Fight Club (1999)

Goeie film en ook beetje apart. Maar ik snap nog niet helemaal, dus ik ga later weer eens kijken. Want ik heb nu geen zin om nog een keer te kijken:P

4*

Ja, het einde vind ik ook niet zo super.

Verder een topfilm naar mijn mening.

Juist zonder dit einde was het naar mijn idee een nutteloze, betekenisloze films geweest.

Ik bedoel het ook louter positief! Het einde is fantastisch en staat voor mij symbool voor de hele film, zo bedoelde ik het.

Vanavond maar weer eens herkeken. Blijft een erg gave film.Wat me wel opvalt, is dat ik destijds de licht donkere sfeer en humor al genoeg vond om deze film in mijn top 10 te gooien.

Nu heb ik hier nooit veel over de film gezegd, dat zal er ingetwijfeld mee te maken hebbe gehad, dat ik hier pas net zat, en nog niet zo erg nadacht over uitgebreidere recensies en/of meningvorming.

Humor en sfeer zit nog steeds goed. Goed verhaal, met een leuke twist. Ook erg veel lol gehad w Bij deze film valt ook het camerawerk wel op. Erg leuk, hoe in de kleinste hoekjes dat ding word nneergezet en overal tussendoor kronkelt.

Aardige soundtrack, meer vind m niet meer zo sterk als dat ik hem eerder vond. Pixies past nog wel goed bij het einde, wat trouwens niet zeer overtuigend is, wel vermakelijk.

Nog steeds een erg leuke en goeie film, maar wat ik hier in zag voor mn top 10, zie ik op dit moment even niet. Verder dan erg goed/leuk kom ik namenlijk niet. Ja, tuurlijk er zitten zat speciale momenten in, maar ik heb inmiddels wel wat gekkere/mooiere/spannendere/leukere dingen gezien.

Puntje eraf en daarmee dus mn top uit. 4* Ruimte voor Big Bang Love, komt mooi uit.

Een absolute briljante film met een goede dosis (zwarte) humor. Geweldig psychologisch en dynamisch. Ik heb 'm recent voor de eerste keer gezien maar het is direct een van mijn favorieten.

Deze film werd voordat ie in premiere ging al zwaar afgetakeld door de heersende Hollywood-pers, nadat David Fincher al verschillende keren moest knippen in de montage vanwege de zeurende filmjury. Meestal als de gevestigde orde zo zenuwachtig wordt van een film, is er meer aan de hand. Hieronder wat citaten van de pers, media etc:

"Fight Club herhaalt propaganda dat een vrijbrief gaf voor de beestachtige activiteiten van de SA en de SS. Het rakelt het Fuhrer-principe weer op." (Alexander Walker, London Evening Standard)

"Deze film is een ontoelaatbare aanval op persoonlijk fatsoen. En op de samenleving zelf!" (Andrew Ziskin, The Sun)

"Ik zou er een lange tirade tegen willen houden, als het niet zo'n troep zou zijn - een bewerkelijke en dwaze verspilling van tijd..." (David Denby, The New Yorker)

"Fight Club is voor intelligente mannen hetzelfde wat Catherine Breillat's Romance voor intelligente vrouwen is - een belediging." (Gregory Weinkauf, New Times L.A.)

"Een onnozele mikmak van jammerig, infantiel gefilosofeer en botbrekende gewelddadigheid dat eigenlijk denkt iets te zeggen van betekenis." (Kenneth Turan, L.A. Times)

"Waarom zijn er hier geen piketten ? Waar is kardinaal O'Connor als je hem nodig hebt ?" (Afgeluisterd op de Westwood-premiere, The Hollywood Reporter)

"Fight Club is de meest openhartige en opgewekte fascistische big-star-film sinds Death Wish. Een voltrekking van heftigheid waarin de helden zichzelf een vrijheid toeschreven om te drinken, te roken, te vrijen en elkaar te mishandelen." (Roger Ebert, Chicago Sun Times)

Ok, het krijsende elitaire gepeupel in hun ivoren torentjes (lees: media, deskundigen, en onafhankelijke blabla-sukkels) heeft hierboven hun zegje gedaan. En nu ik.

Toen de anarchistische filmmaker David Fincher zijn meesterwerk Fight Club in premiere liet gaan, stonden de critici samen met hun blaffende knechten te wachten, met geslepen messen aan de zijlijn. Vrijwel 99% van de systeempers maakte gebruik van doortrapte kill-the-messenger-scheldkanonnades, aangevoerd tegen de nationaal-revolutionaire geest van de film. De Amerikaanse filmjury veroordeelde het materiaal als zijnde "bovenmatig verontrustend", "vluchtig en gevaarlijk" en "gemaakt om het publiek te laten kronkelen".

Ik was destijds werkelijk geschrokken door de hevige reacties van de Hollywood-apologeten, maar voor mij maakte dat alleen maar meer duidelijk wat voor een bijzondere film dit moest zijn en het verzekerde mij ervan dat men hem zou blijven herinneren. Dat moet de maker van de film ook hebben gedacht. David Fincher is een van de laatste onbevreesde regisseurs die nog over is. Hij is de meest belangrijkste van de nieuwe generatie filmmakers, omdat hij altijd bereid is risico's te nemen. Zo zijn er niet veel. Als iemand de filmwereld kan redden van de door ''progressievelingen'' ingegeven zelfvernietigende homogene en makkelijk te verteren televisiestijl, dan is dat David Fincher wel.

Door al die negatieve publicaties bleven velen in Amerika weg uit de bioscoopzalen. Men verkoos op het allerlaatste moment toch chickflicks en slapstick-comedies boven een klassieker als Fight Club. Men voelde zich onbehaaglijk bij het idee van een jongeman met een chronische slaapstoornis wiens leven niet op rolletjes loopt, alhoewel hij alles heeft gedaan wat de maatschappij van hem verwacht had. En om iets te voelen moet hij heel wat verkeerde keuzes maken. De gedachte dat hij praatgroepen van kankerpatienten moet bezoeken om troost te vinden, zodat hij eindelijk kan slapen, vonden de mensen vreselijk. Naar mijn idee is het een pro-revolutionaire film. Een fantastisch kunstwerk, erg grappig en eigenlijk denk ik dat de makers zelfs verder hadden kunnen gaan.

De film vertelt het verhaal van Tyler en Jack, twee blanke mannelijke dertigers die deel uitmaken van de Generatie X ; geboren in de jaren '70, de jeugd doorgebracht in de crisis van de jaren '80 en werkloos en ongehuwd in de jaren '90. Een verloren generatie mannen dus die van alles beloofd werd door de overheid en de media. Op een dag zouden ze rijk en beroemd worden en alles zou goed komen werd er gezegd maar in feite werden ze van alles beroofd. Deze twee mannen komen hier dus tegen in opstand, ze bouwen een stevige en grote organisatie op d.m.v. ondergrondse boksverenigingen bestaande uit jonge dertigers en plegen aanslagen op de belangrijkste zenuwpunten van de staat (banken, bedrijven, farmaceutische industrie, creditcard-maatschapijen etc.). Geen wonder dus dat deze film helemaal afgebrand werd door de Hollywood-heelmeesters en weinig aandacht kreeg van de massamedia.

Hoe goed is Fight Club? Wel, het is zo in vlam gezet door allerlei explosieve ingevingen en onweerstaanbare humor, dat de hoeders der multikul overal ter wereld schreeuwen "Gevaar! Blijf uit de buurt!". Zo goed dus. Fight Club foetert tegen de hypocrisie van de huidige Westerse democraturen die haar burgers voortdurend het onmogelijke beloven; vrede, veiligheid, gezondheid, diversiteit, leven zonder pijn. Dit komt allemaal samen in Fight Club, een meedogenloze en duizelingwekkende kijk op de mannelijke angst van het verliezen van macht. Dat is een wild, orgiastisch stuk meesterwerk.

Een overdonderende klassieker met een anti-imperialistische en anti-nichterige grondgedachte, verpakt met een gezonde dosis volkische en praktische zin. De duistere wildernis van regels en wetten tegen de vaderlandliefhebbers en opstandige rebellen, de agressieve consumptiemaatschappij die de gewone man in de straat berooft van zijn eer en geweten, de giftige modeconcerns die vrouwen opleiden tot immorele sletten, de Westerse pseudo-overheden die andersdenkende burgers de mond snoeren. Fight Club legt op al deze zere plekken een vinger. De onderdrukte gewone man zal bij het zien van deze film gestimuleerd worden in zijn strijd tegen het repressie-apparaat genaamd de ''overheid''.

Het schokt je om te kijken naar wat werkelijk je leven beheerst - jij of je angsten. Als je eenmaal dat onderscheid hebt gemaakt, dan pas heb je de keus om de leiding te nemen of niet. Het is beter om keuzes te maken dan je lot eeuwig te betreuren. Mijn hoop is dat deze film zoveel mogelijk wordt bekeken door miljoenen mensen. Het zou hen het idee geven dat zij hun eigen leven konden bepalen zonder de bestaande blauwdruk voor geluk, aangeboden door de dictatoriale betweters in elke regering.

De film is geweldig! Als je bedenkt hoeveel van de kronkelige plot uit het gelijknamige boek intact is gebleven en hoeveel ideeen en verrassingen gepresenteerd zijn in zo'n korte tijd, dan is het verbluffend. Op dezelfde manier is het heerlijk om te zien hoe non-fictievormen in fictie worden gebruikt. David Fincher gebruikt om het verhaal te vertellen zoveel briljante en gewone dagelijkse voorwerpen, zoals de meubelcatalogus, de bewakingscamera, het televisiejournaal. Schitterende computeranimaties, die gebruikt worden in korte en krachtige aaneenschakelingen, maar nooit langer duren dan hun uitwerking. Edward Norton en Brad Pitt waren de meest geschikste acteurs om twee dertigjarige moderne revolutionairen neer te zetten.

Ik had even gedacht dat Fight Club een boodschap met een hoofdletter had. Een boodschap die in onze oren zou klinken en ons zou inspireren. Iets dat het laatste woord zou kunnen zijn voor ons vertrapte, onderdrukte, bijna uitgemoorde gewone mensen. En ik had gelijk. De film heeft zeker een boodschap. En die luidt: "Wordt als de sodemieter wakker!".

Het is eerlijk om te stellen dat iedereen, van laag tot hoog, enorm trots was dat ze aan deze film hadden meegewerkt. Zulke herinneringen koester je namelijk, want zelden harmonieerde een film zo met zijn tijd. Dit is geen gewone film die gemakkelijk kan worden afgedaan of vergeten. Fight Club is de meest revolutionaire pro-burgerfilm uit de jaren '90 en kan gezien worden als een gecultiveerde speerpunt tegen de eeuwige politie-agent.

4,5

Fight Club zit vol verborgen humoristische boodschappen, die je moet vinden:

- In de scene bij de bus vol explosieven (slot van de film) ontstaat er een vechtpartij tussen Pitt en Norton. In dat gevecht gebruikt Pitt de mimiek van Bruce Lee, echt een goede imitatie, zelfs zijn ademhaling is die van Bruce Lee. Dat is dus een knipoogje van David Fincher.

- In de scene onder het cafe als Brad Pitt een speech houdt over de maatschappij, zegt ie: De regering zegt dat we ooit rocksterren worden!.

Mooie recensie. Maar ik ben het eigenlijk veel meer eens met die recensenten die je quote. .

Je bent dus een echte Hollywoodiaan.

. Ja hoor.

Als jij iedereen die dit een onzinfilm vinden per definitie Hollywoodiaan noemt, dan wel ja,

Films die door weinigen gesnapt worden (niemand, maar dan ook niemand uit mijn vriendenkring vind dit een goede film, ze hebben liever makkelijk spul als Epic Movie en Meet The Spartans) en die door de elitaire witteboorden-pummels (lees: systeempers) afgekraakt worden, zijn altijd de beste films.

En ja je bent het eens met de Hollywood-media, dan ben je een Hollywoodiaan.

Typisch hokjesdenken dus. Goed zo, de schrijver en regisseur van dit boek en de film zullen trots op je zijn. Die komen namelijk ook niet verder dan standaard hokjesdenken.

Dan heb je de film dus echt niet begrepen...en Chuck Palahniuk en Fincher al helemaal niet.

Nee, tuurlijk niet.

Inderdaad niet nee.

kan het zijn dat hier meer sprake is van een persoonlijke vete dan van een gezonde discussie over een film? LOL!!!!

@ De Krokodil

Ik kan mij vinden in jouw fascinatie, en ik vind dat je alles mooi verwoord. Ik ben het ook met het meeste eens van wat je hebt gezegt, maar ik vind het wel net iets te overdreven. Zeker, het is een briljante film (een van mijn favorieten) en zeker, het heeft een boodschap. Maar bedenk wel dat dit een bron van amusement blijft, en dat het verder niet al teveel impact zal hebben op de levenswijze van de meeste mensen. Ik heb niet het gevoel dat het al teveel progressieve ideeën opwekt in de kijkers. Verder ben ik het wel eens met kos dat je iets teveel in hokjes denkt.

@ Kos

Je argumenten zijn te persoonlijk en voegen niets toe aan je standpunt, en uiteindelijk reageer je zelfs sarcastisch. Ik ben dan wel benieuwd naar waarom jij het eens bent met de gegeven quotes, want ze zijn nogal absurd. De film bestaat al langer dan 8 jaar en er is geen revolutie ontstaan of een progressieve beweging die gebaseerd is op de principes van de film. Dat is genoeg bewijs om de uitspraken van de pers te ontkrachten, want schijnbaar is de film lang niet zo bedreigend. De uitspraken zijn ontstaan doordat het door veel mensen moeilijk wordt gevonden zwarte humor te begrijpen omdat het een stroom van negatieve aspecten met zich meebrengt.

De Krokodil, kos en de pers... allen van jullie hebben schijnbaar het gevoel dat de film een sterk effect heeft op onze manier van denken, maar het blijft een film vol zwarte humor, dus het is moeilijk een dergelijke bron te zien als propaganda. Er zal maar een enkel individu zijn die iets zal doen met de ontwonnen informatie.

Ik zou zeggen lees mijn eerdere reacties bij deze film. (p.s. dat de film 'bedreigend' zou zijn heb ik ook nooit beweerd.)

Ach, het is wel weer eens tijd voor de maandelijkse Fight Club-discussie.

Welnee. Kos is volgens mij een hardstike aardige gast verder. Maar ik vertel kos alleen hoe het is

@ Krokodil

Knap geschreven stukje. Wat niet betekent dat mensen die de film niet waarderen Hollywoodianen zijn. Ze kunnen hooguit de boodschap niet zo waarderen die inderdaad zegt:

Leef, en laat je geen hokjes induwen! Wordt wakker en wees een mens !

Sommige Hollywood-media vonden dit overigens ook een goede film.

Mooie recensie Krokodil. Alleen:

Zie Fight Club meer als een aanklacht tegen de westerse mens dan westerse overheden. Vind het altijd heel makkelijk de politiek maar de schuld te geven en vind ook dat de film dat helemaal niet zo veel doet. Het is meer de maatschappelijke verwachting van : doe dit en doe dat en dan wordt je gelukkig en het vervolgens uitblijven daarvan die deze mannen tot woede leidt, niet de politici...

Ik kon het laatste gedeelte van mijn revieuw niet afmaken door tijdgebrek, en nu kan ik het niet meer editten, dus hier ga ik verder.

Fight Club zit vol verborgen humoristische boodschappen, die je moet vinden, hieronder twee voorbeelden:

- In de parkeergarage-scene bij de bus vol explosieven (slot van de film) ontstaat er een vechtpartij tussen Pitt en Norton. In dat gevecht gebruikt Pitt de mimiek van Bruce Lee, echt een goede imitatie, zelfs zijn ademhaling is die van Bruce Lee. Dat is dus een knipoogje van David Fincher.

- In de scene onder het cafe als Brad Pitt een speech houdt over de maatschappij, schreeuwt ie tegenover de groep: De regering zegt dat we ooit rocksterren worden! Maar ze liegen!.

(Terwijl Pitt dat schreeuwt kijkt ie Jared Leto recht in de ogen aan, die dus naast acteren ook zingt in een rockband)

Je "eerdere reacties" staan waarschijnlijk een aantal pagina's terug en zo ver heb ik niet gekeken. Echter lees ik wel een pagina terug "Ik zou m'n kind meteen van school halen.". Ik krijg dus toch de indruk dat je deze film iets te serieus neemt.

kan me niet boeien deze film,zal best goed gespeelt zijn,ik kon 'm niet afkijken

Na lang wachten, eindelijk gezien. Ik had uiteraard hoge verwachtingen en die werden gelukkig grotendeels waargemaakt. Ik heb me prima vermaakt en na een aantal zeer negatieve reviews te hebben gelezen, besloot ik de film niet al te serieus te nemen.

Om te beginnen wordt er geweldig geacteerd door Norton, Pitt, Carter, Meat Loaf e.a. Het tweede wat me dan opviel was dat het visueel briljant in mekaar zit. Lekker duister en veel fraaie sfx.

Aantal keer hard gelachen en een paar leuke 'tegen de camera praten' - momenten. Ook de muziek was (ondanks dat het niet echt mijn smaak is) aardig te pruimen en staat perfect in combinatie met de film zelf.

Grote minpunt: het 'einde'. Ik zag de 'twist' al van mijlenver aankomen. Komt misschien door het feit dat ik een andere film, met een soortgelijk einde eerder heb gezien.

Ok, just like I said, zeer vermakelijke pulp dit en ik denk dat de film na herziening ook steeds beter wordt. Voor nu 4,0*.

Zeer boeiend van het begin tot het eind!

Originele film op zeer goede wijze verfilmt en gespeeld!

Staat terecht hoog in de rankings!

Hij komt in elk geval in mijn persoonlijke top10