Vozvrashchenie (2003)

Het kistje inderdaad, en de vele telefoontjes die pa pleegde (naar wie/waarom?), en vooral natuurlijk überhaupt waar hij 12 jaar geweest is, wat ma daar eigenlijk van vond/vindt, enzovoorts. Nogmaals: een beetje mysterie is heerlijk, maar hier werden net teveel zaken ten tonele gebracht waar vervolgens helemaal niets mee gedaan wordt. Vond ik jammer.



Waarom het mij tegen stond is denk ik tweeledig: ten eerste omdat ik de film nog niet "af" vond, zie ook hierboven. Toen de jongens het beeld uitliepen en de camera langzaam wegdraaide dacht ik "nee hè, hiermee ga je de film toch niet ineens eindigen..."
En ten tweede voelde wat daarna kwam voor mij dus als mosterd na de maaltijd, aangezien ik toch al een plots wrang gevoel had gekregen.
Dat pa op geen enkele foto stond viel mij uiteraard ook op, en dat gaf het nog wel iets van meerwaarde.

Maar heb je Pieces of April gezien? Die film eindigt ook op zo'n manier, maar dan juist op het hoogtepunt van de eindclimax. Juist daardoor vond ik het in die film zo origineel en éxtra aangrijpend.


Eeuh.. dat valt wel mee, toch? Het legt nog wat meer nadruk op een gegeven dat je de hele film al wel voelt, namelijk de afstand die er nog tussen pa en de jongens zit, waarschijnlijk was hij (oudste zoon) zelfs bang om hem op de foto te zetten. Voor mij zat daar geen perspectiefverandering in.
Maar misschien mis ik iets, overtuig me

Je beleeft de film uit het oogpunt van de broers. Zij weten niks, dus jij ook niks. Op deze manier leef je juist veel meer met de broers mee, in plaats van dat je sympathie gaat opwekken voor de vader omdat je bijv weet wat zijn verleden is. Dit zou een hele andere balans opleveren, en ik denk ook een volledig andere film. Wat mij betreft een gouden zet, want je krijgt op deze manier geen voorgekauwd verhaaltje.

Op zich heb je daar gelijk in, maar in het perspectief van de broers komt het kistje helemaal niet voor... Wat is dan nog het nut van die scène?

Niet zo makkelijk te zeggen, maar het is niet zo dat je het ook uit het perspectief van de broers ziet. In ieder geval niet alles. Vooral qua informatie weet je vrijwel net zo veel (met een aantal uitzonderingen).

Nee maar je maakt me wel nieuwsgierig. Toch eens even opzoeken.

Herbie,
Verplaats je eens werkelijk in de belevingswereld van een jochie van een jaar of 10, 12. En combineer dat met zijn gevoel over 'zijn falen' aan het begin van de film. Is er iets of iemand, waar hij de schuld opschuift? Wil je werkelijk de meerwaarde van deze fantastische film inzien dan zal je de clichés moeten omzetten naar fantasie en symboliek, waarvan ik denk dat de regisseur het zo bedoeld heeft, maar da's persoonlijk natuurlijk. Wie alles letterlijk neemt, ziet helaas slechts een 'heel dun verhaaltje'... met een onbevredigend einde.

Voor wie niet zo geoefend is in 'het zien' van symboliek kan ik het werk van Kim Ki-duk aanraden, maar wees gewaarschuwd bij de schokkende beelden in "The Isle".

Don't worry, ik ben niet onbekend met fantasie of symboliek hoor... Het gaat nu veel over dat ene voorbeeld, maar vooral alle onderliggende psychologie en emotionele pijn kwamen ook bij mij enorm binnen.

Ik vond het een schitterende film die lange tijd op 4,5* af stevende, maar was op het einde op kleine punten toch teleurgesteld waardoor ik op een nog steeds mooie 4* uit kom.

Symboliek kan erg mooi zijn, maar mocht je het hebben over "verborgen metaforen", daar ben ik meestal niet zo mee bezig als ik een film kijk, zeker als ik helemaal meegesleept word.

[overdrijf-modus] Mensen die in een compleet rood schilderij de zin van het leven zien, mja, daar kan ik niet altijd zo veel mee, zelfs al heeft de kunstenaar het zo bedoeld [/overdrijf-modus]

Van Kim Ki-Duk heb ik tot nu toe Spring, Summer... enz. en Bin-Jip gezien, beide prachtige films. Wie weet volgt er nog meer.

(sorry als ik wat cynisch klink, heb een beetje een rotdag op m'n werk )

Wat een heerlijke filmbeleving was dit.

De beelden, kleuren, muziek, het camerawerk; het sluipt allemaal als een soort sluimerende ochtendnevel je lichaam in. Als kaarsevet, dat langzaam van de kaars druipt, doordrenkt deze film je. De regen die zachtjes tegen het dakraam tikt als je in slaap valt. Pure poëtische schoonheid, ondergedompeld met symboliek en subtiliteit, die je in een heerlijke mellow roes achterlaat.

Nee, ik heb niets gerookt...

5 sterren voor dit meesterlijke kunstwerkje...

Je had na je eerste zin mogen stoppen hoor . Prachtig gezegd

In het spoor van Montorsi (dank en ook dank aan Moviemeter) dit pareltje maar eens bekeken.

YES!
Alles aan deze film zit zo goed. De (ver)kleuring van de beelden valt meteen op. De blauwige glans geeft heel de film een heel zuivere, cleane, uitgepuurde look. Ieder beeld is prachtig gecomponeerd, met mooie referenties naar klassieke schilderkunst (de vader die ligt te slapen in het bed!). De scène aan tafel met de zelfs niet benoemde 'extra' vrouw erbij. Allemaal geniale vondsten die uitblinken door hun bedrieglijke eenvoud.
Het openingsshot alleen al geeft je ongelofelijk kippenvel (mooi ook om te zien in de extra's met wat een passioneel geknutsel deze scène in beeld is gebracht)

Ook het verhaal is prachtig (tot aan de hartverscheurende 'papa' van de dwarsliggende zoon toe). De opbouw van de soms ondraaglijke spanning ( de jongens op het verlaten scheepswrak) met dan toch telkens een net iets andere invulling. Zo blijft alles onvoorspelbaar zonder dat het storende effectenjagerij wordt. Een val (pun not intended) die vooral in de ontknoping grandioos vermeden wordt.

De (jonge) acteurs stralen een onwaarschijnlijke maturiteit uit. De vader blijft een leeg blad. Fantastisch.

Ook het niet invullen van de vele vraagstukken vind ik zeker geen gebrek, maar eerder onderdeel van de sterkte van deze film. Het verhaal wordt tenslotte vooral verteld vanuit het standpunt van de kinderen en in dat opzicht vind ik het wel kloppen dat het mysterie ook (voor altijd) mysterie blijft.

Er zijn genoeg aanwijzingen om zelf je voor de hand liggende hypothese te maken, maar het blijft sowieso een hypothese dus heeft het ook niet veel zin die hier uiteen te zetten. Als de film al niet helemaal verloopt zoals je telkens zou denken, waarom zouden we dan gaan veronderstellen wat we toch nooit te weten gaan komen?

Tot slot: mooie 'making of' die je doet beseffen dat niets eenvoudig is aan deze prachtige film. Met zeldzame liefde gemaakt. Een zeldzame melancholische parel, maar zonder een greintje sentimentaliteit.

Zojuist de film gezien.

Heb me opzich redelijk kunnen vermaken.

Ik hou van een mysterieuse film waar je na het kijken met vragen blijft zitten.,

Ik vond het bij deze film ecter wat teveel!

Wat heeft de man 12 jaar gedaan? Waarom moest hij perse naar het eiland? Wat zat er in het kistje? Waarom verzweeg moeder de reden van het vertrek van vader?

Ik hoef op bovengenoemde vragen heus niet allemaal antwoord.

Maar doe me er 2 en deze film krijgt zeker een half sterretje meer!

Verder al met al wel prachtig geacteerd en mooie film locaties!

Kon me erg in de jongens verplaatsen! Super goed overgebracht!

Die antwoorden krijg je niet, simpelweg omdat die er niet zijn. Raar dat je een halfje meer had gegeven als dat wel duidelijk was geweest, want dat had de film zeker niet beter gemaakt. Het gebrek aan informatie wat de kinderen hebben is een hele belangrijke pijler in deze film.

Je blijft met vragen zitten, net als de jongens zelf, omdat je de antwoorden nooit zult weten. (zoals Montorsi met iets beter gekozen woorden ook al zegt )

De meest logische "antwoorden" (die ikzelf heb kunnen bedenken) is dat de man 12 jaar in de bak heeft gezeten en het kistje een buit is die hij voor zijn arrestatie heeft verstopt.
Hij wil tijd met zijn zoons doorbrengen, maar tegelijkertijd wil hij zijn buit ophalen. Hij is afstandelijk naar zijn zoons toe omdat hij wil voorkomen dat ze erachter komen wat hij op zijn kerfstok heeft. Uit schaamte. Dat je er nooit achter zal komen of dit waar is maakt de film JUIST zo goed.

Hmm ik ga het straks allemaal nog is even herzien.

Ik denk dat ik eigenlijk teveel op die antwoorden gefocust was.

Ik zat de hele tijd te wachten op DE ontkloping.

Misschien moet je met een iets andere instelling dan ik de film bekijken.

Ik ga het allemaal is even herzien!

Bij de DVD zit een boekje in zwart/wit. Alleen dit gegeven moet je al aan het denken zetten. Vervolgens vind je in dat boekje de foto's, die je ook al aan het einde in de film kon zien. Gedurende de film zie je ook andere beelden in zwart/wit. Welke?

Is het toeval dat de vader 'terug' in het leven van de broertjes kwam, kort nadat de jongste door zijn moeder van de (duik)-toren werd gehaald, in combinatie met de climax, ook al op een toren, op een onbewoond eiland, inclusief een schat?

Bewijzen kan ik je niet leveren, maar 'aanwijzingen' des te meer.

Hmm, dankje voor het duwtje in de juiste richting

Ik ben er alleen nog niet

Zie overigens geen boekje bij de DVD. Heb hem vrijdag gekocht.

Maar goed, doet er niet toe!

Ik lees overigens net dat die Vladimir Garin al overleden is net voor de release van deze film.

Verdronken in het meertje waar t allemaal is opgenomen.

Triest!

Schilderachtige, artistieke, fotografische film, die alleen al dankzij de kleur en het camerawerk een juweeltje genoemd mag worden. En dan heb ik het nog niet eens over het verhaal, de acteurs en de algehele film zelf. De verhaallijn is perfect; het 'open einde' en de 'onbeantwoorde vragen' die de film achter laat maken het voor mij juist extra indrukkend meesterwerk. De acteurs, vooral de jongste van de twee broers, doen het ook meer dan uitstekend. Ik vind dit echt een verbluffend mooie film die met z'n 55ste plek eigenlijk zelfs nog te laag in de Top250 staat!

Een prachtige film.

Heel mooi en sfeervol gefilmd en subtiel, toepasselijk, kleurgebruik. Een lust voor het oog.

Het verhaal is ook niet onaardig en kent die zelfde subitiliteiten hier en daar. Daarnaast vond ik het ook herkenbaar, de relatie die de zoons hadden met hun vader.

Ondanks al die enorme plus punten vond ik de film soms iets aan de trage kant. Het wat compacter gemogen wat mij betreft.

Die eerder genoemde metaforen en symboliek is volgens mij ook deels langs mij heen gegaan. Zo zie ik eigenlijk geen metafoor of symboliek in het kistje?

Normaal gesproken hou ik helemaal niet van films waarbij de kijker de open vragen moet beantwoorden maar dit pakte zeer goed voor mij uit. Geweldige acteerprestaties en schitterend camerawerk. Donkere en sombere film maar zeer aangrijpend. Muziek vond ik ook mooi, daarmee werd de sfeer nog donkerder en nóg mysterieuzer.

Zojuist gezien en het is een erg mooie, boeiende film.

Aan de ene kant vind ik het bijzonder goed gedaan dat er zoveel wordt opengelaten voor de kijker, zodat je nog meer met de broertjes mee voelt. Aan de andere kant ben ik wel heel nieuwschierig naar sommige dingen.

En inderdaad ik lees het net na op wikipedia, dat het oudste broertje ´Vladimir Garin´ is verdronken vlak voor de release. Geeft deze film nog een extra emotionele lading...

The Return heeft zeker hetzelfde hoge niveau als The Banishment, ook van deze regisseur.

Kenmerkend zijn het prachtige camerawerk en de mystieke sfeer. 4,5*

vond hem nogal saai...

misschien ook niet helemaal mijn genre maar het verhaal was wel mooi

Gezien 'jouw voorkeur' zou ik bijna gaan denken dat je de 'verkeerde' hebt gepindakaasd:

THE RETURN

Mooie film over de moeizame relatie tussen de jochies en hun vader en de lessen die hij ze leert. Gelukkig zijn dat geen wijze levenslessen die ik verwachtte naar aanleiding van de synopsis, maar eerder praktische dingen (die wellicht ergens voor staan maar dat heb ik dan niet meegekregen).

Fijn ook dat je werkelijk niets te weten komt over de vader. Eigenlijk is van niemand in de film de achtergrond bekend en toch (of daardoor) is het boeiend. Het meest aansprekende vind ik niet eens zozeer de dood van de vader, maar dat z'n lichaam verzwolgen wordt door het water. Eigenlijk was de vader bij leven al een 'lijk' voor de zoontjes (jaren onbekend en na het weerzien nog steeds onpeilbaar), maar zelfs zijn lichaam raken ze dus ook nog kwijt.

Mooie camerastandpunten (vooral bij de torens die meermalen terugkomen) en schitterende beelden van water, natuur, de sillhouetten van de jochies of gewoon een paar donkere bomen op de voorgrond. Typisch zo'n film waarvan de stills het waard zijn om ergens op te hangen of als bureaublad-achtergrond.

Muzikaal is het ook genieten: lekker rustig en gelukkig niet te vaak of overheersend aanwezig, want vaak spreken de beelden en gebeurtenissen voor zich. Het acteerwerk komt ook eerlijk over. Vooral het kleinste jongetje spreekt me aan, lijkt een beetje op de jongen uit Idi I Smotri.

Wel jammer dat er over het geheel genomen net wat te weinig gebeurt, maar alsnog 4*.

Ik ben geloof ik nog nooit zo onder de indruk geweest van een film. Wat een schitterende cinematografie en wat acteren de twee jongens ontzettend goed.

De scene waarin de vader van de toren valt is denk ik de meest vreselijke scene die ik in een film heb gezien. Vooral de uitdrukking op zijn gezicht, vlak voor hij naar beneden stort... Hij sterft net op het moment dat hij laat zien dat hij van zijn zoon houdt.

Ik heb hem onlangs gekocht en gewacht tot een geschikt moment om hem nogmaals te bekijken. Ik wilde het eigenlijk niet omdat het in mijn herinnering zo'n ontzettend goeie film was en ik wilde niet dat het zou tegenvallen. Ik heb hem toch maar gekeken en heb er geen spijt van, hoewel het natuurlijk veel minder indruk maakte.

Om de een of andere reden heb ik geen moment nagedacht over alle vragen die de film oproept. Ze interesseren met ook niet. Waar het voor mij om gaat is de band tussen de broers en hun vader, die echt op een prachtige manier getoond wordt.

Pracht van een film!

Na alle goede commentaren te hebben gelezen dacht ik maar eens een poging te wagen. En ja dit was gewoon meesterlijk. Het boeide van begin tot einde met een fantastische sfeer. De sfeer wordt zeker weten gemaakt door het bijzondere camerawerk. Het verhaal is hard! Aangrijpend! En laat je toch wel nadenken.

Deze film is gewoon one of his kind.

En natuurlijk 5*

Aardige film en mooie beelden van Rusland ! De emoties in de film zijn van een hoog niveau en erg goed geacteerd. Vraag me alleen af wat er in het doosje zit van de vader die hij op het eiland bewaarde..kan er maar niet achter komen..beetje een falend einde

Sterke film.

Mooi camerawerk (en een mooie omgeving), goed geacteerd en een goede sfeer. Aardig verhaal dat blijft boeien, je blijft wel met vragen over, en dat vind ik meestal niet leuk, dan geef mij maar een goeddoordacht plot. Maar daar leed deze film helemaal niet onder. Wel gebeurde er vrijwel alleen hetzelfde, had misschien iets meer variatie in gemogen.

Aparte film, men broer had mij deze aangeraden en eindelijk dan toch eens bekeken. De beelden zijn zeer mooi geschoten en ook de muziekkeuze draagt bij aan het geheel. Verder is het opmerkelijk hoe goed deze film in elkaar zit met die beperkte verhaallijn. Ook de acteurs spelen hun rol met verve. Je voelt zowel sympathie voor de kinderen als voor de vader ondanks de frustraties langs beide kanten.

Al bij al een zeer geslaagde en dromerige film die een soort mysticisme uitstraalt vanwege de suggestiviteit. Na de aftiteling zit je nog te staren naar dat beeldscherm, gewoon omdat je weet dat je zoiets niet snel zult terugzien.

4.5*

Erg genoten van deze film! Ik kan weinig toevoegen aan al de positieve commentaren die ik hier al gelezen heb: emotioneel sterk geladen film, prachtig in beeld gebracht, ongelooflijk goed geacteerd (vooral die Ivan),... De onduidelijkheden en de vragen die er na afloop nog zijn, storen mij absoluut niet en vind ik zelfs bijdragen aan de sterkte van de film.

Prachtig!

Sluit me aan bij reeds genoemde motivaties waarom dit een zeer goede film is!

4*