X-Men (2000)

Hey, hey its me.

Prove it.

You're a dig.

OK

X-men, een serie films die ik al een tijdje op mijn verlanglijstje heb staan. Toen ik deze bij de drie voor vijf euro actie tegen kwam twijfelde ik dus ook niet lang en kocht ik hem vrijwel meteen. Helaas kwam ik er bedrogen uit, deze film slaat echt op elk gebied de plank volledig mis.

Populair filmpje, laten we de actiehelden verschrikkelijk lelijke pakjes aangeven en volkomen belachelijke kleuren er in verwerken dan zal het wel goed aankomen. Absolute dieptepunt was het blauwe pak. Gewoon een strak pakje met wat kraaltjes er op? Volkomen belachelijk. Dan heb ik het nog niet gehad over de man met de laserogen. Zijn kracht werd op een walgelijke manier vormgegeven. Ook de verschillende studenten met haren in blije kleurtjes als groen en blauw zijn volkomen misplaatst. Er zat ook nog een man tussen met een geel hoofd, verzin een meer pakkende manier van vormgeven!

De film kwam op mij ook verschrikkelijk gemaakt over. Sommige shots hadden gewoon geen kut. Ik heb nog even teruggespoeld naar het stukje en er zit gewoon een scène in waarbij een man twee seconden lang piano speelt. Ook het plotselinge applaus in de vergaderzaal kwam slecht over. Ik zag de regisseur al helemaal voor me die aangaf dat ze eerst een beetje moesten klappen en daarna steeds meer. Ook het wegschuiven van de fooienpot was een erg goedkope manier om duidelijk te maken dat de barman haar niet vertrouwd. Tijdens het vechten moeten er ook perse mooie armbeweginkjes in verwerkt worden alsof ze aan het dansen zijn.

De acteur die Wolverine speelt doet het verder goed. De rest zet echter een personage neer zonder enige diepgang.

Het wereldje waar ze in terecht kwamen met alle speciale gaven was bijzonder kaal vormgegeven. Draadje hier, draadje daar en dat was het dan. Fantasieloos kopiëren uit de stripserie.

De actie is ook nergens te bekennen. Het script geeft zeker de mogelijkheid tot een ware actiebom, helaas wordt hier totaal geen gebruik van gemaakt. De actie die er in zat was slecht tot matig. Ook het eind was behoorlijk belachelijk, niemand woei weg door de wind behalve natuurlijk Wolverine. een weeïg achtergrondmuziekje erbij dat laat merken dat het allemaal weer goed is.

Een van de slechtste films die ik ken, het amateurisme spat er vanaf. Gelukkig zat er nog wel één grappige quote in, voor de rest absoluut rampzalig.

0.5*

Na deze kijkbeurt besfte ik weer waarom ik Cyclops altijd zo'n vreselijk irritant personage heb gevonden. Dat betweterige, streberige hebben ze in deze film perfect overgebracht. Ook Storm boeide me niets; een waardeloze, nietszeggende rol van Halle Berry. De rest van de personages waren oké. Hugh Jackman een goede Wolverine en Anna Paquin was aandoenlijk als Rogue. Hun scènes met elkaar waren de beste van de film. De rest van de personages is beeldvulling, zoals de meeste leden van de Brotherhood.

Het plot van de film vond ik een beetje waardeloos. Magneto vind één of ander ongeloofwaardig apparaat uit dat van mensen mutanten maakt; ja dit is science fiction, maar zelfs als je het zo bekijkt is dit een zwak idee. Ook zijn plan zit vol gaten. Waarom zouden mensen zich erbij neerleggen als ze zelf mutanten zouden worden? Ik denk toch eerder dat ze een beetje kwaad zouden worden.

De actie vond ik in bepaalde scènes wel goed, maar soms zag het er een beetje stijf uit. Vooral bij Wolverine leek het vaak of hij aan touwtjes hing. wat ongetwijfeld zo was, maar toch zag het er stijf uit, net als heel veel poses van bijvoorbeeld Storm als ze dan eens iets mocht doen in de film. En haar krachten werden ook niet echt goed in beeld gebracht. De krachten van de andere personages waren niet echt indrukwekkend. Ik snap dat de makers een beetje bij de originele mutanten wilde blijven, maar dat waren nou niet echt de mutanten met de beste, spactaculairste krachten.

Uiteindelijk vind ik dit niet de beste introductie van de X-Men aan het grote publiek. De film was niet echt spectaculair genoeg en sommige personages vond ik zwak.

Gewoontjes.

Het verhaal is niet meer dan een standaard introductie naar de andere X-Men-films toe. Het begint nog wel redelijk met de introductie van Professor X en Magneto, Rogue en Wolverine. Maar al snel vervalt het allemaal in een verhaaltje dat iedereen al eens een keer heeft gezien.

Het had nog wat beter kunnen zijn door leuke personages, maar helaas, zitten we nu opgescheept met ondingen als Sabretooth en Cyclops.

Het eindgevecht is trouwens ook niet al te best. De spanning is ver te zoeken, en het vechten zelf laat te wensen over.

Patrick Stewart en Ian McKellen zijn beiden uitstekend gecast. Ook Hugh Jackman is niet onaardig (al liggen de droge one-liners er wel dik op). De overige castleden daarentegen hebben weinig tot geen toevoegende waarde. Halle Berry bijvoorbeeld - toch geen slechte actrice - loopt daar een beetje rond te huppelen, maar met welk doel, eigenlijk?

De special effects zijn soms erg lelijk. Hetzelfde kan gezegd worden van enkele kostuums en make-upcreaties. Hoe Sabretooth eruitziet, is lachwekkend.

Ik hoop dat die zaken er in X2 wat beter uitzien.

Nipte 3

'k Vond het een leuke film die me wat aan "Heroes" deed denken. Dus wie graag "Heroes" ziet zal ook wel graag "X-men" zien en vice versa.

Kraak noch smaak. Vond het toen al niet veel, al is Wolverine wel blijven hangen. Jackman ziet er tenminste nog enigszins stoer uit, alhoewel zo'n You're a dick nu ook niet direct een geweldige one-liner is. Hij valt eigenlijk vooral op omdat de rest ontzettend saai is. Rassenhaat, ja, verder een dommig verhaaltje dat best voor lief te nemen valt, mits daar iets tegenover staat. De X-Men zijn dat in ieder geval niet; een suffe kliek acteurs en mutanten. Het gaat wel iets beter bij de tegenstanders.

Mystique met name, maar, ik kan er niks aan doen, ik moet lachen als Magneto met die malle helm in beeld komt. De actie en effecten zijn ook niet al te denderend. Niet al te gracieus vliegwerk en het onderonsje tussen Wolverine en zichzelf, mja, memorabel of zelfs spectaculair is het niet te noemen, terwijl de metamorfose van Kelly eenmaal op het droge wel wat explicieter had gekund. Zomaar wat scènes die toch het verschil kunnen maken. Nu is het tot en met de finale én daarna echt te karig.

Ik heb deze film gisteravond opnieuw bekeken, want het was al weer een aantal jaren geleden en ik vind hem eigenlijk iedere keer beter worden. Een goede introductie van het X-men universum, met genoeg aandacht voor de belangrijkste personages, waar je je al snel bij betrokken voelt, en een bad-guy die geloofwaardige motieven heeft. Er is voldoende actie, die (en dat is het belangrijkst) ook erg spannend is. Dat vond ik nog het meest opvallend: dat ik het spannend vond, ondanks dat ik hem al vaker gezien had. Het enige waar ik maar niet aan kan wennen is dat apparaat van Magneto dat met al die stralen, wat mij betreft, wat over de rand gaat.

Je kan met comicfilms 3 kanten uit. Geef helden die hun krachten wat leren kennen, zorg dat het visueel overdonderend is zonder al te veel CGI of zorg voor een goeie actiefilm. Voor mij hoeven ze niet zo dicht bij de originele comics te blijven of in lelijke ongeloofwaardige werelden te leven. Veel comics nemen zichzelf te serieus, of denken net dat er in hun publiek enkel tieners zitten.

X-Men (1) heeft nog een goei verhaal met enkele boeiende figuren. Zelfs bij de vijanden merken we enkele sterke figuren. Dit zijn geen Bebop en Rocksteady duplicaten (cfr Ninja Turtles). Wolverine, Rogue, Mystique en zelfs Storm zijn de betere figuren. Jammer dat ze later eigenlijk meer zijn gaan focussen op Jean Grey. Soms had het net iets meer mogen zijn. Misschien omdat je met verschillende verhaallijnen zit, zodat er niet echt een opbouw kan gebeuren met 1 verhaal. Less is more zou ik zeggen!

X-Men is best wel leuk en één van de betere delen uit de reeks. Af en toe is het design wat lelijk en vond ik het gedoe rond Magneto en senator Kelly wat stoffig. Meer rond Wolverine of achtergrond voor Mystique of Storm had wel leuk geweest. Het verhaal rond Rogue is wel leuk en het zou dan ook tof zijn om haar terug wat centraler te zien in een later deel. (ipv Jean Grey).

Goede film!

Dit eerste deel uit de x-men-trilogie vind ik persoonlijk de minste van de drie, maar alsnog een goede film'. De film heeft een mooi verhaal, met enkele sterke scenes. Patrick Stewart en Ian Mckellen schitteren in hun rollen. Ook Hugh Jackman zet zijn rol van Wolverine met verve neer. De rest valt wel mee, maar zijn erg vlakke en eigenlijk oninteressante personages. De film heeft een goed tempo, met enkele actie-scenes, die er visueel meestal in orde uitzien. Wel konden de special effects hier en daar wat beter. Het einde is ook sterk uitnodigend om de rest van de delen te bekijken (wat ik dan ook heb gedaan).

3.5*

Amusante film met een goed uitgangspunt, maar visueel nogal zwak (is 2000 dan al zo lang geleden?). De hele ontknoping vond ik ook mager, maar omdat dit de film is die me met het hele X-Men concept heeft doen kennismaken, vond ik het allemaal wel boeien. Magneto en Xavier dragen natuurlijk de film, maar zijn eigenlijk interessanter in deel 2 en 3.

Deze X-Men is zo'n beetje het begin van de superheldenfilms zoals wij die kennen. Er zitten heel veel interessante ideeën in, maar toch vond ik het een beetje tegenvallen. Veel mutanten lopen er maar een beetje bij en hebben niet echt een toegevoegde waarde. Daarnaast werden er oneliners uitgesproken waar de honden geen brood van lusten. Zo ongelofelijk fout soms. Ik moet daarbij wel bekennen dat de karakters echt geweldig zijn en ook de actie is dik in orde.

Schitterende en spannende sf film met een uitgelezen cast. Een echte klassieker en een must voor iedere filmliefhebber. 4,5 sterren

Het is al jaren geleden dat ik deze film zag. Na een aantal sequels, prequels en spin-offs had ik wel zin om te zien hoe het ook al weer allemaal begon. En gelukkig: ik vind het nog steeds leuk. De personages herkende ik allemaal nog, maar van het verhaal kon ik me niet veel meer herinneren dan Logan en Rogue in een vrachtwagen. Ik ging er dus met relatief weinig voorkennis in.

Een superheldenfilm moet voor mij wel meer dan alleen indrukwekkende actie zijn, als ik het echt interessant wil vinden. En X-men heeft gelukkig een heleboel meer te bieden dan actie. Het begint alvast goed met een trieste scène in het concentratiekamp (die herinnerde ik me ook nog, hoewel de lange, dramatische versie uit First Class me beter voor ogen staat) waarmee meteen het thema van de film wordt aangesneden. De X-men zijn namelijk niet allereerst superhelden - ze zijn bovenal mutanten, anders dan de meerderheid en door een groot deel van die meerderheid als minderwaardig/gevaarlijk gezien. Het is ook meteen onmogelijk om geen sympathie te voelen voor Magneto. Even subtiel zijn kamp-tatoeage in beeld brengen en je weet weer dat deze man recht van spreken heeft als het gaat om het gevaar voor iedereen die 'anders' is en als minderwaardig wordt beschouwd.

Het eerste hokje is afgevinkt: een diepere laag onder al het geweld. Met een tweede vereiste zit het ook wel goed: de actie is prima. In tegenstelling tot de meeste superheldenfilms zijn er eindeloze mogelijkheden aan superkrachten, waardoor je telkens weer verrast wordt (en je meteen gaat afvragen welke jij zou willen hebben - ik tenminste). Sommige mutanten zijn iets epischer dan anderen, met Magneto als mijn favoriet. Niet alleen in hij in staat tot leuke dingen als treinen openscheuren en politiemannen met hun eigen wapen bedreigen, hij doet het ook nog eens met een stalen gezicht (was niet eens bedoeld als woordgrap). Bovendien zien de effecten er best goed uit. De film mag dan alweer 15 jaar oud zijn, dat zie je er zelden aan af.

Wat deze film nog net een extra halve ster meegeeft is het uitstekende acteerwerk. De zojuist genoemde Magneto wordt uitstekend neergezet door Ian McKellen, en is mede daardoor één van mijn favoriete schurken ooit. Patrick Stewart heeft minder epische dingen te doen, maar doet die wel heel goed. Anna Paquin en Hugh Jackman hebben een fijne chemie als outcasts tussen wie haast onbewust een surrogaat vader-dochterrelatie ontstaat. Ik vond Halle Berry niet echt overtuigen en de kerel die Sabretooth speelde ook niet, maar zij waren uitzonderingen.

Veel positiefs dus! Het verhaal rommelt soms een klein beetje, maar niet meer dan ik door de vingers kan zien. Er zijn dingen waar ik graag meer van had willen zien, maar hé, dit is nog maar het eerste deel. Ik heb erg veel zin om de volgende delen uit deze trilogie weer te gaan kijken.

X-Men

Een meer dan redelijk begin van de X-men saga en eigenlijk het begin van de gekte rond superhelden zoals we die nu kennen. Het grootste pluspunt van deze film is de ongelooflijke knappe casting van sommige centrale personages. Hugh Jackman (Wolverine), Patrick Stewart (Professor Charles Xavier), Ian McKellen (Erik Lehnsherr/Magneto), Famke Janssen (Jean Grey), Anna Paquin (Rogue) en Rebecca Romijn (Mystique) zitten gelijk zo goed in hun rol dat je eigenlijk niemand anders in die rol kan zien. Dat James Marsden wel erg houterig oogt als Cyclops, Halle Berry weinig te doen heeft als Storm en vooral Tyler Mane als Sabretooth wel erg achterblijft bij de rest vergeef je de film dan al snel. Het verhaal rond de strijd tussen mutanten en gewone mensen zit goed in elkaar en de introductie van de verschillende personages neemt wat tijd in beslag maar betaalt zich later wel uit. De actiescènes ogen soms wat gedateerd maar echt storend is dat ook weer niet. Het laatste gedeelte rond het Vrijheidsbeeld is goed gefilmd en actierijk. Dit eerste deel is een mooie introductie van de wereld rond mutanten en de eeuwige strijdt tussen Charles Xavier en Erik Lehnsherr.

X-men is een goed voorbeeld van een goede superhelden film.

Boeiend verhaal, boeiende characters, Kortom boeiend.

Hugh jackman is perfect voor de rol van Wolverine.

Ian Mckellen geeft een perfect voorbeeld over Magneto.

Een echte klassieker!

Voor die tijd prima special fx, goed acteerwerk en een boeiende verhaallijn.

Meestal ben ik niet zo van de scifi, maar dit kijkt heerlijk weg.

X-Men

In de ‘haast’, wat je haast wilt noemen maar in mijn weg tot een evenwijdige aantal (aantal stemmen kent ook het aantal meningen) ben ik weer begonnen aan de X-Men reeks. Ik heb gemerkt dat ik er nog maar eentje als mening had gemarkeerd en de serie staat mij altijd wel aan dus ik dacht: “Waarom ook niet, laten we de serie opnieuw bekijken”. Ik moet zeggen dat de serie met X-men een leuke start maakt, het is dan wel niet een continu actie film of, extreem goed in zijn CGI, de film staat mij wel aan en zeker het begin was ijzersterk.

We beginnen bij een concentratie kamp in Polen, waarbij een kind word afgezonderd van zijn moeder die vervolgens naar een gebouw moeten (waarvan ik denk dat het een gas kamer was). Hij wilt terug naar zijn moeder en hierbij ontstaat een aparte kracht waarmee hij het hek helemaal mee krom trekt en de Duitsers hem bijna niet tegen kunnen houden. Dit blijkt een menselijk revolutie waarbij het mutanten ontstaan. Verder in de film komen we nog uit bij Logan en de rest die voor Professor Charles Xavier en hun vechten tegen ‘Magneto’ ook wel onze Gandalf, die een militie hebben gevormd om zo de mensen tegen te gaan en het bestaan van de mutanten te behouden.

De film was leuk, er zat prima actie in en het verhaal was leuk om te volgen. Toch begint de film erg goed waarna hij in de loop van het einde toch wel erg ver afzakt. Ik maak er even een korte mening van want ik heb niet al te veel tijd, toch prima vermaakt. Ik laat mijn cijfer staan..

3.5*

Vermakelijk.

Maar goed, mwa. Effecten voelde gedateerd aan. Als je kijkt wat we nu met de effecten kunnen kan dit er niet tegenop, en moest ik er dus even aan wennen. Gelukkig is het best een vermakelijk filmpje. Tweede X-Men ervaring (Na First Class).

Jackman en de andere acteren redelijk, al moet ik even wennen aan zijn Wolverine houding. Als een echte stoere gast komt hij namelijk niet echt over. McKellen en Stewart steken boven de rest uit, en dat is duidelijk. Zij stralen ook het meest uit.

Toch wel een redelijk filmpje met redelijk acteerwerk, ik ga X2 nog eens bekijken.

Evolution begins

Nog voor de eerste Avengers in 2012, was er in 2000 ook al een groepje ''superhelden'' wat in een team bij elkaar kwam in de X-men. Inmiddels heb ik alle X-men films gezien en waar de kwaliteit van de films door de jaren heen altijd sterk gewisseld heeft stonden het eerste en tweede deel mij altijd heel positief bij. Tijd voor een herziening van de oorspronkelijke trilogie dus!

Helaas was mijn weerzien met het eerste deel uit de reeks geen al te positieve. Er is weliswaar geen sprake van een heel krappe onvoldoende, maar toch had ik de film waar het allemaal mee begonnen is vele malen sterker verwacht. De introductie van de X-men verloopt veel te vluchtig waardoor de meeste personages veel te oppervlakkig blijven. Daarnaast zijn er een tweetal personages die wel zo knullig zijn neergezet dat ze complete scènes verzieken. Ik heb het hier natuurlijk over Tyler Mane als Sabretooth en Ray Park als Toad. Vooral van Toad begrijp ik niet hoe hij in de film beland is, want zo belachelijk als zijn naam klinkt, zo belachelijk komt hij op het scherm ook over. Tot slot was ik verbaasd hoe sterk X-men verouderd is in zijn effecten. Dat ze niet top notch waren wist ik wel, maar ik wist niet dat het er vandaag de dag in een aantal scènes zo slecht uitzag. Hoe dichter je bij het einde komt, hoe prominenter ze in beeld komen. En kan het bungelen van de acteurs aan veiligheidskoorden, nog meer opvallen dan hier?

Het is ook mijn vrees bij veel films die vandaag de dag uitkomen: in sommige films zien bepaalde digitale effecten er 15 a 20 jaar later echt niet fraai meer uit, en X-men maakt dit pijnlijk duidelijk. Ook had ik constant het idee dat de effecten (ook in die tijd) wel beter hadden gekund, maar dat er teveel geld naar het betalen van de acteurs was gegaan. Er leek gewoon te weinig geld naar de digitale afdeling te zijn gegaan, en dit haalde een aantal scènes voor mij pijnlijk onderuit.

Tóch ben ik alsnog heel benieuwd naar een herziening van het tweede deel omdat deze opzet (ondanks al zijn gebreken) wel nieuwsgierig maakt. Daarnaast zat het naast een aantal miskleunen, met het overgrote deel van de cast gelukkig wél goed en was de verhaallijn, buiten de te snelle introducties, onderhoudend en goed in elkaar gezet. Hopelijk heeft het tweede deel de tand des tijds wat beter doorstaan!

2,5*

Het is nu bijna moeilijk voor te stellen, maar er waren jaren dat we geen tien superheldenfilms van hoge kwaliteit en enorme budgetten in de bioscoop kregen. Eind jaren 90 bijvoorbeeld werd het genre amper serieus genomen en de superheldenfilms uit die periode - Steel, Batman & Robin, Spawn, The Phantom - waren vaak van erbarmelijk niveau. Dat veranderde eigenlijk bij X-Men, inmiddels alweer bijna twintig jaar geleden. Terugkijkend - en talloze superheldenfilms later - staat X-Men voor een groot deel nog als een huis en is op sommige vlakken nog net zo bijzonder als destijds.

Zo opent deze fantasierijke superheldenfilm in Auschwitz in 1944. Geen voor de hand liggende keuze. Maar X-Men is sowieso geen typische superheldenfilm, ditmaal geen superheld in cape die rondvliegt om een kwaadaardige slechterik te verslaan. De schurk is hier een figuur die prima te begrijpen is. Daarnaast is de casting van Ian McKellen ook een schot in de roos, zeker tegenover een eveneens perfect gecaste Patrick Stewart. Deze twee ouwe knarren zijn het hart van deze filmserie en een dialoog tussen hen is tig keer interessanter dan een vuistgevecht tussen hun ‘assistenten’.

De enige andere ster die er ook uitspringt is Hugh Jackman als de chagrijnige, sigaarrokende Logan met zijn vlijmscherpe klauwen. Ondanks dat we Jackman hierna nog in veel sequels hebben gezien, zijn introductie in de groezelige bar met kooigevecht blijft één van mijn favoriete Wolverine momenten. Simpel, sfeervol en soms zelfs spannend. Een heel stuk aantrekkelijker dan het moment dat de strakke leren pakken aangaan en het grote gevecht begint. Want ja, ook in X-Men wordt er af en toe gevochten en het eindgevecht is niet moeders mooiste. De effecten zijn wat gedateerd en het doet soms een beetje lullig aan. Kan me voorstellen dat mensen deze eerste X-Men te slow of suf vinden - voor hen zijn er genoeg bombastische sequels gemaakt - maar het blijft één van mijn favorieten.

4 sterren.

X-Men is sowieso een herziening geweest, één van de weinigen die ik ook al gezien heb van de lange soortgelijke vervolgfilms van Marvel. Een film die me steeds is bijgebleven omdat hij toch een aantal leuke ideeën bevat rond mutaties. Het wereldbeeld is er zo eentje die je perfect kan voorspellen en die gelijkaardige trekken heeft zoals racisme/discriminatie vandaag de dag. Het ligt vaak in de aard van het beestje om alles wat anders is uit onbekendheid of uit angst van ons weg te duwen om onszelf zogezegd te beschermen.

Zeker het eerste gedeelte van de film is prima waarbij een mooie introductie wordt gegeven in de talenten van de mutanten en hoe ze samenleven in de maatschappij. Ook het gebeuren op school bevat een aantal leuke ideeën die wat weghebben van Zweinstein uit de Harry Potterfilms (of -boeken). Al bij al genomen vond ik het plot wel erg mager en stelt het inhoudelijk erg weinig voor. De ontvoering van Rogue en dan haar reddingspoging, meer is het eigenlijk niet. De actie en het slot vielen dan ook wat tegen. Maar genoten heb ik zeker. Sommige personages spreken tot de verbeelding. Wolverine blijft leuk en Jackman doet het goed. Geen topfilm, eerder geneigd om een 3,0* te geven, maar als basisfilm toch net het voordeel van de twijfel gegeven.

Deze film kan mijn aandacht niet echt vasthouden. Na een treurig begin in een nazi-concentratiekamp krijgen we een erg snelle introductie van de verschillende X-mensen, met vooral aandacht voor de Wolverine die met zijn innerlijke demonen worstelt. De toon is erg serieus en nogal neerslachtig.

Vaak vinden superheldenfilms niet de juiste verhouding tussen comic book fun en realisme of een goed verhaal, en ik vind deze film teveel overhellen naar saaiheid en ernst. De kleine pogingen tot humor komen ook niet goed over, zoals wanneer Wolverine zegt tegen professor Xavier: "What's your name, wheels?" De SFX zijn niet denderend, vooral het gevecht op het vrijheidsbeeld waarbij je hen bijna aan de draden ziet bengelen.

Hugh Jackman is in deze film duidelijk nog niet in zijn rol gegroeid, hij zet een veel betere prestatie neer in X-Men Origins: Wolverine (2009). Ik kan in ieder geval de afkeer van de mensen voor de mutanten wel begrijpen. Het is namelijk helemaal niet vanzelfsprekend dat mensen met superkrachten ook altijd goede motivaties hebben, zoals blijkt. Famke Janssen is tamelijk goed als Jean Grey, en ziet er zoals steeds beeldig uit. Dat is dan weer een pluspuntje voor deze film.

Een interessant maar niet echt spannend begin, waarbij ik eigenlijk tegenover elk pluspunt moeiteloos een minpunt kan stellen. De X-Men zelf zijn best intrigerend, maar de leider van de schurken is veel boeiender dan de baas van de helden, en sowieso speelt Ian McKellen weer net zo sterk als altijd – zijn hele verschijning maakt zijn vermogens eigenlijk best aannemelijk. Patrick Stewart vind ik een vrij saaie acteur, maar bij de bad guys kan ik de suffe Wolf Man-grime van Sabretooth dan weer onmogelijk serieus nemen. En wie heeft die pruik van Halle Berry toch verzonnen? De FX zijn prima in orde (de manier waarop senator Kelly de film verlaat!), met als belangrijke uitzondering echter al die explosies van licht op het einde, en tegenover het belang van het serieuze onderliggende thema van (in)tolerantie tegenover buitenbeentjes staat dan weer het misplaatste babe-gehalte van de vier actrices. Volgens de Engelse wikipedia kostte deze film $75 miljoen en leverde hij bijna het viervoudige op, en dat was genoeg om een sequel te rechtvaardigen; aan het slot van deze film hoopte ik van ganser harte dat die opvolger beter zou worden dan dit, want als aanloop is deze film niet onaardig, maar het niveau van wat we anno 2020 van Marvel gewend zijn haalt hij bij lange na niet.

What do you prefer? Yellow spandex?

Alweer 20 jaar oud en ook heel wat jaartjes geleden dat ik de film zag. Destijds viel hij me een beetje tegen groot fan dat ik ooit was van de tekenfilm x-men the animated series. Toch blijft het fijn sentiment en is hier meer uitgehaald dan het verschrikkelijke G.I.JOE dat tevens jeugdsentiment is. En na al die tijd viel X-MEN 1 me nu toch meer dan mee.

Fijn is het feest der herkenning. Namen van mutanten die ik nog moeiteloos oprakel wat ook niet zo heel moeilijk is met Dark Phoenix en Apocalyps nog niet zo heel lang geleden. Toch blijft het leuk en valt Jackman op als de beste gecaste X-MEN ooit. Wat past die man die rol toch subliem, overigens daar de rest, en Stewart bijvoorbeeld, daar niet mee te kort willen doen. Leuk zijn alle ussual suspects met voor en tegenstanders, fijn is de humor en het gekibbel tussen Wolverine en padvinder Cyclops die in de tekenfilm ook al een padvinder en muggenzifter was. Nee, dit verveelt nooit wat mij betreft.

Minpunten zijn toch de tegenvallende Roque die prima wordt neergezet wordt door Paquin, daar geen kwaad wordt over, maar in de tekenfilm toch naar voren komt als aanpakker, femme fatale en zeker ouder en door de wol geverfder, dan de jonge Roque die hier neergezet wordt. Roque was in mijn beleving altijd een uitermate spannend en interessant personage, iets waar hier helaas niet zoveel mee gedaan wordt en ik destijds likkebaardend naar uit keek. Wat voor spannend wijf ging Roque spelen. Maar goed, dat is nog overkomelijk. Meer pijn heeft de film van de beperkte speeltijd en niet zo bijster spannend plotje rond Magneto. Tevens jammer, maar dat geldt voor de hele serie, dat er niets gedaan wordt met het net zo interessante karakter Gambit. Pas in Wolverine komt hij zo zijdelings eens wat voorbij.

Desondanks is X-MEN een uitermate leuke en vermakelijke film die vooral drijft op humor en de herkenning van alles en iedereen zoals in mijn geval. Snel dan ook verder met het volgende deel en ik ben benieuwd wat de rangschikking van beste tot slechtste gaat worden.

"What's a Magneto?"

Nee, deze film doet me écht helemaal niets. Ik ben best fan van het superhelden genre, maar dit is nog erg campy, evenals de Raimi trilogy.

Alhoewel ik de Raimi trilogie vanaf dag 1 heb gezien, ben ik nooit echt toegekomen om deze franchise te bekijken, op ‘Logan’ en ‘Origins’ na dan.

De film zal waarschijnlijk in 2000 evenals de Raimi trilogie destijds visueel er vrij strak uit hebben gezien. Alleen nu zijn we toch andere standaarden gewend, wat betreft de gehele effects. Film ziet er namelijk op veel fronten erg gedateerd uit evenals de vecht scènes. Het is zeker geen lelijke film, maar it didn’t age very well om het maar zo te zeggen.

Het plot is ook echt flinter dun en iets wat we het afgelopen decennium mee zijn dood gegooid. Voor die tijd hadden we dit wellicht minder vaak gezien, maar ik kan nu niet anders dan hier toch wel een dikke minpunt voor geven. Want het word nergens spannend of interessant het is allemaal erg voorspelbaar. De film is verder ergens wel vermakelijk mede door de korte speelduur, maar het ziet er allemaal net niet goed genoeg uit om het te compenseren. Het is allemaal té houterig gewoon.

Verder zien sommige mutants er ook écht ontzettend dom uit. Neem nou bijvoorbeeld ‘Sabretooth’ en ‘Toad’. Twee enorm saaie en domme personages. Met name ‘Toad’ slaat eigenlijk helemaal nergens op, met zijn pad krachten. Waarom zou je zo iemand überhaupt toevoegen? Rogue vind ik ook niks, evenals Cyclops. Anna Paquin vond ik sowieso vrij zwak/vlak acteren net zoals iedereen eigenlijk, op Jackman en McKellen na. Mystique en Storm kunnen best vette mutants zijn, maar met deze effecten komt dat gewoon niet helemaal lekker uit de verf. Als het nou als comedy was bedoeld had ik het nog begrepen, maar de film neemt zichzelf toch wel erg serieus.

Nee, deze film is het niet voor mij. Had hier denk ik wellicht een wat meer donkere toon willen zien. Logan vond ik namelijk geweldig! Heerlijk dat brute R-rated Gore.

Fijne introductie van de X-Men. Minder spectaculair dan de vervolgen, maar nog steeds prima vermaak. De krachten van de mutanten worden creatief uitgebuit, de leukste is Toad. De cast is heel slim bij elkaar gevonden ook. Het is genieten altijd van vooral de aan elkaar gewaagde Ian McKellen en Patrick Stewart.