Panic Room (2002)

Naar deze Panic Room van David Fincher was ik al langere tijd nieuwsgierig.

Een pas gescheiden vrouw gaat in een groot huis in Manhattan wonen. Het huis heeft een geavanceerde noodkamer. Als drie mannen s'avonds inbreken, blijkt deze kamer van pas te komen. Het loopt echter helemaal verkeerd als blijkt dat de inbrekers iets willen hebben dat zich nu net in die kamer bevind.

Prima acteerwerk van Jodie Foster. Kristen Stewart speelt hier een aardige jeugdrol, nog lang niet zo'n houten klaas als het nu is. Verder waren ook Forest Whitaker en de Belgische Patrick Bauchau goed in hun rol.

Net als eerder bij The Game van Fincher is de film in alles bijzonder degelijk. De film is mooi opgenomen met een aantal erg gave 'onmogelijke' shots. De muziek van Howard Shore mag er wezen, al heb ik veel beter van hem gehoord en was de muziek vaak een beetje afwezig. Het acteerwerk is prima verzorgt. Het verhaal is spannend, kent meerdere twists en weet de volledige speelduur lang te boeien. Het had op zich wat beter, spannender en mysterieuzer gemogen. Bij The Game was het einde een enorme misser, hier vond ik het einde wel goed.

Het verhaal heeft veel weg van Wait Until Dark, toch is het geen remake.

Heb me weer prima vermaakt met deze film van Fincher, maar een meesterwerk is het helaas nog steeds niet. Zijn degelijke manier filmmaken en goede stijl qua cinematografie vind ik wel erg sterk, maar qua verhaal kan het mischien wat beter. Panic Room is een spannende Home Invasion en zeker de moeite waard.

Degelijke thriller, maar niet des Fincher. Waar hij normaal gesproken een duister sfeertje weet neer te zetten, is daar in Panic Room amper sprake van. Mede door de bijna amicale inbrekers wordt het een luchtigere thriller dan ik van hem gewend ben. Daarbij voegen zich nog enkele irritaties. Stewart is er daar 1 van. Mijn god, wat speelt zij slecht. De enige die zich nog redelijk positief kan onderscheiden, is Whitaker. Redelijk leuk gegeven, maar nergens voelde ik echte spanning. Sonde. 2,5*

Wederom een vermakelijke film van Fincher, die naar het einde toe ook echt spannend werd. In het begin vond ik het namelijk meer een komedie, zeker door de manier waarop de inbrekers met elkaar omgingen en de grapjes die ze telkens maakten. In het eerste gedeelte heb ik dan ook meer gelachen dan dat ik op het puntje van mijn stoel zat. De sfeer werd gelukkig wel steeds beter en de humor werd minder, waardoor ik toch steeds meer benieuwd werd hoe het af zou lopen. Net als in veel andere films van Fincher zitten er ook in Panic Room weer de nodige ongeloofwaardigheden. Daar moet je een beetje doorheen kunnen kijken en dat is ook wel gelukt. De film weet eigenlijk de hele tijd wel boeiend te blijven, mede door het over het algemeen goede acteerwerk en het toch vrij originele idee van de Panic Room.

vond hem goed, blijft boeiend kijken.

“Get out of my house!”

Een echte Fincher film. Een ijzingwekkende sfeer, een strakke regie en geweldige acteurs. Fincher heeft niet veel nodig om een sterke thriller te maken. Een groot en oud huis, inbrekers, een panic room en charismatische acteurs. Foster en Whitaker stelen de show, maar ook een jonge Stewart en Leto zijn erg sterk. Foster en Stewart lijken veilig in de panic room te zitten, maar door allerlei complicaties ontstaat er een spannende strijd tussen moeder, dochter en de inbrekers. Met de kijker als lachende derde. Een vakkundig gemaakte thriller.

Een zeer sterke thriller met de uitmuntend acterende Jodie Foster. Kristen Stewart lijkt in deze film een beetje op Justin Bieber.

een ijzersterke thriller met jodie foster.ik vind hem echt leuk.binnen kort maar weer eens zien.

Je hebt het er maar druk mee, om te zorgen dat je aantal stemmen omhoog gaat. Het is niet verplicht om in 1 maand tijd veel stemmen te hebben

nee maar ik vind het heel erg leuk.en ben een echte film fan.ik vind gewoon de meeste films heel erg goed.

Misschien een optie wat meer aandacht aan je film-mening te besteden? Ik lees nu 400 keer in 1 of 2 regels dat je een film wel leuk vind en eens opnieuw weer moet bekijken.

ja dat is mijn mening.als ik een film leuk vind wil ik hem weer zien.of mag ik mijn mening niet geven?

Vindt je het nuttig om dat bij iedere film te vermelden?

Spannende film maar toch -0,5 voor het einde. Had graag geweten wat er nog met die inbreker gebeurd is

Deze film heeft alles om er uitstekende film van te maken: een goede cast met Foster en Whitaker (Oh, wat behoort die laatste tot één van mijn favoriete 10), een uitstekende regisseur, goede sfeerschepping, prachtige, maar dan ook uitstekend camerawerk, realistisch en overtuigend gebracht ...
Maar dat einde? Waarom moet dit weer een film overhoop halen? Ik heb het niet zozeer over Whitaker. Dat kan ik nog plaatsen, al zijn de clichés legio met een typische bad (Raoul) and good guy. De verwondigen waren aanvankelijk realistisch correct. Maar dat die Raoul nadat zijn hand geplet werd en na een letterlijke mokerslag van de trap viel én toch nog de held kon uithangen, neen... dat was er dik over en haalt de hele geloofwaardigheid van de film naar beneden. Jammer! Voor de rest boeiende film en wel eens de moeite waard om te zien.

Een meer dan vermakelijke thriller is dit geworden. Ik ben wel voor dit type films van kleine ruimtes aka de Panic Room hier, hoewel het huis dan weer gigantisch groot was. Er worden sterke rollen neergezet door zowat alle acteurs. Jodie Foster vond ik heel geloofwaardig bij haar gesprekje aan de deur met de politie. Je moet het maar doen, ten eerste is het geacteerd en ten tweede lijkt het niet simpel zo'n situatie te verzwijgen. Ze praat haar er echter vlot uit of dat denkt ze toch, want de politie valt uiteindelijk toch binnen. Geen idee of het door haar toedoen was uiteindelijk, waarschijnlijk wel dan aangezien heel het huis omsingeld was.

Een beetje jammer is dan weer Foster haar onhandigheid bij enkele scènes, terwijl ze echter wel handig blijkt te zijn bij het maken van een alternatieve telefoonverbinding. De film had dus sneller gedaan kunnen zijn als die lamp niet tegen de grond was gegaan en ze gewoon had kunnen bellen

De film heeft zeker enkele sterke momenten, al is het einde een domper zoals Fisico hierboven al aanhaalt. Ik ben volledig akkoord. Daarom ook van mij een 3.5*.

De enige Fincher die ik op een of andere manier nog niet (in zijn geheel) gezien had. Deze wordt nooit veel geprezen, maar volkomen onterecht eigenlijk. Dit zou misschien een standaard thriller moeten zijn met de panic room als leuk uitgangspunt (ik had voor ik de film kende nog nooit van een panic room gehoord moet ik zeggen), maar het is echt een beetje een schoolvoorbeeld wat betreft de manieren waarop je spanning op kunt bouwen in een super compacte en effectieve thriller. Zo stijgt wat een conventionele film had kunnen zijn ver boven het gemiddelde uit.

De spanning komt voor een heel groot deel uit wat de personages wel of niet weten of kunnen, en hoe ze dat in hun onderlinge strijd proberen te gebruiken. De film maakt dat altijd zo overzichtelijk voor de kijker, vooral met die camera die zo glorieus door dat prachtige huis glijdt en door muren kan kijken en bewegen als dat moet. De "spelregels" zijn altijd kraakhelder. De wendingen zijn op het einde na vanaf het moment dat de politie aan de deur staat of misschien al als de ex-man opduikt geloofwaardig en goed getimed.

En wat de spanning er ook op houdt is dat we de situatie niet alleen volgen vanuit moeder en dochter bij wie wordt ingebroken maar ook als een kat- en muisspel over en weer en vanuit de inbrekers, voor wie ook veel op het spel staat en die vanaf het begin al een interessante dynamiek in de groep hebben. Whitaker speelt in zijn beste rol een nuchter en zachtaardig personage met wie we kunnen sympathiseren, Leto is een beetje de idioot en voornaamste bron van humor en Yoakam is de onberekenbare en gevaarlijke, en in het laatste deel ook een enorme griezel.

Foster en Stewart spelen fijn kwetsbare personages en zijn eigenlijk een zeer geslaagde keuze als moeder en dochter. Ze praten eigenlijk op dezelfde manier. Vooral in de wetenschap hoe Stewart tegenwoordig klinkt valt dat echt op. Stewart heeft hier ook al echt die wat serieuze stille en wat droevige uitstraling die haar wel kenmerkt als actrice, en ze laat hier eigenlijk ook echt zien dat sarcasme haar goed past. Ze is samen met Leto de grootste bron van humor in de film, een onderdeel van de film dat wonderlijk goed samengaat met het thrillerelement. Een zeer royale 3.5*.

Deze film voelt aan alsof Fincher minder moeite heeft gedaan om er de perfecte film van te maken, al leent het plot hier ook niet voor denk ik. Er is overigens niks mis met de film. Jodie Foster acteert sterk en ook Kristen Stewart doet het niet onverdienstelijk. De 'boeven' zijn enigszins komisch en hun personages en onderlinge verhoudingen zijn bovengemiddeld. Zeker niet de sterkste Fincher maar als, voor zijn doen, kort 'tussendoortje' een prima film.

Tja, het hele uitgangspunt is nogal dunnetjes en onwaarschijnlijk. Moeder en dochter gaan wonen in een groot huis, met goh een panic room, en goh, meteen de eerste nacht komt er een stel kibbelende inbrekers die zo weggelopen lijkt uit 101 Dalmatiërs (en goh, een van hen maakt zelfs deze panic rooms).

Afgezien daarvan is het qua spanning en kat-en-muis-spel wel vrij sterk gedaan, en ik hou ook altijd wel van films die gebruik maken van weinig middelen of 1 bepaalde ruimte. De computereffecten zijn soms wat gedateerd anno nu, maar verder wordt er wel inventief omgesprongen met het camerawerk en de ruimte. Twintig minuten korter had ook gemogen, maar vooruit.

3,5*

Degelijke film van Fincher. Het uitgangspunt is niet meteen het meest geloofwaardige, maar het wordt best redelijk uitgewerkt. Het acteerwerk is niet heel bijzonder, alleen Forest Whitaker weet zijn rol iets extra's mee te geven. Verder kijkt het wel aardig weg, al duurt de film wel wat lang voor hetgeen het qua verhaal te bieden heeft.

Simpel maar vermakelijk.

Het verhaal brengt voor mij niets origineels. Maar Fincher wou ik nog wel een kans geven. Daarnaast is het wel lollig om een jonge Stewart te zien die in mijn ogen erg op een jongen lijkt in plaats van een 12 jarig meisje.

Foster doet het redelijk, maar Leto en Whitaker steken er duidelijk bovenuit. Ik vond het heerlijk om de boeven zo te zien kibbelen. En dat is trouwens ook hoe ik ze het liefst heb, dus dat is een pluspunt. Daarnaast is de film op sommige momenten ook nog redelijk spannend.

Alleen het verhaal is wel simpel en brengt niets nieuws onder de zon. Vermakelijk maar toch wat simpel.

Aardige wegkijker, maar Fincher heeft ze ooit wel beter en spannender gemaakt. Deed me bij momenten wat denken aan een iets serieuzere versie van Home Alone. Flauw einde trouwens.

Destijds in de bioscoop gezien en vondt het een uiterst vermakelijke en spannende film, met topacteurs die zeer voortreffelijk spelen. Daarbovenop ook sfeervol, door het grote donkere huis met regen op de achtergrond. De film speelt vrijwel op dezelfde locatie af, en toch wist de film mij 112 minuten te boeien, mede ook door het fraaie camerawerk. Ik moest erg lachen om Jared Leto zijn rol en dialogen. Geweldig!

Voor mij 3,5*

spanned hoor komen twee politie agenten wat is er nou niks aan de hand later komen ze terug hoe weten ze dat er iets mis no best wel spannend

Minste Fincher.

Je merkt aan alles de kwaliteit en het vakmanschap. Het lukt de film ook aardig om er de spanning in te houden, maar er zitten toch echt te veel plot holes in. Mensen maken onlogische keuzes sommige dingen zijn gewoonweg onrealistisch. Met als toppunt de man die vrolijk opstaat nadat hij met een mookhamer in zijn schedel is geslagen. Als je al ziet wat voor een deuk een auto krijgt door een klap met deze hamer, slaat het nergens op dat deze man nog leeft. Hij had niet eens een deuk in zijn schedel.

Door deze onrealistische punten ben ik me gaan ergeren wat me uit de film haalde. Qua vakmanschap is hier weinig op aan te merken, maar qua verhaal wel. Overigens is het ook geen slechte film en prima om een keer te bekijken. Wel het minste werk van Fincher.

Sterke thriller die helaas nooit dat éne stapje maakt en echt nagelbijtend spannend en eng wordt – misschien omdat de personages van Jared Leto en Dwight Yoakam zo ééndimensionaal zijn. Het kat-en-muis-spel tussen Jodie Foster en Forest Whitaker daarentegen is zeer goed uitgewerkt, en beide acteurs leveren uitstekende prestaties. David Finchers regie is zoals gebruikelijk scherp en strak, maar zoals ik in mijn eerste zin al zei kan ook hij de film helaas nergens die extra lading geven waar ik zo op hoopte.

Conventionele thriller van David Fincher waarvan ik meer had verwacht. De film kijkt aardig weg en er wordt redelijk geacteerd. Het script is simpel en bij vlagen wat ongeloofwaardig (o.a. enorm veel geld in een leegstaand huis, 911 die zegt heeft u een moment en daarna niks meer met het telefoontje doet). Tegen het einde wordt het nog even spannend. Grappig dat Forrest Whitaker, die ik vaak de good guy zie spelen hier dan een 'lieve' boef is. Die paradijselijke reddingsactie kost hem vermoedelijk wel 22 miljoen.

David Fincher is één van mijn favoriete regisseurs en ik kwam erachter dat ik Panic Room nog niet had beoordeeld op MovieMeter. Dit vroeg dus om een herziening.

Panic Room is zeker niet het beste werk van Fincher, maar zelfs van een standaard filmpje als dit weet hij toch een bijzonder sfeervolle en spannende film te maken. Dat je weet dat je met een bovengemiddeld talent te maken hebt kan je vooral aan de manier zien hoe de scenes in elkaar steken. Innovatief camerawerk en een goede geluidsband zorgen ervoor dat Panic Room bovengemiddeld aanvoelt. Het helpt ook wel dat hij door zijn naam ook een goede cast bij elkaar heeft weten te brengen, want die zorgen er ook voor dat alles toch nog geloofwaardig overkomt. Wellicht dat Fincher een iets meer baanbrekend project had kunnen uitkiezen, want ondanks zijn aanwezigheid is de film echt straight forward en gebeurt er niks onverwachts. Maar met een minder groot talent aan het roer had dit werkje zo in de vergetelheid kunnen raken.

Ideaal voor een avondje vermaak, maar het meet zich niet met de moderne Fincher klassiekers.

3,5*

Het lugubere sfeertje welke we gewend zijn in de Fincher-films wordt teniet gedaan door het Home Alone gehalte van 2 van de 3 inbrekers. De voorspelbaarheid is ook groot, anders dan in Gone Girl of Se7en.