The Searchers (1956)

Klassieke western met ruim voldoende actie en avontuur (wat een fuzz om mooie Natalie Wood), een vleugje humor, de onvermijdelijke romance en (hier toch) enige slordigheden in het plot.

John Wayne overtuigt zeker in zijn typische rol van harde, onverzettelijk stijfhoofdige en zelfverzekerde boy uit de Far West.

Niet te harden.

Ford is dé Western-regisseur, Wayne dé Western-acteur. Alleen zijn Westerns absoluut m'n ding niet (misschien wel m'n minst favoriete genre, beetje afhankelijk welke genre indelingen je hanteert), en dat blijkt maar weer.

De hele setting kan mij gestolen worden. Lelijkheid troef, zowel binnen als buiten. Doe mij maar groen in plaats van stoffig oranje en bruin. Maar naast de kleuren zelf (daar ontkom je niet aan bij de meeste Westerns) is het kleurgebruik ook niet om aan te zien. Erg hard belicht en vaak schreeuwlelijke combinaties.

Met de personages kon ik ook helemaal niks. Overacting lijkt de norm, elk beetje drama wordt theatraal vormgegeven, elk beetje subtiliteit mist. Als Martin zich bij het vuurtje iets voor het einde (de scene met Ethan's testament) tegen een rots gooit lijkt het wel zo'n romantisch vrouwmens die je vaak in jaren '40 films tegenkomt. Eén en al prinsessendrama. Verder is Wayne onuitstaanbaar met z'n lompe gedrag, al acteert hij dan wel het best van de hele hoop.

Veel "foute" scenes voor schermen, hilarische indiaantjes en een wraakverhaaltje dat mij vanaf minuut één gestolen kon worden. Het is een marteling van twee uur die ik snel achter mij zal laten.

0.5*

He! Ik dacht dat de tijden dat Onderhond een klassieker keek voorbij waren

Dan heb je het afgelopen jaar niet zo goed opgelet. Toch minstens 1 klassieker/maand gezien .

Haha, ik ben idd het afgelopen anderhalf jaar niet meer zo actief op de site.

Maar meen mij te herinneren dat je ooit voor een toplijst ging of iets dergelijks, en dacht eerlijk gezegd dat je de klassiekers daarna voorgoed vaarwel zou zeggen

Naast dat Wayne in bijna elke van z'n Westerns in dezelfde outfit loopt, sleept hij ook zijn Winchester-1892 mee. Het verhaal speelt zich echter 3 jaar na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) af.

Ook de meeste andere wapens zijn van latere datum (Colt .45, Winchester-1873). Op deze wapens was het echter nog bijna 10 jaar wachten.

Eigenlijk is alleen Mose Harper (Hank Worden) met z'n Springfield-1861 historisch correct bewapend.

Foei Ford. Nu zijn NL'ers na het VOC-tijdperk niet meer zo thuis in wapens, maar moet bij Amerikanen toch gefronste wenkbrauwen opleveren.

Vreemde western, denk ik, het is de eerste die ik zie (die niet stiekem Italiaans is of nieuw). Hoewel de landschappen en het plot ergens classic zijn, is het toch een flinke lading racisme en seksisme dat je over je heen krijgt. Nou lees ik dat de film niet racistisch is maar de hoofdpersoon, maar dat vind gewoon een lame excuus om een racistische film leuk te vinden. Be my guest hoor, ik hou zelf ook van Eisenstein, dus wie ben ik om te zeggen dat het niet goed is ofzo.
Reden dat niet alleen de hoofpersoon racistisch is, is bijvoorbeeld Martin's "huwelijk" met de indiaan die hij vervolgens schopt (gelach van wayne), commandeerd, die zwakzinnige die als een volslagen debiel indianen nadoet, indianen die wel errug stereotype neergezet worden, en het feit dat eigenlijk niemand het erg vind dat Wayne zich schietend op indianen zijn weg baant (of in ieder geval niet handeld). Toch geen zaken die ik zelf zou accepteren. En zo zit de film vol met nogal vreemde boodschappen, zoals de grappige/tragische dubbelbaan van priester/ranger. Over gescheiden kerk en staat gesproken (grappig/tragisch genoeg vandaag de dag nog steeds een issue, aangezien getuigen op een bijbel moeten zweren bij rechtzaken). Ergens ligt het er ook bovenop dat de film over vooroordelen gaat zoals de vechtpartij bij het huwelijk, die gewoon geaccepteerd wordt, maar waar dan wel weer allerlei kinderlijke spelregels aan verbonden zijn. De film hangt van dit soort dubieuze zaken aan elkaar en ik vind het maar moeilijk te geloven dat dit allemaal bewust de message is. Want het is natuurlijk ook erg Amerikaans, kijk maar naar Avatar (ben benieuwd of die over een x aantal jaren ook als bewust-racistisch-en-dus-niet-helemaal-racistisch wordt gezien)

Cameratechnisch allemaal erg conventioneel ook, veel statische shots en de meest voor de hand liggende keuzes qua scene opbouw. klassiek, maar ik kan me niet voorstellen dat dit ooit iets vernieuwends is geweest ofzo. Sure, landschappen, technicolor en decors zijn mooi, maar zoals eerder gezegd door mede MM'ers, is het ook redelijk simpel om van mooie landschappen mooie beelden te schieten. Ik had van een naam als Ford toch wel iets spectaculairders verwacht. Een ok film die stemt tot nadenken, dat staat vast, verder vreemd dat deze film zich zo binnen het canon van de film heeft weten te werken...

Eén van de allerbeste films allertijden ongeacht genre.

Diegenen die dat niet zien hebben geen enkel benul van wat een goede film is.

Acteren, camerawerk, scenario, setting, decors, landschappen etc... is allemaal adembenemend

in deze film.

Een solide, duistere en vooral visueel ijzersterke western met een simpele verhaallijn en een geweldig spelende cast. John Wayne speelde de gecompliceerde, tegenstrijdige en racistische hoofdpersoon, die voor (zijn) gerechtigheid vocht, intens en met verve. De indianen werden stereotype neergezet : bloeddorstig met de blanken als slachtoffers. En wat zijn de nationale parken (deze film werd in Monument Valley opgenomen) van Amerika toch schitterend.

Met stomme verbazing de reacties op dit forum gelezen. Opvallend dat de negatieve reacties in de meerderheid zijn van 2001 tot en met 2006 en dat daarna positiever wordt gereageerd op deze Western.

Waarom verbaasd? Omdat sommige mensen dus echt geen hout hebben begrepen van deze film noch de moeite hebben genomen om kennis te nemen van de achtergronden van het maken van de film en de gedachtengang van met name John Ford.

Als ze nou eerst eens bijvoorbeeld het boek The Searchers van Edward Buscombe (geen roman maar een docu over the Making off) zouden lezen, dan slikten sommigen hun prietpraat over racisme snel in.

Buscombe onthult via interviews met direct betrokkenen en aan de hand van een profielschets van John Ford, dat deze regisseur helemaal niks met racisme te maken wilde hebben. Hij wilde met The Searchers aantonen hoe diepgewortelde haat (Ethan Edwards tegenover Scar) kan omslaan in racisme. Want Scar is verantwoordelijk voor de dood van Ethans moeder en een hele rij familieleden. Aan het begin van de film voegt de door een Duitser gespeelde Comanchehoofdman daar nog het gezin van Ethans broer aan toe. Ethan groeit daardoor uit tot een racist van het zuiverste water en Ford laat niet na om Ethan volledig te villen tijdens de film. Zijn daden worden niet verheerlijkt, maar aan de kaak gesteld.

En wat het stereotype van de Indianen betreft. Met uitzondering van Chief Chicatrize (Scar) zijn alle Indianen ook echte Indianen, aangestuurd door Indiaanse Chiefs, die de soms wat dom ogende strategie van de Indianen overnamen van die uit de 19e eeuw. Een van de figuranten zegt ook dat 'save face' (geen gezichtsverlies lijden) voor de Chiefs belangrijker was dan mensenlevens sparen. Volgens het boek en de er in opgevoerde Indiaanse kenners zijn de confrontaties tussen de Settlers en de Indianen in de film een getrouwe weergave van de werkelijkheid.

Een andere bron om de roep 'Racistische film' te weerleggen is de werkelijk fabelachtige mooie BD van de film. Daarin zijn prachtige nog nooit geziene extra's opgenomen, zoals de rol van de Indiaanse figuranten achter de schermen en hoe met name John Wayne en John Ford met deze mensen omgaan. Prachtig en hartverwamend. Aan tafel met een biertje en een sigaretje. Denk je nu werkelijk dat echte Indianen zouden meewerken aan een film waarin ze zomaar minderwaardig worden neergezet? Dat laatste vind ik overigens nogal meevallen.

Ford en Wayne worden door de 'racisme-schreeuwers' vreselijk tekort gedaan. Wayne stond ondanks zijn wat rechtse reputatie bekend om zijn tolerantie en vrije opvattingen t.o.v. andere rassen. Zowel Ford als Wayne zouden het bovendien nooit hebben durven bedenken om een puur racistische rolprent te maken. Ook in de VS waren ze daar in de jaren vijftig niet mee klaar gekomen. De meeste Amerikanen kijken overigens totaal anders tegen deze film aan dan wij in Nederland. Als iemand als Steven Spielberg, die als jood zijn portie racisme ook wel heeft meegekregen, deze film zijn grote favoriet noemt en de racistische status van The Searchers in Europa hekelt, zegt mij dat al heel veel.

Wat de kwaliteit van de film betreft, iedereen kent zijn eigen waarheid. Critici die zwakke momenten aanstippen, hebben zeker geen ongelijk. Zo vind ik Ken Curtis (hulpsherrif Festus uit Gunsmoke) als postbode een irritante figuur, die de film zeker geweld aan doet. Ik heb dat overigens minder met Mose (Hank Worden - de bejaarde ober uit Twin Peaks), die mij een authentiek gevoel geeft dat bij een dorpsgek in het Wilde Westen past.

The Searchers kent meerdere zwakke momenten. Maar de sterke punten maken het meer dan goed. John Wayne speelt zijn beste rol ooit. Zijn mimiek is angstaanjagend goed en er zijn niet veel acteurs die dat op deze manier kunnen. Zijn ogen priemen soms dwars door je heen. Wayne maakt in deze film duidelijk dat hij veel meer in huis heeft dan the good guy in de standaard Western. Want een standaard Western is The Searchers zeker niet. Filmisch gezien, is het ongekend goed. Het verhaal, gebaseerd op ware gebeurtenissen, is niet dunnetjes zoals hier soms nu en dan wordt beweerd. Je moet alleen wel de subtiele hints begrijpen, waar de film barstenvol van zit. Filmische easter-eggs waar Ford deze film mee heeft volgepropt. Het is ook een van de aspecten die Steven Spielberg ertoe heeft aangezet ieder jaar een voorstelling te organiseren voor vrienden om weer te zoeken naar nieuwe verborgen hints.

Veel details zijn perfect. Daarom is het wel jammer dat men met sommige wapens dik de fout is ingegaan. Jammer, maar dat doet niets af aan het feit dat die een echte klassieker is. Ik heb hem intussen elf keer (!!) gezien en hij verveelt nooit. De film niet, de beelden niet, John Wayne niet en ook de geweldige Soundtrack niet. Maar nogmaals, dit is mijn persoonlijke mening.

Tot slot. Kijk eens op de BD in het begin van de film naar het servies dat schoonzus Martha (zijn minnares?) van Ethan Edwards (Wayne) midden op de prarie uit de kast haalt. Peperduur echt Delfts Blauw. Dat zie je alleen op BD, met alle details bovendien. Prachtig.

Bij de film staan veel negatieve reacties maar gelukkig ook veel positieve reacties.

Ik sluit mij dan ook volledig aan bij het groepje positieve reacties.

Gisteren heb ik weer genoten van deze hele mooie western .

John Wayne zet een ijzersterke rol neer als een man die vol zit van wraak en dan ook jaren achter de moordenaars en kidnappers van zijn familie achter na gaat .

Helaas speelden niet alle acteurs even sterk vooral Ken Curtis en Hank Worden voegden voor mij niet veel toe.

Maar de film bied zoveel moois b.v.

Ook vond ik de film een lust voor het oog waarbij de omgeving prachtig in beeld is gebracht .

De muziek vond ik dan weer niet altijd even sterk maar daar staat weer tegenover dat erin de film zowat een constante dreiging en spanning inzit.

Wat betreft de negatieve reacties hier en dan vooral die over het racisme gaan .

De Comanche stonden in die tijd bekend als blankenhaters maar ze waren ook niet geliefd bij andere indianenstammen omdat ze uit waren op macht wat weer ten kostte ging van het leefgebied van de andere indianenstammen .

Ook voerden de Comanche roof en plundertochten uit tegen de omringende stammen.

Ze gingen zelfs naar Mexico om te roven maar ook om jonge kinderen te kidnappen .

Wat nog maar eens aangeeft dat niet alle Comanche lieverdjes waren .Leuk om misschien nog te weten is dat .

Ron Howard, regisseur van "The Missing" heeft ooit eens verklaard in een aantal tv-interviews dat "The Missing" een bijgewerkte remake is van "The Searchers"

@mr rumson: er is ook een connectie met deze western : Grayeagle (1977)

Brix Grayeagle zegt mij niet zoveel wel heb ik er volgens mij ooit een stukje van op tv gezien volgens mij bij TCM . Dat stukje wat ik gezien heb raakte Jack Elam in gevecht met een indiaan die hem vervolgens ook doodde. Ik vermoed dat het deze film is die jij bedoelt maar weet het niet zeker.

Ja, dat is 'm mr rumson.

Er speelt overigens ook een actrice in mee die eveneens in The Searchers speelt.

''That'll be the day''

Monument Valley geeft natuurlijk een garantie voor mooie beelden. Ook in deze 'Searchers' is dat het geval. Prachtige cinematografie - direct het grootste pluspunt uit deze klassieker. Verder vond ik het niet echt bijzonder allemaal, al blijft het constant vermakelijk. John Wayne is een coole gast natuurlijk, maar qua vertelstructuur zat ik soms echt te kijken.. dan weer dorre landschappen, dan sneeuw, een jaar later, dan weer een dag. Het ziet er prachtig uit, maar toch.. beetje ''bijzonder''. Ook het moment wanneer Ethan Debbie ineens neer wil schieten snap ik niet. Daar tegenover staat weer een hilarisch moment; de scene dat Martin z'n Indiaanse ''vrouw'' naar beneden trapt. Prachtig. 'The Searchers' is een prima film, waar ik met plezier naar heb gekeken. Stiekem had ik echter wel wat meer verwacht van deze klassieker.

Wellicht de bekendste klassieker van regisseur John Ford, maar zeker niet zijn beste. Daarvoor mist het verhaal te veel geloofwaardigheid. Dat begint al bij de opening met de aankondiging “Texas 1868” om vervolgens beelden van Monument Valley te tonen, dat toch meer dan 1.000 km verwijderd ligt van Texas. Daarnaast doet de secundaire verhaallijn over de romantische relatie tussen Jeffrey Hunter en Vera Miles nogal geforceerd aan. Ondanks allerlei tekortkomingen is het in zijn soort niettemin een best een onderhoudende film. Goed idee trouwens om de jongere versie van Debbie (Natalie Wood) te laten spelen door haar jongere zusje Lana Wood.

Het was alweer even geleden dat ik deze westernklassieker zag en in mijn sterrenbeoordeling was ie al gedaald zonder dat ik hem opnieuw had gezien, maar vandaag gaat ie naar herziening net zo makkelijk weer omhoog. Het is namelijk duidelijk waarom The Searchers zo'n geweldige status gekregen heeft en met gemak maakt de film deze status waar: werkelijk elke scène van de film is prachtig geschoten, John Wayne speelt de rol van zijn leven en het verhaal dat in de film verteld wordt was nog nooit zo mooi en tegelijkertijd confronterend in beeld gebracht. Er valt verder weinig toe te voegen aan wat er al is gezegd en geschreven over dit meesterwerk, maar dat het thuishoort tussen de beste en meest grootse westerns aller tijden kan niet vaak genoeg gezegd worden.

Een portret van een bezetene. John Ford zag Ethan Edwards (vermoedelijk) als een man die met zijn eigen racistische demonen in het reine moet komen, John Wayne beschouwde hem als een man van zijn tijd, en moderne (Native American) kijkers hebben soms nog steeds moeite met het onbedoelde en onbewuste racisme dat in Hollywoodfilms uit die periode gangbaar was en dat hen nu stoort (inclusief bijvoorbeeld het feit dat Ford de Comanches door Navajo's laat spelen en dat de "Comanche Death Song” eigenlijk "a social Navajo Squaw Dance Song” is).
        Afgezien van waar de "waarheid" en/of het morele gelijk liggen is dit een film waarin mij elke keer weer onwillekeurig de zwakke plekken opvallen: er zitten diverse scènes in waarin de "exteriors" evident in de studio zijn nagebouwd (inclusief vaak zeer kunstmatige belichting: de ranch vlak voordat hij wordt aangevallen, de rivier waar Ethan en Clayton ontdekken dat de Indianen zijn vertrokken, de open plek waar Ethan Futterman onderschept), van het taalgebruik merk je soms dat het werd geschreven om het opzettelijk "folksy" te laten overkomen (hetgeen een des te gekunstelder effect sorteert: "Man says he’s going one place, means to go t’other!”, "I didn't say that! Didn't say such!"), sommige gebaren komen al te theatraal en daardoor onecht over (Brad Jorgensen die tweemaal zogenaamd spontaan-geëmotioneerd langs zijn neus strijkt, Wayne's armgezwaai om de richting van "to go t'other" of van Looks pijl van stenen aan te geven), en er zitten een aantal tenenkrommend-kluchtige elementen en scènes in (Mose Harper als half Shakespearean fool half zwakzinnige, Charlie McCorry met z’n nasale Colorado-accent dat Ford naar het schijnt geweldig grappig vond: “So he married a Comanche squaw. Haw, haw, haw!”, en natuurlijk dat "lollige" gevecht tussen Martin en Charlie).
        Kortom, het is eigenlijk een klein wonder dat ik met al deze bezwaren The searchers eigenlijk nog zo goed vind – maar ik vind hem gewèldig. Misschien komt dat door de vele prachtige scènes, zoals die met het gezin Edwards van aan het begin, of het stille moment waarop Sam Clayton opeens begrijpt dat Martha en Ethan van elkaar houden, of de aandoenlijke verliefdheid van Laurie, of de klassieke “Let’s go home, Debbie”-scène; misschien door de sterke rollen van John Wayne als anti-held en Jeffrey Hunter wiens opgroeiende personage (voor één-achtste Indiaan!) steeds meer "the voice of reason" wordt (en die door Wayne ook zeker niet weggespeeld wordt); maar zeker ook door de regie van John Ford die de film een "epic sweep" meegeeft waar ik toch elke keer dat ik hem zie weer door word meegesleept, met dank aan al die fantastische landschappen natuurlijk. Hoe dan ook is deze film één van de absolute hoogtepunten van het genre voor mij. Grappig genoeg noch bij IMDb noch hier op MovieMeter in de top-250 (hoewel hij volgens Goodfella bij IMDb in 2002 nog op nummer 90 stond), maar bij een recente poll van de BBC onder internationale critici geëindigd op de vijfde plaats van de 100 beste Amerikaanse films aller tijden.
        Overigens komen er in de film twee scènes voor waarin Chief Scar zijn manschappen tot de aanval oproept, en ik heb de kreet die hij in beide scènes tot tweemaal toe slaakt vele malen beluisterd, maar ik kan er toch nog steeds niets anders in horen dan "Nazgûl!" Een grapje van Ford, de scriptschrijvers, de Indiaanse tolk of Henry Brandon? Het zou nèt kunnen, want ten tijde van de opnames van The searchers was The Lord of the Rings al een jaar uit...

Eindelijk gezien. Een typische western: met de prachtige kleuren, landschap, types en incl. kampvuur. Precies wat ik hoopte dat er in zou zitten. Niet de beste die ik gezien heb, maar zeker een aanrader. Leuk voor een western liefhebber.

Geweldige western, maar ik heb een dvd in mijn bezit waarop aan de ene kant de film wordt uitgezonden in 4:3, aan de andere kant in 16:9. Mijn tv-scherm is 16:9 dus ik kies de kant van 16:9 (ik mag toch aannemen dat de film is opgenomen in 16:9 verhouding), maar na vergelijking met de 4:3 kant blijkt dan dat domweg een deel van de bovenkant en een deel van de onderkant weggelaten wordt. Stelletje oplichters!

Ja, lekker hè, Zuster Stein, voordat er een opgepoetste re-release op DVD en Blu-ray kwam was dat de standaardversie. Schandalig, maar het is niet de enige keer dat ze dat flikten, ook bij een moderne film als Dave (1993) halen ze dat trucje uit...

Wisselvallig.

The Searchers komt veel terug in lijstjes, beste westerns en zelf in beste films aller tijden. Maar maakt dat naar mijn mening niet waar. Schitterende beelden van Monument Valley worden afgewisseld door lelijke studio opnames, en ook het theatrale acteerwerk gaat je tegenstaan. De intro en het laatste shot zijn fantastisch maar het meeste daartussen is wisselend.

John Wayne doet het nog wel redelijk maar heb ik zeker beter gezien. De dialogen zijn houterig en bieden ook weinig om uit te blinken. En hoewel het karakter Ethan veel verandering zou doormaken komt dit door deze punten slecht uit de verf.

Ook het verhaal komt te fragmentarisch over, want men springt zonder aankondiging in één keer een paar jaar vooruit wat niet snel op te merken valt. Echter weet de film nog wel te boeien in het midden en naar het einde toe. Wat verder nog overblijft zijn de mooie shots van een schitterend uitgestrekt landschap. Toch wel lichtelijk teleurgesteld na het zien van deze "klassieker".

Deze fantastische film is nooit uitgebracht in Nederland, maar wel deze week 60 jaar geleden gereleased in de VS.

John Ford?s ?The Searchers?: The Essential Film of American Culture and Identity ? Cinephilia & Beyond - cinephiliabeyond.org

? Hoe komt u daarbij als ik mag vragen?

De film draaide in Nederland onder de titel "De Gevangene van de Woestijn"

Zie advertentie uit 1956 >

http://i68.tinypic.com/15wmefd.png

Misschien was ik wat te voorbarig. Het kan zijn dat The Searchers (1956) - Release Info - IMDb niet compleet is.

Dat lijkt mij inderdaad het geval.

Gezien destijds o.i.d. ?

Probeer anders de lijst aangepast te krijgen op IMDB, als de releasedata bekend zijn.

Niet meteen in 1956, maar wel later( jaren '60, in de bioscoop)

Niet echt een western fan, maar deze western kon mij toch zeker wel boeien.