Man on Fire (2004)

100 keer gezien. Wat een film

Verschillende mensen om me heen hebben me Man On Fire aangeraden, maar ik had er nooit echt trek in. komt vooral omdat ik eigenlijk niks met Tony Scott heb. De films die ik van hem gezien heb, krijgen gemiddeld tussen de 1,5* en 3*. Soms kun je er gewoon niet meer omheen en blijkt dat je al die tijd een heel leuke film uit de weg bent gegaan.

Voor het eerst is de combinatie Scott en Washington geslaagd te noemen. Man On Fire is een heel vlotte actiefilm. Niet alleen qua verhaal, maar ook wat het camerawerk betreft. De film flitst letterlijk en figuurlijk en om het af te maken zit er een mooi kleurenfiltertje overheen. Voor de verandering is het ook wel fijn om eens in Zuid-Amerika te zitten. De decors mogen er zeker wezen. Het verhaal werkt goed, omdat er de tijd wordt genomen om de personages te introduceren en er in korte tijd duidelijk wordt dat ontvoeringen serious business zijn in Zuid-Amerika. Denzel overtuigt ditmaal wel als badass actieheld en spoort ditmaal tenminste in een geloofwaardig verhaal zijn tegenstanders op. Het doet denken aan Taken. Ook daar iemand van wie je niet direct een actieheldenrol zou verwachten en deze vervolgens met verve doet.

Klassefilm, zonder meer....

Vooral de tegenstelling tussen het vertederende begin en de band die hij met het meisje opbouwde en het 2e deel met de meedogenloosheid hoe hij te werk gaat.

Visuele ervaring goed, hoewel ik de stijl van filmen soms niet top vond.

Verhaallijn top

Originaliteit goed

Casting top, Densel Washington past deze rol wel wat ie later nog eens heeft laten zien in The Equaliser.

Mja? ... Mnee..

Je ziet direct dat Tony Scott z'n best doet een eigenzinnig werkje te maken (binnen Hollywood dan toch). Voor sommigen vermoeiend, voor mij niet zozeer. Heel af en toe dient de edit z'n doel en wordt het geheel naar een hoger niveau getild. Maar meestal blijft dit toch gewoon een vrij standaard thriller die bovendien véél te lang duurt en al snel verveeld door z'n voorspelbaarheid (van personages en setting). Dan kan je nog zo smeuïg monteren, de film wordt er imo niet of nauwelijks beter op. Wel lof voor de clubscene trouwens, échte (inmiddels wel wat gedateerde) muziek. Voor de rest: jammer!

Goede film. Goede cast.

Een film die interessant had kunnen zijn, maar kapot gemonteerd wordt. Iedere scène waar de film het moet van hebben wordt verkloot door de 32 perspectieven die we te zien krijgen op drie seconden tijd. Je ziet nauwelijks wat er gebeurt. Waarom zou je dan hier nog naar kijken? De ontvoeringen en de wraakacties kan je gewoon amper zien/volgen. Het overbodige begin met veel willekeurige echte footage van ontvoeringen zei eigenlijk al genoeg. Ook toen zagen we dat. Die trucjes zijn niet geniaal, maar gewoon door en door irritant. Het maakt het gewoon allemaal erg doodsaai, zeker door die tergend lange speelduur. Eigenlijk moeten we al lang wachten tot de film losbarst, maar achteraf moet je gaan concluderen dat je dan het beste al gezien had.

De plottwisten waren ook zo doorzichtig als iets. Had je in het begin niet even apart op die vader gefocuset, dan had ik het wellicht niet gezien. En dat het meisje nog zou leven, kon je ook weeral van ver zien komen.. Er valt weinig te genieten met zo een zwakke montage. De film probeert ook op geen enkel moment geloofwaardig over te komen. Kinderen van acht jaar die volwassener zijn dan de meeste volwassenen, de plotse omkeer tussen de omgang van Pieta en de bodyguard, en zo ergerde ik me nog vaak aan deze film. Ik kon er eigenlijk gewoon niet van genieten, vermakelijk was het ook allerminst niet. Uiterst zwak.

Moet Tornado hier deels bijtreden. Die montage en special effects zijn op de duur zo irritant dat je iedere keer snakt naar een momentje zonder special effects of waar de montage het iets rustiger aan doet. Heel foute keuze om net op de belangrijke momenten voor een kutmontage te kiezen. Verder is de factor voorspelbaarheid erg groot.

Er zijn ook goede punten, goodold Danzel doet het als vanouds sterk en er zijn een paar wraakmomenten die heel proper zijn uitgewerkt.

Maar al bij al nipte voldoende en dan ben ik nog vrij gul.

Heerlijk.

Maar eens herkeken en deze film blijft best fris aanvoelen. Dat niet iedereen het waardeert dat Scott z'n traileresthetiek over een hele film uitspreidt zal best, maar ik kan het alleen maar waarderen. Verder stelt Man on Fire niet zo heel veel voor namelijk, ondanks een aantal pogingen het toch nog wat relevant te maken.

Washington en Fanning vormen een leuk duo, Walken is ondanks z'n kleine rol ook een meerwaarde. Tweede deel is ook opvallend grimmig, al blijft Scott toch nog wel tussen de lijntjes kleuren. Mnee, zonder de uitzinnige stilering was dit een redelijk doorsnee filmpje geweest, gelukkig heeft Scott zich niet ingehouden.

Samen met Domino veruit z'n beste films. Ik mis hem toch een beetje, want het huidige Hollywood aanbod is bedroevend saai vergeleken bij dit soort films.

4.0* en een uitgebreide review

meen?

Kan iemand uitleggen waarom Samuel Ramos dacht dat zijn dochtertje dood was? Had die Daniel 'The Voice' niet aan Samuel's advocaat verteld dat ze nog leefde? Ze hadden namelijk samen de ontvoering gepland toch?

En toch een onvoldoende. Dat is raar

Ik denk dat ik dit film nu zo'n 5 keer heb gezien maar hij blijft verdomd goed.
Hele opbouw van Creasey met Pita is zo goed gedaan dat je heel erg meeleeft met Pita en Creasy.
Dakota speelt zo goed dat het gewoon hartverscheurend is als ze wordt ontvoert
Cast is uitstekend met de geweldige Washington en Walken maar ook Fanning die goed speelt.
Achtergrond muziek was prachtig en geeft net die ene touch en de locatie is natuurlijk ook mooi.
Creasey is een held maar wat een waardeloze onderhandelaar.

Goede brute actie film met de perfecte combinatie van drama, dikke 5.

Washington is in deze film erg goed. Dit is een super gave vlotte actie film met wat rauwe randjes voor de liefhebbers.

Dakota is in deze film wel goed te behappen in tegenstelling tot haar hysterisch gedrag in War of the worlds.

Blijft, ook nu ik hem voor een tweede keer heb gezien, echt een dijk van een film. Inderdaad, een productie waarvan een man in vuur en vlam kan raken. Knap dat je van zo'n simpel, minimaal gegeven zo'n sterke film kan maken. Alles werkt hier. De chemie tussen eenzaat Creasy en meisje Pita is zeldzaam goed en oogt volkomen naturel, nauwelijks gespeeld. Fanning heb ik in latere rollen nooit meer zo overtuigend bezig gezien als hier, Washington speelt ogenschijnlijk erg onderkoeld maar is bijna ongemerkt erg goed. Walken heeft een fraaie bijrol als man's best friend, alleen Mickey Rourke komt er bekaaid vanaf in een ondankbare bijrol. De altijd intense, typische regie van Scott past perfect bij het verhaal, en levert een wezenlijke bijdrage aan deze beklemmende thriller. We vergeven hem dan ook met liefde dat het einde erg lijkt(inclusief type muziek) op het slotstuk van Gladiator(van broer Ridley, weet u wel). Geloof niet dat ik ooit een remake heb gezien die zo wezenlijk veel beter was dan de eerste: Man on Fire uit 1987 is in mijn herinnering een heel matige, zielloze actiefilm, een misbaksel in vergelijking met deze.

Wat een melodrama! Vooral het 1e uur is niet te doen. Echt zonde van m'n tijd.

Man on fire is een rechttoe rechtaan wraakfilm. Omdat hij zo hoog in de MM-lijst staat en hij me destijds ontglipt is, keek ik er wel naar uit. Man on fire is een vrij uitgediepte film in het genre waarbij voldoende aandacht wordt besteed aan het verhaal en de uitgewerkte personages. In de hoofdrol zien we een niets ontziende Denzel Washington als Creasy, een aan lager wal geraakte alcoholverslaafde ex-militair die zijn leven een nieuw doel wil geven door als lijfwacht te fungeren bij een rijke familie in Mexico-stad. Mexico-stad wordt geteisterd door drugbendes en deze schrikken er niet voor terug om een lucratief handeltje op te starten met ontvoeringen voor losgeld.

De relatie tussen Creasy (Washington) en Pita (Dakota Fanning) is hartverwarmend en teder en deze emoties worden mooi opgebouwd in de film. Wanneer het meisje dood wordt verklaard na een foute overdracht van het losgeld, slaan bij Creasy de stoppen door. De film verandert dan in een explosie van bruut geweld: afgesneden vingers, opengereten anus en een kapotgeschoten hand krijg je voor de proppen. Het contrast kon niet duidelijker zijn. Washington bewijst nog maar eens waarom hij één van de topacteurs is van de laatste 20-25 jaar, hoewel hij niet meteen in mijn top 10-15 zal verschijnen wegens de hoge concurrentie.

De vele actiemomenten worden vrij chaotisch en flitsend neergezet. Je moet er – niet omwille van de complexiteit – echt wel je aandacht bijhouden wil je alles goed overzien hebben. Het einde was vervolgens sterk en sprak me wel aan. Ik ben niet zo’n fan van “happy endings”, dus er mag gerust wel wat drama inzitten. Het meisje wordt dan wel gered, maar Creasy zelf is ten dode opgeschreven. Een nieuwe slachtpartij op zijn eentje zou wat te veel van het goede geweest zijn. Geen simpele actiefilm deze Man on fire, maar eentje met iets meer diepgang en karakteruitdieping. Ideaal eigenlijk, al is het contrast tussen Creasy 1 en Creasy 2 wel erg groot. Zeker geen perfecte film, maar genoeg om mij te doen twijfelen tussen 3,5* en 4,0*.

Naar het boek Creasy's wraak van AJ Quinnell, en hoewel bepaalde dingen overeenkomen verschillen er ook veel dingen. Speelt zich in Italie, het meisje overleeft het niet, Creasy zelf wel, lange saaie tussenpoos met een romance

Maar goed terug naar de film. Prachtige prent in die zin van het chaotische en gevaarlijke Mexico-stad extra kracht bij gezet met de schreeuwerige muziek en flitsende beelden. Washington speelt in die zin zijn rol als de man met het verleden dat hem als een molensteen om de nek hangt met verve, zeg maar op zijn lijf geschreven. De weerstand die hij in eerste instantie heeft voor zijn nieuwe baan en hoe daar een ommekeer komt en band geeft de film net iets persoonlijks en de nodige diepte, de diepte die hij nodig heeft om te handelen. Mooi gespeeld door Fanning overigens ook. De wijze waarop hij na de aanslag op een 'van dik hout zaagt men planken' methode stuk voor stuk iedereen te grazen neemt vind ik om te smullen. Op nieuw Washington op zijn lijf geschreven. Opbouw naar het einde en de wending is prima, einde ook. Mooi, helemaal in balans.

mooie spannende film.met een erg goed verhaal.en een goeie cast.heb me prima vermaakt.

Meneer Scott heeft goed naar het werk van zijn broer, Aronofsky en Inarritu gekeken. De invloed van de middelste had wat minder gemogen, maar desondanks is deze film een onmiskenbaar meesterwerk gebleken. Het acteerwerk is voortreffelijk, het verhaal enerverend en de film loopt als een trein zonder zwakke fases of momenten. Een typische "op het puntje van de stoel film".

Het ontbreekt de film aan urgentie. Als Creasy nu had geweten dat Pita nog leefde, voor hij aan zijn queeste begon, dan stond er tenminste nog wat op het spel. Nu wordt het een wat rauwe wraakfilm, die hij alleen goed kan uitvoeren door zijn contact met de journaliste. Waarbij ik het onbegrijpelijk vind dat zij niet wordt vermoord. De urgentie ontbreekt ook bij de verplaatsing van Creasy uit het ziekenhuis. Er wordt wel gezegd dat hij gevaar loopt (dat kan de kijker zelf ook wel bedenken), maar het blijkt nergens uit. De regisseur had zijn licht moeten opsteken bij de makers van de Godfather: show, don't tell. De urgentie moeten we blijkbaar halen uit de band die Creasy opbouwt met Pita. Maar dat levert vooral een onnodig lange aanloop op richting de ontvoering.
Daar komt nog bij dat je al van verre de betrokkenheid van de vader ziet aankomen. Je wordt meerdere keren gewezen op de financiële problemen van de vader; blijkbaar hebben de makers niet zo'n hoge pet op van de intelligentie van het publiek.
Tot slot vind ik eind behoorlijk melodramatisch. Creasy had zeker meer mogelijkheden om zichzelf en Pita te redden. Bovendien: wie garandeert hem dat de bad guys niet alsnog achter Pita en haar moeder aan gaan, nadat ze hem te pakken hebben gekregen? Hun gevoel voor eer? Creasy had toch tenminste moeten zorgen voor een echt veilige aftocht voor Pita en haar moeder.

Ik kom toch nog op 3*, omdat Denzel Washington als gewoonlijk erg goed is en het verder wel een degelijk gemaakte film is.

Ok.

Niet een al te bijzondere film naar mijn mening, deze Actie/Drama/Misdaad film van Tony Scott. De film is overigens een remake op een film die ik nog niet heb gezien. Helaas vond ik het verhaal niet bepaald vernieuwend en soms zelfs behoorlijk voorspelbaar.

Washington is wel goed gekozen en heeft ook de charme om de film te dragen. Hij zet een prima prestatie neer, Fanning is schattig en past ook perfect in het plaatje. Echter hadden ze mensen zoals Radha Mitchell en Marc Anthony beter weg kunnen laten. Die mensen zijn vreselijk irritant.

Verhaal is boeiend om te volgen, maar de film duurt te lang voor een verhaal zoals dit. Er zit wat meer diepgang in, maar daar hoef je geen 140 minuten mee te vullen. Ik heb me prima vermaakt, maar ook niet veel meer dan dat. Ben alles behalve weggeblazen.

Het is een recht voor de raap wraakfilm, met een langzame opbouw in het eerste deel gevolgd door over the top geweld in het tweede deel. Ik vond de wraakacties van een op zich prima acterende Denzel Washington te Hollywoodiaans grotesk om voor realistisch te houden. Daardoor kon ik mij niet echt goed inleven, had meer het gevoel naar een spektakelstuk te kijken, wat het ook is natuurlijk. De gevoelige momenten in de film, liggen er dan weer te dik op voor mij. Wat engelachtige muziek op slow motion vind ik een te doorzichtige poging om bij de kijker bepaalde snaren te raken.

Maar toegegeven, hij kijkt wel vlot weg, het is niet dat je je als kijker verveelt. Heb me ook minstens één keer geamuseerd met een dialoog die langskwam.

Hier en daar ontspoorde de film naar mijn smaak, door clip-achtige MTV beeld in te voegen, waardoor abrupte stijlbreuken enige inleving in een geloofwaardig verhaal onmogelijk maakte. Hoogstwaarschijnlijk zal 't wel een poging tot barok geweest zijn. Wel weer aardig was de toch niet al te subtiele verwijzingen naar het eeuwenoude Bijbelverhaal over de ultieme zelfopoffering en schuldkwijtschelding; zelfs de rode laser op 't eind belichtte de dieper liggende betekenis heel nadrukkelijk. Al met al, toch een boeiende film vooral ook door het acteerwerk.

Tja, wat zal ik zeggen? Het feit dat ik deze film inmiddels een keer of 10 heb gezien is veelzeggend. Wat een geweldige wisselwerking tussen Creasy en Lupita! Daarbij zet Denzel een eenzaam en gebroken personage ongekend goed neer. Echt geweldig! Waar veel mensen de soundtrack van deze film ook geweldig vinden, gaat juist hierdoor een half punt verloren bij mij. Het muziekstuk, wat mij altijd doet denken aan de theme song van Gladiator, komt bij mij totaal niet binnen. Omdat ik daar elke keer weer over struikel, krijgt Man on Fire van mij een 4.5 in plaats van een 5.

Lang, maar zeker niet vervelend. De film weet je iedere minuut te boeien.

De vervelende flitsende camera doet afbreuk aan het spannende verhaal. Desalniettemin maakt het sterke (emotionele) spel van Dakota Fanning en Denzel Washington veel goed.

Opmerkelijk hoge score. Het eerste uur is nogal Amerkaans sentimenteel. Meisje geeft alkoholist weer zin in het leven. En , ja hoor de alkoholist kent ook Bijbel spreuken. En, natuurlijk, I love hou.

Daarna wordt het toch eigenlijk een wraakfilm. Met ook wel wat onlogische zaken. Hoe krijg je een crimineel met tape aan het stuur zonder dat hij zich los weet te vechten. Onder schot houden en tapen lijkt me wat lastig.

En hij weet wel veel tegenstanders om te leggen zonder zelf ernstig gewond te raken.

De grimmige sfeer is wel goed gedaan. En Denzel speelt vertrouwd goed. De stijl is nogal over de top. Misschien wel goed gekozen.

Maar de anders zo kritische Moviemeter recersisten zijn nu nogal mild , naar mijn mening.