Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)

Heb deze film ooit een keer in 1999 gezien in de bioscoop, maar kon mij 'm niet meer herinneren, dus ik heb ik de film maar herzien.

Wat mij al snel op viel is dat de film een stuk kinderachtiger is dan de oude reeks. Dit leek soms net een Disney, wat ik wel iets minder vond. Dat kleine ventje, Skywalker, was af en toe ook een beetje overdreven. Vooral wanneer hij in dat vliegtuig gaat vliegen en iedereen redt.

Ook vond ik het best jammer dat Harrison Ford er niet meer inspeelt. Dat vond ik toch de leukste acteur van de vorige film. Hij is misschien te oud, maar een leuke personage die er een beetje op leek zou leuk zijn. Ik mist hierdoor een beetje de humor en de grappige one-liners.

Ondanks dit allemaal heb ik mij wel vermaakt met deze film. Het wereldje is interessant en de decors en settings waren ook hier weer erg mooi.

Mijn allereerste Star Wars film en -ik moet zeggen- het kan mij nog niet echt bekoren. De CGI komt bedroevend amateuristisch over (het is 1999). Alleen de totaalshots van een landschap of een stad ogen spectaculair en mooi. Het verhaal zelf is niet van een bijzonder hoog niveau en voelt eerder aan als een soort van kinderfilm. De vechtscenes zijn ongeloofwaardig waardoor je de acteurs de gevechten 'ziet acteren'. Desalniettemin kijkt de film goed weg, maar om nou te spreken van een epische filmreeks zal er toch veel moeten veranderen in de komende delen. Dat dit door velen als de minste in de reeks wordt bestempeld stelt mij gerust. Het kan dus alleen maar beter worden.

Bwa... Niet zo goed als ik gehoopt had.

Het begin van de Star Wars-Saga en het begin van een serie films om te bekijken. Het viel nogal tegen. De CGI was erg slecht en sommige "echte" wezens zagen er ook erg amateuristisch uit. Het verhaal was ook niet speciaal en zelfs uitgekauwd. Het dieptepunt was Jar-Jar Binks. Hij was superirritant en voegde helemaal niks toe aan de film. 2,5*

Goede film van star wars. Ben hem vorig jaar gaan kijken in de cinema in 3D.Vond hem heel goed vooral de podrace. Ik vond wel dat het gevecht tussen de gungans en de droïden wat langer mocht zijn. Maar ik vind hem nog steeds een goede film in de star wars saga.

The Phantom Menace is het eerste deel van de Prequel-trilogie. Helaas valt dit eerste deel erg tegen.

Het acteren in deze film is niet heel erg goed. Er zijn wel een paar personages die weten te overtuigen maar veel belangrijke personages worden slecht neergezet.

Ewan McGregor als Obi-Wan Kenobi vond ik helemaal niet sterk overkomen. Obi-Wan Kenobi komt in deze film een beetje over als een sulletje. Zijn meester Qui-Gon Jinn word wat beter neergezet door Liam Neeson maar ook hij geeft geen fantastische acteer prestatie. Liam Neeson en Ewan McGregor vind ook niet zo goed op elkaar ingespeeld .

Natalie Portman als koningin Amidala vond ik ook niet overtuigen. Natalie Portman acteert eigenlijk nog wel het zwakst van de hele cast. Ze overtuigd totaal niet als koningin Amidala.

De twee leukste personages in deze film zijn senator Palpatine en Watto. Watto is slavenhandelaar en aan het begin van de film eigenaar van Anakin Skywalker en zijn moeder. Watto is een leuk en eigenzinnig personage, hij word goed neergezet door Andy Secombe.
Ian McDiarmid is erg goed als senator Palpatine. In de film lijkt Palpatine een onschuldig personage te zijn maar in werkelijkheid is hij de gemene Darth Sidious.

Anakin word gespeeld door Jake Lloyd. Jake Lloyd is eigenlijk nog best wel leuk als Anakin Skywalker. Ik vind Anakin als kind leuk om te zien. Maar je kan het je haast niet voorstellen dat dit leuke kind later Darth Vader word .

Het slechtste van deze film vind ik het personage Jar Jar Binks. Wat een verschrikkelijk irritant personage vind ik dat. Jar Jar Brinks heeft een raar accent en een verschrikkelijke onhandigheid. Het is vast bedoeld om wat meer humor in de film te krijgen. Maar ik kon er niet om lachen. Ik ergerde me groen en geel aan Jar Jar Brinks.

In deze film hebben we een vervanger voor voor Darth Vader. De vervanger is Darth Maul . Maar Darth Maul is een lachertje. Komt niet in de buurt van Darth Vader.

De film is erg langdradig. De film mist de spanning die de originele Star Wars films wel hadden .Het stuk op Tatooine is het enigste echt interessante stuk van de film . Het is dan ook het beste stuk van de film. Met als hoogtepunt de podrace . Anakin en een hoop andere doen een lucht race . Het gaat er hard aan toe in deze race en de spelers worden ook nog tijdens de route beschoten. Het is erg belangrijk dat Anakin deze race wint. Want als hij wint is hij vrij en kunnen Qui-Gon Jinn,Obi-Wan Kenobi en koningin Amidala verder reizen. Dit is een erg spectaculaire actie scene. Dit was nog even moment dat je in spanning zat. Een zeldzaam moment omdat spanning in deze film voor een groot deel ver te zoeken is.

Aan het eind van de film krijgen we de Slag om Naboo. Dit is opzich een leuke laatste actie scene maar ik ben niet omver geslagen van deze actie scene. Ik vond bijvoorbeeld de Slag om Hoth uit The Empire Strikes Back een stuk beter. Het gevecht van de Jedi Ridders tegen tegen Darth Maul was leuk maar ook niet bijster goed.

De special effects konden beter. Al zijn de special effects zeker niet slecht maar in de volgende Star Wars films (Attack of the Clones en The Revenge of the Sith ) waren de special effects beter. Ook de muziek kon beter. John Williams componeert een toch wat tegenvallende soundtrack. Zijn Duel of Fates vond ik erg goed maar verder is zijn muziek in deze Star Wars film niet erg bijzonder. John Williams kan ( zoals hij al laat horen in de volgende Star Wars film Attack of the Clones ) veel beter.

Al met al vind ik The Phantom Menace een tegenvallende Star Wars film.

1,5 ster voor deze film.

Ooit nog in de cinema bekeken en mij altijd bijgebleven. De volledige saga is trouwens mooi om volgen. Dikke pluim en uitkijkend naar het vervolg...

Qua chronologie van het verhaal deel 1, maar qua volgorde van uitbrengen deel 4. Het maakt het allemaal ingewikkeld en minder toegankelijk voor niet-fans.

Ik heb Star Wars wel eens gezien, maar nooit alle 6 delen achter elkaar. Nu helemaal opnieuw begonnen en begonnen bij Episode 1. De prequels zijn natuurlijk minder dan de sequels, maar dit eerste deel is nog zo slecht nog niet. Het kan bijlange na niet tippen aan de laatste 3 delen, maar het is vermakelijk. Het personage Jar-Jar is natuurlijk een ramp, maar verder is het onderhoudend. Een mooi begin van de saga en vanaf dit deel zullen de films alleen nog maar beter worden.

Wow, dat was... kut? Ik geloof dat ik The Phantom Menace zeker twintig keer gezien moet hebben sinds het moment dat de film is uitgekomen. Een typisch geval van 'meh, niks beters op tv' en dan alsnog constant bij mezelf denken 'ach, de film is dom, maar hij vermaakt in ieder geval'. Dat vermaken was in ieder geval zeker nog wel het geval toen ik hem zeker zeven jaar geleden voor het laatste aanschouwde, nu is het vooral een pijnlijke aangelegenheid geworden.

Oh ja, er gebeurt constant wat, maar eigenlijk zijn er praktisch geen momenten die ook maar enige vorm van impact hebben door het werkelijk abominabele acteerwerk van praktisch de gehele cast. Samuel L. Jackson, Ewan McGregor, Liam Neeson, Natalie Portman: allemaal grootse acteurs en actrices die zichzelf op de pijnlijkste manier mogelijk door het houterige script heen worstelen. Het viel me vroeger niet op, maar helemaal een actrice als Pernilla August is een verschrikking. Was Lucas echt niet aan het opletten toen hij haar de tekst zonder gevoel liet opdreunen? Dan waren alleen de voice actors interessant omdat zij nog iets van hun oorspronkelijke grootsheid in tact hebben gelaten.

De hoogtepunten van vroeger zijn nu de nieuwe dieptepunten. Wat duurt die race godsgruwelijk lang. Wat is dat eindgevecht verschrikkelijk saai. Wat is het lightsaber gevecht tussen Darth Maul en de twee jedi krijgers eigenlijk verschrikkelijk gestyleerd en overdreven. De dieptepunten van JarJar Binks en Anakin zijn daarnaast nog steeds verschrikkelijk, maar vallen nu toch een stuk minder uit te toom in vergelijking met het restant van de tegenvallers.

De special effects vallen verschrikkelijk tegen in vergelijking met de prachtige animatronics en make-up effecten uit de originele trilogie. Een personage als Yoda wordt vlak en glad, terwijl hij fantastisch levensecht was in de scenes in The Empire Strikes Back en Return Of The Jedi. De Hutts zien er verschrikkelijk nep en veel te gepolijsd uit in vergelijking met de smerige creaturen die ze waren in poppenvorm. Angstaanjagende monsters als Rancors zijn vervangen met duffe CGI vissen die onder water domme mompelgeluiden maken en geen moment een bedreiging vormen door de hectische snelheid waarin het geheel geschoten is.

Argh, was er iets wat wel meeviel? Ach, ik blijf Darth Maul ergens gaaf vinden en senator Palpatine was een leuk personage. Voor de rest valt het alleen maar op hoeveel zooi Lucas op de kijker afvuurt in de hoop dat deze persoon meegesleurd wordt in een wonderlijke wereld, die iedere vorm van diepgang ontwaart. Argh, dat hele principe van 'er is niets beters op tv, ik kijk hier wel naar' is bij dezen ook meteen weer weg. Ik vrees voor Attack Of The Clones, die in mijn herinnering toch nog iets beter was.

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Is deze film nou het begin of het vervolg van de Star Wars saga? Het is deel IV of deel I, och wat maakt Lucas het toch ingewikkeld. Feit blijft dat het een prequel is, en zich dus voor Luke Skywalker afspeelt. Nu alles is opgehelderd maar gewoon afspelen dan. Met Liam en Ewan zou er toch iets moois uit kunnen komen.

Het verhaal is een beetje magertjes bedacht door Lucas. Het gehele verhaal doet er niet toe, de setting doet er niet toe, en de gevolgen doen er niet toe zolang Anakin maar ontdekt wordt. Dat is een beetje jammer aan het verhaal. Het is natuurlijk logisch dat het zich geheel om Anakin vormt, maar je krijgt het idee dat het zo overbodig is. Sterker nog: eigenlijk klopt het verhaal van geen kant: The Trade Federation heeft totaal geen motief om Naboo te blokkeren, Lord Sidious en Darth Maul hebben totaal geen reden om zich bekent te maken aan de wereld.. Helemaal als je nagaat dat deze film, (nogmaals) op de ontdekking van Anakin na, totaal geen gevolgen heeft voor de volgende delen. Hierdoor komt dit eerste deel totaal los van de andere te staan.

Liam Neeson en Ewan McGregor zijn in het begin een aardig duo met zijn tweeën. Neeson, die zich natuurlijk aangepast lijkt te hebben, voelt zich als een vis in het water. McGregor daarentegen lijkt vooral zijn script hard op te dreunen. Hij lijkt totaal apathisch in het geheel en probeert er zo nu en dan met droge humor wat van te maken. Nu moet ik zeggen dat zijn script ook niet heel erg mee zat, en zijn rol is behoorlijk onderbelicht.
Portman is dan een wat opener verschijnsel. Ook haar personage is niet je van het, maar ze weet er nog wat van te brouwen.

Visueel gezien is deze nieuwe Star Wars in orde. Natuurlijk helpen de tijd en de technieken hierbij mee. Toch is er geen overmaat aan CGI toegevoegd. Gelukkig is dat niet zo. Veel bekende deuntjes komen gelukkig weer terug, wat je toch een beetje dat nostalgische gevoel terug geeft. De sfeer is niet zoals in de oudste delen, maar toch degelijk en op orde.

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace is zeker niet wat je hoopt, helemaal als je kijkt naar de volgende delen. Het is los en onsamenhangend met de rest van de saga, en bijna overbodig zelfs. Jammer. Ik hoop dat Disney een leuk deel 7 weet te maken, wat een toevoeging is op de serie.

2.5*

Gek genoeg heeft mijn jeugd nooit genoeg prikkels geleverd voor het zien van de Star Wars-saga. Het trok me gewoon nooit zo heel erg. Dat is achteraf gezien wat vreemd, maar ik heb nu dan toch maar een familieavondje gewijd aan het bekijken van deel 1. Deel 7 is immers in aantocht.. Uit de achtergrondkennis die ik bezat had ik al wel het idee opgedaan dat deze film (en misschien breder gezien, de gehele nieuwe trilogie) minder zou zijn dan Pt.IV tm VI. Of dat ook zo is, kan ik nog niet beoordelen, maar ik vond the Phantom Menace in ieder geval nog niet enorm denderend. Vermakelijk, dat is het juiste woord in dit geval. De introductie tot de Star Wars wereld is aangenaam, maar niet enorm bijzonder. Dit komt misschien met name doordat deze film een echte opbouwer is; ze draait met name om de introductie van Anakin Skywalker. Het acteerwerk vond ik aardig; leuk om Liam Neeson in zo'n rol te zien, en Natalie Portman doet het ook uitstekend. De jonge Skywalker is ook goed gecast, wel met het manco dat the Phantom Menace misschien net iets te veel kinderlijke aspecten kent. Ik kon de film daardoor lang niet altijd even serieus nemen, waardoor de grootste actiescenes nog niet echt grote indruk maakten. Uitzondering daarop is het gevecht tussen Darth Maul en McGregor aan het einde, dat zag er erg tof uit.

The Phantom Menace is vooral een fysieke brok amusement; ik vond de podrace-scene erg mooi gefilmd, en er zit genoeg humor in de film, al is die humor vaak ook weer net iets te kinderlijk (zie JarJar Binks).

Voor deze eerste Star Wars-film geef ik een solide 3,5*. Ben erg benieuwd naar de rest van de serie.

Maar weer eens een keer bekeken dit eerste deel. Ik heb deze destijds ooit 1 keertje gezien en dat was vlak nadat die uitkwam. Van wat ik me ervan herinner was het niet zo heel sterk. Bij herziening komt deze conclusie ook naar voren, al moet ik zelfs toegeven, dat het allemaal wel erg zwak is.

Het verhaal is bijzonder magertjes en alles lijkt een beetje als los zand aan elkaar te hangen, om zo maar te komen tot de voortgang van Anakin Skywalker in de vervolgdelen.Vooral het eerste uur is enorm flauwtjes, minder sfeervol dan de oude trilogie ende personages spreken ook niet echt aan.

Visueel is het ook niet altijd even goed, maar gelukkig wordt het in het tweede gedeelte iets vermakelijker, met als hoogtepunt het eindgevecht. Overall gezien viel het me nog niet mee, al zal ik me binnenkort ook wel aan een herziening van het volgende deel gaan wagen.

1,5*

Laatst voor het eerst in ruim 10 jaar maar weer eens begonnen aan de Star Wars-reeks. Nooit echt een fan geweest van deze films, waardoor ik wellicht wat minder haat koester jegens de prequel-trilogie dan menig Star Wars-fan.

De originele Star Wars-trilogie is één van de meest geliefde trilogieën uit de filmgeschiedenis, met miljoenen fans over de hele wereld. Toen bedenker George Lucas in de jaren ’80 aangaf dat hij de serie wilde uitbreiden tot 9 films, keken vele fans hier reikhalzend naar uit. Halverwege de jaren ’90 werd aangekondigd dat er drie prequels gemaakt zouden worden, die het ontstaan van Darth Vader zouden toelichten. In 1999, 16 jaar na de laatste Star Wars-film, was het wachten eindelijk ten einde. Onder een enorme media-hype ging The Phantom Menace in première. Helaas kon de film niet aan de verwachtingen voldoen. Vele fans klaagden over de overdaad aan, veelal, computertrucages en een gebrek aan plot. Met name het figuur Jar Jar Binks was bij velen een doorn in het oog.

The Phantom Menace is dan ook geen geweldige film. Het begin is behoorlijk rommelig, waarbij het verhaal van de hak op de tak springt. De fans hadden gelijk dat de film teveel computertrucages bevat, want bijna elke scène wordt wel opgevuld door de computer. Anno 2015 zien een hoop van die trucages er ook behoorlijk cartoonish uit. De personages weten helaas ook niet allemaal te overtuigen. Qui-Gon Jinn is een ietwat saaie Jedi-ridder en Obi-Wan Kenobi is hier vooral een bijfiguur, die bitter weinig toevoegt aan het verhaal. Het acteerwerk van Jake Lloyd en Natalie Portman is behoorlijk houterig en het figuur van Jar Jar Binks is inderdaad enorm kinderachtig en waarschijnlijk alleen maar leuk voor kleine kinderen. De schurk Dath Maul is het beste personage uit de film, maar zijn rol is erg kort. De actie is gelukkig wel spectaculair in beeld gebracht, met een indrukwekkende Pod-race en een fenomenaal lightsaber-gevecht tussen twee Jedi’s en een Sith-lord.

Al met al is The Phantom Menace best een vermakelijke film geworden, maar helaas niet een al te memorabele. Niettemin werd de film een groot succes, al werd er niet geheel aan de verwachtingen voldaan.

Naar aanleiding van Star Wars: The Force Awakens speelt de Vlaamse zender 4 alle reeds verschenen Star Wars-films af in chronologische volgorde. De eerste in de rij was dus The Phantom Menace.

Deze heb ik, in tegenstelling tot alle andere films uit de reeks, nog nooit gezien. Mede door de tegenvallende meningen heb ik deze vermeden en uiteindelijk viel hij wel mee, maar begrijp ik zeker de matige tot slechte kritieken.

Het is vooral de gehele film die tegenvalt. En daarmee bedoel ik vooral de inhoud. Deze film wilt eigenlijk weinig zeggen en dient vooral als opbouw. Alle gekende personages krijgen eigenlijk hun intro en voorgeschiedenis en daar is het vooral om te doen. De inhoud van de film zelf valt dan wel dik tegen. Waar de allereerste Star Wars nog onbekende acteurs had om op terug te vallen is dat hier toch wel anders. Namen als Neeson, Mcgregor, Jackson,... Het zijn niet de minste. Alleen heeft Lucas ervoor gezorgd dat ze dankzij de dialogen overkomen als aspiranten. Het is eigenlijk lachwekkend om een acteurs als Neeson zo te zien spelen. Zelfs in de meest matige simpele actievehicles komt hij nog overtuigender over dan hier. De badguy, in dit geval leerling Darth Maul is ook niet echt om over naar huis te schrijven. Een echte achtergrond krijgen we niet. In het eerste gevecht met Neeson is hij al niet de betere en in de finale is het allemaal nogal voorspelbaar en anderzijds ook onlogisch.

Toch is deze Phantom Menace geen totale ramp. De race-scène mat Skywalker is wel om duimen en vingers van af te likken, ook de steden en werelden zijn van een schitterend niveau en spreken tot de verbeelding. En ondanks de voorspelbaarheid is de finale best Star Wars-waardig. Alleen zijn de tussenstukken volgepropt met vaak een onnodige overdosis aan CGI waarbij je soms naar een kinderfilm lijkt te zien. Hoewel de effects de dag van vandaag overeind blijven (geen top notch, maar toch) werkt het toch averechts op de beleving van de film.

De cast was dus niet écht in orde, maar ik geef hun het voordeel van de twijfel door de barslechte voorgeschreven dialogen. Daarnaast was de montage ook wel klungelig met overgangen die recht uit windows movie maker lijken te komen en weinig dynamische beelden.

The Phantom Menace wordt daarom terecht gezien als de slechtste episode uit de hele reeks. En hoewel het nooit het niveau van de originele trilogie haalt en eigenlijk weinig bijdraagt aan de reeks blijft het op de éen of andere manier wel een vermakelijke film.

Nu alles weer in het teken staat van Star Wars heb ik The Phantom Menace een tweede kans gegeven. Maar het blijft een vermoeiende film. Charme is ver te zoeken, de knulligheid van de originele trilogie heeft plaatsgemaakt voor oerlelijke CGI en alle vermakelijke personages van de eerste films zijn ingeruild voor irritante of zielloze figuren.

The Phantom Menace is een verzameling van belachelijk veel oninteressant politiek geneuzel, afgewisseld met sequenties vol schreeuwerige CGI, wat zogenaamd spektakel moet voorstellen. Een race hier, een gevecht daar en tussendoor een hele hoop vergaderingen en gedoe over federations en comités, dat op de meest oninteressante manier wordt gebracht. Je zakt als kijker steeds verder in je stoel. De actiesequenties zijn echter ook alles behalve overtuigend, je voelt totaal geen spanning. En dat maakt het nog slaapverwekkender. Verder enkel oninteressante personages (en het houterige acteerwerk werkt ook niet echt bevorderlijk) en opvallend genoeg krijgen de meest irritante en weerzinwekkende personages juist de meeste screentijd. Eén keer in de zoveel tijd komt er een aardige vondst of geinige scène, maar die zijn over het algemeen echt ver te zoeken. Wat dat betreft ligt de lat voor J.J. Abrams niet erg hoog.

2 sterren.

"Finding him was the will of the force, I have no doubt of that."

Ter voorbereiding op de nieuwe Star Wars-film die volgende week zal gaan verschijnen weer begonnen met het kijken van alle eerdere Episodes. Episode I zag ik voor het laatst als 3D re-release in de bioscoop drie jaar geleden. Daarvoor heb ik hem erg vaak op VHS gezien.

De Handelsfederatie heeft een blokkade rond de planeet Naboo met als doel de leiders van het Naboo-stelsel een handelscontract met hen te laten ondertekenen. De koppige jonge Koningin Amidala weigert echter in te gaan op de eisen van de Federatie en schakelt de hulp in van de Galactische republiek. De Senaat stuurt twee Jedi, Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi, naar de Handelsfederatie om te onderhandelen. Dit blijkt echter een list en de Jedi moeten vluchten naar de planeet. De Handelsfederatie is echter begonnen met een invasie van de planeet en houd de leiders gevangen. De Jedi weten de koningin en haar gevolg te bevrijden en zoeken hun toevlucht op de arme woestijnplaneet Tantooine. Hier ontmoeten ze de jonge slaaf en pod-racer Anakin Akywalker…

- Film technische beoordeling -
Hoewel The Phantom Menace door veel mensen word gezien als minste deel van de reeks, deel ik die mening niet. De film heeft eigenlijk alle ingrediënten voor een epische fantasy, van de stuntelige sidekick tot de koele bad-guy.

Het acteerwerk is niet altijd even goed, sommige dialogen zijn waardeloos (met name in het begin van de film) maar gelukkig was het acteerwerk van Liam Neeson, Ewan McGregor en Ian McDarmid uitstekend.

De practical effects, animatronics, schaalmodellen, make-up en locatie-opnames zien er erg sterk uit. De CGI is echter wat wisselend van kwaliteit. Zo ziet het Droid invasieleger er erg goed uit maar de Gungans nogal teleurstellend (het lijkt alsof Obi-Wan en Qui-Gon door Jar Jar heen kunnen kijken). De opnames in Italië zijn ook bijzonder mooi geschoten en ook het interieur van de ruimteschepen mag er zeker wezen. Wat ik bijzonder storend vond aan de re-release en blue-ray was dat Yoda is vervangen door een CGI-schepsel, zeer spijtig want de pop uit de originele versie was vele male beter (hetzij in constant met het uiterlijk in Episode II).

De muziek van John Williams is een van de absolutie hoogtepunten van de film. Van het epische Duel of the Fates tot de mars van de Droids, schitterende muziek.

Veel mensen vinden politiek geen goede toevoeging, maar ik kan de uitbreiding van de voorgeschiedenis van het Keizerrijk wel waarderen. Wel is het niet altijd even goed doordacht en uitgewerkt en dat is spijtig. Ook heeft Jar Jar veel te veel tijd op het scherm, zeker in vergelijking met Darth Maul. Ook jammer is dat de Droids en de Handelsfederatie zo laf zijn. De Droids hadden wat mij betreft wat meer als bijvoorbeeld The Terminator mogen zijn (maar Lucas dacht natuurlijk aan de kindertjes…).

Toch vind ik, ondanks de gebreken, dat Episode I een erg vermakelijke en epische film is met een goed plot. Vooral naar het einde zit de film erg goed in elkaar als we afwisselend zien hoe het duel tussen de Jedi en de Sith, de strijd tussen de Gungans en de Droids, de poging van de koningin en haar gevolg om de lijders van de Federatie gevangen te nemen en de poging om de ruimtebasis van de Federatie neer te halen, plaats vinden.

De geweldige lightsaber gevechten mogen ook een hoogtepunt van de film genoemd worden. In de eerste Star Wars film krijgen we niet meer als twee oude mannen die zwaarden tegen elkaar staan. The Empire Strikes Back en Return of the Jedi hebben ieder een erg krachtig en emotionele confrontatie tussen Luke en Vader. De Prequels zitten op hun beurt vol met epische gevechten waarin de Jedi en Shit gebruikmakend van de Force in het rond springen. Niemand kan ontkennen dat dat een uitstekende toevoeging is van Lucas.

- Verhaaltechnische analyse van de film in binnen het Star Wars-universum -
Het verhaal van The Phantom Menace is gebaseerd op een concept voor het plot van de eerste Star Wars-film. Hieruit is Lucas sinds het voltooien van de originele trilogie bezig geweest met het uitbreiden van een voorgeschiedenis van de drie films.

De film speelt zich 32 jaar voor de eerste Star Wars-film af, 32 BBY (Before the Battle of Yavin). Persoonlijk vind ik dat een beetje te kort op de eerste film. Ik had me namelijk bij de originele trilogie voorgesteld dat het Galactische keizerrijk al eeuwen bestond en de keizer al bijna 100 jaar aan de macht was in een lange traditie van keizers. Uit de prequels vernemen we echter dat het keizerrijk voor de eerste film slechts 16 jaar heeft bestaan... De Galactische republiek bestaat echter wel sinds 25.053 BBY, zoals in boeken uit de Extended Universe uitgelicht word. Vind het ook jammer dat de republiek in de volgde twee episoden niet meer de uiterlijke kenmerken heeft van het Romeinse rijk.

Een ding dat me altijd dwars heeft gezeten is het feit dat Padme Amidala democratisch zou zijn verkozen tot koningin van de Naboo. Is het niet heel onwaarschijnlijk dat een jonge vrouw word gekozen tot koningin? Veel waarschijnlijker is dat ze door erfopvolging op de troon gekomen zou zijn omdat haar vader/moeder vroeg gestorven is. Ook zou het mijns inziens beter zijn geweest als de naam Naboo vervangen werd met Alderaan, een naam die we al kennen uit de originele trilogie. Echter in het huidige plot lijkt me dat moeilijk aangezien Naboo de thuiswereld is van Palpatine, en die zou nooit opdracht geven om zijn eigen thuiswereld op te blazen.

- Conclusie -
Al met al vind ik The Phantom Menace een erg goede film. Hoewel ik nieuwkomers in de Star Wars-franchise aanraad om te beginnen met de originele trilogie en daarna pas te beginnen aan de prequels, blijft deze episode een must voor de fan. Nergens haalt de film het niveau van het origineel en ook de hoge verwachtingen op de voorgeschiedenis maakt de film niet waar. Toch vind ik het een erg geslaagde toevoeging tot de sage.

Ik ben als een van de latere Star Wars-fans (ik ben geboren in het zelfde jaar als deze film verscheen) ook opgegroeid met de Prequels, niet alleen met de originele films. Dus voor mij speelt jeugdsentiment al een beetje een rol.

De muziek, practical effects en lightsaber gevechten maken het de film meer dan waard en als je de storende aspecten weet te negeren is het een bijzonder vermakelijke film.

Aangezien over een paar dagen The Force awakens aan de beurt is, leek het me wel eens tijd de overige zes films te herbekijken. Dit omdat het toch al weer een tijdje geleden is dat ik de hele saga zag. The phantom menace is de eerste Star Wars die ik zag en jaren terug vond ik het een heel goede film. Nu, na een herziening, heeft de film toch veel van zijn kracht verloren. Ik kan best begrijpen dat destijds de fans enorm teleurgesteld waren met deze film als het startschot van de prequeltrilogie. Het grootste pijnpunt is de 'humor'. Dit deel is echt enorm kinderachtig en dat komt door het personage Jar Jar Binks, wellicht het irritantste en meest pijnlijk ongrappige filmpersonage ooit. Dat zo'n verschijning in de film zit is al erg genoeg, maar Lucas ramt hem werkelijk door ieders strot door hem een quasi hoofdrol te geven. Had Lucas nu echt gedacht dat ook maar iemand dit leuk zou vinden? Niet alleen Binks is strontirritant, de kinderlijke humor is in alles aanwezig; kinderachtige robots die 'Roger-roger' roepen, dwaze aliens, de Gungans,..

De dialogen zijn nooit het sterkste punt van Star Wars geweest, dus daar ga ik dan ook niet over vallen, maar het script zit vaak met haken en ogen aan elkaar; personages nemen beslissingen die nergens op slaan, het verhaal neemt onzinnige sprongen.. De acteerprestaties vallen over het algemeen wel mee. McCregor moet er nog wat inkomen als Kenobi, maar vooral Liam Neeson doet het voortreffelijk. In principe het toonbeeld van de perfecte Jedi en ik ben blij dat hij zo'n grote rol heeft. Natalie Portman deed het wel redelijk dramatisch. Maar goed, te negatief wil ik ook niet overkomen. Visueel blijft het namelijk een erg mooie film, met lang niet zo'n overdaad aan CGI als velen beweren (dat komt pas in de vervolgen). Ja, sommige animaties komen best verouderd over, maar so be it. Ik vind het vooral heel fijn om hier de Republiek en de Jedi-orde in hun volle glorie te zien. Hoogtepunten zijn de Pod-Race en het lightsaberduel op het einde. Darth Maul is best een leuke vijand, maar wordt heel fel onderbelicht. Hoogstens 5 minuutjes screentime, terwijl Jar Jar.. Tja, jullie begrijpen het wel.

Al bij al blijf ik het wel een erg vermakelijke film vinden, want eerlijk is eerlijk: de film valt geen moment stil, Lucas weet wel hoe hij er de vaart in houdt. Er heerst een avontuurlijk gevoel, zoals het in feite hoort in een Star Wars-film. Hoe kinderachtig en licht van toon de film ook mag zijn, daar is ie toch wel in geslaagd.

Mijn eigen reis door het universum van George Lucas gaat verder met...

De eerste Star Wars-prequel werd destijds niet bijzonder enthousiast ontvangen door de eigen cultaanhang. Ik kan misschien wel begrijpen waarom, want de film mist een beetje de knusse sfeer die de originele trilogie meerwaarde gaf.

Met een grote hoop geld, en alle nieuwe technieken tot zijn beschikking, zet Lucas deze trilogie groots in. Op de juiste momenten is al die techniek een verrijking. Hoe een racewedstrijd eruit zou zien in een soort SF-ghetto, hoe een veldslag eruit zou zien als één van de twee legers enkel uit robots bestaat, hoe een intergalactisch parlement zou vergaderen... het is inventief en ziet er mooi uit. Soms een beetje te gelikt, waardoor je iets te veel beseft naar een tekenfilm te kijken, maar The Phanton Menace stamt dan ook alweer uit de jaren negentig.

Ook de actiescenes, met name de zwaard, pardon, lightsabre-gevechten, zijn gewoon stukken beter dan in de originele trilogie.

De zwakke kanten van Lucas als regisseur en met name scriptschrijver komen wel weer duidelijk naar de oppervlakte. Als de actie even stilvalt, komt de film terecht in een aaneenschakeling van houterige scenes met matige dialogen, kennelijk alleen bedoeld om het plot van A naar B te brengen.

Het acteerwerk is navenant. Dat jochie krijgt een hoop kritiek over zich heen, maar ook de grote acteurs bakten er weinig van (McGregor leek zichzelf ook constant af te vragen wat hij daar stond te doen). R2D2 was nog de meest oscarwaardige van het stel. JarJar is een twijfelgeval, een soort stereotype van een domme Caribische neger in de vorm van een ruimtekonijn, vaak irritant en ook enigszins racistisch. Maar stiekem ook ergens wel innemend, en van de filmreeks die de grote battle op het einde ooit liet beslissen door teddybeertjes met speren moeten we accepteren dat dit soort melige karakters ook wel deel zijn van de charme.

Alles bij elkaar opgeteld vond ik het nog niet zo slecht. De knullige chemie die Ford, Fisher en Hamilton (plus robots en haarbal) samen creëerden door samen in een klein ruimteschipje het universum te redden, vindt hier geen equivalent. Waar er iets tussen de karakters van The Phantom Menace ontstaat, verzuipt dat toch te veel in overdadige CGI en zwakke dialogen. Als poging om het universum van Star Wars tot leven te wekken met een technologische update is het echter wel geslaagd, op de juiste momenten zelfs betoverend.

Na het zien van The Force Awakens toch maar eens terug gekeken naar de vorige drie Star Wars delen, de Prequels. In mijn review van deel VII zei ik al dat dat deel alles goed deed wat deel I - III fout deden, maar het is nog erger.

Ten eerste is het verhaal van de Prequels nodeloos gecompliceerd. Aan de ene kant lijkt Lucas het verhaal te willen vertellen van het verval van Anakin, aan de andere kant wil hij de totstandkoming van the Empire vertellen. Omdat hij daarin niet echt een keuze lijkt te maken is het vlees noch vis. Hij had er beter voor kunnen kiezen om het verhaal van Anakin deel te laten zijn van een groter geheel (een klassiek goed vs. kwaad verhaal dus) of om er een soort biopic van te maken. Lucas is er echter zo aan gewend geraakt om met CGI en computers te werken dat hij geen idee heeft hoe hij zo'n film moet maken. Gevolg is houterige dialogen, gefrustreerde relaties tussen mensen die geliefden of vrienden moeten zijn en bar slecht acteerwerk, zelfs van Ewan McGregor en Nathalie Portman.

De opening scroll van the Phantom Menace belooft al niet veel goeds. Twee Jedi Knights die een handelsdispuut moeten oplossen. Talk about boring. Daarmee hebben we overigens al de eerste continuïteitsfout te pakken want Obi-Wan wordt hier een Jedi Knight genoemd, maar pas aan het einde van de film wordt hij ook daadwerkelijk beëdigd.

Enfin, de heren komen dus aan op het ruimteschip van de handelsfederatie. Ze maken zich niet als dusdanig bekend, maar worden wel door de eerste de beste Protocol Droid als Jedi herkend. Nadat door Sidious verteld wordt dat ze gedood moeten worden wordt eerst hun ruimteschip opgeblazen, waardoor de Jedi meteen alert zijn op gevaar. Op zich nog geen ramp, want ze zetten gifgas in om de klus te klaren. Ze hadden ook net zo goed gif in de thee kunnen doen, want dat drinken ze ook zonder morren op. Maar goed. Qui-Gon ruikt meteen wat voor gas het is. Toch knap, bij gifgas en instrueert Obi-Wan zijn adem in te houden. Dan wachten ze toch zeker 30 seconden om de deur te openen om de lijken op te ruimen.

Ik weet het niet hoor, maar misschien moet je gewoon ff een half uurtje wachten om zeker te weten dat ze dood zijn. Nee, in plaats daarvan sturen ze vier battle droids naar binnen die binnen een oogwenk in de pan gehakt worden. En dat is dus pas het begin van de film! De toon is direct gezet, want voor de kijker is duidelijk dat die droids nergens in de film voor problemen zullen zorgen, waarmee direct een element van spanning weg is gehaald.

Even later worden ze aangevallen door andere droids, die een stuk sterker zijn, maar opeens gebruiken ze dan hun super jedi sprint vermogen en rennen gelijk The Flash het beeld uit. Handig, dat zou nog wel eens vaker van pas komen, denk je dan. Maar op het einde van de film, als Obi-Wan en Qui Gon met Darth Maul aan het vechten zijn en Obi-Wan klem komt te zitten tussen die laser deuren had dat trucje ook van pas gekomen, maar dan wordt het ineens niet meer gebruikt.

Dan volgt de invasie. De oh zo wijze Qui Gon besluit dat het beter is om op aparte schepen te gaan zitten. Dit terwijl hij geen idee heeft waar de schepen naartoe gaan, voor het zelfde geld landen de schepen op verschillende kanten van de planeet. Maar wonder boven worden gebeurt dat niet en komen ze Jar Jar tegen. Aan Jar Jar maak ik verder weinig woorden vuil, daar is al genoeg over gezegd.

Waar ik een groter probleem mee heb is dat de Naboo een vreedzaam volkje zijn zonder wapens en een echt leger. Lekker makkelijke invasie dus. Maar de heren besluiten om aan de andere kant van de planeet te landen. Waarom? ALs ze gewoon buiten de stad landen en de hele zooi plat schieten lijkt me dat veel effectiever. Gezien het materieel dat ze hebben is het ook niet bepaald een amateuristisch clubje.

Ondertussen hebben de Jedi tijd zat om door de planeet te reizen naar de andere kant van de planeet en zo de Naboo te waarschuwen. Dan blijkt dat Amidala de spil in het verhaal is. Ze weten haar toch gevangen te nemen omdat ze en of ander verdrag moet tekenen. Maar wat doen ze... ze sturen haar weg naar een of ander kamp. En wonder boven wonder weten de Jedi haar natuurlijk te bevrijden en te ontsnappen met haar ruimteschip.

Dan komt de volgende domme ondoordachte scene. Het schip wordt beschermd door een schild. Dat schild raakt beschadigd omdat de generator geraakt wordt. Hoe kan dat dan? Wordt dat ding niet ook beschermd door dat schild? Enfin, mooie kans om R2D2 te introduceren. Die maakt dat schild en ze komen ongeschonden door de strijd. Niet dat het uitmaakt dat dat schild het weer doet, want ze worden toch niet meer beschoten. Het is voor mij werkelijk onbegrijpelijk dat dat schip met zoveel eenvoud door de blokkade heen gaat.

Helaas voor de Jedi is het schip toch beschadigd en moeten ze op Tatooine een nieuw onderdeel halen. Qui Gon loopt de eerste de beste oud ijzerzaak binnen en wonder boven wonder heeft die het onderdeel. Maar helaas Watto neemt het geld dat Qui Gon heeft niet aan. Wat ik dan niet snap is, waarom Qui Gon niet naar een andere zaak gaat, waar ze wellicht wel zijn geld aannemen. Maar oh wacht, dat komt omdat Watto zegt dat hij de enige is die dat onderdeel heeft. Dus Qui Gon is zo ontzettend dom dat hij daarin trapt of hij heeft ontzettend veel geluk dat hij precies de juiste zaak binnen loopt. Maar goed ook, want daar is Anakin! Wat volgt is een niet te volgen weddenschap, een foeilelijk geanimeerde Pod Race en het vertrek van de planeet. En oh ja, C3PO, want die mag niet ontbreken natuurlijk. Kennelijk heeft Anakin C3PO gemaakt. Opmerkelijk, want dat soort Protocol Droids zag je in deel IV - VI tientallen rondlopen. Maar Anakin heeft uitgerekend C3PO gemaakt natuurlijk, om zijn moeder te helpen. Waarmee dan? De afwas?

Eenmaal terug op Naboo volgt snel het eindgevecht. Passieloos overdadig gechoreografeerd lightsaber gevecht in een of andere reactor. Dat ding zit er behoorlijk geavanceerd uit, hetgeen totaal niet strookt met het feit dat Naboo geen leger of wapens heeft. Ondertussen activeert Anakin per ongeluk een ruimteschip en laat het schip, dat de Battle Droids bestuurd ontploffen. Palpatine wordt verkozen tot kanselier en de bad guys worden opgepakt. De schakeling tussen deze scenes is ook nog eens zo bedroevend slecht (einde van Jedi was al op het randje) dat het voor mij allemaal niet meer te volgen is. Als klap op de vuurpijl besluiten ze dan Obi-Wan Anakin te laten opleiden, terwijl ze eeen groot gevaar voelen en eigenlijk het idee hebben dat Obi-Wan er niet klaar voor is. Sterker nog Obi-Wan had er zelf ook eerst geen trek in, maar voelt zich verplicht naar Qui-Gon.

Dat is kenmerkend voor de film, wan wat het het meest tegenstaat is dat alle personages precies het tegenovergestelde doen van wat ze moeten doen. Geen enkel besluit van de Jedi is wijs, doordacht of oprecht. Anders speel je niet vals tijdens het gokken, chanteer je de Gungas niet in het meedoen in het gevecht en laat je Obi-Wan Anakin niet opleiden. Tel daarbij het niet te volgen verhaal op, platte personages die alles hebben geacteerd in een groene ruimte, waardoor alles steriel en onecht aanvoelt op en je hebt een ontzettende slechte film die Star Wars onwaardig is.

Me nog eens aan deze gewaagd en vond het niet mis, maar af en toe mocht hij gerust wat korter geweest zijn. Het is ook een soort inleiding voor de andere delen.

De cast deed het niet slecht en visueel zag de film er ook wel goed uit, ondanks dat het CGI is.

Al bij al wel een leuke inleiding.

Zoals vele anderen was voor mij was The Force Awakens de reden om alle Star Wars-films weer eens te kijken. Het duurde even, maar nu ben ik dan begonnen bij deel 1; ik ga ze voor de verandering maar eens in de volgorde van 1 tot 6 kijken. Nu ben ik me al te zeer bewust van de wat zwakke reputatie van dit deel, dus mijn verwachtingen waren niet al te hoog. Maar is dat me eens even meegevallen!

Waar ik episode II en episode V vaak gezien heb, kon ik me van dit eerste deel niet heel veel meer herinneren. Er was iets onderwater, iets met paarse ballen en een race. Darth Maul kon ik me nog heel goed herinneren, om zijn enge schmink die me vroeger nogal intimideerde, en om het fantastische eindgevecht met het epische Duel of the Fates. Wat verder ook veel indruk maakte waren de kostuums van de koningin, en meer nog, de manier waarop ze haar lippenstift draagt. Dat vond ik als klein meisje fascinerend...

Er zijn vast een boel redenen om op deze film neer te kijken. Het acteerwerk is lang niet altijd goed te noemen, zelfs van Natalie Portman niet! Shmi Skywalker was weinig indrukwekkend, Ewan McGregor maakt ook nog niet echt veel indruk, en de jonge Anakin deed het zo goed als je van de gemiddelde kindacteur mag verwachten. Op Liam Neeson kan ik echter niks aanmerken, ik vind dat hij zijn rol prima neerzet. Jar Jar Binks is voor menigeen het grote struikelblok van de film, en hij ís ook belachelijk, maar om heel eerlijk te zijn kon ik wel om hem lachen. Misschien is het puur jeugdsentiment, misschien is het mijn onwrikbare sympathie voor iedereen die er in slaagt nog onhandiger te zijn dan ik, maar ik kan geen hekel hebben aan Jar Jar.

Qua details is het plot ook niet perfect (midichlorians...) maar in de grote lijnen vond ik het prima. Je moet er soms gewoon in mee gaan (Qui-Gonn is een awesome Jedi, dus hij wist vast wat hij deed toen hij alles op het spel zette toen hij Anakin liet racen.). De Trade Federation heeft natuurlijk liever een quasi-rechtmatige bezetting van Naboo, dan dat ze de hele planeet platgooien. En Anakin is natuurlijk niet voor niets de chosen one, natuurlijk is hij overal goed in. Hoewel, en dat verraste me eigenlijk best wel, er nu al wordt gezegd dat er een gevaar in hem schuilt.Wat ik probeer te zeggen: als je er een beetje gewillig tegenover staat, is het verhaal prima te doen.

Ik snap het grote probleem met de sfx ook niet zo. Natuurlijk is het niet zo geavanceerd als nu, maar je kan van een film uit 1999 ook weer niet verwachten dat er dezelfde technieken gebruikt worden als in 1977. Ik vond de effecten in ieder geval nergens storen.

Daarnaast heeft de film twee heel sterke punten: de epische muziek (natuurlijk) en de prachtige locaties. Tatooine ziet er verschrikkelijk uit, maar wel op een geslaagde manier, en Naboo is adembenemend mooi. De stad, het paleis, de bossen, echt heel erg mooi. Verder ben ik nog steeds onder de indruk van de gewaden van de koningin. Ze zijn lang niet allemaal mooi, maar fascinerend zijn ze wel.

Ik verwachtte eigenlijk dat ik mijn best zou moeten doen om deze film leuk te vinden, maar eigenlijk ging dat vrij moeiteloos. Zwakke punten genoeg, maar niets dat de pret echt kan bederven. Als dit de slechtste film van allemaal is, ga ik nog erg genieten van het herkijken van de volgende vijf delen!

Oef.

Episode I-III heb ik nooit gereviewed op deze site, nu ze op Netflix staan de ideale moment om daar verandering in te brengen. De originele reeks vond ik wel redelijk, maar ben geen al te grote fan, deze nieuwe reeks vond ik echter waardeloos toen ik ze voor het eerst zag.

De tijd heeft dit eerste deel zeker geen goed gedaan. De effecten zijn echt te brak voor woorden. Zéér povere CG en de acteurs hebben duidelijk moeite om te acteren voor/tegen de green screens. Daarbij komt nog eens dat de designs allerminst flatterend zijn, waardoor het eigenlijk van begin tot einde goedkoop oogt.

Ook het acteerwerk is dramatisch. Toch best redelijke acteurs (zoals een McGregor, Portman en Neeson) die hun dialogen op houterige, onnatuurlijke wijze opdreunen. En het is al allemaal zo gewichtig. Op zich vind ik het allemaal véél te serieus gebracht, al moet ik dan wel even een oog of drie dichtknijpen voor Jar Jar Binks en gevolg. De comic relief die zo geweldig ongrappig is dat hij zelfs faalt enige luchtigheid in de film te persen, ondanks z'n verwoedde pogingen tot humor.

Zo is deze Episode I een zéér vervelende film die schijnbaar eeuwig doorgaat met het oprakelen van lelijke CG, saaie designs en krakkemikkelige dialogen. Naar ik mij herinner zijn Ep II en III wel iets beter van kwaliteit, hoop het ook wat dit was niet echt bevordelijk om die delen er ook nog achteraan te gooien.

0.5*

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Ik ben de hele Star Wars Saga eens aan het bekijken. Ook van mij de reden door de toevoegingen op Netflix en de vakantie dat ik deze allemaal eens kan zien. The Phantom Menace heb ik vanochtend maar eens aan gezet. Ik moet zeggen dat ik lichtelijk geschrokken ben van The Phantom Menace nadat ik die goeie films als Episode V en VI heb gezien. Toch heb ik mij niet verveeld, dat doe ik niet zo snel namelijk vooral niet bij deze films heb ik al gemerkt maar, ik vind het wel de minste tot nu toe.

Ik The Phantom Menace gaan we ver terug in de tijd. Waar Anakin Skywalker nog een klein jongetje is, de latere 'Darth Vader' en vader van Luke Skywalker. Waar Obi-Wan Kenobi leerling was en Yoda de grote meester van tenminste een paar man. Ze moeten ook hier weer een bepaalde leger uitschakelen waar ze dus Anakin tegen komen. Op een gegeven moment gaat Anakin racen, daar stond ik nou niet echt van onder de indruk. De film is veelal niet spannend en ik mis de voorgaande karakters misschien ietwat teveel. Ik vond The Phantom Menace een slecht begin van de Prequel.

Het feit dat Neeson aan Star Wars mee doet vind ik al erg wennen, voor mij een grote acteur die ik zelfs heb gezien in mijn begin van de film verslaving (hoe ik dat zelf maar noem). Neeson is in mijn ogen veel geschikter voor films als Taken, Star Wars vond ik simpel weg niet passen bij de beste man. Het gevecht vond ik wel erg gaaf. Tussen Qui-Gon Jinn met Obi-Wan Kenobi tegen Darth Maul , die was wel erg gaaf. En uiteraard het grond gevecht rond het einde vond ik gaaf. De rest was wat tegenvallend.

3.0*

The boy is dangerous. They all sense it, why can't you?

Grappig en vreemd om mijn jaren oude review eens terug te lezen, waar ik zei dat ik deze film veel leuker vond dan de oude trilogie, die ik redelijk saai en lelijk vond, terwijl ik deze Phantom Menace erg mooi geanimeerd vond met leukere personages, omdat ik de oude cast uit de originele trilogie vervelend vond Ik heb niet vaak dat ik zo erg van mening kan veranderen als bij het nu opnieuw bekijken van alle Star Wars films. Wat zat ik er destijds naast, was toen overigens wel de eerste keer dat ik Star Wars zag.

Ik heb namelijk enorm van mijn nieuwe poging om de oude trilogie te bekijken genoten en het was juist een lange, soms zelfs vervelende zit om deze Phantom Menace uit te kijken. Ik miste de oude cast, ik heb eigenlijk niks met de nieuwe cast. Slechts het karakter van Liam Neeson beviel wel, maar verder geen memorabel personage gezien. Anakin Skywalker, die in de oude trilogie uit zal groeien tot de grote bad guy, wordt hier gespeeld door een kind die het op zich goed doet, maar tegelijkertijd vind ik kinderen in de hoofdrol nooit veel aan. Ook hier wordt het allemaal wat kinderachtig, maar dat komt ook door de vele misplaatste grappen en humor die vooral van Jar Jar Binks komen, een nogal aanwezig en ongrappig personage. Niet zo kut als velen hem noemen, maar ik had er ook weinig mee.

En dan is er nog de visuele kant van de film. Waar de oude films veel met decors en echte tastbare dingen werkte, is deze Phantom Menace grotendeels computer-geanimeerd. Dat levert enkele voordelen op, zoals iets meer realisme bij grootschalige scenes, maar het haalt wel ontzettend veel van de sfeer weg. Deze film voelde voor mij niet echt Star Wars achtig aan.

De locaties zijn op zich best mooi, maar het ziet er allemaal te gladjes en opgepoetst uit, waar het oude Star Wars vooral sfeervol en historisch voelde. Verder kent de film ook praktisch geen scenes die me over 10 jaar nog bijblijven. Slechts de Pod-race (duurde te lang maar zag er wel cool uit) en het gevecht op het einde met Darth Maul zijn interessant, maar verder valt er te weinig te genieten. Het meer op politiek gerichte plot is ook gortdroog en niet boeiend.

Benieuwd of Episode II en III me nog een beetje gaan overtuigen. Helaas verlaag ik met een vol punt richting een onvoldoende.

2,5* (was 3,5*)

Eens in de zoveel jaar probeer ik het toch maar weer eens, in de hoop dat op miraculeuze wijze het kwartje eindelijk valt. Helaas. Dit blijft veruit de zwakste Star Wars-film uit de reeks. Visueel vond ik het dit keer nog niet eens zo beroerd, al zijn bepaalde shots echt heel lelijk, maar vooral qua akteerwerk en sfeer viel er weer bijzonder weinig te beleven. Vrijwel alle akteurs bevinden zich in een levenloos vacuum dat alle lol wegzuigt en de boel is zo statisch dat zelfs de meeste aktiescenes dodelijk saai zijn.

Na het zien van de originele trilogie was ik ook wel benieuwd naar de zogenaamde prequel-trilogie.

Wat me meteen opviel tijdens het kijken was dat het er visueel gezien allemaal wat beter uitziet. Logisch uiteraard, maar toch een pluspuntje.

Dat is meteen ook het enige pluspunt ten opzichte van de originele films, want verder is deze in alles minder.

Wat hier vooral ontbreekt is een echt goede schurk. Nou ja, die is er wel maar die wordt zelden getoond. Jammer, want het eindgevecht tussen Darth Maul, Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi is van een erg hoog niveau.

Waar ik ook erg aan moest wennen was dat de originele cast totaal verdwenen is. Liam Neeson kon ik nog wel aardig pruimen evenals dat kleine kereltje die de rol van Anakin Skywalker op zich neemt. Hij doet het helemaal niet zo verkeerd naar mijn mening.

McGregor en Portman konden me niet zo bekoren, maar misschien dat ze me in de volgende films wel kunnen overtuigen.

Het verhaal zelf stelt weinig voor. Eigenlijk kent de film maar twee leuke scenes, te weten de Pod-race en het eindgevecht die ik hierboven al benoemde.

Verder is het niet heel erg spannend of duister, ziet het er wel leuk uit en heb ik me op zich best wel weten te vermaken.

Voldoende.

Ook in de eerste episode van het Star Wars universum gebeurt niet zo gek veel. Leuke rol van Natalie Portman en de jongen die Anakin speelt doet dit ook heel behoorlijk. Verder veel CGi, wat minder sfeervol dan het eerste deel daardoor.

Redelijk.

Nadat ze The Force Awakens en The Last Jedi leuke cinema-ervaringen vond, wilde het vrouwtje alle Star Wars-films zien, dus zo geschiedde. Ook voor mezelf was het een keer nodig, ik had ze allemaal reeds gezien maar slechts één keertje dus een herkijkbeurt was welkom.

The Phantom Menace blijft best wel overeind, de vele minpunten ten spijt. Bepaalde zaken hadden beter gemoeten - korter ook, soms en Jar Jar Binks met zijn volk is heel vervelend maar bon. Het tempo ligt redelijk, de herkenningspunten en gimmicks zijn goed vertegenwoordigd en het eindgevecht met Darth Maul amuseert keer op keer. Het plotje doet ook wel "Star Wars" aan, veel meer dan in Attack of the Clones bijvoorbeeld.

Acteerprestaties zijn daarentegen wel behoorlijk flets. Ewan McGregor en Natalie Portman zijn onbegrijpelijk zwak - Liam Neeson de Mentor is zoals hij het nadien nog tig keer gespeeld heeft.

Ian McDiarmid is m.i. het meest genietbaar in zijn rol.

Visueel is deze eerste prequel natuurlijk een enorme stap terug tegenover de oudere films. Echte sets zijn geruild voor alomtegenwoordige green screens. Het zorgt vaak voor hele aparte taferelen waarbij acteurs en omgeving niet bij elkaar lijken te horen. Spijtig dat dit in Attack of the Clones nog erger zou blijken.

3

Prima film die gewoon goed klopt met de latere delen. Over smaak valt niet te twisten en ook ik heb enkele op- en aanmerkingen op sommige stukken van de film maar dat neemt niet weg dat ik het wel gewoon een leuke en goede film vindt.

De lage scores snap ik niet en zal ik ook niet snappen. Dat gezeur over de dat de originele eerste drie delen zoveel beter zijn dan de prequels en nu ook de sequels. Als je objectief kijkt naar de OT zijn die soms ook tenenkrommend slecht geacteerd (vooral deel IV, de latere twee delen waren iets meer te pruimen) en zaten er ook belachelijke figuren in zoals Salacious B. Crumb of de Ewoks. En dan kun je wel gaan zeggen dat het in die tijdgeest past maar dat is Jar-Jar Binks ook ten tijde van de de prequels (ook een belachelijk figuur trouwens).

Neem het verhaal van de Ewoks in deel VI...., die teddybeertjes zijn in staat om al onze vrienden gevangen te nemen inclusief dus onze Jedi Luke en scherpschutters Han en Chewie, en uiteindelijk ook zowat The Empire ten val te brengen... en dat wordt wel door de zogenaamde OT puristen geslikt als zoete koek...

Ik persoonlijk bekijk elke film op zich en plaats ze inderdaad in de juiste tijdgeest en technieken van die periode. De verhalen zijn allemaal goed aansluitend gemaakt en zijn best allemaal prima. Je hebt de wat mindere er tussen zitten maar om ze meteen mega lage cijfers te geven is naar mijn mening gewoon meeloperij van de meesten. Een trend die is ingezet en waar de klaarblijkelijk veel SW fans niet tegenin durven te gaan.

Nou geloof me (of niet ?) ik ben wat dat betreft echt een SW nerd, heb alle films inclusief de animatie series, ik spaar alle comics en ga zo maar door....en ik durf wel te zeggen dat de prequels leuke en goede films zijn.

Zwakste deel.

Het echte gevoel zit er sowieso niet echt in. Ondanks het visueel wat beter is dan de echt oude Star Wars films is dit maar een saaie en non Star Wars film. Het voelt gewoon niet echt aan, de acteurs zitten hier ook niet bepaald in hun element.

Neeson speelt vooral een erg rare rol, een rol die hij opzicht nog wel keurig uitvoert maar uiteindelijk niet mee bovenuit steekt. McGregor was ook wel zo zo. De film voelt inderdaad aan als een familiefilm met enkele leuke scenes maar ondertussen duidelijk oude geworden scenes.

Niet al te best dit, vrij saai op sommige stukken. Slechts naar het einde is de film wat interessanter om te volgen, het eerste deel is wat saaier en niet erg boeiend. Minste deel in de best wel leuk reeks. Zal geen favoriete reeks van me worden overigens.

Wat mij betreft de minst goede film van de gehele franchise. Het lijkt me sowieso een vrij complexe onduidelijke en té politieke film als je te weinig achtergrond hebt van het geheel. Het is geen film die fans zal bijcreëren, daarvoor voegt hij te weinig toe. En dat is het grootste gebrek van de film. Ook de fans zijn en waren niet al te lovend voor deze The phantom menace en dan heb ik het niet alleen over het nostalgisch wegmijmeren naar de trilogie van eind de jaren 70/begin jaren 80. Ondanks het feit dat het een prequel is, is de kennis van IV, V en VI niet te onderschatten.

Wat wel erg goed was en zal zijn voor de 2 vervolgfilms was/is de ontwikkeling van het personage van Anakin Skywalker. Ook het feit dat de Raad twijfelde om hem verder op te leiden en dat dit niet louter aan zijn leeftijd te wijten is, is een knap gegeven in de gehele filosofie van Star Wars en The Force. De podrace vond ik zowaar één van de hoogtepunten van de film, op zich nietszeggend, maar wel vermakelijk. Darth Maul vond ik geen slechte slechterik, alleen wat monotoon, eenzijdig en te beperkt in beeld. Dat eindgevecht blijft geweldig met dat speerwapen. Super achtergrond sound ook tijdens het gevecht.

Voor de rest is de film vrij banaal, oninteressante personages of volkeren, veel gewauwel, veel onnodige scènes. Het brengt niet echt vaart in de film. Als fan van de franchise en los van de ontgoocheling, kan ik The phantom menace in zijn geheel wel plaatsen. Net voldoende dus.