Cannibal Holocaust (1980)

Aangezien Manitobas en ik het redelijk met elkaar eens zijn, geef ik alvast een antwoord wat voor mij in ieder geval geldt: ik vind deze discussie - ongeacht mijn standpunt - erg interessant omdat het gaat om ethiek rond (exploitatie)horror. En daarbij: discussies zijn erg leuk om te voeren.

Ik heb ook nooit gezegd dat deze draak me koud liet, Apolicum! Moet je m'n al m'n posts maar beter lezen.

Manitobas - BlueJudaskiss vs. Apolicum/degrafhond: 2-0.

He niet fair, ik had al discussie vorige week gevoerd maar dat liep te hoog op. 2-0 klopt niet. Het feit dat Manito hier post om iets waar ze op tegen is stoort mij (ons) enorm. Als ik geen bal geef om de club Feyenoord, ga ik niet bij hun op de site rotzooien. Ik ben een Nac-er en daar struin ik wel rond. Ik hoef geen discussie aan te horen van Feyenoorders onderling over bijv. De Guzman, want dat boeit me niet. Ik wil weten wat er bij NAC gebeurd, dat houd ik in de gaten. Hetzelfde telt voor deze film!

Onzin.

Nu met wat meer argumentatie: geen discussie zonder tegenargumenten! En wat ik al zei: ik vind dit een heel interessant onderwerp. Dat het jullie stoort kan me eigenlijk weinig schelen. Niets, liever gezegd.

3-0

Goed BlueJudaskiss, eerlijk is eerlijk. Vorige week ben ik echt te fanatiek tegenin gegaan. Ik reageerde wel dat zei te snel op haar teentjes was getrapt, maar ik was ook aardig snel kwaad. On Topic:

Het interessante onderwerp dat je aanhaalt, gaat dat over het dierenmishandel gebeuren? Of doel je op de vrouwonvriendelijkheden? Of echt gewoon het acteerwerk, de scene, etc.?

Mijn standpunt betreft de dieren (en nu op een eerlijke normale manier probeer ik het te vertellen) is dat ik er persoonlijk niet wakker van lig indien het inderdaad echte dieren zou betreffen bij deze film. Ik heb er gewoon geen gevoel bij, sorry.

De Vrouwonvriendelijkheden. Als ik dit zo zie in de film heb ik er wederom geen gevoel bij, wetende dat het film is. In real-life: als ik een verkrachter/aanrander of een groep kereltjes die een dame aan het ergeren is en ik ben ongewapend in mijn uppie, dan ga ik helemaal los! Dan ben ik een bezetene en zou misschien zelf klappen krijgen maar ik zal nooit of te nimmer dit laten gebeuren!

Het acteerwerk: Gewoon gaaf!

Nu wordt het aangenaam. Sowieso is cult/exploitatie horror voor mij een van de interessantste onderwerpen die ik ken. Ik ben heel erg pro-dieren (ik stem Partij voor de Dieren, en ik zeg je wederom dat ik daar alle flauwe opmerkingen al over heb gehoord ) en ik zou dit niet kunnen aanzien, hoewel ik films als Last Cannibal World en Eaten Alive wel degelijk heb gekeken.

Voor de duidelijkheid: het gaat me dus niet om het acteerwerk of wat dan ook, want ik heb de film niet gezien. Maar ik weet wel degelijk waar ik over praat. Anders zou ik hier niet eens aan beginnen.

Maar los van mijn mening op dat punt: wat is goed, wat is 'slecht', wat kan je wel of niet laten zien in een (horror)film als het gaat om dierenmishandeling? Het etische aspect vind ik tof. Film is niet alleen maar film, het kan zoveel effecten hebben op zoveel verschillende lagen.

Wat je zegt over vrouwen begrijp ik, hoewel ik er even duidelijk bij moet zeggen dat voor mannen hetzelfde geldt. Verkrachtingen of mishandelingen verschillen bij mij per film, ik bedoel of ik er in mee kan gaan of niet. De verkrachting in Irreversible en Funny Games hebben me nog wekenlang een ongemakkelijk gevoel gegeven; de martelingen en verkrachtingen in - om maar een film te noemen - Saw 3 deden me minder. Hoe erg het ook is, het hangt bij mij heel erg van de manier af waarop je het in beeld brengt.

Ik schreef laatst een recensie over de film Hitchike to Hell, een film waarin twee korte verkrachtingsscenes voorkomen. Ik schreef: 'De verkrachtingsscenes vielen wel mee'. Daar schrok ik van: verkrachting is een van de ergste, zo niet hét ergste, wat iemand kan overkomen. Maar bij sommige films kan ik het gevoel 'het is nep' moeilijker of niet uitschakelen (Irreversible, Last House on the Left) dan bij andere films (I spit on your grave, Saw).

Dat lijkt me toch echt onzin. Ik heb de film pas vorige maand gezien, maar je moet m toch echt zien om er een mening over te vormen. De film is echt niet zo zwart/wit als jullie hier telkens willen doen geloven.

Daar heb je gelijk in. Laat ik het zo zeggen: ik ken de reputatie en weet van de slachtingen van de dieren. Maar ik beloof je dat ik 'm meteen zal gaan kijken als ik 'm tegenkom. Wat mij betreft had deze discussie ook makkelijk gevoerd kunnen worden bij films als Cannibal Ferox, Last Cannibal World of Eaten Alive. Zelfde idee.

De scene in Irreversible is ook grof, tot het zieke af zelfs. Bij het zien van die scene schiet bij door het hoofd: Dit kan echt gebeuren, hier komen geen spoken of geesten bij te pas, dit komt denk ik dichter in de buurt van de werkelijkheid dan ik vaker zie in films of lees. Maar op hetzelfde moment denk ik: ik heb wel een DVD schijfje daar in die gleuf gestopt, dus ik weet dat het film (of game of muziek) is.

En "het kan zoveel effecten hebben op alle lagen van de bevolking" deel ik niet met je.

Een ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Columbine, waar ze Marilyn Manson de schuld in de schoenen proberen te schuiven, als voorbeeld te nemen. Hij mag dan wel een freak pur sang zijn, maar legt het wel haarfijn uit. Sommige mensen nemen dan wel zieke dingen uit films over (pasgeleden in Engeland, trachtte iemand GTA games na te spelen) maar blijven bij een arrestatie nog steeds een mens die de keuze zelf maakte (niet onder dwang van enig medium) om verkeerd (of goed) te doen. In geval van deze film, als ik volgende week in een roodwangschildpadje hap en zeg tegen je dat ze hetzelfde zijn als gevulde koeken,ben ik ziek in mijn kop. Maar wel ziek in mijn kop door eigen keuze.

Gelukkig ben ik geen PvdD-stemmer/emo-kid en kan ik wél met volle teugen genieten van een stierengevecht of een film als Cannibal Holocaust, die vanavond op het programma staat.

Ja, want je moet echt een emo-kid zijn als je tegen dierenmishandeling bent. .

Ik heb me niet teveel in de discussie gemengd. Ik moet zeggen dat de film me niet onberoerd liet. Dat was mede te danken aan de heftigheid en directheid van een en ander. Wat mij ook opviel is dat het absoluut effectief is en op mij zeker geen exploitatieve indruk maakte, maar een enorme 'oprechte' sfeer uitstraalde. Niet om vrolijk van te worden en zeker ook niet het werk van een filmauteur, maar wel in staat om "iets wezenlijks" over te brengen middels film.

Ik kan begrijpen dat het ombrengen van dieren voor sommigen/de meesten van ons buiten elke proportie is, zeker als het gaat om een film, maar er is meer (film)kunst ten koste van dieren die hier buiten schot blijft. De discussie is eentje van erg selectieve verontwaardiging. "Wie zonder zonde is werpe de eerste steen", zou ik zeggen.

EIDT: O ja, ik heb de DVD beschikbaar als ruilobject. Heb m zelf destijds geruild met us_raider (tegenwoordig bekend onder een andere usernaam, ben even kwijt welke) dus als er iets wat je van de hand witl doen....

Die scene is de reden dat Marylin Manson een van m'n grote helden is. Maar met effecten bedoelde ik meer dan alleen dat. Film is van een geweldig grote invloed op allerlei vlakken: psychologisch, emotioneel, het kan je aanzetten tot dingen, je laten gruwen...Ieder is inderdaad veantwoordelijk voor zijn eigen daden, maar dat het (dan doel ik niet op iets specifieks) een zeker effect heeft valt toch niet te ontkennen?

Dat je er zonder emotie naar kan kijken: oke. Maar hoe kan je hier in vredesnaam van genieten??

Lord Flashheart, vorige week schreef ik min of meer exact dezelfde "onzin" die jij nu uitkraamt. Nog steeds ben ik een een bewonderaar van Stierengevechten en Cannibal Holocaust, ik deel je gevoel als je zegt dat het (zogenaamde) dierenleed je niets deert. Maar als je wat recensies verder terug gaat lees je dat Blue Judasskiss meer inhoudelijker op de film ingaat dan one-liners zoals jij (en vorige week ik) verkondigd. Mijn raad is, leg je nader uit zonder de ander te kwetsen (je zult zien het is moeilijker dan het is) en meng je in onze discussie met normale argumenten. Breng iets nieuws waar wij ook over kunnen gaan twijfelen, das lachen!!

(gofferdomme zeg en dat allemaol uit mijnun smoel)

Enkele off-topic berichten verwijderd.

[edit kapp: religieuze discussie verwijderd]

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Hoe ver mag je als fimmaker gaan? (dierenleed)

Als behoorlijk groot dierenleifhebber was ik na het horen van talloze berichten over dierenleed eerlijkheidshalve toch wel erg aarzelend om deze film te zien. Ik besloot de film uiteindelijk toch een kans te geven. Ja , er was dierenleed ( overduidelijk in beeld gebracht met de camera gericht op elk detail) ,maar dit mag absoluut geen reden zijn om de film zomaar af te keuren. Wat in deze film gebeurt is behoorlijk alledaags en de dieren worden in deze film dan ook opgegeten. Maar ik begrijp het als mensen zeggen dat ze dit niet in een film hoeven te zien. Maar dit terzijde.

Over naar de film : en dit is toch wel simpelweg de competenst gemaakte kannibalenfilm, veruit. Regisseur Deodato wist perfect waarmee hij bezig was en bewijst een scherp oog te zijn achter de camera ( enkele natuurbeelden zijn fascinerend en ook sommige beelden van de stad bewijzen veel diepgang te hebben) , de muziek is erg goed gekozen voor deze film ( het brengt je soms in een paradijselijke stemming ,soms is de muziek en de geluiden erg morbide, maar het blijft je niettemin dagen achtervolgen) en de stijl van de film is interessant te noemen : de film switcht makkelijk van puur filmisch en uitstekend gemaakt naar documentaire-stijl. Dan heeft de film ook nog de reputatie ontzettend goor te zijn. En dit kan ik dan ook beamen. Let wel op ! Mensen die nu al beginnen uit te kijken naar een Braindead-bloedfestijn zullen meer dan bedrogen uitkomen : Cannibal Holocaust moet het hebben ( buiten het dierenleed dan) van enkele uiterst krachtige en buitengewoon realistische shock-scènes ( hoe de regisseur dit heeft klaargespeeld is mij een raadsel , maar ze blijken dus toch fictie te zijn). Veel mensen zullen vinden dat er in de eerste helft van de film weinig gore te beleven valt, maar de tweede helft bevat het merendeel van deze onsmakelijke scènes. Het acteerwerk komt dan ook vooral in de tweede helft van de film erg realistisch over.

Conclusie : dit is naar mijn mening dé enige echte kannibalen-klassieker. ( Cannibal Ferox kon er ook nog mee door, kan in de verste verte niet tippen aan deze). Hij is veruit het best gemaakt en zal menig toeschouwer meer dan eens schokken. Een unicum en gewoonweg een horrordocument.

Qua grofheid vond ik hem wel meevallen; pas als de "extra content" van de filmopnamen wordt getoond zijn er wel een paar schokkende scenes.

Wat me opviel was de onrealistische bruutheid van de verdwenen filmcrew die je ziet op de extra content. Ik kon het niet plaatsen waarom ze all of a sudden hutten met inboorlingen erin gingen platbranden, inboorlingen verkrachtten en het een kick vonden als ze een gruwelijke vondst deden, zoals de creperende inboorlinge die als alligatorvoedsel diende en de vrouw die aan een staak gespijsd was.

Wat me bij een volgend punt brengt: het Snuff-gehalte in deze film. Er was iets onwerkelijks aan de special effects in deze film; het budget lag ongelooflijk laag en de schietscenes worden met de goedkoopste effecten gefilmd (geen bloed, slechte acteurs), maar je ziet dus vervolgens wel die vrouw te realistisch voor woorden aan die staak hangen. Dan vraag je je toch af of ze toch niet een écht lijk hebben gebruikt.

Over het algemeen waren de shockscenes (uiteraard) de meest interessante scenes, voor de rest was het verhaal vrij aardig. De acteerprestaties van een groot deel van de cast liet echter zwaar te wensen over, vooral die imboorlingen; hoe ze in hemelsnaam acteurs konden ronselen om díe rollen te vertolken is op zichzelf een hele prestatie

Al met al, 2,5/5

De remake(?) komt eraan...

Asman

Over het 'snuff'-gehalte zegt Wiki:

''Deodato caused massive controversy in Italy and the United Kingdom following the release of Cannibal Holocaust, which was wrongly claimed by some to be a genuine snuff film. Deodato was forced to reveal the secrets behind the film's special effects and to parade the lead actors before an Italian court in order to prove that they were still alive. Deodato also received controversy for the use of real animal torture in his films.Deodato's film license was then revoked and he would not get it back until three years later, which then allowed him to release his long forgotten 1978 thriller La casa sperduta nel parco/ "House on the Edge of the Park", which was the most censored of the video nasties in the United Kingdom for its graphic violence.''

Die 'use of real animal torture' is voor mij in elk geval een reden de film maar links te laten liggen.

De man heeft ook een familie-film gemaakt, voor de liefhebbers: ''Mom, I can do it''...

Dat martelen van dieren hoeft van mij ook niet. Maar dat heeft natuurlijk wel bijgedragen aan het beruchte imago van de film. Ik ben ook blij dat het martelen van dieren tegenwoordig sterk veroordeeld wordt. De soundtrack vond ik trouwens wel erg goed.

Deze film krijgt van mij 3 puntjes, alleen maar voor het op de kaart zetten van het genre en de soundtrack.

er worden geen dieren in deze film gemarteld, nergens.

de schildpad, de aap, de slang....

allemaal sterven ze een snelle pijnloze dood na een vrij leven geleefd te hebben.

dat plakje boterhammenworst in je broodtrommel heeft een veel beroerder leven gehad.

gewoon een toffe film, punt

Tja, Deodato begon..... En waarom zou je het niet ober die dieren mogen hebben. Het zit in de film en is nu eenmaal het meest spraakmakende onderdeel.

Vergeef het Max en Joep maar. Hij vond de nieuwe Halloween geweldig en de oude Last House on the Left bagger. Dát soort mensen...

En hij verandert achteraf zij tekst, stond gisteravond nog heel wat anders.....