Lèvres de Sang (1975)

Lips of Blood van Jean Rollin, van diezelfde regisseur zag ik eerder La Morte Vivante (The Living Dead Girl) welke aan de ene kant best beviel, aan de andere kant ook wat minder. Het duurde best lang voordat ik de DVD van Lips of Blood eindelijk eens ging bekijken, maar nu dan toch gedaan, en hij beviel eigenlijk niet beter dan The Living Dead Girl.

Het erotische in deze film van Jean Rollin is weer volop aanwezig, een hoop blote lichamen welke stuk voor stuk niet echt belangrijk, of nodig zijn in een film als deze, maar Rollin zal daar anders over gedacht hebben.
De film bevat tegen het einde aan écht prachtige plaatjes, de film is bij vlagen erg goed geschoten, en wordt ondersteund door bijpassende muziek. De film deed af en toe wel denken aan Morgane et Ses Nymphes (1971), maar behaalt het niveau van die film toch niet echt, minder mooi geschoten en minder sfeervol..

Eigenlijk is het best een saai filmpje geworden. Een hoop flauwe conversaties, en het verhaaltje is niet interessant genoeg om boeiend te blijven. De steeds groter wordende hoeveelheid onnodig bloot doet af en toe de kijker zelfs storen.
Het einde van Lips of Blood maakt een hoop goed, aan het strand met schitterende plaatjes, ook de scène dat de vampieren worden gedood is erg mooi gedaan, maar zulke dingen kunnen een film als deze niet naar een hoger niveau tillen.

Rollin gaat de verhaaltoer op

De films van de Franse erotische regisseur zijn een tijd geleden veelvuldig op DVD verschenen. Eerst voor een belachelijk hoge prijs (de Free Record Shop rekende zo'n 10 euro per film) maar nadien begon je de DVDs terug te vinden in de budgetbakken van onder andere de MediaMarkt. Fascination was een redelijke kennismaking met Rollin en ik besloot om eens wat meer werk van hem aan te schaffen. De eerste twee films (The Nude Vampire en Requiem for a Vampire) vielen me echter lelijk tegen waardoor het weer even heeft geduurd eer ik verder ging met de collectie. Gisteravond dan toch maar eens op goed geluk de gok gewaagd.

En jongens toch, wat is dit weer voor een film. Lips of Blood opent met een nogal merkwaardige openingsscène (met een heel laag geluidsvolume waardoor ik dacht dat er iets met mijn televisie mis was) waar het gebruikelijke vampiersthema uit zijn films wordt opgezet. Op zich verschilt Lips of Blood dan ook amper van eender welke Rollin film (hij zou ook een aantal zombie films hebben gemaakt maar die ben ik nog niet tegen gekomen) en is het vooral hopen dat hij een degelijk sfeerbeeld kan schetsen. Een sfeerbeeld dat niet altijd even goed tot zijn recht komt maar de regisseur laat zich gelukkig al niet verleiden tot het maken van een pornofilm zoals hij dat met Requiem for a Vampire wel deed. Lips of Blood is dan ook een film geworden waar weinig bloot in zit, toch naar de normen van Rollin, en dat komt het verhaal op zich nog wel ten goede. Het is dan ook jammer dat het plot rond Frédéric's jeugd niet echt interessant is te noemen. Het wordt terug wat boeiender wanneer de vier mysterieuze dames op de proppen komen maar wat volgt is een nogal uitgemolken climax rond een eeuwenoude familievloek of iets dergelijks. Ik moet toegeven dat mijn aandacht tegen dan al wel serieus verslapt was en het me eigenlijk niet meer zo interesseerde. De laatste beelden zijn trouwens wel weer erg merkwaardig. Rollin besluit om de twee geliefden naakt op een strand te tonen in het volle daglicht (de vampiers in de films van Rollin zijn trouwens niet gebonden aan de wetten van de filmvampier) om hen dan tezamen in een doodskist te laten stappen die dan wordt meegesleurd door het opkomend tij. Hij had er wel een betere locatie voor kunnen uitkiezen want het heeft lang geduurd eer de kist wordt opgenomen door het water en voorbij de stokken geraakt. Er worden ook nog een paar verwijzingen gemaakt naar zijn eigen films via de poster van The Nude Vampire/La Vampire Nue buiten de cinema en Shiver of the Vampires/Frisson des Vampires in de cinema zelf die wel leuk zijn om te spotten.

De regisseur is zelf ook nog even te zien in de film als de bewaker van het kerkhof. Hij is wel vaker te zien trouwens in zijn eigen films in een minieme bijrol. Voor het verhaal deed Rollin een beroep op een andere Jean, namelijk Jean-Loup Philippe die tegelijkertijd ook de hoofdrol van Frédéric voor zijn rekening neemt. Nu niet bepaald een goede acteur maar dat geldt eigenlijk voor heel de cast. De meeste vrouwelijke bijrollen moeten dan ook niets meer doen dan in hun blootje rondlopen. Ironisch genoeg is het interessantste echter het gerucht dat Jim Morrison van The Doors en zijn vriendin hier even zouden meespelen. De legendarische zanger was jammer genoeg al overleden in 1971 maar in de party scène aan het begin van de film (zowat tussen minuut 12 en 14) is een koppel te zien dat best wel hard hen lijkt. Of het ze echt zijn (Morrison en zijn vriendin Pamela Courson hebben wel een tijd in Parijs gewoond en het zou kunnen dat Rollin de film pas later heeft uitgebracht) is me niet bekend maar het zou wel interessant zijn. Voor degenen die echter de film niet willen zien puur en alleen voor dit stuk (en dat kan ik perfect begrijpen) zijn de screencaps hier en hier te vinden.

Zowaar een film waar Rollin een poging doet om meer verhaal te verwerken maar het resultaat is even slecht. Ik begin te twijfelen dat Fascination wat meer een halve gelukstreffer was want wat ik voor de rest van hem heb gezien nodigt niet uit tot meer. Ik heb nog 2 films liggen en die zal ik nog een poging geven maar daar stopt het voor mij.

1*

Mijn tweede Jean Rollin beviel me al heel wat beter dan Requiem for a vampire
Het verhaal is mysterieus en weet de aandacht vast te houden. Redelijk wat naakt dat voorbij komt en de locaties zagen er prima uit. De gore kon wel beter en het einde komt wat stompzinnig over met die doodskist in zee. 5/10

Van regisseur Jean Rollin heb ik niet al te veel films gezien en van de films die gezien heb, kon tot nu toe alleen mij "La Comtesse Ixe (1976)", die ik nog in april van dit jaar heb gezien, enigszins bevallen. En daar blijft het tot nu toe ook bij, want met deze "Lips of Blood" (werd me een tijdje geleden nog getipt door "alexspyforever") heb ik me nauwelijks mee vermaakt op één fotografie scène na dan.

In dit verhaal draait het om Frederic (Jean-Loup Philippe), die wordt achtervolgd door jeugdherinneringen. Hij herinnert zich een nachtelijk bezoek aan een ver afgelegen kasteel / ruïne. Daar ontmoette hij Jennifer (Annie Belle) een mooie en raadselachtige jonge vrouw, geheel wit gekleed. Frederic vraagt zijn moeder (Nathalie Perrey) naar deze gebeurtenis, die stelt echter dat hij raaskalt. Frederic besluit zijn verleden te onderzoeken en ontmoet Jennifer en ontdekt tegelijkertijd dat zijn familie wordt geplaagd door een oude vervloeking. Een vreselijk drama van lang geleden werpt zijn schaduw naar het heden…

De dromerige, symbolische, en soms surreële sfeer was opzicht best fraai verfilmd (zeker m.b.t. de opnames bij het kasteel / ruïne), maar ik vond het te langdradig (ondanks dat de film maar 86 minuten duurt), saai, niet boeiend en niet spannend. Ook had ik iets zo van "waar gaat dit in hemelsnaam over", maar naarmate het verhaal vordert wordt dit wel duidelijk (zo heeft Jennifer de vader van Frederic gedood en doet de moeder er alles aan om dit te verdoezelen). Omdat het in deze film draait om vijf vrouwelijke vampieren (oftewel vampirella's), is er hier en daar wat horror te zien als iemand (zoals Jean Rollin zelf in een cameo, als de ongelukkige die door vier vampirella's verorberd wordt) gebeten wordt door hun, maar eerlijk gezegd was dit meer erotisch dan dat het iets met horror te maken had.

Dit komt omdat twee van de vijf vampirella's, te weten Hélène Maguin en Anita Berglund, gekleed zijn in kleurrijke en (zeer) doorschijnende gewaden met niets daaronder aan. Deze gewaden wapperen niet zelden hevig in de wind, waardoor er weinig aan de verbeelding van de kijker wordt overgelaten. Niet dat dit bijzonder storend is Vooral de scène waarin ze met zijn tweeën op de trappen van een oud gebouw bewegingloos hun slachtoffer aan het opwachten, dan wel observeren, zijn, blijft op het netvlies van de kijker gebrand. Het naakte lichaam van één van de dames, te weten Hélène Maguin, wordt dan namelijk volledig onthuld terwijl haar gezicht bedekt wordt door het gewaad vanwege de wind. Hoewel vier vampirella's geregeld hun hoektanden laten zien, zijn ze niet bepaald dreigend en zijn ook geluidsloos en redelijk traag.

Om twee vampirella's (gespeeld door de tweeling Catherine Castel en Marie-Pierre Castel) moest ik wel één keer glimlachen (eentje van hun ook tijdens een bepaalde scène) en dat kwam omdat ze dan verkleed waren als verpleegsters (inclusief mondkapje om hun hoektanden te kunnen verbergen) in een ziekenhuis waar Frederic in terecht komt (hij wordt op een gegeven moment ontvoerd in een ambulance en wordt dan gebracht naar een ziekenhuis). Deze twee vampirella's zijn overigens niet naakt te bewonderen en uiteindelijk worden al de vier vampirella's gedood door handlangers van de moeder van Frederic.

De eerste 18 minuten van het verhaal vond ik zeer saai en in de eerste circa 6 minuten daarvan wordt ook niet gepraat. Daarin maken we o.a. kennis met Frederic (die ik overigens vond lijken op Duitse televisiepresentator Thomas Gottschalk) en zijn moeder en dat o.a. op een feestje waar Frederic een foto ziet van het kasteel / ruïne bij een reclame van een parfum. Frederic wilt weten wie de foto heeft genomen en gaat dan naar de woning van de fotograaf of beter gezegd fotografe.

We belanden dan in de 18e minuut, waarbij naar mijn mening de meest vermakelijke scène (duurt circa zes minuten) is te zien. De fotografe (Martine Grimaud) is dan namelijk een fotosessie aan het maken van een volledig naakte (draagt alleen zwarte laarzen) vrouw (Béatrice Harnois) en tijdens de fotosessie raakt deze vrouw opgewonden en begint ze zichzelf te betasten tussen haar benen. Als Frederic binnenkomt verlaat het naaktmodel de woning en gaat de fotografe zich omkleden. Frederic wacht dan en niet veel later komt de fotografe ongekleed (afgezien van een heupkettinkje en zwarte laarzen) terug en zegt ze:

"Where did I put my dress? I like you. Come closer."

Daarna omhelst ze Frederic en beginnen ze elkaar te zoenen. Ze spreken af elkaar om middernacht te ontmoeten in een aquarium en om de tijd wat te doden gaat Frederic dan naar een bioscoop waar "La Vampire Nue (970)" van Jean Rollin draait Daar ziet hij ook weer voor het eerst Jennifer, oftewel de mysterieuze vrouw in het wit, die schijnbaar even jong is gebleven (oftewel Jennifer is een vampier). Naderhand treft Frederic de fotografe in het aquarium, maar zij is dan vermoord door een man en ligt dan half naakt in het aquarium.

Jennifer, die wordt bijgestaan door vier vrouwelijke vampieren, gespeeld door Annie Belle was opzicht best een fraaie verschijning met haar korte kapsel (waarschijnlijk geïnspireerd door Mia Farrow in "Rosemary's Baby (1968)") en ze was ook niet bepaald groot. Op het einde (vanaf de 81e minuut) zien we haar volledig naakt op het strand samen met Frederic (dan zien we ook het klokkenspel van Jean-Loup Philippe wat bungelen), waar ze met elkaar vrijen en waar ze hem dan ook bijt. Daarna gaan ze samen volledig naakt in een doodskist liggen en laten ze zich meenemen door de zee, waarover Frederic zegt:

"The tide will carry us out into the ocean, to a desert island. They won't find us. It's called Sand lsland."

Daarna is de film ook na circa 86 minuten afgelopen.

Het acteerwerk, met uitzondering misschien van de goeddeels woordeloos blijvende Annie Belle, is belabberd en dreiging of spanning is nauwelijks aanwezig en individuele scènes zijn niet zelden onlogisch of onovertuigend uitgevoerd. De film durft ook niet echt een duidelijk richting te kiezen. Er zit te weinig bloot of seks in de film om van een lekker onpretentieuze exploitatiefilm te kunnen spreken en de verhaallijn is niet interessant genoeg om iets toe te kunnen voegen aan het vampierengenre. Oftewel het is geen echte Erotiek film en ook geen echte Horror film.

Al met al heb ik me nauwelijks vermaakt met deze "Lips of Blood" van regisseur Jean Rollin. Echter voor diegenen die iets nieuws, en wellicht ondefinieerbaars, op hun filmmenu willen zetten is "Lips of Blood" het zeker waard om je (hoek)tanden in te zetten.

P.S. "Lips of Blood"werd overigens een flop aan de kassa en Jean Rollin besloot daarom maar om zich te gaan richten op hardcore porno in plaats van softcore erotiek en dat is o.a. duidelijk te zien in de eerder genoemde film "La Comtesse Ixe (1976)", die hier op MovieMeter staat.

Sfeertje is best oké en met af en toe best mooie beelden maar inhoudelijk allemaal niet zo boeiend en vrij traag en daarmee ook saai. Af en toe wat naakt maar verder dan flauwe softerotiek gaat de film ook niet. 1,5*.