Pulp Fiction (1994)

Pulp Fiction is een film die door veel mensen wordt geprezen, maar ik moet zeggen dat ik er niet van onder de indruk was. Het verhaal was verwarrend en onsamenhangend, waardoor ik me afvroeg waar het allemaal naartoe ging. De personages waren oninteressant en oppervlakkig, en ik voelde geen enkele empathie voor ze. De dialogen waren vaak vulgair en onnodig grof, wat voor mij afbreuk deed aan de kwaliteit van de film. Ik snap dat dit een kenmerk is van Tarantino's stijl, maar in dit geval voelde het overdreven en geforceerd aan. De film had ook een hoog geweldsniveau, met expliciete scènes van bloedvergieten en moord. Dit kan voor sommige mensen aantrekkelijk zijn, maar voor mij voegde het niets toe aan het verhaal en was het eerder storend dan vermakelijk. Over het geheel genomen vond ik Pulp Fiction een overgewaardeerde film die zijn hype niet waarmaakte. Er zijn zeker betere films die de moeite waard zijn om te bekijken.

één van de beste films ooit gemaakt. ik kan niets verzinnen waar het fout is gegaan in deze film.

Blijft toch Tarantino’s absolute hoogtepunt, deze film. Van bij de opening credits knalt de film uit de startblokken om 2,5u aan een stuk verder te denderen. Zowat elke scène is perfect, met een meesterlijke mix tussen cool en comedy.

Geweldig in beeld gebracht, geweldige soundtrack, geweldige acteerprestaties met Samuel L. Jackson op kop die de film draagt met zijn ultieme personage, maar ook Willis en Travolta zag ik nooit beter. De enige die ik wat uit de toon vind vallen, is nog steeds QT zelf. Vreemd dat iemand die zijn acteurs naar dergelijk niveau weet te stuwen, niet door heeft dat zijn eigen acteerprestatie uit de toon valt.

Dat kan de pret niet drukken, want ik was eigenlijk al een beetje vergeten hoe uitzonderlijk goed deze Pulp Fiction wel niet is. Tarantino op de top van zijn kunnen, wat een fijn uitgekiende film oplevert die je de hele speelduur lang in extase laat. Eentje om nog eens uit de kast te halen om de zoveel jaar, en te genieten van 2,5 uur aan puur filmplezier.

1 van mijn favoriete films aller tijden, 5*.

Het is niet de kunstenaar die zijn werk als kunst kan bestempelen..... Bij QT heb ik sterk de overtuiging dat hij elke seconde wil laten zijn dat hij "filmkunst maakt.

(De Nachtwacht is een schildertechnisch meesterwerk, een hoogstandje in de schilderkunst, ongeëvenaard, maar ik zou m niet in mijn kamer willen hebben (.....)...Als voorstelling stelt het niets voor - het is een opdracht in een tijd dat er nog geen camara's waren. Als kunst is ; de meest individuele expressie, van de meest individuele emotie, van de meest individuele mens, dan voldoet de Nachtwacht alleen schildertechnisch aan het begrip kunst. Kwa inhoud en voorstelling niet. In 3 minuten heb je het gezien. De techniek en het formaat maakt indruk, de voorstelling niet..Doe mij maar, Rothko, Kandinsky..,Appel , Monet, Toulouse Lautrec...Picasso...daar kan ik uren naar kijken.

QT is de Dali in de filmwereld. Dali zei "; "Zij die mijn werk begrijpen , uitleggen , zijn gek ".

Herziening.

Ik ben daar doorgaans de man niet naar. Enerzijds kijk ik veel liever nieuwe films, want er zijn er immers zo veel nog te ontdekken. Anderzijds: Pulp Fiction was een jaar of 13, 14 geleden één van de vele klassiekers die ik als beginnend filmliefhebber moést gezien hebben. Die periode was, achteraf bekeken, echt leuk. Ik kijk daar best nostalgisch naar terug. Ergens zit er dan de schrik in dat hoge scores van toen nu niet meer gehaald worden.

Ook Pulp Fiction beoordeel ik nu ietsje lager. Het is voor mij niet het meesterwerk dat velen er in zien. Daarvoor vind ik het eerste half uur iets te slap, te gezapig met dialogen die wel eens te lang willen duren. Nadien betert het en is Pulp Fiction een prima misdaadkomedie. Soms best droog. Enkele acteurs die ik doorgaans niet zo kan luchten als John Travolta zijn uitstekend in hun soms beperkte rollen.

Zoveel jaren en ongeveer 2000 films later heb ik wel niet erg veel nieuws gezien in vergelijking met de eerste kijkbeurt. Misschien dat ik de soundtrack wat beter kan hebben - die is tof. Verder zeer leuk om nog eens gezien te hebben, maar tegelijkertijd voel ik nu niet meteen de drang om nog veel klassiekers uit mijn eerste jaar op deze site een herziening te gunnen.

3,5

Waarom zou Pulp Fiction een metafoor moeten zijn? Het is gewoon een inkijkje in het leven van een stel zware criminelen en kruimeldiefjes, hun "werk" en hoe één en ander finaal uit de klauwen loopt.

De rest kan ik eigenlijk niet volgen.

Herzien en het hoge cijfer mag blijven staan. Regisseur Quentin Tarantino put vooral een hoop kracht uit het voortreffelijke acteerwerk. Met name Samuel L. Jackson speelt een zeer memorabel personage dat de aandacht makkelijk weet op te eisen van de kijker. Inhoudelijk kent het ook genoeg boeiende verhalen die leuk op elkaar aansluiten, waardoor de lange speelduur geen enkel moment verveelt. Ondertussen hebben bepaalde beelden last gekregen van de datum en de beste stukken komen toch elke keer vanuit Jackson, maar de film wist me zeer te charmeren en de iconische soundtrack zal nog lang in mijn hoofd blijven doordenderen.

Grote dag vandaag. Pulp Fiction had ik nooit eerder gezien tot nu dus. Kan gek klinken maar ik heb altijd wat rondgelopen met een "never believe the hype" mentaliteit als het op films aankomt. Dat was ook zo'n geval : een film die zo gehyped werd dat ik nooit kon geloven dat ik hem goed zou vinden. Dan maar links laten liggen.
Ik vond 'm zeker goed al vind ik 'm ook wat overroepen. Dat kon bijna niet anders.

Lijkt op het eerste zicht een collage van enkele losse sketches. Maar dat werkt wel want ik vroeg me toch af hoe Tarantino alle scènes in dit werkje zou laten toegroeien naar een coherent geheel. De scènes met Travolta en Thurman en dat sixties sfeertje zijn een bijzondere culturele knipoog naar die tijd (de tijd van de pulpmagazines), en Rhames en Willis met een rode bol in hun mond zijn onvergetelijk.. Was best een grappige film met flink wat donkere humor, al vond ik de dialogen vaak op het randje van gelul. Eén van de mindere momenten op dat vlak was tussen Butch en zijn vriendin Fabbie. Een coole film met dito dialogen en personages maar mijn hart klopt net iets meer voor een paar andere Tarantino's daarom 3,5*

Pulp Cultfilm. Een typische Tarantino. Met vunzigheid, koelbloedig geweld, veel uit de nek gelul, drugs, shock value, droge donkere humor, domme arrogantie, maffe scènes en dito personages. Voer voor veel filmliefhebbers dus. Wat minder voor mij, maar hij kan er nog wel mee door. Maar voor mij niet de beste van Tarantino, zie liever minder karikaturieel. De film voelt inderdaad wat aan als een aaneenschakeling van sketches. Ik mis vooral meer samenhang, al kwam er dan nog het één en ander wat samen.

Twee huurmoordenaars, een uitgebluste bokser, de vrouw van een gangster en een duo kleine criminelen raken verstrikt in een reeks ogenschijnlijk losse gebeurtenissen die op ingenieuze wijze met elkaar verweven zijn. Door de niet-lineaire vertelstructuur ontvouwt het verhaal zich als een mozaïek van misdaad, toeval, humor en onverwacht geweld. Elk personage wordt geconfronteerd met keuzes die hun lot bepalen, terwijl de grenzen tussen goed en kwaad voortdurend vervagen.

"Pulp Fiction" is een van de meest invloedrijke films van de jaren negentig en voelde mij vandaag vermakelijker aan dan de eerste keer. Tarantino combineert scherpe, vaak hilarische dialogen met een ingenieuze vertelstructuur die de kijker voortdurend verrast. De cast is voortreffelijk, met memorabele vertolkingen die elk personage onvergetelijk maken. De soundtrack is iconisch en versterkt de unieke sfeer van de film, terwijl de mix van zwarte humor, spanning en explosief geweld perfect in balans blijft. Ondanks de losse episodische opbouw vormt alles uiteindelijk een bijzonder bevredigend geheel. Een gedurfde, stijlvolle en entertainende prent die na een herziening nieuwe details prijsgeeft. Ik denk dat ik hem zeker nog eens zal bekijken. Ik ben nochtans geen uitgesproken Tarantino fan. 3,5/5.