Man on Fire (2004)

jep ben ik het helemaal mee eens 5*

BULLSHIT!!!!

rambo is slecht!! sylvester is slecht!!

maar Man on fire is weldegelijk goed!! mooi en goed gespeeld[/quote]

TONY SCOTT IS SLECHT!!

en als je dat eenmaal inziet dan zie je dat deze film het enkel en alleen moet hebben van de acteurs!

Mijn vriend vond deze film echt de bom, maar vergeleken met de films die ik gezien heb en me echt hebben aangesproken heeft deze film dat integenstellling niet echt gedaan, dus is hij iets minder, maar ben best fan van dakota venning, dus dat maakt deze film alweer een stuk beter. Densil washington vind ik normaal ook altijd goed, maar heb laatst ondervonden dat ik niet al zijn films even goed vond.

De regisseurs uit de familie Scott bevallen mij enorm. Ridley Scott heeft al de nodige hoge waarderingen bij mij weten te verdienen, maar nu is het ook de beurt aan zijn jongere broer Tony Scott.

Man on Fire (2004) begint meteen al erg goed. De karakter uitdiepingen zijn erg interessant, het verhaal bouwt zich rustig maar mooi op. Je ziet de band tussen John Creasy en Pita groeien, dit wordt prachtig weergegeven door regisseur Tony Scott. Uiteindelijk zorgt deze 'opgebouwde band' ook voor het emotionele einde. Vooral wanneer Pita voor de laatste keer John Creasy omheilst. I love you, Creasy. And you love me too, don't you? Erg mooie aangrijpende scène.

Man on Fire bevat verder goede dialogen en heerlijke actie scènes met snaar strakke special effects. De cinematografie zit ook goed in elkaar, veel gebruik gemaakt van verschillende montage technieken. Ook voldoet Man on Fire visueel gezien aan de normen, gewoon prachtig.

Uiteraard mogen we de acteerprestaties ook niet vergeten. Denzel Washington is zoals gewoonlijk meesterlijk bezig en Dakota Fanning valt ook positief op. Beide heb ik ze nog niet beter gezien in een rol, ook al komt Denzel Washington met zijn rol in Training Day wel erg dichtbij.

Regisseur Tony Scott krijgt van mij de volle score voor deze heerlijke actie film.
5*

Bijzonder goeie film. Ik was toch verrast. Ik zag Denzel niet als Rambo en gelukkig heeft hij die naam niet waar gemaakt. Hoewel er voorspelbare stukken in zitten wordt tot op het laatst toch in het midden gelaten hoe of wat. Nogmaals bijzonder goede film.

Man on Fire is een erg mooie en dramatische film. Het verhaal lijkt simpel, de uitwerking ervan is prachtig. Denzel acteert uitstekend, maar ook Walken en Dakota (wat een talent..) mogen er zijn.

De film duurt wel te lang, het mocht wel iets korter. Tijdens de film zie je paar feitjes langskomen, ik vraag me dan ook af of dit echtgebeurd is.

In het begin vond ik de film nog vrij matig, maar de gebeurtenissen en scenes na de ontvoering vond ik erg realistisch, dramatisch en aangrijpend.

Deze film is zeker een aanrader, erg mooi gedaan. Trouwens, de beelden van Mexico City waren ook wel mooi om te zien.

Aardige film, goed camera-werk. In het begin vond ik de keiharde wraakacties van Denzel nog wel goed, daarna vind ik dat het te overdreven wordt, de film slaat daarin iets door. Persoonlijk zag ik het einde aankomen...

Wat moet Marc Anthony, de man van.., in deze film? jammer...

3.0 *

Schitterende actie film. De mooiste scene is toch wel de scene met John Creasy die met drank op z'n kamer zit en bijna zelfmoord wilt plegen. Echt een kippenvel scene met de perfect uitgekozen muziek erbij (Nine Inch Nails - The Downward Spiral (The Bottom)). 4*, dat kleine meisje is trouwens wel erg bijdehand.

Vind ik ook, Marc Antony hoort hier niet thuis! Hadden ze beter Antonio Banderas voor genomen! Maar voor de rest, ontroerende film met toch dat extra, de spanning!

3.5*

zinderende actie film met een super denzel

en de wraak op de badguys is perfect.

4,5 ster

Goeie film.

Niet omwille van het matige acteerwerk. Of het stevig dramatisch gedoe tussendoor. Ook niet vanwege het geweldige script. Erg voorspelbaar vaak (de advocaat, Fanning die nog leeft, ...).

Wel omwille van Scott's audiovisuele stijl. Vreselijk die filmkneusjes die zeuren over hoofdpijn en epilepsie. Neem een aspirientje en ga vogels observeren of zo. Scott weet ten minste enige ritmiek in z'n film te leggen waardoor het standaard gemelk (dat meer dan 140 minuten duurt) voor een keer niet verveelt. Z'n stijl is niet geheel geniaal, maar wel entertaining. Houdt de aandacht een beetje bij de film, zorgt ervoor dat je als kijker alert blijft en van de snelle montage op zichkan ik zeker genieten. Voor sommigen een totaal onbegrepen stijlvorm. Ook fijn waren de ondertitels die "in beeld" getoond worden. Persoonlijk vind ik het een positieve evolutie om zulke zaken in de film te verwerken (Greenaway heeft het ook al een keer erg goed gedaan)

Leuk ook om een keertje stevig dansbare muziek te horen op een plaats waar stevig dansbare muziek gedraaid hoort te worden. A-typisch Hollywood. Ook de hardere wraakacties in het tweede deel van de film waren best opvallend. Washington wordt inderdaad een beest, doet de film ook veel goed.

Begin vond ik redelijk matig, hoewel audiovisueel in orde. Tweede deel zorgt ervoor dat ik deze film toch echt goed kon pruimen.

4*. Hopelijk doet Scott rustig verder en negeert hij al het geblaat van de conservatieve kijkertjes..

En bedankt voor het compliment. Jammer dat je je medefilmliefhebbers die het niet met je eens zijn bestempelt als filmkneusjes. Ik zie het camerawerk in deze film niet als visueel hoogstandje, maar als een onnodig element, dat mij vreselijk irriteert. Ik vind het leuk voor je dat jij het wel 'begrijpt', maar mij is de schoonheid ervan totaal ontgaan.

Kansloos commentaar inderdaad.

Om even een mod te citeren:

Daarbij is het ook deels een reactie op al die filmfans die steeds zitten kankeren op andere filmfans die problemen hebben met het tegenovergestelde. Je kent ze wel, het soort mensen dat in termen van "de MTV generatie" spreekt.

Kan me niet schelen, dat gezeik op 'filmkneusjes' die geen koppijn willen krijgen begint me de keel uit te hangen.

Uh, ja, net zoals die mensen die bij het minste strobo effectje hoofdpijn krijgen, mij de keel beginnen uit te hangen. Vandaar ook mijn reactie.

Van de 'strobo effectjes' op MTV krijg ik al net zo'n hoofdpijn als van deze film. Goed om te weten hoe je nu over mij denkt, maar hou je beledigingen voortaan voor je aub.

Tony scott overtreft zichzelf door de kijker mee te nemen in het geweldige gevoel dat wraak heet.

Jammer dat ik de eerdere ´man on fire´ nog niet gezien heb.

Marc antony is een vreemde rakker net als in the substitute en Mickey rourke is cool.

Op de hoes staat ´tough as hell´daarmee slaat quentin tarantino de spijker op zijn kop.

4.5 ster.

Ondanks alle waarschuwingen voor hoofdpijn heb ik toch maar Man on Fire gekeken. In het kader van nieuwsgierigheid omtrent de moderne MoMe-'klassiekers'.

Geen hoofdpijn. Wel totale verbijstering aangaande alle stijlmiddelen die Scott de kijker voortovert. 80% van het gebruik van die stijlmiddelen was totaal overbodig. Het haalt mij dan uit de film met diepe zuchten. Ook de vele dramatisch dik aangezette flashback scenes versterkten mijn zuchten. En bij de discotheek-in-brand-scene liet ik een natte scheet.

Wat een negativiteit, tijd voor positieve punten, ja hoor, die waren er ook. De wraak-methoden zijn uitermate amusant en de actie zit verdomd goed in elkaar.

Jammer dat de balans ver te zoeken is, maar de film is (boven verwachting) 'goed' genoeg voor 3 sterren.

Ben het wel met onderhond eens , dat "gezaag" over moderne overbodige mtv - snufjes is gewoon conservatief. "Het is overbodig , het haalt de kijker uit de film , het bezorgt hoofdpijn" ... . Een zekere schwung in de regie is een steunpilaar bij het maken van een film . Visueel de kijker vervreemden , aanspreken , verwonderen ... is heel wat moeilijker dan een 2 uur durend kleurloos dogma - filmpje maken om de realiteit te benaderen .

Als de stijlmiddelen die Scott gebruikt nu daadwerkelijk progressief zijn....

Slow-motion scenes, dan weer fast-forward, zeer veel overbelichting, kleurfiltertjes, beelden over en door elkaar (dat deden ze al stukken beter in silent movies). Veelal niet ter ondersteuning van het verhaal, m.u.v. de slow-motion natuurlijk, typisch ouderwets stijlmiddel, zeer veel gebruikt in deze film om het drama nog meer te onderstrepen in combinatie met nog dramatischere muziek. En terwijl ik dit typ, besluit ik een halfje van m'n waardering eraf te halen.

Ik ben voor audiovisuele kunstjes hoor, als het daadwerkelijk effect en nut heeft voor de film. Bij deze film zie ik dat zelden.

Als men dit vervreemdende, aansprekende, verwonderlijke, progressieve, moderne cinema noemt....dan heeft het mij niet totaal niet overtuigd! De film heeft nota bene een klassiek Hollywood script.

Waarom leg je hier steeds dat woord progressief in m'n mond ? Heb ik nooit vermeld ....Het is niet progressief maar mensen die er hoofdpijn van krijgen en de film er voor afkraken zijn zeker wel conservatief. De stijlmiddelen helpen/ondersteunen de film en maken het plaatje compleet van het wraakverhaal.

Die zijn er gewoon om het er hip uit te laten zien, heeft verder weinig toe te voegen aan het verhaal.

Ik reageer niet alleen op jou, ik reageer in het algemeen. Niet alle stijlmiddelen helpen de film mijns inziens. Het klokje in beeld bij een van de afrekeningen vond ik daarentegen erg goed en visueel versterkend, in dienst van de film.

Wederom een erg sterke film van Scott, vooral op het visuele vlak. Ik hou wel van die supersnelle montage en veel gebruik van slow-motion en versnelde beelden. Dat was ook het geval bij Domino. Ik heb me niet gestoord aan het acteerwerk en vond de muziek hier af en toe zelfs beter dan in Domino.

De film duurt bijna tweeenhalf uur, maar door het lekker stevige tempo en de mooie montage vliegen die zowat voorbij.

Als ondertitelaar vond ik de ondertiteling van het Spaans heel gaaf gedaan! Dat had ik nog niet eerder gezien. Als je dat al als stijlmiddel gebruikt, vind ik dat best vernieuwend.

4,5*

Niet de stijlmiddelen zelf, wel de manier waarop ze aangewend worden (overdaad, timing, combinaties).

Ah, overdaad. Overdaad schaadt. Timing is ook gemakkelijk. De vele overdadige drama-momenten zijn in groten getale aanwezig, gemakkelijk te timen wanneer de zakdoekjes weer tevoorschijn gehaald moeten worden. En de witte zakdoekjes in het zonlicht doen pijn aan de ogen, en terwijl ik al zo vaak heb moeten snotteren, wordt de groene inhoud van de overbelichte zakdoek gecombineerd met wat bloederig rood.

Ik noem het Hollywood-kitsch. Als de film nu echt geen script had, soit. Maar Scott geeft ook nog even een LOI-cursus in stijlmiddelen. Maar hij doet het op z'n Sesamstraats. Blijven herhalen, blijven herhalen, blijven herhalen. (de overdaad)

Scott's stijl is te opdringerig voor mij, en haalt mij uit het film-geniet-ritme.

En na regen komt zonneschijn . En zo zijn er nog wel wat plattelands dooddoeners.

Wat je zegt over timing is zo totaal naast de kwestie dat ik er verder maar niet op reageer. Geen idee wat de ritmiek van het visuele met dramamomenten te maken heeft.

De slow-motion scenes die echt na iedere actiescene op mijn netvlies werden gebombardeerd...weg ritme, dan ga ik 'gapen'. Over ritme gesproken...

Wellicht kun je dat toelichten?

Ik heb het niet over de ritmiek van de film zelf, ik heb het over de ritmiek binnen een scene gecreeerd door het visuele. Scott's film heeft iets visueel muzikaals, erg boeiend.

Dat elke scene meer is dan een aaneenschakeling van wat plaatjes die het verhaal moeten ondersteunen, maar een eigen opvallende ritmiek hebben die mij benieuwd maken naar wat Scott met de volgende scene gaat doen. Niet hoe het verhaal zich ontwikkelt (:Z). Scott's verhaaltje is droog, saai en al teveel verteld. Gelukkig fleurt hij het op met scenes die een eigen feel (ritmiek) hebben. Het visuele draagt daar enorm aan bij.