Fight Club (1999)

Sydney schreef:

Aangezien zoveel mensen 'm goed vinden zou ik de film JUIST willen kijken, mocht ik 'm nog niet gezien hebben.

Maar ja, wie ben ik?

Iemand die het misschien wat vaker met 'de massa' eens is dan anderen?

Ware het niet dat Fight Club geen groot succes was in de bios. Kijk de film nu maar. Ik ken veel mensen die een heel andere film verwachtten door de titel en de reclamecampagne.

Zo is dat. Ik was ook totaal op het verkeerde been gezet door de titel. En veel bioscoopgangers blijkbaar ook: veel jeugdig bioscooppubliek met opvallend veel 'stoere' jochies.

misschien. Ik hou niet zo van die gekunstelde verrassingen zoals die hier in zitten en in the sixth sense , memento en de usual suspects; krijg een diep gevoel van jij filmkijker hebt dit niet in de gaten. Bah. ik had het allemaal al erg diep in de gaten.. ben ik soms te slim of zo en dan ben ik diep "DIEP beledigd!

Waarschijnlijk ben ik met deze gevoelens in de minderheid dus hoef ik ook niet te blaten.

Het ging om veelbesproken en populair en dat Fight Club (overigens een puike film) beide is, lijkt me duidelijk.. Echt niet alleen megablockbusters vallen in die categorie. Ik kan me de scepsis van FisherKing heel goed voorstellen, ik hou zelf ook niet zo van films die neigen naar gimmick en me verder weinig raken (Memento zit op het randje). Dat een grote groep mensen iets geweldig vindt, zegt me helemaal niets, ik weet inmiddels van mezelf wel dat mijn smaak over het algemeen behoorlijk kan afwijken van die groep.

Oja, en 'Autumn in New York' dan; steengoede klassieker zeker

Die zit, dacht die. Deze film waar je op doelt heb ik volgens mij in de sneak gezien. Kan bijna niet anders. Alhoewel er zaten wel veel stelletjes in de zaal. Dus ik kan me vergissen. In ieder geval je ontkomt er niet aan dat je nu en dan slechte films ziet. Deels omdat je op het verkeerde been wordt gezet (John Q is daar een voorbeeld van) en ook omdat er op dat "momento" een gebrek aan beter is. Maar ik probeer het wel zoveel mogelijk te voorkomen. Ik kijk films vooral in de bioscoop omdat de TV ervaring van een film mij niet zo kan boeien. Derhalve is de kans nu zeer klein dat ik me oppak en de film ga huren. Een kwestie van prioriteiten stellen en goede agendavoering.

Je hebt anders aardig wat films onder de 2 gewaardeerd.....

Ja dat heeft een reden en als je mijn vorige post gelezen had dan valt deze opmerking in het niet.

okee..

Ik kon het gewoon niet laten om toch te reageren. Ik vond het gewoon een stomme opmerking want je ontkomt er gewoon niet aan.

Ik, als filmliefhebber, ben bereid om verschillende films een kans te geven. En kan ook films waarderen die niet echt van mijn favoriete genre zijn.

<i>Ik vind het gewoon een stomme opmerking bla bla bla </i> Isn't it ironic? Don't you think?

Wil je mij hier buiten laten

LOL. :lol:

Ach oke, ik moet bekennen; ik vind Fight Club zelf geen slechte film. Hij is iig diepzinniger dan de titel doet vermoeden.

Wanneer komt de film der films nou eens op TV? was toch Oktober?

26 Oktober NERD

scheld die jongen niet uit!

het is gewoon imo een goeie film. jammer dat er dan weer personen zijn die lekker tegendraads ultra kritisch worden omdat de massa hem leuk schijnt te vinden. ineens worden er dingen bijgehaald die normaal minder zwaar tellen. hypocriet dat het een hollywood productie is? wat een onzin. waarom niet de middelen gebruiken die je hebt om je boodschap te verkondigen aan juist die massa waar de boodschap aan gericht is.. dat is ook vrijheid..boven je eigen idealen staan. straks krijg je nog argumenten dat tyler in een auto rijdt en kleren aan heeft terwijl dat consumptie goederen zijn. pff.

de ideale film; adam en eva die aan het filosoferen zijn over het leven en de verotte toekomst. gratis verkrijgbaar in alle winkels.

Maar het was helemaal geen succes. FC flopte at the box office.

hmmm. gister stukken gekeken en vond um minder dan ik gedacht had.

ik kijk um eerst nog een keer op DVD voor ik m'n stem aanpas. net5...brrr

Het grootste probleem wat ik met deze film heb is dat ik mij totaal niet kan vinden in de idiote ideologie. Er is m.i. niets mis met de 'consumptiemaatschappij', daar deze uitsluitend tot stand is gekomen door te doen wat men wil (en dus niet door wat men opgelegd is, wat deze film lijkt te beweren); er in wilde weg op los rammen maakt je echt niet meer mens.

Nu had ik deze film nog best kunnen apprecieren (een film als Zabriskie Point met hetzelfde uitgangspunt kan ik nog wel goed vinden), ware het niet dat het onzinnige einde de film de das omdoet. De 'onthulling' is aardig bedacht maar creeert zoveel gaten dat het plot helemaal niet meer serieus te nemen is, en het overleven van Norton's personage doet mij veel te Hollywood-achtig aan (dat is de film natuurlijk ook in essentie, maar dat terzijde). Om het geweld-liefhebbende publiek nog even tevreden te stellen komen er dan als toetje nog wat explosies (mensen kunnen wel roepen dat dit niet de actiefilm is die de titel doet vermoeden, maar ik vond er persoonlijk toch een behoorlijke dosis (onnodig) geweld inzitten, die aan het plot niet zo bar veel bijdroeg)

Ook heb ik mij trouwens geergerd aan de verschrikkelijke muziek, de gekunstelde camera-stijl (bijvoorbeeld dat vliegen door bijvoorbeeld dat fornuis sloeg nergens op) en dat praten tegen de camera. In een film die probeert (althans dat neem ik dan maar aan) serieus genomen te worden, past zoiets absoluut niet.

het brengt je in contact met datgene dat we door de maatschappij van nu kwijtgeraakt zijn



Dat praten tegen de camera vond ik niet misplaatst, aangezien dat deel van de film toch al 'verteld' wordt door Norton. En misschien had je de film wat meer als een komedie moeten zien. Ondanks dat ik het niet per se met alles eens ben wat in de film gezegd wordt (is, vind ik, ook niet nodig om een film te kunnen waarderen) vond ik de waanzin van de consumptiemaatschappij mooi neergezet in deze film. Vind je het niet belachelijk dat reclame of andere druk van de samenleving ervoor kan zorgen dat we dingen kopen waar we echt helemaal NIETS aan hebben?

en de gaten die het einde veroorzaakt mag je even noemen... zal ik ze even toelichten

na de eerste keer kijken had ik ook zoiets van dit slaat nergens op, ik dacht dus ook na de onthulling dat er allerlei gaten in zaten, maar na de tweede keer kijken zijn die er niet, alles klopt en dat is zo goed aan de film.

ik had precies hetzelfde bij de eerste keer. bij de tweede keer zat er nog maar een gat in, namelijk in de keel van edward norton

Uhm.. waarmee dan? Met de medemens (in welk geval het mij nu niet bepaald de juiste manier lijkt om daar contact mee te hebben) of met geweld (iets wat niemand zal missen)?



Ik hou eigenlijk ook al niet zo van voice-overs, maar als gedachtegang kan ik ze soms nog wel accepteren (maar nooit op prijs stellen). Waren de scenes waarin Norton tegen de camera praat vervangen door voice-overs, dan had de geloofwaardigheid er nog niet eens zo heel erg onder geleden, maar nu komt het wel heel nep over. Het maakt de acteurs tot vertellers aan het publiek, in plaats van deelnemers aan het verhaal (en als er dan vervolgens ook nog interactie plaatsvindt tussen Norton en Pitt, die klaarblijkelijk wel in het verhaal zit, slaat het helemaal nergens meer op)



Een komedie? Maar... een komedie is toch een film die grappig is? Ik heb geen humor kunnen ontdekken in Fight Club eigenlijk (en daar ook niet naar gezocht, maar bij humor is dat doorgaans niet nodig)



Ik koop nooit dingen waar ik helemaal niets aan heb, en mensen in mijn omgeving ook niet. Het idee dat reclame ons dwingt dingen te kopen acht ik dan ook ongegrond, want je bent er nog altijd zelf bij voor je iets koopt. Reclame informeert je alleen wat je zou kunnen kopen (en voordat je weet dat je iets kan kopen zal het streven het te bezitten ook niet snel ontstaan), maar daarmee dwingt het toch nog niet ergens toe? Als jij denkt dat je voortdurend dingen koopt die je niet nodig hebt alleen maar omdat de reclame of de samenleving jou daartoe zou dwingen, dan ben je geen slachtoffer van de consumptiemaatschappij, dan ben je slachtoffer van je eigen mateloosheid.



Laat ik beginnen met de vele gevechten in de film waarbij Pitt's karakter betrokken was. Vocht Norton tegen zichzelf, waarbij hij zichzelf op wonderbaarlijke wijze over de vloer wist te slepen, en dan puur en alleen met het doel zichzelf te pijnigen?

Waar haalde Norton dat kaartje met Pitt's telefoonnummer vandaan, als hem dat niet in het vliegtuig overhandigd is?

En als Pitt eigenlijk Norton is, waarom wisten ze dan niet van elkaar wat ze dachten? Waarom was Norton niet op de hoogte van alle plannen van Pitt tegen het einde van de film?

En hoe konden ze dan op meerdere plaatsen tegelijk zijn? Hoe kon bijvoorbeeld Pitt met Carter naar bed gaan, terwijl Norton zich ergert aan de geluidsoverlast?

Ook wisselt de film voortdurend tussen een materiele en een immatriele status van Pitt. Als Norton hem bijvoorbeeld beschiet tegen het einde van de film, gaat de kogel dwars door Pitt heen, maar kan hij vervolgens wel het pistool wegtrappen.

Nu zou je kunnen opmerken dat de genoemde situaties niet echt plaats hebben gevonden (wat je al eerder in een reactie bij deze film opmerkte), maar als je zo gaat redeneren, kun je alles wel goedpraten door simpelweg te concluderen dat er in de hele film niets is gebeurd...

Obviously, you're not a golfer!

Yup, volgends mij heb je het niet helemaal door Q, of moet je nog eens wat dieper over die "gaten" nadenken, want het zijn helemaal geen gaten. Die punten die je noemt kloppen juist precies!

Norton en Pitt zijn dezelfde persoon, alle dingen die jij niet vind kloppen hebben helemaal niet plaatsgevonden, alleen in zijn hoofd, even kijken hoor:

inderdaad!



kaartje is nooit gegeven, was puur om de kijker te laten geloven dat pitt echt bestond.



gespleten persoonlijkheid?



Hij had helemaal geen overlast, hij was zelf aan het raggen met Carter.



Omdat Norton tegen de lucht schiet, raakt hij niks. Hij kan die gun wel wegtrappen omdat Norton als Pitt dit doet.



Hou je van Lynch films? Kunnen die wel? Is dat niet allemaal een hoop gelul dan?