Vozvrashchenie (2003)

Ook ik had natuurlijk na de vele positieve reacties en na de trailer te hebben gezien zeer hoge verwachtingen van de film en vond het dan ook zeker waard om er 17 euro voor neer te leggen.

alleen in tegenstelling tot vele andere vond ik het wel een grote teleurstelling. Ik moet toegeven de acteerprestatie en het camerawerk zien er gewoon top uit. Alleen heb je daar voor mijn gevoel zo weinig aan als het verhaal en de film zeer karig en saai zijn.

Super mooie film, vond het einde wat minder/jammer

Ik vond dit echt een verschrikkelijke film. Ik heb er nog met enige interesse naar gekeken, vanwege het feit dat het Russisch is. Maar voor de rest heb ik hier echt helemaal niets mee. Ontzettend saai en er gebeurd in feite helemaal niets.

Sterke film maar viel langs de ene kant toch een beetje tegen.

Het is visueel allemaal heel sterk: Mooi locaties, Mooie beelden & camarawerk, leuk kleurengebruik en ook de acteerprestaties behoren tot de top.

Maar in mijn ogen een ietje te dun plot. De film begint met vragen, het eindigde met 2x zoveel vragen. Het versterkt de band met de 2 broers wel. Op dat vlak schitterend gedaan door de regisseur. De kijker weet evenveel (praktisch niks dus) als de broer en het laat ruimte over om weg te denken maar ikzelf had liever toch iets meer duidelijk gehad over de vader zelf.


Je moet het zelf dus allemaal maar in elkaar puzzelen. In het geheimzinnige kistje denk ik niet dat daar één of andere buit inzit van een bankoverval. Ik plaats men geld eerder op de foto's die op het einde allemaal vertoond worden.





Soit, zeker blij hem gezien te hebben, laat ik het voorlopig maar bij een mooie 4 sterren houden.

****

Einde was het beste deel van de verder al briljante film

Ik verhoog hem naar 5*

Heel erg goede film. De regie was nagenoeg perfect en de acteerprestaties laten niets te wensen over. Het enige minpuntje aan de film, voor zover je daarvan kan spreken, is het plot. Het is een goed plot, maar ik vind de beweegredenen voor het gedrag dat de karakters vertonen maar vaag. Het is moeilijk daar een vinger op te leggen.

Daarom geen 5* maar een zeer verdiende en hoog gewaardeerde 4,5*

Schitterende film.

Visueel en auditief geweldig. Prachtig geschoten landschappen, mooie blauwe kleuren, mooi camerawerk.... De ambient muziek werkt geweldig en is gewoon heel mooi.

De acteerprestaties zijn ook schitterend, met een eervolle vermelding voor die kleinste. Echt heel jammer dat die oudste gestorven is (in het echt). Ook een heel ontroerend verhaal en hoewel er weinig gebeurt is het toch heel erg boeiend. Voorlopig 4.5*; kan nog verhoogd worden.

Een film die al een behoorlijke tijd op mij to see lijstje stond en vanavond dan eindelijk bewonderd.

Toen ik eraan begon had ik vooral in het begin echt zoiets, wat is hier nou zo goed aan, echter toen het verhaal echt begon werd ik op een bepaald moment door de film gegrepen en hij liet me niet meer los.

Een mooi verhaal op een rustige manier verteld.De personages maken een aantal niet gemakkelijke situaties mee en hun vader kan ze daar ook maar moeilijk mee helpen.Volgens mij is het vooral veel onbegrip wat tussen vader en beide zoons speelt.De vader denkt dat hij het op zijn manier goed doet door met harde hand de levenslessen te leren en de jongens zijn het daar niet mee eens.Vooral Ivan heeft het daar erg zwaar mee, wat erg goed overkwam op mij door de geweldige acteerprestatie.De andere jongen en de vader deden het ook geweldig.Toch is het ook een verhaal die aan het eind nog veel vragen openlaat en dan vooral rondom de vader.Wat deed hij voor werk, waarom keert hij na 12 jaar weer terug, en deed hij dit niet eerder.En misschien wel de meest brandende vraag van denk ik iedereen die de film heeft gezien wat zat er in dat doosje die hij had opgegraven .

Filmtechnisch is het allemaal erg goed.Het camerawerk is geweldig, mooie locaties en vooral de kleuren trekken veel aandacht naar zich toe, heel somber waarbij, zoals Adrenal ook al zegt, veel blauw word gebruikt.De weinige muziek die te horen is ligt ook lekker in het gehoor.Vozvrashcheniye is echt een film die mij heel erg verrast heeft en nog meer dan dat, het heeft mij de gehele speelduur geboeid, vermaakt en ontroerd.

4.5*

Een hele sterke film tot in de perfectie uitgewerkt. Vooral visueel veel overeenkomsten van Tarkovski's latere werk en Sokurov, alleen is het hier cinematografisch nog veel beter uitgewerkt. Voor mij is het één van de meest verrassende films ooit.

Gemiddelde terug op 4,00, goed begin van het nieuwe jaar Tijd om Vozvrashcheniye binnenkort eens te herzien, erg veel zin in

Simpel, maar sterk...

Uitstekend debuut van regisseur Andrei Zvyagintsev, die met weinig middelen een film weet te maken die op veel vlakken boven het gemiddelde uitsteekt. Visueel regelmatig imponerend en de krachtige, maar minimalistische score ondersteund alles op een mooie manier.

De openingsscénes zijn sterk. De eerste scéne wanneer de twee broers met nog een aantal jongens op die hoge toren staan en ze het water in springen, maar ook zeker de scéne daarna. We zien ze beide keihard over straat rennen, terwijl we op dat moment zelf mogen genieten van sublieme montage, en mooie muziek als inleiding van de film. Bij thuiskomst krijgen ze te weten dat hun vader - na twaalf jaar - weer thuis is. Moeder zelf verteld niks en ook vader houdt zich stiekem stil tegen zijn twee zoons. Wat mij betreft is het aardig duidelijk dat de vader twaalf vreselijke jaren achter zich heeft, want anders had-ie wel meer verteld. Kreeg daarom ook direct het gevangenis gevoel, wat zowel vader en moeder verzwijgen, omdat de twee jongens het niet mogen weten. Ze besluiten te gaan vissen met z'n drieën, waar alles anders loopt dan dat de twee jongens hadden verwacht.

Echt hoogdravend vond ik het, op de prachtige beelden, kleuren en het cameragebruik na niet echt. Alle drie hoofdpersonages waren regelmatig irritant en ik kon me niet echt inleven in hun. Het hele verhaal kabbelt ook maar wat simpel aan, waar steeds weer duidelijk wordt dat vader niet weet hoe hij om moet gaan met zijn zoons. Wil hij ze duidelijke lessen bijbrengen, zodat ze niet zo worden als hem? Een strenge opvoeding? Tsjah, lijkt me allemaal wat te veel van het goede als je net twaalf jaar weg bent geweest, nergens over wil praten en de kinderen - en ons als kijker - met vele vragen laat zitten. Duidelijk is wel dat de vader het moeilijk heeft. Omdat-ie iets heeft meegemaakt in de afgelopen tijd denk ik dan maar? Maarjah, wat dan? Kom ik toch snel weer bij de gevangenis uit. Het verhaal zelf stelde niet veel voor, maar wel worden we constant getrakteerd op prachtige beelden, door en door.

Op het eiland, krijgen we met een ander mysterie te maken. Vader gaat alleen weg, het bos in en graaft een doosje op. Wat zit daar nou weer in? Eén of andere schat, die hij heeft gestolen en daarvoor in de gevangenis heeft gezeten hoorde ik al eens? Sluit mooi bij elkaar aan, maar zeker is het niet. Zeker is wel dat de jongste zoon zijn vader niet mag, maar ook geen kans geeft. Misschien wel begrijpelijk, want wie wil er nou zo behandeld worden op die leeftijd, terwijl er duidelijk geen reden voor was waarom de vader nou zo tegen zijn zoons deed. Zeg dan wat je wil vent! Dit brengt toch wel een paar mindere situaties met zich mee, waar ik me soms een beetje aan irriteerde. Maar, hier staat ook één van de sterkste scénes tegenover. Wanneer de jongste die toren opklimt, zijn vader hem volgt en vervolgens naar beneden valt. Prachtig in beeld gebracht en erg indrukwekkend om te zien. Daar werd ik wel even stil van, erg mooi gedaan die scéne. Misschien kwam de dreun van de scéne erna - waneer de vader met het bootje zinkt - nog wel harder aan. Deze scénes zijn dan ook dragende krachten voor de film, want het verhaal zelf weet me nog steeds niet te overtuigen, beetje simpel allemaal.

Simpel, maar toch mooi. Dat weer wel. Blauw-grijze kleuren, de camera die op een fantastische manier rustig de ronde doet en voor tig mooie shots zorgt, terwijl de subtiele score het allemaal nog wat versterkt. Daar ligt de kracht, want veel vragen zijn er bij mij - kwa verhaal - niet echt meer over. Ik neem een doosje, een vader die na twaalf jaar terugkeert en laat de kijker maar lekker raden. Tsjah... Toch erg blij dat ik deze film heb gezien en ook zeker aan mijn collectie toe wil voegen, al zal dat niet al te makkelijk zijn. Dikke voldoende voor nu, maar wie weet kan ik de vragen voor mezelf nog eens beter beantwoorden bij een evt. herziening.

Tja, dat doosje he? Meest logische gok is natuurlijk geld.

Zo staan er inderdaad nog wel meer vragen "open" en hier ligt nu juist, deels, de kracht, van dit lekkere fimpje.

Het is verder ook niet niet nodig om alles verklaard te krijgen.

Nee, deze film gaat over de psychologie van twee kinderen en een vader die in een bijna onmogelijke situatie terechtkomen.

De 3 personages worden hier zeer sterk neergezet vind ik.

Het "meelopertje" kreeg de klappen, waarschijnlijk omdat de vader inziet dat de oudste zoon het in de toekomst met zo'n instelling wel eens heel lastig zou kunnen krijgen en laat hiermee zien dat je voor jezelf op moet komen in het leven. Is ook duidelijk te zien in de openingsscene.

De vraag ligt dus niet in het doosje, maar de film wil graag weten wat de juiste aanpak is, als je als kind, in zo'n situatie terechtkomt.

Voor mij is duidelijk dat de diegene die tegen de wind in gaat het meeste bereikt. Waarschijnlijk zag die vader wel in, dat hij het meeste op de jongste zoon leek en daarom kwam die jongen er in vergelijking met zijn broer, er nog het beste vanaf...

En natuurlijk vergeet ik heus niet dat vader's aanpak ook niet allemaal tot de juiste keuze's behoorden, en dat maakt deze film juist zo interessant.

Verder bezit deze film perfecte montage, editing, en mooie shots in een heerlijk, niet al te traag tempo. Alleen jammer dat de ambient sounds niet vaker werden toegepast om de film nog wat extra "kracht" te geven, maar desondanks heb ik weinig minpunten kunnen vinden in dit pareltje.

4 Starwinners.

Fans van deze film of mensen die maar met vragen blijven zitten moeten misschien dit eens doorlezen, ik vond het erg interessant, of het nu allemaal waar is of niet, het is een interessante post.

http://www.imdb.com/title/tt0376968/board/thread/53809164

Sterke scenes, goed geacteerd, visueel heel mooi en een sterk einde. Een drama met een heel mysterieus tintje. Je blijft met vragen achter die je op je eigen manier mag invullen. Dit zijn allemaal pluspunten die voor mij de film maken, die voor een 3,5 zorgen. Het verhaal zelf en alle gebeurtenissen is niet voor mij bestemd. Ik kon mijn aandacht er goed bijhouden maar er gebeurde vrij weinig en het verhaal was vrij simpel. Ik snap al die hoge waarderingen maar ik kom echt niet hoger.

Die doos, heel vreemd. Daar vind ik het wel beetje jammer dat we er niet meer over te weten krijgen.

Hier kan ik me helemaal bij aansluiten. Wat een ontzettend mooie en boeiende film. Wel bleef ik met de nodige vragen zitten, maar dat doet in feite niets af aan film. Misschien zelfs wel in tegendeel.

Uitzonderlijke film, die je vanaf de eerste seconden vastgrijpt en vervolgens weigert je los te laten tot het einde. De prachtige shots en heerlijke muziek zorgen voor een bijzondere sfeer en het acteerwerk maakt het plaatje af. Zowel de vader als de twee kinderen spelen erg sterk en natuurlijk hun rol, met name Ivan's mimiek en spel weet je als kijker erg aan te grijpen. Verder een in eerste instantie simpel verhaal, maar perfect uitgewerkt en geeft je echt stof tot nadenken.

Prachtige film, steeg zelfs ver boven mijn hoge verwachtingen uit. 5 sterren.

Erg, erg mooi. Prachtig kleurenpalet. Of eigenlijk twee: een somber blauw-grijs, en ééntje met wat meer zonlicht. De shots waar de twee elkaar dan tegenkomen (vaak met een messcherpe horizon ertussen) zou ik zo in willen lijsten en aan de muur willen hangen.

Samen met de bezwerende muziek ontstaat een sfeer die niet zo gauw met één treffend bijvoeglijk naamwoord te duiden is. Dreigend, maar ook berustend. Woest, maar ook sereen. In ieder geval altijd wonderschoon.

Alleen de locaties aan het begin van de film (thuis, stad, haven) vond ik een beetje breken met de rest. Wat teveel beton.

Koters en pa doen het verder uitstekend.

4*

Sterke film. Qua verhaal, personages en acteerwerk. Eigenlijk heb ik weinig op te merken aan deze film behalve dat het einde me niet echt beviel (dat die pa doodging vond ik niet erg maar dat ze hem een soort begravenis gaven vond ik onnodig)..

Ik begrijp verder niet waarom mensen het vervelend vinden dat bepaalde vragen niet worden beantwoord. (het doosje, waar komt die pa vandaan, waarom doet ie zo etc.).

Ik denk dat mensen het van Hollywood gewend zijn om alles uitgekauwd en beantwoord te krijgen. En als dat niet gebeurt zijn ze verontwaardigd. Het gaat in deze film niet om feiten te leren kennen. Daar draait het niet om. Het draait om personages, relaties, emoties. We weten in feite net zo veel als de twee jongens en ik vind dat daar niks mis mee is.

Subliem gefotografeerd, subtiel drama dat gelukkig heel wat vragen onbeantwoord laat. Mooi gespeeld door de drie hoofdpersonen en voorzien van een prachtige, niet opdringerige score. Mysterieus en bij vlagen haast surrealistisch, alsmede aangrijpend op een niet-sentimentele manier.

Pakketservice

Ongelofelijk goede film. Verschrikkelijk meeslepend, keihard en een enorm sterk verhaal. Om ook maar even een cliché erbij te pakken, de film pakt je beet en laat je niet meer los. Mag inderdaad clichematig zijn, maar het is gewoon volkomen waar. De film houdt vooral zijn kracht door de mysterie die eraan kleeft. Hoewel dat totaal niet de kern van de film is, maakt de onduidelijkheid van de vader de film wel zo sterk als ie is. Vooral het laatste halfuur was ijzingwekkend goed.

Verder ook op visueel vlak meer dan uitstekend. Veel gevoel voor kleur waar je de variatie ook ziet. Niet alleen de grouwe look ziet er goed uit, maar vooral ook de kleurrijke omgeving werkt perfect. Sterke cameravoering ook, subtiel en effectief.

Absolute wereldfilm. 4.5*

ps. de foto's op het eind waren ook nog eens zonder uitzondering geweldig.

Fenomenale film!

Vozvrashcheniye heb ik een halfjaar geleden gekocht, omdat het me een mooie film leek. Om verschillende redenen kwam ik er maar niet aan toe om de film te zien, maar vanavond was het dan eindelijk zover. Nou ik heb geen spijt van de blinde aankoop want het is echt een geweldige film.

Visueel is de film werkelijk subliem met ongelooflijk mooie beelden van de mooie landschappen en erg afwisselend kleurgebruik, wat vaak perfect qua beeld in elkaar overvloeit. Het verhaal van de film zelf is spannend, mysterieus en wist me van de eerste minuut tot het einde te boeien. In het begin weet je niet veel van de personages, aan het einde van de film is dit eigenlijk niet veel duidelijker geworden. Dit houdt de film mysterieus en voor eigen interpretatie vatbaar.

Het acteerwerk van de drie hoofdrolspelers is zeer sterk, waarbij ik de jongste zoon echt subliem vind spelen. Erg mooi om te zien hoe hij wat eigenwijzer is dan zijn broer en de vader die de grootste moeite heeft om zijn zoons de wijze lessen van het leven bij te brengen.

De scéne waarbij de jongste zoon boos de toren opklimt, waarna zijn vader hem achtervolgt en plots naar beneden valt, is een van de meest indrukwekkende scénes, die ik ooit heb gezien, visueel en verhaaltechnisch verbluffend, net als de scéne die daarna nog komt, waarbij de dode vader met de boot onder water zinkt en die mij wederom een brok in mijn keel bezorgde.

Zeer, zeer mooie film dus met als enige kritiekpunt dat de muziek op sommige momenten nog iets meer aanwezig had kunnen zijn. Verder krijgt de film zonder twijfel de maximum score en ga ik de film eens rustig laten bezinken, om even na te denken hoever de film in mijn persoonlijke top 10 geraakt!

5,0*

Mooi Spetie

Een film die bij bezinking alleen maar beter wordt .

De film met de meest onmogelijke titel uit de top 250, dat staat vast. Maar levert het ook een goede film op?

Ja. Maar geen fantastische film als je het mij vraagt. De film vond ik vooral audiovisueel een meesterwerk. Het is echt een van de mooist geschoten films die ik in tijden gezien heb. Geweldige landschappen, die soms haast iets abstracts krijgen. Met name opvallend is de openingsscène waarin Ivan op de toren staat en in het water kijkt. Het water lijkt zo zwart dat het iets krijgt van een eindeloze, duistere afgrond. Zeldzaam goed. De muziek doet er nauwelijks aan onder.

Het verhaal vond ik echter niet geweldig. Het is wel een aardig relaas over een vader die weer in contact probeert te komen met zijn kinderen (en andersom natuurlijk). Ik was vooral erg blij dat de vader niet als een karikaturale schurk neergezet werd en de kinderen niet simpelweg braaf waren. De film is goed in balans in dat opzicht. De acteurs zijn ook perfect gecast. Het enige wat ik jammer vond is dat de film sterk opbouwt, maar voor mij niet met een bevredigend slot komt. Hiermee bedoel ik niet dat ik iets wil weten over het doosje of over de afkomst van de vader, ik snap de symbolische en dramatische redenen waarom dit achterwege gelaten werd. Ik vond echter het coming-of-age-einde niet krachtig genoeg in combinatie met het voorgaande. De film wist eigenlijk niet echt meer iets te doen met de twee jongens na de dood van de vader, buiten het voor de hand liggende om. Ik hoopte op iets krachtigers. De foto's op het einde maken wel wat goed.

Uiteindelijk is het dus een mooie film, maar toch niet zo indrukwekkend als gehoopt.
3,5*

Dat deze film visueel een meesterwerk is staat buiten kijf, ware het niet dat het verhaal nét iets te flinterdun, vaag (vooral wat de vader betrefd, mytisch vond ik hem verder ook niet op een enkel shot na) en saaiig is op momenten. Ook de geprezen acteerprestaties heb ik altijd niet bij de hoofdpersonen opgemerkt. Vooral de jongere van de twee broers irriteerde mateloos en de vader kwam niet altijd zwaar autoritair en wijs over. Eerder als een stugge vent. Het einde wordt uiteindelijk mij ook net iets te lang uitgebreid. Het shot de ze wegvaren met hun dode vader had perfect als eindshot gefundeerd.

Redelijk aantal films die vooral op cinematografisch vlak met een minimaler verhaal erg weten te boeien, maar Vozvrashcheniye doet dat op het laatste punt helaas niet altijd, anders had een hoger cijfer niet uit kunnen blijven. Herziening in ieder geval zeker gewenst. Zulke prachtige beelden en locaties als hier wil ik wel vaker zien, en wie weet valt de reis van vader en zoons dan ook op zijn plek.

Lastige film om te beoordelen.

Vooral een erg sfeervolle film. Vaak prachtige shots met een erg mooi kleurenpalet en fijne soundtrack. Locaties waren vaak ook oogverblindend mooi. Toch had ik na het kijken van deze film niet echt het wow-gevoel.

Komt waarschijnlijk door het dunne verhaaltje wat mij niet zo erg aansprak. De plottwist vind ik best wel sterk maar verder was het allemaal niet zo bijzonder. Vooral die kinderen waren verschrikkelijk irritant, wat van die vader al snel een sympathiek personage maakt.

Twijfel een beetje tussen de 3.5 en de 4*

Raar dat er nu al in drie recensies achter elkaar wordt gesproken van een "dun" verhaal, en zelfs irritante karakters.

Het verhaal lijkt misschien wat simpel, maar de diepte die Zvyagintsev eruit weet te krijgen is verbluffend. Ook al wordt er een boel symboliek gebruikt, ik had toch echt het gevoel dat ik de karakters begon te leren kennen, hun eigenaardigheden en zelfs hun gedachtespinsels (vooral bij de jonge zoon, maar in wat mindere maten bij de vader).

Omdat ik mij er enorm mee kon identificeren is het verhaal in mijn hoofd misschien nog wel meer tot leven gekomen dan bij andere, maar dan nog is de term flinterdun voor een vertelling als dit toch niet de juiste in mijn optiek.

kom er net achter dat de jongen die Andrei speelde vlak voor de release in het meer uit de film is verdronken...

Vladimir Garin - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Dat is reeds in bericht #4 bij deze film genoemd