The Searchers (1956)

Eén van de favoriete films van Scorsese. Naar mijn mening overschatte klassieker.

Ik denk toch niet dat de Searchers overschat is. Als 15 Critici en 7 regisseurs hem op de top10 zetten. Laatst de DVD gekocht van een perfecte kwaliteit en intens mooie kleuren. Je kunt zeggen dat het akteer-spel nu wat houterig overkomt maar dat mag de pret niet drukken. Beste film van Ford en van John Wayne. De laatste spettert echt van het scherm .

"that'l be the day"

Regie, cameravoering, Natuuropnames zijn bijzonder mooi. En dat voor 1956.Ook de muziek mag er wezen.

Dit moet het eikpunt/voorbeeld geweest zijn voor Leone en Clint Eastwood. en vele andere .

Dat is geen argument in de 'overschat'-discussie. Als de film niet zo gewaardeerd wer kon die nooit overschat zijn.

Het zit me niet lekker, net zoals de moderne spijkerbroeken en de racistische ondertoon.

Tja, heeft men de laatste 50 jaar zoveel bijgeleerd over natuurfotografie dan?

quote]Dit moet het eikpunt/voorbeeld geweest zijn voor Leone en Clint Eastwood. en vele andere .

[/quote]

Ik heb altijd juist het idee dat de spagettiwesterns dratisch braken met dit soort werk.

Welke spijkerbroeken ( Welk merk?) en welke racistische ondertoon.? Als je hele bestaan is verwoest neem je wraak. Geeft als enige film inzicht in de problemen die er waren om het wilde westen te veroveren.

Nee, De Kleuren zijn perfect en de beelden ook.

Dit moet het eikpunt/voorbeeld geweest zijn voor Leone en Clint Eastwood. en vele andere .

Nee; juist niet; dit werk hebben ze gecopieerd. De Muziek; Het acteren van Wayne is gecopieerd door Eastwood. Ze hebben het alleen in een ander soort focus geplaatst; maar dit werk is de basis.

Kan iemand mij vertellen waarom deze film in het algemeen zo hoog gewaardeerd wordt? (#96 in de top 100 van het American Film Institute, #90 in de IMDb top 250...) Ik zag namelijk niet meer dan een supersimpel achtervolgingsverhaaltje, met veel (uiteraard) 'slechte' indianen, pijlen, bogen en geweren. Een paar mooie shots en een enkel leuk grapje sleepten me er doorheen. Van het acteerwerk was ik ook absoluut niet onder de indruk trouwens... 2,5* (ik ben gul vandaag )

Zoiets had ik ook Goodfella, 't was zelfs zo dat ik bijna ff indutte tijdens het kijken.

Goodfella,IamBernie. Ik zal een poging wagen dat te verduidelijken.

John Ford gebruikte hier als eerste treinrails om een scene te filmen.(tijdens de inval in het indianenkamp)

In die tijd was de manier van filmen uniek te noemen.

Grote rol van de mysterieuze John Wayne.

Maar ik kan begrijpen dat jullie hem langdradig vonden. Ik heb me geen moment verveeld en zelfs verwonderd over de mooie fotografie van de film. (maar zet dat ook volledig tegen de tijd af)

Dat probeer ik ook altijd te doen bij de klassiekers die ik kijk, want het zou niet reëel zijn om een film als dit te beoordelen op de huidige maatstaven. Heel veel klassiekers vind ik dan ook ècht de moeite meer dan waard, maar hier kon ik het 'klassieke' er dus echt niet in zien. En zo heel grensverleggend kan dit werkje toch ook niet geweest zijn? In de jaren '40 bestonden er toch ook al van dit soort westerns? (Stagecoach bijvoorbeeld... Ook van Ford en met Wayne geloof ik. Vond ik ook al matigjes trouwens... )

Vond 'm best wel de moeite waard. Aardig verhaaltje (einde zie je van veraf al aankomen, maar dat verpest de film niet echt) en een erg sterke rol van Wayne.

3,5*

Haha, die spijkerbroeken ja, viel mij ook op.
Maar dan de racistische ondertoon, vind ik ook een interessant punt.
Ik moet je eerlijk zeggen dat het mij ook niet lekker zat:
je hebt als witte Amerikanen zo'n beetje de volledige oorspronkelijke bevolking van je land uitgeroeid, en wat doe je vervolgens? Je maakt een film waarin de indianen de meedogenloze bad guys zijn!
Tja, dat zal bij velen in het verkeerde keelgat schieten. En zeer begrijpelijk overigens.

Maar aan de andere kant komt uit de film toch wel duidelijk naar voren dat niet alle indianen slecht zijn. Zo wordt er op vredige wijze handel gedreven met de indianen en wordt uitgesproken dat er een groep agressieve Commanche-indianen door het land trekt (hetgeen impliceert dat niet alle Commanches agressief zijn). De rol van Wayne, de held, is ook belangrijk hierin: Wayne treedt op als een soort indianendeskundige, maar op het laatst pas lijkt hij iets minder afkerig tegenover de inheemse bevolking te staan:
Hij heeft respect gekregen voor zijn neef bij wie 1/8 indiaans bloed door d'aderen vloeit. En, hij vermoordt zijn nicht niet maar redt haar, terwijl ze 'verworden' is tot indiaanse.

Ok, geen nare ondertoon dus in The Searchers?
Voor mij toch wel hoor. Met name de scène dat
Martin Pawley zijn kersverse indiaanse bruid de heuvel af schopt, zal toch menig racist in de VS hebben doen schateren.
Uitgerekend door zo'n scène wordt de zgn witte superioriteit benadrukt. Op zich niet zo erg dat je erom lacht, als je maar weet waarom je lacht. Ik ben bang dat dat soort humor in 1956 in de VS toch koren op de molen van de racisten was.

Ik las ergens dat Wayne's persoonlijke verandering (van kil tot warm en medemenselijk) een centraal thema is in The Searchers. Daar ben ik het niet mee eens.
Die verandering is er wel maar die is er plotseling: helemaal op het eind pas namelijk. De kijker ziet bij Ethan geen psychologische ontwikkeling. Dat vind ik wel jammer want dat had de film m.i. wel wat extra diepte gegeven. Nu is het een wraakverhaal met een aardige lovestory en een licht dubieuze ondertoon, zij het prachtig gefilmd op locatie.

Ik worstel nog met een beoordeling.

Ik worstel niet met de beoordeling; 1,5 sterren.

De laatste jaren heb ik toch een flink aantal klassiekers mogen aanschouwen, maar waarom dit onevenwichtig werkje op nummer 98 in de IMDB top 250 staat is mij werkelijk een raadsel.

Twee positieve punten:

John Wayne acteert degelijk in zijn platte rol.
Fotografie en camerawerk zijn dik in orde.

Maar voor de rest........tjongejonge! Wat een zooitje!

De film is onevenwichtig en lijkt geen genre te kunnen kiezen. We wandelen van drama naar screwballkomedie, van actie naar een geforceerd en onbegrijpelijk liefdesdrama......er is werkelijk geen touw aan vast te knopen.

En dan de karakters en het plot.....
Er is van karakterontwikkeling geen sprake (en dat terwijl de karakterontwikkeling van het personage van Wayne de spil van de film is volgens de Dvd-hoes), de indianen worden afgeschilderd als vreselijke moordzuchtige wilden, vele bijkarakters zijn stereotyp en vreselijk irritant (en er is sprake van overacting, denk aan de gek Mose Harper en de tweede 'geliefde' van Laurie met zijn stupide accent), de tijdsprongen zijn ongeloofwaardig en komen patsboem de film in gesprongen (Debbie van meisje ineens naar volwassen vrouw, terwijl de rest van de cast hun leeftijd lijkt te behouden......bij die eerste nieuwe ontmoeting dacht ik; "Hey, we zijn denk ik 10 jaar verder, was me nog niet opgevallen"), rare sprongen in het script.......(we gaan van achtervolging naar thuiskomst, dan weer naar een aanwijzing, dan gaan ze weer op pad, dan weer een thuiskomst), er komen verhaallijnen bij waar niks mee gedaan wordt (Wayne wordt opeens gezocht voor moord?).....etc etc etc.......pffffff!

Dan nog wat typische Hollywoodeigenaardigheden die me irriteren...
Waarom moet 'Scar' weer vertolkt worden door een beschilderde blanke? Waarom is ook de Mexicaan een beschilderde blanke? Ik heb dit nooit begrepen. Waarom nemen ze toch geen echte Indiaan en Mexicaan? Heeft iemand misschien een verklaring voor deze rare oude trend? (mijn verklaring: welke Indiaan wil er nu zo'n racistsische rol op zich nemen?)

Waarom delven 20 Indianen het onderspit tegen 2 cowboys? Kijk, in Rambo wil ik dit nog wel enigzins accepteren......en als er nu misschien een sterk staaltje taktiek en/of strategie aan de basis lag....

En dan nog........

Rare acties van de hoofdpersonen.....
Waarom wil Wayne Debbie neerknallen? Alleen maar omdat ze een tijd bij Commanches geleefd heeft? En waarom verandert die instelling radicaal op het eind van de film? Waar is de karakterontwikkeling in hemelsnaam? Waarom worden de achtergronden en de motieven van personages niet uitgediept? Over Laurie, de vrouw die niet kan wachten op haar ware liefde en met een idioot trouwt maar te zwijgen.....

De climax van de film was een hele grote sof....
ze bestormen het indianenkamp en twee minuten later zijn de indianen verslagen........over de emotionele twist van Wayne zal ik het dan maar niet hebben En nee FK, na het zien van zoveel eigenaardigheden kan zelfs het gebruik van een camera op rails (troley??...of hoe noemen ze dat?) de film niet redden.

Onbegrijpelijk dat The Searchers wereldwijd zo hoog scoort imo....

1,5 sterren

Wellicht maar eens herzien met een super kritische blik dan

Ieder zijn mening ik vond hem gewoon top, Zo ook Rio Bravo.

Ja ben het met Ramon eens. Erg slechte film, nog afgezien van de door Jay 73 terecht aangehaalde bijna onbeschofte moraal in deze film.

Het gebruik van tijd en ruimte was nogal onlogisch...eufemistisch uitgedrukt. Zo zitten we in de woestijn en zo weer in de sneeuw. Zo zijn we een dag verder en zo weer 10 jaar. Inhoudelijk alles was zo stereotyp als een Lucky Luke album, alleen is Lucky Luke grappig en parodierend bedoeld.

Indianen zijn beesten, hun vrouwen zijn trouw en dom en Mexicaanse vrouwen lopen de hele dag met kastanjettes te klieren. Dat soort diepgang.

Helaas is de film ook nooit eens echt spannend, dus ook in dat opzicht mislukt.

Net als Goodfella heb ik mijn best gedaan om me in de tijdsgeest vd film te verplaasten, maar dan nog blijft het een raadsel waarom uitgerekend dit lachwekkend slecht geacteerd schaamteloos racistisch dom filmpje een klassieker is.

Ik heb het idee dat ooit iemand in Hollywood riep: "dit is een klassieke western" en blij dat er ook eens een western dat predikaat kreeg werd dit voor lief aangenomen. 2* voor de mooie opnames en montage van de terecht dubieuze John Ford waar ik door Fisherking op gewezen werd.

Nu kan je hem weer eens rustig bekijken, Ramon.

Even kort over de rascistische lading.
De film keurt het goed noch af. Het geeft echter wel hoop voor de broeierige tijd waarin de VS toentertijd zat.

Aan het eind staat Ethan voor de deur en kiest er bewust voor niet mee te gaan en daardoor alleen blijft.
Degenen die echter vredig en gelukkig naar binnenlopen zijn Pawley met Indianenbloed, zijn liefje, blank maar van Scandinavische origine en Debbie, zijn 'verwilderde' nicht.
Zij zijn de 'morele winnaars', ondanks dat ze [Pawley en Debbie], oppervlakkig geredeneerd, er niet thuishoren.
Zij hebben en zijn de toekomst.
[Om het nog verder door te trekken, het heden en de toekomst van een door rasverdeelde VS in de jaren '50]

mtja, een beetje tegenvallend. erg goede scenes afgewisseld met erg vervelende momenten.

de aanvallen van de indianen (met name de eerste aanval op de weerloze familie. wat een spanning!) waren wel in orde, maar dat werd afgewisseld met momenten die me nauwelijks konden boeien.

het is een beetje overbodig om te zeggen dat de beelden mooi waren. het acteerwerk was ook weer zo wisselvallig. veel bijrolspelers voldeden simpelweg niet. ik ben geen fan van Wayne (vind hem wel ok, maar that's it), maar hier vond ik hem wel goed. die haat in zijn blikken waren geweldig. ik vond sowieso de veel besproken racistische ondertoon interessant. natuurlijk is het dubieus, maar who cares? maakt het niet minder interessant.

en zo kan ik nog veel meer dingen noemen die ik goed vond en dingen die erg tegen vielen. ik snap i.i.g. wel dat dit zo'n klassieker is. het is m.i. de ultieme 'typische' Amerikaanse western van die tijd. 3,5 sterren.

Ik ben het wel met de meningen hier eens,een wat rommelige film.Zo zitten we in een gevecht en daarna gaan ze zo over op een dialoog,zonder dat het gevecht afgerond is.Dat van de klimaatverandering kan ik dan nog accepteren,dat geeft gewoon weer dat ze wat verder de tijd in gaan.Ramon K, dat meisje is erg veel veranderd,maar dat is op zich logisch,na 5 jaar (of hoeveel jaar was het) verandert een meisje van 10 jaar wel,echter oudere mensen zie je dan niet snel veranderen.
John Wayne heeft echter weer een rol waar hij voor geboren is en er zitten wat mooie beelden en actiescenes tussen,maar toch blijgt het verhaal wat magertjes.Als dit het beste van John Ford en Wayne is,dan vraag ik me af hoe de rest is,ik ben benieuwd.In ieder geval heb ik me wel vermaakt voor 2 uur,maar toch had ik er meer van verwacht.Iemand vergeleek deze met Rio Bravo,dan vind ik Rio Bravo toch vele malen beter.

3,5*

Helemaal geen slechte film, maar ook niet geweldig. De beelden zijn wel prachtig en John Wayne acteert heel goed. Maar deze film mist toch echt iets... 3.5/5

Na het zien van het prachtige Once Upon A Time in the West was mijn interesse voor de western gewekt. Het leek me wel een goed idee om eens een film van westernlegende John Wayne te proberen. Ik had geen flauw idee welke van hem goed was en toevallig genoeg heb ik deze eruit gepakt, niet wetende dat dit zo'n belangrijke klassieker was. En ik was geschokt toen ik ruim een half uur na het kijken erachter kwam dat dit zo'n belangrijke film was. Ik vind de film bijna niets voorstellen.

Eerst de pluspunten dan maar. De natuurbeelden zijn schitterend. Geen twijfel daarover. John Wayne zet een goede rol neer met een sterke one-liner (That'll be the day). Overdreven goed is zijn optreden ook weer niet, maar wel vermakelijk. Ik vond het laatste moment met John Wayne voor die deur ook mooi. Dat het positieve invloed heeft gehad op de filmwereld is ook een goed punt van de film, al betrek zoiets niet bij mijn eindcijfer.

De minpunten wegen echter heel zwaar af tegenover de pluspunten van The Searchers. Eigenlijk hoef ik niet al te veel hierneer te zetten. Ramon K heeft precies dezelfde mening als ik, dus je kunt daar kijken voor de uitgebreide minpunten. Hier een kort lijstje als samenvatting:

- Over-acting!!!!!!!!!!!

- Meestal niet geslaagde grappen die irriteren

- Mislukte karakteruitdieping (hoewel het wel geprobeert is)

- Racisme

- Onduidelijke tijd- en plaatssprongen

- Een beetje rommelig

Wat ik hier nergens zie staan en waar ik me ook aan irriteerde waren de momenten dat de personages boos werden. Ze hebben dan namelijk zo'n vreemde neiging om iets hard vlak voor hun voeten op de grond te gooien. Meestal hun hoed, soms een steen en af en toe gooien ze zelfs helemaal niets en maken ze alleen de beweging. Het lijkt wel alsof ze niet wijs zijn af en toe.

Ik probeer de films ook altijd in de context van hun tijd te zien, maar zelfs dan kom ik hier niet hoog uit. Omdat het nog aan te zien was toch nog 2 sterren.

Bij het zien van deze film moest ik steeds weer denken aan dat liedje van MDC; 'John Wayne was a Nazi'. Want ook in The Searchers doet the Duke weer waar ie het beste in is; de gore racistische, ziekelijk patriotistische klootzak uithangen. Tsja, toen deze film gemaakt werd werd daar natuurlijk heel anders over gedacht, en ik heb ook best respect voor het feit dat veel mensen (vooral genre-liefhebbers) deze film als een geweldige klassieker beschouwen. Maar persoonlijk kan ik maar moeilijk naar deze rotzooi kijken, en ik hoop dat iedereen die deze film (en vele andere John Wayne westerns) anno 2005 bekijkt zich toch tenminste realiseert dat er iets fundamenteel mis is met de 'attitude' van de film, jeugdsentiment/genreklassieker of niet, inspiratie voor Taxi Driver, Paris Texas, Star Wars etc of niet. 0,5*

Het is gewoon een sterke John Wayne film. Dit is niet echt mijn genre, kan het wel waarderen maar dan moet het wel een goede Cowboyfilm zijn. En dat is deze film zeker.

Al deze commentaren lezend kan ik mij niet aan de indruk ontrekken dat de film te veel naar huidige maatstaven wordt beoordeeld. Waarom wordt deze film als een klassieker beschouwt? Mijns inziens omdat de rol van John Wayne zo afwijkend is van zijn gebruikelijke rollen, en daarbij doel ik niet op het racisme, maar wel op de manier waarop hij de figuur van Ethan Hawke neerzet. In de meeste van zijn westerns speelde hij de good guy terwijl in deze film hij op zijn minst een soort van slechterik speelt, al is hij natuurlijk op het einde weer de braverik.

Al in het begin van de film wordt duidelijk dat hij waarschijnlijk een duister verleden heeft, zijn broer vraagt waar hij is geweest maar Wayne geeft daar geen duidelijk antwoord op, noch heeft hij een duidelijke verklaring voor de herkomst van het geld wat hij mee brengt ook is te zien in enkele scènes dat hij meer dan normale gevoelens heeft en dat die wederzijds zijn voor de vrouw van zijn broer. Later weigert hij om een eed af te leggen omdat hij die al eens had gegeven aan de geconfedereerden. Hij daagt daarbij de kapitein van de rangers uit om te kijken of er een wanted poster van hem is. Ook wil hij niet direct familie worden genoemd van de aangenomen zoon Martin en hij benadrukt daarbij dat Martin deels indiaan is. Gedurende de film groeit de haat van Ethan richting de indianen en laat hij duidelijk doorschemeren wat hij van plan is met Debbie. Zijn haat wordt ook nog eens duidelijk tijdens het neerschieten van de buffels. Wayne heeft duidelijk geprobeerd psychologische diepgang te geven aan deze rol. Jammer is dat niet duidelijk wordt gemaakt waarom hij een intense haat heeft tegen de indianen, de moord op het gezin van zijn broer is niet de enige reden, terwijl duidelijk is dat hij veel met indianen te maken heeft gehad gezien zijn kennis van de gebruiken en de taal van de indianen.

Later worden de twijfels steeds duidelijker, bijvoorbeeld in de scène dat ze in een fort gaan kijken bij bevrijde blanke meisjes een aantal van hen is helemaal de weg kwijt, Ethan kijkt dan met een van haat vertrokken gezicht naar deze meisjes. Dit wordt nog geaccentueerd door de schaduw van de hoed die over zijn gezicht valt, jammer genoeg blijft dan in het ongewisse of hij de persoon Scar haat of dat zijn haat alle indianen geld. Die twijfel wordt alleen maar groter na het bezoek aan Scar waarbij ze Debbie de eerste keer zien. Belangrijk daarbij is het verhaal van Scar, die verteld dat zijn zonen door de blanken zijn vermoord en dat hij daarom blanke scalps nam, Scar confronteert Ethan dus met zichzelf. Nadat Ethan en Martin zijn gevlucht voor de indianen en Ethan aan Martin laat weten dat hij zijn erfgenaam is wordt ook duidelijk dat Ethan aan zijn twijfels toegeeft. Tegen het einde van de film berust Ethan dan ook in het feit dat Debbie waarschijnlijk als een indiaanse verder gaat, totdat zich de kans voordoet om alsnog met Scar af te rekenen. Alhoewel Martin anders vermoed heeft Ethan al besloten om te proberen Debbie te redden. De haat van Ethan komt nog 1 keer tot uiting tijdens het scalperen van Scar, daarna is het net of alles van hem afvalt.

In andere commentaren wordt gesproken over het onregelmatig verspringen van de tijd, maar in de film zie je duidelijk wisselingen van seizoenen en in de brief die Laurie voorleest wordt ook duidelijk aangegeven hoeveel tijd er is verstreken.

Het acteren moet worden gezien in de tijd waarin de film is gemaakt, er waren maar weinig westerns waarin de indiaan menselijk werd neergezet, searchers kan worden beschouwd als 1 van de eerste. Daarnaast kan niet worden ontkend dat de confrontaties tussen blanken en indianen hebben plaatsgevonden en dat dit gepaard ging met wreedheden over en weer. De andere acteurs laten ten opzichte van de indianen een menselijke kant zien, denk aan het moment waarin de kapitein vraagt om hun doden te laten rusten of het moment waarin Martin geconfronteerd wordt met het vernietigde dorp en daarbij stelt dat niet een ieder gedood had hoeven worden.
Bovendien vraagt mrs Jorgenson aan Ethan om zijn haat niet op de jongens over te brengen omdat die haat hen zal vernietigen, wat dan ook met Brad gebeurt.

De rol die Wayne speelt is misschien wel zijn beste rol, alhoewel hij later een oscar ontving voor zijn rol in True Grit. Waar hij in de meeste van zijn films een aimabel persoon neerzet, is hij in deze film iemand waar je een hekel aan kunt krijgen. Dat is ook aan de kleding te merken, in veel westerns had Wayne een witte hoed, in deze film draagt hij meestentijds een zwarte hoed. In 1956 was het overigens not done om in een film er voor uit te komen dat er racisme was in Amerika. Deze film kan worden gezien als een aanzet tot het menselijker portretteren van indianen, slechts 1 keer eerder waren de indianen als slachtoffers neergezet in de film Broken Arrow (1950) van Delmer Davies met in de hoofdrollen James Stewart, Jef Chandler en Debra Paget, wat in latere films als Cheyenne Autum en Little Big Man meer gemeengoed werd.

De komische noten in de film werken inderdaad niet echt, maar daarbij moet wel bedacht worden dat John Wayne vaak in westerns speelde met een komische side kick, denk daarbij aan Rio Bravo, Rio Grande en El Dorado. Bovendien had Wayne in de 30er jaren in de serial westerns gespeeld waarin de komische side kick een vast onderdeel was.

Over het camerawerk is iedereen het wel eens, prachtige opnames van Monument Valley, het vaste handelsmerk van de Ford westerns, zie ook Stagecoach en de Jesse James films van Ford. Wat verder aan het camerawerk opvalt is de shots uit de deuropening, het beginshot als Ethan bij de farm van zijn broer aankomt, later bij die zelfde farm wanneer hij op de veranda zit en zijn broer en zijn vrouw in de slaapkamer verdwijnen en de laatste shot vanuit de deur van de farm van Jorgesen, een ieder die een rol heeft gespeeld in zijn leven staat aan de andere kant als Ethan, of loopt door de deur bij hem weg, in dat laatste shot draait Ethan zich om en gaat weer alleen op weg, dat alleen zijn heeft hij de hele film benadrukt.

Ik ben natuurlijk bevooroordeeld daar ik een fan ben van Westerns. Maar ik vind dat in sommige commentaren de film te kort wordt gedaan en heb geprobeerd een beetje positiever beeld van de Searchers te schetsen.

Ik ben ook een fan van westerns, maar toch blijf ik dit de zwakste western vinden die ik ken, ook in vergelijking met tijdgenoten als High Noon, Shane en The Man Who SHot Liberty Valance. Toegegeven, dit was de eerste western die voor Leone gemaakt is die ik zag en misschien dat het wennen was. Herziening zou wonderen kunnen doen, maar ik blijf toch sceptisch. Wel een mooie recensie inderdaad.

Reactie op One Ring

Ik ben ook een fan van westerns, maar toch blijf ik dit de zwakste western vinden die ik ken, ook in vergelijking met tijdgenoten als High Noon, Shane en The Man Who SHot Liberty Valance.

Leuk dat je juist deze westerns noemt, de overeenkomst met Searchers is dat ook in deze westerns de hoofdpersoon worstelt met zaken, Gary Cooper in High Noon met de keuze die hij moet maken tussen zijn plicht en zijn geliefde, Alan Ladd in Shane of hij nog steeds de revolver moet gebruiken, ook al is het voor de goede zaak en james stewart in Liberty Valance die probeert de zaken via de wet te spelen. Er is echter 1 belangrijk verschil tussen Searchers en High Noon, Shane en Liberty Valance, Searchers behandelt een conflict met de indianen terwijl de andere films handelen over de bedreiging van revolverhelden en dat maakt toch dat je Searchers anders moet bekijken. Natuurlijk ben ik het met je eens dat de door jouw genoemde westerns prachtige films zijn.

Herzien en ik kan dit over The Searchers zeggen: dat ik hem eerst laag beoordeelde heeft niks te maken met mijn visie op de oude film toen ik hem voor het eerst zag. The Searchers is ondanks zijn goedbedoelde thema toch bagger. Niet op de laatste plaats omdat het thema eigenlijk niet uit de verf wil komen. Er wordt te weinig aandacht aan besteed.

Maar wat me bij deze tweede kijkbeurt nog wel het meest irriteerde was wel het überslechte acteerwerk. Toegegeven, John Wayne speelt zijn rol niet slecht en Ward Bond is ook nog wel te doen. Maar de rest van de cast levert een staaltje slechte overacting af die zeker een plekje verdient in ieders top 10 van slechtste acteerwerk ooit. De emoties van de personages lijken wel op commando uitgevoert te worden. Alsof FOrd vanachter de camera ineens naar Hunter schreeuwt: "En nu boos kijken, en nu verbaast, en verdrietigennulachenennu..." Het effect is niet om aan te zien en vreselijk ongeloofwaardig. Als Hunter boos wordt dan heeft hij de neiging om zich als een kind om te draaien, wat zijn personage niet ten goede komt.

Maar de familie van Wayne aan het begin is nog erger. Je bent eigenlijk allang blij dat ze vermoord worden, want dan heb je dat gedeelte gehad. Het slechtse staaltje acteerwerk is de gil van een van de meisjes als ze ontdekt dat er indianen zijn. De meest overduidelijk geplande gil ooit!

En dan heb ik de twee ergste acteurs nog niet eens besproken. De man die Mose speelt moest duidelijk voor de komische noot zorgen. Zijn grappen zijn opzich nog redelijk, maar de man beschikt over een belabberdere komische timing dan Aronold Schwarzenegger en ik heb liever dat hij zijn kop dicht houd. En dan de ergste: de postbode Paulie. Als ik elke keer als ik post krijg zo'n man op bezoek zou krijgen zou ik nooit meer post willen hebben. Ik werd zowat misselijk van zijn acteerwerk. Ik ril nog als ik aan hem denk. Brrrr. Blijkbaar hebben de mensen in de film er niet zo'n hekel aan als Paulie de post komt brengen, gezien hun reactie. Als ze daar post krijgen reageren ze met een blijheid alsof hun land net bevrijd is van een vreselijke oorlog waarin een holocaust geweest is tegen cowboys of zo. Een waar feest ontstaat bijna. Je moet er haast van janken

Als je na deze beschrijving denkt dat het acteerwerk heel erg is dan heb je het niet helemaal goed: het is namelijk nog véél erger, maar daar zijn geen woorden voor te vinden. Ik garandeer in ieder geval irritatie.

De enige pluspunten die ik in de film kon vinden waren de werkelijk schitterende beelden (het mag gezegd worden) en het einde bij die deur. Dat moment sprak me wel aan. De 2 sterren blijven staan, maar net. De slechtste western die ik ken (Legends of the Falls niet meegerekend, want die zie ik niet als een western, maar is wel erger).

Zo zie je maar weer dat wat de 1 fantastisch vind is voor de andere bagger, ik blijf het dus een fantastiche film vinden

ja daar heb je helemaal gelijk in!

maar ik vind het zelf ook een goede film net gekeken op dvd was zeker de moeite waard.

Ik snap ook heel goed, dat we niet allemaal dezelfde mening kunnen hebben. Prima zelfs, anders heeft dit forum ook nul en generlei waarde.

Ik hoor overigens wel bij de groep die enthousiast is over deze film en verkeer daarbij in prima gezelschap (Steven Spielberg, Martin Scorsese, George Lucas, Orson Welles).

Wat mij wel opvalt is dat hier mensen berichten posten over deze film en daarbij hun mening tot de algemene waarheid verheffen, maar zoals het met vrijwel alles is, heeft iedereen ook hier zijn eigen waarheid. Objectief bekeken, hecht ik daarbij meer waarde aan de 'waarheid' van grootheden als de door mij genoemde regisseurs dan aan de waarheid van hier postende anoniemen. Dat ik me zelf al verschillende keren kostelijk heb geamuseerd met deze film telt alleen voor mij en daar hoeft niemand voor mij een boodschap aan te hebben.

Wat ik wil kwijt wil, gaat met name over de kritiek op het zogenaamd racistische karakter van deze film.

Als deze film racistisch is, dan is, om maar wat te noemen, Der Untergang dat ook. Ethan, de hoofdpersoon in de film, is een racistische man, dat wel. Hoewel hier en daar ook andere aspecten doorsijpelen in zijn karakter.

Maar ik vind juist dat het racistische gedrag van Ethan in de film aan de kaak wordt gesteld. Het gedrag van Ethan wordt nergens vergoeiljkt en er wordt zelfs meer dan eens door andere personages kritiek op geleverd en de andere kant van de medaille getoond. Volgens mij heeft Ford ook juist een beeld van het Wilde Westen willen scheppen wat voor The Searchers minder in Westerns tot uiting is gekomen. Omdat één man zich racistisch gedraagt dan ook meteen de hele film racistisch te noemen, gaat me veel te ver. Racistische films maakten ze in het Derde Rijk en die steken heel wat anders in elkaar. Ik voel bij The Searchers bij veel scènes absoluut geen sympathie voor het gedrag van Ethan.

Kortom, de film is NIET racistisch, omdat het gedrag van een personage racistisch is. In deze thread is zelfs iemand die John Wayne helemaal vereenzelfigt met de personage Ethan. Dan snap je er dus helemaal niks meer van.

Ik sta overigens te trappelen voor de 50th Anniversary DVD die op 6 juni uitkomt. Een dubbel-DVD met meerdere niet op de eerste uitgaven staande docu's. En misschien wel de extra 22 minuten, die Steven Spielberg bij zijn jaarlijkse speciale vertoning van The Searchers heeft toegevoegd.

Hee Kinsella dat van die dvd wist ik dus niet, bedankt voor de tip.

Je hebt inderdaad gelijk voor wat betreft het racisme, ik heb al bij een eerder post gemeld dat duidelijk te merken is dat juist het racisme geen grond mag zijn voor de zoektocht, denk daarbij aan mrs. Jorgenson en Marty.

Er zijn denk ik weinig films waarvan zoveel fervente voor als tegenstanders zijn, heeft denk ik ook alles te maken met John Wayne, in zijn prive was de man een verfent republikein, iets wat hij ook nooit onder stoelen of banken stak. Heden ten dage wordt dat min of meer veroordeeld, ook in Amerika.

Waar we natuurlijk ook voor moeten waken is het feit dat een aantal beroemde regiseurs dit 1 van hun favorite films vinden, het mag zo zijn dat die personen er natuurlijk veel meer van weten dan wij, dat houdt echter niet in dat we hun mening klakkeloos moeten volgen. Daarom vindt ik het ook wel prettig dat er andersdenkenden zijn (al ben ik het vaak niet met hen eens). Want dat is namelijk gewoon een teken dat de film is bekeken en kritisch beoordeeld.

Alle kritiek op The Searchers begrijp ik helemaal niet, of ik deel hem in ieder geval niet. The Searchers is gewoon een prachtige klassieke western met een goed acterende Wayne, erg veel sfeer en een prachtige cinematografie. Ik vond hem vooral geweldig tot het einde van de eerste zoektocht maar ook daarna bleef hij me boeien, de Indianen worden wel erg stereotiep neergezet maar niet perse als zijnde slecht, die rol is toch echt weggelegd voor Wayne(tot het einde dan), 4 *