Los Amantes del Círculo Polar (1998)

Ben ik trouwens de enige die in het onderste plaatje van de poster een nogal uhm, sexuele vorm herken ? Of zit ik gewoon met een phalluscomplex ?

Is dat geen....... dan

Haha, wat een smeerlap (die Medem )

Nee, jullie zijn smeerlappen die dat opmerken Typisch geval dus van een Phallussyndroomcomplex.

Nog nooit zo blij geweest om een film toch maar te gaan kijken in plaats van de luilak uit te hangen in me bed. Wat een waanzinnig mooie film zeg. Geweldige hoofdstukindeling, leuke insteek qua plot en prachtig gefilmd. Af en toe snapte ik een paar dingen niet vaak bij tijdsprongen, zo zag je eerst dat de puber Otto met het briefje in zijn hand op de foto ging, maar als Ana later de foto terug ziet is het de volwassen otto die het briefje vast houdt. Zelfde met de scène waarin Otto zijn moeder dood aantreft. Die dingen volgde ik niet helemaal maar deze worden vast bij herzien opgelost en dan gaat deze film onherroepelijk het stempel "meesterwerk" van me krijgen.

4,5*

[edit]Voorlopig toch even 4*. Dat einde zit me niet helemaal lekker. Doe dan óf een tragisch einde, óf een happy-end. Maar ga niet eerst iedereen blij maken met die zo langverwachte ontmoeting om vervolgens die ontmoeting een stervensdroom te laten blijken. Want dat vond ik totaal niet thuishoren in de film eigenlijk. Sprookje of niet. Daarnaast vond ik dat beide personages wel een happy-end verdienden (en anders ik wel )

De regisseur zat zelf ook met het einde, maar dit kon volgens hem niet ANDERS. Ik vind het briljant. Wrang, erg wrang, maar zelden zo'n eigenzinnig einde in een film gezien.

Wat mij betreft had ie gewoon tussen de twee eindes gekozen.

Een pracht van een film met een echt 'prachtig in elkaar vallend' verhaal.
D'r zaten echt héél mooie dialogen in de film. Bijvoorbeeld die dialoog tussen de kleine Otto en z'n vader. Echt héél mooi.
En dan het einde ja.. ik moet zeggen dat ik er vrijwel weinig van begreep. De reden daartoe was ..
Op een moment was men aandacht even weg, omdat men hond me stoorde. Ik begin dan terug tv te kijken, en toen zag ik dat ana op de grond lag. Ik kan wel gissen naar wat er gebeurd was, maar echt jammer dat ik dat nou weer niet gezien heb.
Al bij al vind ik het vrij mooie film over de èchte liefde.
****

Ik vind het erg knap dat je nooit de draad kwijtraakt bij deze film die toch een redelijk ingewikkelde structuur heeft. Verder mooie beelden, goede acteurs en een mooi verteld verhaal. Alleen zit dat einde me niet lekker, ik had liever een happy end gezien in dit geval. Dat had wat meer bij de film gepast. Opvallend verschil trouwens tussen waarderingen van VS en Europese kijkers op IMDb.

4,5*

Hoge scores, deze film. Hoewel het mijn genre niet is, heb ik hem toch maar bekeken. Met een ingesteldheid van “tracht deze film te waarderen en te genieten van de pluspunten.”

En akkoord : de verhaalstijl zat leuk in elkaar (de ontmoetingen en de gebeurtenissen door de ogen van beide hoofdrolspelers : mooi om zo de verschillende interpretaties te volgen). De landschappen, de sfeer (met een belangrijke rol voor de wind) : allemaal mooi meegenomen.

En toch kon ik me van de indruk niet ontdoen, dat het verhaal me wat magertjes overkwam, of toch nooit echt mijn interesse wist op te wekken. Ik ontken natuurlijk de problematiek rond echtscheidingen en eenzaamheid niet ; misschien kan het me zelfs boeien, maar in deze verhaal-struktuur dan toch weer niet.

Want dit leek me in de film zelfs niet eens het échte hoofdthema. De focus lag in deze film meer op een soort symboliek. Een symboliek, die bij mij overkwam als “toeval komt op je af, maar stuur niet zelf aan op toeval”. Eventjes vond ik dit niet onaardig, maar al vlug kwam het over als “ach wat”.

Meer dan 2* zit er voor mij niet in.

Zojuist gezien en zit nog volledig opgesloten in het verhaal. Eén ding is vast komen te staan. Medem is geniaal... Gewoon de manier hoe hij de wendingen in het verhaal brengt kan ik alleen maar als geniaal betitelen. 5*

Woorden schieten nu tekort...

Natuurlijk is het een mooi en origineel verhaal, maar toch greep het me niet helemaal. Aangezien ik dat bij Lucía y el Sexo ook al had, vrees ik dat het met de stijl van Medem te maken heeft. Meer dan 3* kan ik er niet voor geven.

Vanwege dit soort films blijft een ' filmpje kijken' interessant.

5 sterren

Echt een geweldige film, vooral het hier al eerder geroemde en verdoemde einde. 4,5*

Niets dan lof voor deze film. Mooi, en bij momenten ontroerend, verhaal. De camera en schitterend acteerwerk laten je de film helemaal meebeleven.

Personages waren mooi uitgewerkt, de vader van Otto was mijn favoriet. Een heel realistisch en bewogen leven, dat me als randverhaal heel erg interesseerde en pakte.

4.5*

Ik vond hem, in dit klote weer, ook zeer lekker. Echt een klassiek voorbeeld van: De juiste film op het juiste moment. Al blijkt uit tovenaars opmerking wel dat het voor een film als deze altijd een goed moment is. Met gemak 4 sterren (ik denk dat ik er over een nachtje al 4,5 van maak).

Tja, ik vond het geen slechte film, maar het is niet mijn soort film. Vond het af en toe erg vaag.

Maar misschien moet ik ook aan dit genre films wennen, tis natuurlijk even wat anders dan de 'gewone Hollywood films'

Het krijgt van mij een 3.5

Nu eindelijk helemaal gezien, en ondanks dat de flashforwards me eerst wat stoorden een parel van een liefdesverhaal. Nog nooit heb ik z'on gevoelige, subtiele film gezien. De symboliek van het repetitieve van het leven voegt daar dan nog een extra levensanalyse aan toe. Absoluut één van de "mooiste" films die ik al gezien heb.
Interessante personages én acteurs, alle Otto's die ik heb gezien hebben me kunnen ontroeren.

Over het einde dan, de eerste keer (toen ik hem niet helemaal zag) had ik hetzelfde idee als hier eerder beschreven. Maar ik twijfel nu, wanneer Otto met zijn slee tegen die boom knalt, hoort hij eigenlijk dood te zijn. Maar die man op ski's haalt hem terug uit het dodenrijk (skiet de berg OP, dus van de onderwereld naar de wereld avn de levenden). Dit gebeurt waarschijnlijk onder impuls van de liefde van Ana (zo zie ik het toch), is het dan niet mogelijk dat ook Otto Ana op zijn beurt kan redden? Otto zegt nl. tegen zijn redder(alweer!)/chauffeur dat "hij(de chauffeur) waarschijnlijk wel tegen de berg op kan skiën". Dit zie ik dan als alweer een repetitief element/herhaling, het leven is toch een cirkel?

Ga vanavond kijken. Ben benieuwd.

Ook ik ben erg benieuwd. Had er nog nooit van gehoord, maar klinkt interessant.

Zojuist gezien.

Een geweldige film. Fantastische constante subtiele sfeer. Een film met een vrij ingewikkelde plotstructuur maar is nooit ergens niet te volgen... Geniaal.

Ben nog niet helemaal uit het einde, zal 'm wellicht nog eens moeten kijken...

4,5*

Prachtig hoe de regisseur deze film in elkaar heeft weten te zetten. Een film die mij persoonlijk erg aangrijpt. Eigenlijk wilde ik vroeg gaan slapen, maar mijn moeder (die de film al eerder gezien had), wist me over te halen deze film te kijken en dat was zeker de moeite waard! 4,5 sterren ook van mij..

Trouwens, ergens volgende week komt van dezelfde regisseur ook 'Lucia y el sexo' op de buis. Ik geloof op een belgische zender. Houdt de gids dus bij de hand!

De film was eigenlijk net zo mooi als de titel deed vermoeden. Een soort hedendaags sprookje. De film had aardig wat overeenkomsten met Lucia y el Sexo. Dezelfde regisseur natuurlijk, maar ook dezelfde dromerige sfeer en beelden. Het drama kwam ook hier niet zo hard aan: de gevoelens van Otto en Ana, een jongen en meisje die letterlijk voor elkaar bestemd lijken maar elkaar nooit krijgen, worden vooral vertolkt door prachtige voice-overs. Daardoor was dit voor mij typisch zo'n film die als het ware meer doet met je hoofd dan met je hart. Erg genoten.

3,5*

Bij mij absoluut het omgekeerde en dat is ook het geval bij de meeste liefhebbers hier neem ik aan. Ik ken weinig films die zoveel met het gevoel doen als deze.

Ja, dat viel me op toen ik de berichten hier doorlas! Ik schreef daarom ook dat het voor mij zo'n film was waar een emotionele uitbarsting maar niet wilde komen. Ik had hetzelfde bij Lucia y el Sexo. Ik zie dat overigens helemaal niet als een minpunt; vind het juist erg bijzonder dat een regisseur me op een andere manier weet te raken dan ik verwachtte.

Vooral het eerste uur vond ik erg sterk. Tegen het einde werd het allemaal een beetje té onwaarschijnlijk en het einde lag er te dik boven op. Verder een fantastische film waarop op een schitterende manier een sprookjesachtig verhaal wordt verteld. Binnenkort Lucia op tv las ik, ik ben benieuwd! 4*

Ook ik heb deze film gisteravond gezien. Mijn eindoordeel is dat ik het een aandoenlijke film vind. Vooral op het eind. Ik heb mezelf betrapt dat ik 'oh...' zei. En dat gebeurt niet vaak.

Het verhaal vind ik erg mooi inelkaar steken. Ik geloof zelf ook dat alles met elkaar te maken heeft. Dus, ik kon me heel makkelijk verplaatsen in de film.

Verder vond ik de film soms teveel symboliek bevatten. En het had, net als in 'Lola Rennt', alternatieve eindes bij bepaalde stukjes. Bij 'Lola Rennt' begrijp ik waarom dat erin zit. Maar bij deze film is mij dat een raadsel.

Kan iemand mij uitleggen waarom wij bijvoorbeeld op het eind twee verschillende eindes zien?

Dat is niet zo. Je zult de film wel niet opgenomen hebben anders zou je het even terug moeten kijken. eerst zie je haar droom, namelijk dat ze elkaar ontmoeten bij de oude Otto. Vervolgens zie je dat dat niet echt was want zij ligt daar nog op staat, aangereden. Dan blijkt dat die ontmoeting dus een droom van haar was. De echte ontmoeting vind plaats wanneer hij haar in zijn handen heeft: dood

Voordat ik Los Amantes del Círculo Polar zag had ik een beetje het voorgevoel dat deze film mij niet echt zou liggen. Dit bleek dus absoluut niet waar te zijn...

Prachtige sprookjes-achtige film. Wat de film voor mij sterk maakte was onder andere de goede, rustige muziek en de prachtige lokaties; de prachtige natuur bijvoorbeeld. Vooral de sfeer is erg goed...

Ondanks dat liefdesverhalen niet voor mij zijn weggelegd, vond ik het toch erg indrukwekkend om de jarenlange vriendschap van Otto en Ana te volgen. Hoe deze twee mensen elkaar ontmoeten op de basisschool en erachter komen dat ze voor elkaar zijn weggelegd, maar uiteindelijk nooit helemaal van elkaar zullen zijn...

Voorbeelden van mooie en indrukwekkende scènes:

- De ontdekking van de dood van Otto's moeder. De deur wordt langzaam geopend door Otto en je ziet haar dood liggen naast verrotte sla. Die grote groep vliegen maakt juist de impact; vooral het geluid...

- De crematie van Otto's moeder. Eerst spreekt Otto iets negatiefs tegen zijn vader, maar als ze samen door het kleine raampje kijken hoe de kist verbrand wordt omhelzen ze elkaar. Otto vliegt uit het lint, terwijl zijn vader hem rustig probeert te houden...

- De eindscène. Je krijgt eerst het idee dat Ana en Otto weer bij elkaar komen, maar dit blijkt dus een droom van Ana te zijn. Daarna zie je hoe het er werkelijk ging. Ana wordt stomgewijs geraakt door een rijdende bus en sterft, terwijl Otto haar in zijn handen heeft...

Ik vind Los Amantes del Círculo Polar een mooie film. De film bleef me toch wel bij. Vooral het feit dat het geen Amerikaanse film is geeft de film wel een bepaalde sfeer mee...

3.5 sterren...