Los Amantes del Círculo Polar (1998)

Soms zie je dingen van mijlenver aankomen in films. Waar Otto op het einde in die boom valt is zo één van die dingen.

En zo sleept het verhaal zich eigenlijk voort. Veel toevalligheden en daarbij kreeg ik het gevoel dat het te langdradig werd. Alsof de makers dachten: Laten we er nog een toeval in gooien dan duurt onze film wat langer. Vele scènes springen ook van de hak op den tak, niet alles was duidelijk. Bij het einde is dat ook zo: Het sprookje op zo een moment als een zeepbel doen open spatten op dat muziekje paste totaal niet in de sfeer van de film, slecht einde.

Grootste troef is de manier waarop de film gemaakt is. Goedklinkende score en verzorgd camerawerk. Daar moet Los Amantes del Círculo Polar (schitterende titel overigens) zijn punten gaan halen.

***

Bij de intro dacht ik: oei oei, dit ga ik niet in 1 keer uitkijken. Maar eenmaal dat de film begon werd het een pak interessanter.

De eerste twee delen, waarin Ana en Otto te zien zijn als kinderen en daarna tieners, waren dan ook verbluffend.

Heerlijk liefdesverhaal waarvan het water me in de mond loopt en schitterende scènes die vertoond worden uit de standpunten van beide hoofdpersonages zorgen voor een warm en speels gevoel in het hart.

Hierna gaat de film een beetje bergaf.

Te veel toevalligheden doen de film eerder daar om draaien dan om de liefde. Voor mij was het dus een beetje te veel van het goede.

Nog een minpuntje is misschien de muziek, waar ik me bij de intro dus al aan ergerde.

Over het einde kan ik alleen zeggen dat het merkwaardig was. Ik kom er maar niet uit of het passend of niet passen is. Dus misschien komt er ooit nog wel een tweede kijkbeurt.

Voor mij een betere film dan Tierra en Lucia y el sexo van dezelfde regisseur. Goed van opbouw, geweldige acteurs, poëtisch romantisch, vol met toevalligheden met het noodlot als rode draad.

Prachtig om naar te kijken.

Mooi gezegd.

Ben benieuwd om welke dit poster ging dan?

Mijn tweede Medem.

Bij vlagen wat mooie beelden, en ook verhaal technisch best ok. Over de gehele speelduur vond ik het nogal leeg aandoen.

Het liefdesverhaal is bij vlagen mooi verteld. De toevalligheden worden ook echt voorgesteld als toevalligheden, en komen daarbij niet te geforceerd over. Ook het wisselen tussen beide karakters is best leuk gedaan, zo zie je het verhaal door de ogen van Otto en van Ana. Beide beleven ze hun liefde totaal anders. Na een poosje wordt de film te slepend, waardoor je interesse mondjesmaat afneemt. Op het laatst bleef ik dan ook een beetje met een leeg gevoel achter. Ik kreeg daarnaast ook niet echt een feeling met de personages, en kon daardoor ook niet helemaal meegesleept worden in het verhaal. Hierdoor werd het steeds moeilijker om geboeid te blijven kijken. Het einde is degelijk, maar liet mij zoals gezegd wat leeg achter. Filmtechnisch ziet het er allemaal verzorgd uit. Medem laat wat mooie shots zien, en wat mooie panaroma's van mooie gebieden. Ook een hele sterke editing. Helaas net als Lucia y el Sexo soms iets te warrig allemaal. Niet heel slecht want er blijft nog heel wat moois over om van te genieten, daarom toch een voldoende.

3*

Aha! Dus hier heeft Jeunet een deel van zijn krenten vandaan voor zijn laatste drie films. Echt opvallend.

Ik moest er even in komen, maar ik vond het een mooi sprookje. Veel sterke scenes (papieren vliegtuigjes vond ik het hoogtepunt), mooi in beeld gebracht (volledig in lijn met de sombere toon, in dit hedendaagse sprookje) en ik geloofde de acteurs (ik vond met name de jonge acteurs bijzonder sterk).

Ik ben er trouwens nog niet uit of ik het einde geniaal, geforceerd en/of ongepast vond.

Medem (om te lezen wie ik bedoel moet je dat even achterstevoren lezen) is een van de interessantste filmmakers van de laatste jaren.

Wie is mebeM?

Niet in spiegelbeeld. Zijn naam schijnt geluk te brengen.

Weet iemand misschien waar ik de dvd zou kunnen kopen? Echt nergens te vinden..

Is te vinden via de Engelse titel:

Lovers of the Arctic Circle - DVD - BESLIST.nl

Lovers of the arctic circle (dvd) - VERGELIJK.NL

Bedankt! Stom dat ik er niet aan gedacht heb om ook in het engels te zoeken

Erg mooie film. Vond 'm net wat beter dan Lucía y el Sexo, de andere Medem die ik eerder al zag. Een meeslepend verhaal van het begin tot het einde...

... vooral ook dankzij de prachtige vertelmanier, de verschillende tijdsperioden en de verschillende leeftijden van de hoofdperonages. Mooi gedaan. Het eerste deel, waar Ana en Otto nog wat jonger zijn vond ik het mooist, daarna wordt het soms een beetje te lang uitgerekt, kent de film z'n voorspelbare momenten en wisten de personages me niet meer zo te raken als eerst. Het einde was wel wat onbevredigend.

Op visueel vlak zit het meer dan goed, de muziek is mooi en de film kent enkele prachtige scénes, vooral in het middenstuk. Heb best genoten. Dikke voldoende.

Hele mooie film!! Prachtig verhaal vol symboliek, wat onwijs mooi in beeld wordt gebracht. Vooral als het gaat om Tijd en Eeuwige Liefde.

Dit wordt allereerst gesymboliseerd in de cirkelvormige verhaallijn van de film. Vader van Otto zegt ook: "Tijd tast alles aan" en moeder zegt: "problemen komen en gaan". Dit wordt juist door de cirkelvorm duidelijk, alles komt en gaat ook weer. Problemen en geluk wisselen elkaar af. De vraag die daarbij centraal staat is: kan liefde dan wel eeuwig bestaan? Wordt dat uiteindelijk ook niet door de tijd aangetast? Komt en gaat liefde net als problemen? Hier wordt regelmatig over gesproken. Elke keer blijkt dat liefde tussen partners inderdaad een einde kent. Maar Otto en zijn moeder en Ana en haar moeder vertellen elkaar een aantal keer dat liefde tussen een ouder en een kind wel voor eeuwig is. En dat blijkt ook uit de gebeurtenissen. Daarom voelt Otto zich ook zo beroerd door de dood van zijn moeder. Hij voelt het alsof hij die eeuwige liefde heeft verbroken.

Anyway, het leuke is dat je continu in spanning blijft met de vraag: en de liefde van Ana en Otto dan?? Kan die wel eeuwig bestaan? Je wilt het zo graag...!

Als je twee zulke essentiële onderwerpen van ons bestaan als mens op aarde zo mooi in beeld kan brengen, dan verdien je wat mij betreft een dikke 4 sterren!

Beeldschoon!

Los Amantes del Círculo Polar en ik delen een bijzondere voorgeschiedenis. Buiten dat de naam van de film fijn in de oren klinkt, verbreedde deze film destijds mijn horizon, op weg naar meer internationale wateren op filmgebied.

Er zijn inmiddels enkele jaren verstreken en het was hoog tijd om mijn oude liefde, die ik tot op de dag van vandaag ben blijven koesteren, weer gelukzalig in mijn armen mocht sluiten!

Het moge duidelijk zijn, deze film is een equivalent van onvoorwaardelijke, romantische poëzie die voelt als thuiskomen. De hoge mate van toeval wordt geheel gerechtvaardigd, omdat Medem ons meer dan ooit laat geloven in de wonderen van het universum, die ons uiteen drijft, die ons alle kanten op stuurt om ons uiteindelijk te doen laten beseffen dat hetgeen wat ons bindt niet zomaar vergeten kan worden.

Zelden heb ik een film gezien waarin 2 hartsverwanten zo puur en ondoorgrondelijk naar elkaar smachten, aan de hand van een originele vertelstructuur, knappe muziek en een buitenaards mooie visuele setting, waarbij Medem zijn toverkunsten demonstreert door zijn film onder te dompelen onder een gewaad van licht!

Ik had de film een tijd lang op mijn nr. 10 plek gepositioneerd, maar inmiddels is de film weer gestaag omhoog aan het kruipen geslagen. Een onvermijdelijk, dikke 5*

Alweer een tijdje geleden twee films van Julio Medem gezien, maar hij heeft toch wel indruk gemaakt. Laatste tijd heb ik weer teruggedacht aan die bijzondere films en was nog erg benieuwd naar zijn meest gewaardeerde film, Los Amantes del Circulo Polar.

Weer werd ik meegesleept in een dynamische film. De bijzondere en kenmerkende filmstijl met de (bijna) constant aanwezige score gaf me een geweldige ervaring. Altijd een stapje verder dan de realiteit, laat hij woorden, beelden en muziek spreken als nooit te voren, in een ongelooflijk verhaal wat uitstekend in elkaar steekt, waar alles op toeval neer lijkt te komen. Wederom een speciale en betoverende verhaalstructuur. Poëtisch en sensueel (zoals alleen in Spanje) komt alles samen. Weer een kunstwerk van de unieke Julio Medem.

Nu ben ik nog meer benieuwd naar zijn andere werk. Julio Medem is zeker één van de meest bijzondere filmmakers die ik ken. Cijfer twijfel ik nog over, want na een spetterend begin wordt het bij vlagen wel wat minder, maar het blijft een heel bijzondere film.

Voor nu; 4,0*

Mooie film.

Aan de andere kant ook wat makkelijk 'toevallige' paralellen leggen. In het eerste halfuur dacht ik ook echt een hele mooie film te zien, helaas komt het niet allemaal even goed uit de verf.

De film ziet er heerlijk en speels uit, de muziek is erg fijn. Jammer genoeg is het verhaal een beetje KO na driekwart en mondt het maar uit in een te verwachte ontknoping, deed me niet zoveel. Jammer ook dat de hoofdpersonages in de verschillende levensfasen totaal niet leken op elkaar.

3.5*

'' I'll love you always and if the petrol runs out, I'll die. ''

Ik heb deze film als tip gekregen, en na enkele hints dat het tijd werd dat ik hem ging kijken, heb ik hem ook eindelijk gezien. Ik ben omver geblazen.

Wat is dit verhaal prachtig verteld geworden. Het is heerlijk rustig en zweverig, en de symboliek spat er vanaf. De melancholische muziek helpt hierbij. Gedurende de hele film hangt er een geweldige sfeer, zowel beklemmend als nieuwsgierigmakend. Het is moeilijk om niet meegesleept te worden in deze prachtige tragedie.

De film gaat veel dieper dan de gemiddelde liefdesfilm. De twee geliefden zoeken in elkaar hun verloren ouders. De relatie tussen Otto en Ana staat dan ook centraal. De andere personages zijn prima, maar verbleken hiernaast een beetje. De diepgang en ontwikkeling ligt natuurlijk in de karakters van Otto en Ana. Interessant is ook dat er afwisselend vanuit het perspectief van Otto en dat van Ana verteld wordt, en de tijdsprongen die gemaakt zijn accepteer en omarm je als kijker ook direct. Wanneer ze allebei relaties krijgen, blijf je als kijker de hoop houden dat ze terug samenkomen. Ze zijn tenslotte voor elkaar voorbestemd!

Doordat je Otto en Ana volgt door drie fasen van hun leven krijg je natuurlijk ook met heel wat acteurs en actrices te maken. Geen enkele stoorde me, ze waren geloofwaardig en goed uitgewerkt. Met name de Ana's schitterden.

Eindelijk een film die aanvoelt alsof elke scène wel memorabel kan zijn. Hij blijft in ieder geval nog een flinke tijd hangen en laat je niet los. Dat moeten we hebben bij een echt goede film.

Bedankt, timbo_!

Prachtige film, in het begin wat zwaarmoedig, maar de verschillende in elkaar gevlochten verhaallijnen maken het een prachtige film. Er wordt een prachtige sfeer neergezet, ook door de muziek denk ik. Veel impact met weinig woorden, daar houd ik wel van. Na he kijken moet ik er vaak aan terugdenken, voor mij het kenmerk van een heel goede (of heel slechte) film. In dit geval een heel goede

Ik vond er helaas niet al te veel aan.

Lees hier regelmatig de link met Amelie maar die zag ik niet zo; Amantes is een fragmentarisch verhaal over toeval en een kalverliefde die om onduidelijke redenen enkele decennia weet te overbruggen. Aan het eind blijkt iedereen familie van iedereen te zijn en hopen de wat - pardon my Spanish - onnozele verwikkelingen elkaar op, met het slotstuk als dieptepunt. Leuke perspectief-wisseling, mooie muziek, maar uiteindelijk een lege huls.

2,5*.

Mee eens. Had hier zelf geen mening staan, maar dit zou het wel ongeveer moeten bevatten ja.

Een verhaal over (nood)lot, schuld en boete en een liefdesgeschiedenis. Het werd onwaarachtig verteld, met een mystiek sausje om het allemaal nog mooier te maken. De beelden waren zonder meer prachtig en ook de acteurs deden meer dan hun best.

Na afloop had ik een gevoel van: een nepcadeautje verpakt in een schitterende doos. Jammer, daarom geen voldoende voor deze film.

Prachtige film, pure poëzie. Een meeslepend romantisch drama, schitterend in beeld gebracht met geweldige vertolkingen, een sterke soundtrack en op de koop toe fraaie beelden van Finland. Een juweeltje van de Bask Julio Medem.

Wat een verschrikkelijke mooie film zeg, van de Spaanstalige films is dit toch zeker degene die het meeste indruk op me heeft gemaakt. Ondanks dat het verhaal misschien wat traag oogt, is het echt een lust voor het oog. Visueel alleen al is het erg sterk, goed camerawerk en het afwisselen van het door de ogen van Ana en Otto vond ik ook goed. Het verhaal is gebouwd op toevalheden, maar dat is in deze film een pluspunt. Ik vond het verhaal erg mooi en meeslepend. Ook door de chemie tussen Ana en Otto natuurlijk. Nou lees ik op moviemeter wat kritiek op de score, maar ik vind het juist een schitterende en vooral subtiele score.

4.5*

Mooie film; zeker de moeite waard. Sommige zaken zijn wat vanzelfsprekend of een beetje cliché in deze film. Vond bv. de scene waarin de dame wordt opgepikt van straat voor een carrière als tv presentator/ nieuwslezer niet zo sterk.

Tot ver in de film vond ik het allemaal prima, maar op een gegeven moment boeiden de ontwikkelingen me minder, en vond ik het hele Otto/piloten-verhaaltje en het toeval wat minder interessant.

Later, tegen het einde bij het Finse meer, werd het wel weer even mooier en spannend, maar alsnog vond ik het hele toevalselement wat gekunsteld aandoen. Ik had in ieder geval niet een ‘nu valt alles prachtig op zijn plek’ ervaring, zoals je soms hebt bij films.

En misschien ben ik flauw en romantisch, maar ik had toch liever een happy end gezien.. Wat iemand anders hier al zei, dat heeft deze film nodig om echt impact te maken.

Verder een ingetogen, mooi geschoten film, die denk ik wel nog een kijkbeurt(en) nodig heeft om 100% te vallen.

Kleine 4*

Wat een gedrocht. Niet slecht geschoten maar die zeikerige vertelstem en die irritante zogenaamd kunstzinnige tijdswitchmontages zijn echt niet te doen. Totaal geen feeling met de hoofdpersonages, eigenlijk boeide de hele film me van geen meter.

De Spaanse film kent na 1990 een bloeiperiode met regisseurs als Pedro Almodovar en deze Julio Medem. Het is een mooi voorbeeld van hoe je een verhaal kunt vertellen met sprongen in de tijd. Er zijn allerlei verbanden, dingen die terugkeren: de naam Otto, het beroep piloot enz. Het gebruik van palindroomnamen kwam al voor in "De ontdekking van de hemel", maar dat kan toeval zijn.

De kindacteurs zijn verrassend goed. Medem zei daarover dat dat het moeilijkste aspect was bij het maken van de film, maar dat hij tevreden is over het resultaat.

Het centrale motief is de cirkel, ook al in de titel. Het hoofdpersonage probeert een cirkel rond te maken door zijn jeugdliefde terug te vinden.

Het einde vind ik zeer sterk, juist omdat het afwijkt van de gedwongen happy ends in Hollywood. De acteur heeft tijdens de opnames trouwens urenlang in die boom gehangen. In het begin vond hij het leuk, maar na een tijdje begon alles pijn te doen.

Een aardige film die bij mij wellicht niet de juiste snaar wist te raken. Ik kreeg weinig feeling met de personages, waardoor de essentie me wellicht is ontgaan. Mooie beelden, goed acteerwerk, soms poëtische scenes, en soms ook erg oppervlakkig. Het deed me weinig, ik weet niet goed wat ik hiermee aan moet. Een film die wat mij betreft iets mist om een flink deel van de kijkers (ik zie dat ik niet de enige ben) in het verhaal mee te trekken. Drie magere sterretjes voor deze film die om een herkansing vraagt.