Vozvrashchenie (2003)

Vreselijke klote film.

omdat...

Vozvrashcheniye

Harde emotionele klappen krijg je te verduren van een open non-melodramatisch meesterwerk. Fijne aanpak die je geleidelijk aan meevoert in de sores van de jonge broers, die, net als de kijker, graag het een en ander over de onbekende vader te weten willen komen. Uitstekende casting van de jongens, het oudere 'schaap' en de jongere 'rebel' worden met verve vertolkt, Lavronenko was geheel op zijn plaats als mysterieuze en 'harde' vader.

Waar voor mij de kracht ligt is dat je alle situaties wel kan begrijpen, Andrey is ontzettend nieuwsgierig, hij kiest de weg zonder tegenstribbelen, Ivan daarentegen is enorm argwanend, hij wil eerst tekst en uitleg. Van pa zelf krijg je weinig hoogte, ondanks dat, ben ik ervan overtuigd dat hij zich geen raad weet wat te doen en daarom voor deze dominante omgang kiest. De opeenvolging van botsingen bereikt uiteindelijk een summum met alle gevolgen van dien.

Naast het ijzersterke verhaal is de film audiovisueel gezien uitzonderlijk goed in orde. Voorbeeldige natuuropnames en dromerige muziek die veel toevoegen aan de raadselachtige sfeer die de film teweeg brengt. Vooral omdat er zo'n belangrijk thema aangesneden wordt en er tegelijkertijd zoveel ruimte is voor eigen invulling is de film aan de ene kant uiteraard onverklaarbaar, maar geeft het aan de andere kant een gevoel van voldoening.

Een aantal mooie zwart-wit foto's van de film.

De foto's op het einde zijn een van de hoogtepunten van de film, vooral deze foto is schitterend.

Ja, deze foto laat in een oogopslag zien wat voor "vreselijke klote" film het is. Voor de wat dromerige types onder ons (waartoe ik mezelf soms reken) ziet het joch met het ene oog scherp de werkelijkheid zoals ie zich opdient, maar met het andere zal een verwrongen beeld zich aan zijn geestesoog doen passeren. Kortom, in een notedop de structuur van de gehele film blootgelegd. Schitterend.

Vragen waarop geen antwoord kwam, als een uitdaging van de geest. Met de waarheid sluimerend op de achtergrond weet deze zwaarmoedige film absoluut te bekoren. Kleurkeuze en casting tiptop, de foto's op het einde zijn de kers op de taart.

stefan dias, Ik weet niet meer waarom ik het een "klote" film vond, heb m zelfs gedelete. Of een enorme rotbui gehad en de film is mij in het verkeerde keelgat geschoten of het was imo echt een klote film. Maar dan zou ik dat normaal wel omschrijven, ik ga het een tweede poging geven als ik m weer gezien heb, want ik herinner hem me totaal niet meer.

5 dagen geleden kun je je niet meer herinneren?

Hoeft niet hoor. Soms kan je dat gewoon hebben. ( zo vond ik 'Children of men' echt hopeloos onnozel, terwijl heel veel mensen 'm net geweldig vonden) Maar dan vind ik het meestal fijn om daarover in discussie te gaan.
Ik wil wel nog even herhalen wat ik er zo geweldig aan vind, want het is echt wel een 'groeiertje'..

Prachtige beelden (de slapend vader in dat gedempte interieur lijkt wel een schilderij), spectaculaire shots (dat kraanshot bij de toren). Maar vooral ook de spanning. Al heel snel ontstaat er een onheilspellend sfeertje dat uitloopt op een dramatische ontknoping die je toch niet echt verwacht.

Waar die vader plots vandaan komt en wat hij moet gaan doen, daar hebben we het raden naar. het is te zeggen. Eigenlijk kan je het wel raden, maar het feit dat het niet uitgsproken wordt, komt natuurlijk omdat het voor die jongens zo overkomt. Zo kan je jezelf ook heel goed in hen verplaatsen.

Dat het allemaal zo onbepaald is, maakt het allemaal bijna ondraaglijk spannend. (die zoektocht op dat verroeste schip!) en houdt je helemaal bij de film.

Ook de acteurs en vooral de jongeren zijn ijzersterk: kinderen die net te oud zijn om vertederende moederhartenbrekers te zijn. Ze zijn zelfs best een beetje apart. Stuurs, niet de doorsnee, leuke fotogenieke smoeltjes die je in de meeste films voorgeschoteld krijgt.

buitengewoon goede film.

Gisteren herzien. Het verhaal werd vanuit een ander gezichtspunt verteld. De eerste keer ging ik met Vanya mee, de tweede maal gaf ik de voorkeur aan Andrey. De vader kwam zelfs sympathiek over in bepaalde scènes. Verliest nergens aan kracht, uitstekende mysterieuze trip. Blijft top10-waardig.

Bijzondere film die mij weer eens ouderwets hard wist te raken. Vooral kwa sfeer en op visueel gebied is hij geweldig, met mooie serene bijna hypnotische beelden die soms inderdaad wat aan Tarkovsky doen denken. Van de prachtige openingsscene op de toren uitkijkend op het meertje, naar de lange autorit, boottrip langs en door de verschillende mooie desolate locaties heen, tot die dia-slideshow op het eind. Stuk voor stuk prachtige momenten! Het plot lijkt dan beduidend eenvoudiger, vooral in het begin maar hoe langer hij duurt hoe meer je met de jongens gaat meeleven. Er is veel onderhuidse spanning en je voelt je als kijker net als Ivan en Andrey de gehele reis heel ongemakkelijk, je zit net als hun vol vragen. Wie is hij, waar komt hij vandaan, hoe is hij zo geworden? Je zoekt naar erkenning, als in vaderliefde, maar wil vooral dolgraag begrip opbrengen voor diezelde mysterieuze, tirane man. Helaas blijft de indentiteit van die laatste vrijwel de gehele speelduur vaag, krijgen we op geen enkele vraag een antwoord en komt er ook geen verwachte toendadering, iets wat de noodlottige gebeurtenis op het eind alleen maar pijnlijker maakt. Wel triest trouwens om dan achteraf te lezen dat die ene jongen die Andrey speelt, Vladimir Garin, vlak na de opnamens verdronken is in hetzelfde meer als uit de film. Dat geeft dit pareltje toch nog een extra lading mee...

4 sterren

Ik heb extreem hoge verwachtingen van deze film, enkel lovende recensies en vele top-10 noteringen heb ik voorbij zien komen, maar om een of andere reden ben ik deze film al maanden voor me uit aan het schuiven.

Het moment is gekomen dat het er toch echt van moet gaan komen, vanavond gaat ie op.

Je gaat er geen spijt van krijgen. Ontspan jezelf en droom weg in de beeldschone shots en acteerprestaties!

ook ik heb hem vanavond pas gekeken, harde, fraaie, ontroerende film.

Tja vrij aparte film. Wel heel mooi, maar miste toch flink wat kansen als je het mij vraagt. Sowieso het einde had nog wel wat andere kanten opgekund, dit was mij een beetje te makkelijk. Wel mooi en ontroerend, maar het verhaal nodigde uit voor nog een lekkere twist ergens in de laatste 20 minuten. Maar dit was ook goed genoeg.

Af en toe wat rare keuzes van de jongens (ene keer hadden ze er wel weer zin in, andere keer niet. Dat die jongste die trap ging opklimmen op het eind. Bepaalde acties spoorden niet met de emoties etc.) en iedere keer als het spannend begon te worden werd het weer heel snel afgeraffelt.

De plaatjes en muziek waren prachtig, hoewel ik liever wat 'rauwere' filmbeelden had gezien en wat minder muziek. Hoe dan ook, geen minpunten daarvoor. Wel een film om niet snel te vergeten, weer eens een ander hapje. Maar de volle bak krijgt ie niet, vanwege de weinige verassingen met name.

Overigens, kan het verkeerd zien hoor maar:

iedereen heeft het over dat die vader op geen enkele foto stond op het einde (ook die foto in het begin, waar hij wél op stond leek trucage omdat die jongens diezelfde foto hadden mét hem erop), maar op de allerlaatste foto staat hij toch wel, met een baby in zijn handen? Is dat dan een van zijn eigen kinderen? Het baby'tje leek ook wel een meisje, of dwaal ik nu helemaal af

Vond ook dat ze met dat logboek van die jongste wat meer hadden kunnen doen, nu was het niets meer dan een overbodige tijdrekker m.i.

Zie je op een van de foto's die vader staan tijdens de vakantie van die jongens? Maw waar jij het over hebt, moet een foto van lang geleden zijn, denk je ook niet?
Als je dat dagboek van de jochies iets meer poëtische waarde geeft, komt de gehele film in een ander perspectief ... hoop ik, althans zo zie ik het.

Kun je dat a.u.b. even uitleggen?

Deze film is nu al zo'n week op me in aan het werken maar een definitieve beoordeling durf ik er nog niet aan vast te plakken, het geeft dus in ieder geval genoeg stof tot nadenken, en dat is mijns inziens al één van de sterke kanten van The Return.

"Stof tot nadenken." Inderdaad. Deze regisseur verstaat de kunst van het weglaten. Hij laat precies genoeg van het verhaal zien om de kijker zelf 'zijn werkelijkheid' te laten (re)construeren.

Voor aanwijzingen over 'mijn zienswijze': Zie mijn bericht op 28 januari 2008, 17:19 uur. Veel kijkplezier.

PS. MM heeft een aardige optie waarmee je de berichten van een gebruiker uit alle berichten kan filteren: Ga naar tabblad "Zoek Bericht" en vul de naam van de gebruiker in.

Oke gaan we doen

Zeker mooi.. zijn dit de fotos die op het eind voorbijkwamen?

Niet allemaal, er zitten ook een aantal setfoto's tussen waar de regisseur ook op staat.

Ja dat had ik door maar zie nu net ook je berichtje eronder staan

Wel geinig dat je obv een paar foto's de film weer voor je ziet.

Heel scherp gezien!

Si sí, sí. Si no, no.: Cristo Morto vs. Vozvrashcheniye - sinono.blogspot.com

Bedankt!

Ja, ik ken dat werk natuurlijk wel, maar ook de scènes aan tafel: zo zorgvuldig gecomponeerd en vooral het zachte licht zorgen voor een heel picturale sfeer.

Ik vind dit echt zo'n sterke film.. en ik vind het zo moeilijk om uit te leggen waarom ik dat zo vind, omdat alles hier eigenlijk al gezegd is.

De kleuren, het acteerwerk, de foto's, de beelden, het mysterieuze sfeertje. Het denkwerk achteraf..

Toen ik de film afgelopen weekend weer herzag, kon ik maar moeilijk bevatten dat Vladimir Garin, Andrei, verdronken is in een meer waar The Return deels is opgenomen.

Een echte tragedie.

Deze film is duidelijk niet voor mij weggelegd, ik vond het een erg lange zit. Het verhaal wist mij nergens echt te pakken en ik miste ook muziek in de film.

Dat deze film goed gewaardeerd wordt mag duidelijk zijn, maar ik kan me er helaas niet zo in vinden.

Wat een matige, nietszeggende, trage film. De film sprak mij nergens aan en was naar mijn idee veel te realistisch. Een film is in mijn ogen nog steeds vermaak, maar dit kon mij niet vermaken. Ik vond het zelfs wat voorspelbaar, ik voelde niks toen papa van de uitkijktoren viel. De foto´s op het einde vond ik ook niks boeiend. Ik heb gisteren festen gezien, ook een realistische film. Daar zit dan nog een spannend verhaal in. Wat ik wel goed vond aan de film is de rustige manier van filmen en het goede acteerwerk. 2,5*

Realistisch? Zou het uiterlijke 'schijn' kunnen zijn?

Heb je de vakantie-kiekjes aan het einde goed bekeken? Iemand die Donnie Darko op één heeft staan, zou zijn grijze massa in beweging hebben kunnen zetten. Of heb ik het mis? Misschien nog eens kijken?