweldige film.

Dit was toch een grote prestatie. Eerste keer dat er hueys werden ingezet, een overmacht van ongeveer 4000 man tegen een "handjevol" amerikanen, vlak voordat ze in strijd gaan raakt de kolonel 1/3 van zijn mannen kwijt en dat waren ook nog eens zijn meest ervaren, en toch hebben ze de slag gewonnen.

Bedoel eigenlijk heel de oorlog op zichzelf, en de argumenten die jij geeft, betekent ook dat ze veel verkeerd hebben ingeschat. Ik had dan liever meer van dat soort dingen gezien als dit, waar ze als helden worden bestempeld.

Ken jij een film waar Gibson niet als held speelt dan? Braveheart, The Patriot bijvoorbeeld.

Het gaat mij er niet om of het Gibson is of iemand anders. Maar dat ik me vaak erger aan dit soort patriotische films, maar het klopt deels wel wat je zegt daar, in dat opzicht is Gibson goed gecast;)

Of juist niet omdat het zo voor de hand liggend is.

Score gehalveerd,

belachelijke pro-oorlogsfilm doorspekt met Mel Gibsons patriottisme. De stoere heroistische quotes zijn misschien mooi voor diegene die nog in een eervolle ondergang op het spartaanse slagveld geloven maar hebben met de oorlog in Vietnam helemaal niets te maken.

Dat Mel Gibson dan een ruim budget krijgt om er een groots spektakel van te maken weet deze film helaas ook niet te redden. Het ziet er gewoon allemaal niet bijzonder uit en irritatie was het gevoel dat overheerste bij deze film.

Blegh, kijk dan toch tien maal liever naar Braveheart. Hoe historisch incorrect die ook mag zijn, een betere film is het wel.

In hoeverre is deze film dan pro-oorlog? Het is geromaniseerd, maar ik zie alles behalve een verheerlijking van de oorlog in deze film.

I will be the first one to set foot on the field, I will be the last one to step off dat soort uitspraken.

Eigenlijk die hele speech:

They say we're leaving home. We're going to what home was always supposed to be. Now let us understand the situation. We are going into battle against a tough and determined enemy.

I can't promise you that I will bring you all home alive. But this I swear, before you and before Almighty God, that when we go into battle, I will be the first to set foot on the field, and I will be the last to step off, and I will leave no one behind. Dead or alive, we will all come home together. So help me, God.

Serieus? Je hebt deze film gekeken om een beter beeld te krijgen van de Vietnam-oorlog? Als er één aspect van de Vietnam-oorlog belangrijk is (Ik heb binnenkort ook eindexamen) is het de binnen- en buitenlandse kritiek en de controverse rondom de oorlog. Komt hier niet echt aan bod, of wel. Daarnaast, die grote slag in deze film is allesbehalve typisch Vietnam-oorlog. Een frontlijn was iets waar vrijwel de hele oorlog geen sprake van was.

En zo'n uitspraak maakt de film pro-oorlog? Vreemde redenatie.

Deze film is geensinds pro/oorlog alleen maar een weergave van het ontstaan van de AirCav en de eerste grote slag in Vietnam.

Heb m´n berichtje wat uitgebreid.

Ik heb natuurlijk meerdere Vietnam films gezien, maar dit is anders wel een waargebeurd verhaal en daarnaast geeft het een vertrouwelijk beeld van hoe de soldaten aan het begin van de oorlog erop in gingen (mentaal). Ook tactieken van de Vietnamezen, onder de grond bv. , is best vertrouwelijk. De kijker de taak om door Gibson's grootspraak heen te kijken, dat is natuurlijk wel algemeen bekend

Deze film behandeld dan anders wel een van de allerbelangrijkste aspecten van de oorlogvoering in Vietnam en latere slagvelden: de introductie van de helicopter die vele malen meer allround inzetbaar bleek te zijn dan in eerste instantie gedacht werd. Daarnaast is het wel zo dat er relatief weinig frontlinie gevechten zijn geweest, maar daardoor is deze niet bepaald onbelangrijk geweest, integendeel zelfs. Als jij je wilt blind staren op de binnen- en buitenlandse kritiek op de oorlog wens ik je veel succes. Kritiek leveren zonder te weten waarop je dat levert is inderdaad een tegenwoordig veelvuldig voorkomend iets, helaas kun je er totaal niets mee.

Eens. Maar dat geeft nog geen algemeen beeld van de Vietnam-oorlog, misschien een leuk feitje vanuituit militair perspectief maar verder niet bijzonder interessant.

Ik bedoel meer dat deze film op mij overkomt alsof het een volkomen gerechtvaardigde oorlog was. Bij WOII films kan ik dat nog wel slikken, bij Vietnam-films niet, dat was gewoon een veel gecompliceerdere oorlog en ome Mell brengt zich er wel heel gemakkelijk vanaf.

Nee hoor, hij houdt zich gewoon aan het verhaal dat hij wil vertellen en niet aan de oorlog in het algemeen. Het verhaal dat hij verteld klopt nog eens aardig ook.

Verder geeft vrijwel geen enkele film met als thema de oorlog in Vietnam een algemeen beeld. Zo zijn er bijna geen films over de aanleiding van de hele oorlog.

Vrijwel alle films laten maar een bepaald element zien en soms zelfs dat nog niet eens.

Overigens de introductie van helicopters is vele malen meer dan een "een leuk feitje vanuituit militair perspectief", het heeft de totale oorlogsvoering beïnvloed. Zonder de helicopters waren de Amerikanen waarschijnlijk al binnen een jaar in de pan gehakt in Vietnam.

Overigens vind ik oorlog in vrijwel geen enkel geval te rechtvaardigen en al helemaal WOII niet, de Vietnam oorlog is inderdaad redelijk gecompliceerd geworden, maar is in oorsprong een onafhankelijkheidsoorlog.

Platoon geeft je toch een stuk beter een beeld van de manier van vechten in Vietnam. Het geen idee hebben waar de vijand zit, het klimaat dat tegenwerkt, de soldaten die vooral aftellen hoeveel dagen ze nog moeten en zelfs wat My-Lai achtige taferelen. Zo krijg je toch eerder een idee over hoe het in Vietnam geweest moet zijn dan bij een of andere gigantische veldslag die vast wel heel belangrijk geweest is.

Die is ook zo gecompliceerd dat dat nauwelijks te verfilmen is. Bovendien, wat is de aanleiding van de Vietnam-oorlog? Het Tonkin-incident, het kolonialisme van Frankrijk of toch de angst voor de communistische wereldrevolutie van Amerika? De vietnam-oorlog heeft geen moord op Franz-Ferdinand of inval van Polen.

Wat laat deze film dan zien? Hoe dapper de soldaten wel niet waren om Amerikaanse vrijheidsidealen te verdedigen? Hoe hun laatste woorden waren I´m glad i died for my country? Wauw, I'm impressed

Was misschien wel beter geweest.

Klopt, de onafhankelijkheid die Amerika in feite dus tegengehouden heeft. Ze stelden hun belangen van Frankrijk als bondgenoot tegenover de SU boven hun antikoloniale principes.

Platoon gaat alleen maar over de infanterie in de jungle, slechts een van de vele onderdelen die in Vietnam actief zijn geweest.

Het begin van "dé Vietnam oorlog" is de strijd tegen de Fransen om het kolonisme te beëindigen. Na het verslaan van de Fransen en de opkomst van de Viet-Minh heeft de Conventie van Genève besloten dat het noorden onder Russisch toezicht en het zuiden onder Amerikaans toezicht zou vallen. De Amerikanen hebben in eerste instantie alleen maar de Zuid Vietnamese troepen getraind en zijn pas 'actief' betrokken geraakt toen ook zij werden aagevallen. Dit zou tevens ook een wijze les voor de Nedrlandse regering moeten zijn aangezien zij in Afghanistan de politietroepen aldaar willen gaan trainen!

Zoals eerder gezegd, het ontstaan van de AirCav en de eerste grote slag in Vietnam, verder weinig.

Moeilijk te zeggen, we kunnen alleen maar gissen naar wat er anders gebeurd zou zijn.

De relatie met Frankrijk heeft nar mijn idee weinig tot zelfs niets met de hele oorlog te maken gehad. De Fransen hebben Amerika zelfs nog gewaarschuwd dat het een onbegonnen taak zou zijn. Het is wel een anti-communistische aktie geweest ja, maar daar was het hele Westen druk mee bezig, ook Nederland en de rest van Europa.

Een redelijke Vietnam-film die gebaseerd is op een waargebeurde verhaal.

Het verhaal gaat over het begin van Amerikaanse gevechtssituaties tijdens de 'Nam-oorlog. In de film werd er over 395 soldaten gesproken en 4,000 VC-infantrie. En hun nemen het tegen elkaar op. Locatie waar dat gebeurt is de vallei des doods; Valley of the Shadow of Death, la Drang Valley. Vanaf hun training tot hun moedige stand in de vallei maak je jonge mannen van 'the 7th Cavalry division' mee. Wat een 'toeval' dat 7th Cavalry hier aan meedeed. Vergelijkbaar met die van Custer, tijdens zijn ondergang, want daar was het ook zo'n 1 tegen 10 situatie... Hoe ironisch.

Er zijn personages gebaseerd op aanvoerders of gewone soldaten die echt mee hebben gevochten en andere personages zijn erbij verzonnen. Geen van de personages vond ik erg interessant qua enig diepgang (al is het bij zeker 95% niet zo). Ze waren weliswaar niet irritant om te volgen. Alleen Sgt. Plumley al, die met zijn pistool enkele VC's met gemak weet neer te schieten... Geen geweldige realistische gehalte dus.

Het gehele veldslag (want het is er maar 1) ziet er netjes uit. De vallei is prima op beeld en je krijgt er heel wat van te zien. Van de omgeving hebben ze alles uitgehaald en lieten niets ongezien. Wapens en aankleding waren ook prima, qua wapens is voor de Amerikanen de M16 onmisbaar en de boefenwapen: de AK-47 is natuurlijk voor de vijand.

Er komt genoeg bloed, verminkingen en alle andere gruwelheden tijdens een strijd aan bod. De effecten van mortieren, vuursalvo's en napalm is ook netjes onderhoud en het geluid is weer zuiver en machtig.

Al dat patriottische gezwoel vond ik zeer onnodig en erg irritant. Zo te zien vormt dat een grote factor onder de minpunten. Amerikaanse vlag hier, wat quotes hoe blij je bent om voor je land te sterven daar... Zo herkenbaar onder 'geamerikaniseerde' films.

Daarnaast was de speelduur aan de lange kant. Dat zal waarschijnlijk door de eerste 45 minuten komen, die erg lang waren en maar geen tempo had. En na Windtalkers, krijg je hier weer het bekende CoD-effect, waar elk held of bekend personage op z'n minst 10 soldaten dood... dit kan escaleren tot wel 30 - 40, wat Gibson met gemak haalt.

Ik ben niet onwijs gek op de Vietnam-oorlog films, er zitten enkele uitzonderingen bij. Maar dit laat ik toch even naast liggen.

Redelijke film, met Gibson als een ijzeren-held.

De meeste Amerikanen zijn nu eenmaal patriottisch, dat is een feit.

Hoewel ik zelf een Katholiek ben vind ik ook dat het gezwets rond het geloof een beetje moeilijk te slikken is.

De actiescènes hadden wat mij betreft wel een beetje explicieter mogen zijn, maar dat is een persoonlijke smaak.

Naast saving privat ryan de beste oorlogfilm die er is !

sorry hoor maar dan heb weinig oorlogsfilms gezien. We Were Soldiers en saving private ryan zijn gewoon niet goed genoeg om samen met de word "beste" te gebruiken.