Shaun of the Dead (2004)

Apart dat iedereen Hot Fuzz leuker vind dan deze, want na het zie van Shaun viel die mij juist tegen.

Een bijzonder geslaagd en humoristische aanpak van een zombie uitbraak in Engeland. De film kenmerkt zich natuurlijk door de chemie en samenwerking tussen het duo Pegg en Frost. Verder natuurlijk dat het karakter Shaun alle kwalificatie heeft van een antiheld met een ronduit debiele sidekick. Toch palmt het duo je in met flauwe Engelse humor, grappige gebeurtenissen en hun gehele aanpak. Een bijzondere strijd op leven en dood wordt gebracht en waar ik vermoedde dat de makers van Left 4 dead naar Dawn of the dead gekeken hadden, geld dat ook voor Shaun. Veel kleine bekende details zie ik terug.

Vermakelijk, droog komisch, een leuk dame om wat moeite voor te doen, Kate Ashfield, humoristisch geweld, Matt Lucas in een mini rolletje...Shaun of the dead staat gewoon garant voor een prettig avondje droge humor en creatief geweld.

Wat flauwer dan ik me herinner, maar nog altijd erg geinig.

De horror is nooit helemaal overtuigend, daarvoor is het geheel te luchtig van toon. Maar de humor overleeft best goed en wat dat betreft is de ondertitel 'A romantic comedy. But with zombies.' best accuraat. Luchtig themaatje van verantwoordelijkheidsgevoel en zelfacceptatie, speels aangevuld met emoties wanneer het over de relatie met Liz gaat, of momentjes over Shauns verhouding tot zijn moeder, Phillip en Ed. Het zombieverhaal zet wat druk op het verhaal maar vervult nooit meer dan een amusante bijrol.

Geinige aanloop, wanneer de apocalyptische proporties nog aan Shaun voorbij gaan; daarna vervalt het toch een beetje in voorspelbaarheid. Naar het einde ook toenemend in drama en moraal, maar het gevoel van geslaagde geestigheid overheerst toch wel na afloop. Een streepje grofheid zou een film als dit goed doen, zeker gezien het Engelse karakter, maar ook de braafheid van Shaun of the Dead is eigenlijk best sympathiek. Fijne herziening, maar het mist enige vorm van scherpte om de 4* te laten staan.

Leuke mix van komedie, horror en actie die je vaker kan kijken. De film zit vol met leuke grappen, slimme dingetjes zoals het stukje waarin Ed de gebeurtenissen al op cryptische manier voorspelt, en het voelt nooit langzaam aan. De film is leuk geregisseerd en Pegg en Frost zijn een leuk duo samen, alleen sommige bijkarakters, met name de vrienden van Liz, zijn flink irritant. Persoonlijk vind ik dit wel de beste film van Edgar Wright, en een van mijn favoriete komedies, 4,5!

Geslaagde horror-comedy, waarin de verschillende aspecten mooi in balans gecombineerd zijn: genoeg horror om het spannend te houden, genoeg grappen om het luchtig te houden. Daarnaast zijn de karakters treffend neergezet, waardoor we met hen kunnen meeleven in deze absurde situaties.

De film speelt ook slim met gebaande horrorcliche’s zoals het medicijnkastje, en de talloze jumpscares in het eerste deel die nergens op slaan. Deze film is zich bijzonder goed bewust van de valkuilen van (moderne) horror en steekt er flink de draak mee. Maar nergens wordt het pretentieus of vervelend, zoals bij Een film als The Dead Don’t Die wel regelmatig het geval was.

Bijzonder vermakelijke film, slim gemaakt, fijn tempo en af en toe zelfs spannend.

3,5*

Mja nu dat ik hem nog eens terug gezien heb, heerste toch teleurstelling, dacht dat ik deze toch beter vond. Vond hem nu niet zo geslaagd eigenlijk, allemaal nogal flauwtjes en irriteerde mezelf wat. Ach horror comedy is bij mij vaak een moeilijk huwelijk, kan ze denk ik op 1 hand tellen als ik wat kritisch ben. Toppers hierin zijn, Bad Taste, Braindead en Tucker and Dale vs. Evil. Deze Shaun of the Dead zit bijlange niet in dat rijtje en dacht eerst ergens van wel. Kom bij deze niet verder dan een kleine 5/10, neig zelfs nr een 4.

Combi's horror en komedie zijn inderdaad vaak een moeilijke match. Hier ligt de klemtoon toch ook eerder op het komische gedeelte, zowel tijdens de uitbraak als ervoor. Centraal een duo nietsnutten waarvan het niet duidelijk is wie wie in stand houdt. Vast staat dat ze er weinig van bakken en hun leven bestaat uit games en zuipen in Winchester. Van verantwoordelijkheden nemen hebben ze nog nooit gehoord, totdat er zombies loslopen.

Best bij momenten fijne humor en vooral een portie absurditeit. Deze makke en tamme zombies hielpen daar wel bij natuurlijk. Daarnaast ook goed camerawerk en montage. Uiteraard alles wat over the top, maar vermakelijk bleef het wel. In het genre toch één van de betere dingen. De humor neigt eerder naar luchtigheid. Echt gore wordt het nooit, laat staan scary. Ook het einde past in dit rijtje waarbij de zombies als proefkonijn, huisdier of werkkracht worden ingezet.

Alleen maar toch eens gaan kijken vanwege de hoge score.

Wellicht waren mijn verwachtingen daardoor te hoog.

Ik vond het wel grappig, maar misschien mis ik de nostalgische gevoelens om daadwerkelijk tot 3 of hoger te komen, en heb ik de pech dat ik hem pas 18 jaar (au, 2004 is al 18 jaar geleden...) na uitkomen van de film zie.

2,5 *

Herzien. Nog steeds een frisse, inventieve mengeling van humor en horror, vlot geregisseerd en met Simon Pegg en Nick Frost in sympathieke hoofdrollen. Hier en daar laat regisseur Edgar Wright qua tempo wat steken vallen en voelen bepaalde scenes onnodig opgerekt aan, maar overwegend werkt de film nog steeds naar behoren. En gezien het lage budget ziet alles er behoorlijk groots en imposant uit. Bloederige toestanden worden grotendeels tot een minimum beperkt, al wordt er soms wat dat betreft toch wel flink uitgepakt, vooral naar het einde toe.

Wat een zalige humor! En leve The Winchester Absolute aanrader, ook voor niet-zombie-fans

Film die ik pas 20 jaar na dato zie. Ik zag eerder Baby Driver en Scott Pilgrim vs. The World en ik hou toch wel meer van Wrights Baby Driver. Maar dit debuut is wel heel zelfverzekerd, prettig pretentieloos en zit erg goed in elkaar. Prima vermaak voor een doordeweekse dag.

Herziening.

Lang geleden al eens gekeken, zonder succes. Mijn score is nu best opgetrokken, maar zelfs dan nog blijf ik toch een beetje op m'n honger zitten. Echt grappige scènes zijn er gewoon te weinig, hoewel er ook vaak goede vondsten te zien zijn. Ik denk dat ik vooral meer verwacht had van de wisselwerking tussen Simon Pegg en Nick Frost. Vooral Frost als komisch tegengewicht voor de loser Pegg had toch iets grappiger mogen zijn.

2,5

Ik heb me hier kostelijk mee vermaakt. Ik heb Edgar Wright sowieso wel hoog zitten als regisseur, al heb ik vooral zijn recentere werk gezien tot nu toe. Ik vind hem een heel unieke, stilistisch enorm begaafde regisseur, maar waar bijvoorbeeld een Baby Driver of Last Night in Soho hyper-gestileerd tot in de kleinste details aanvoelt, is Shaun of The Dead nog iets ruwer rond de randjes. En dat geeft wel charme aan het geheel. Ondanks dat je merkt dat de film relatief 'low budget' is, schudt Wright wel enkele knappe trucjes uit zijn mouw. Het camerawerk is energiek en de manier van filmen voelt gewoonweg heel fris aan. Knappe long takes ook af en toe, bijvoorbeeld wanneer Shaun naar de supermarkt wandelt en niet doorheeft dat zijn hele stad in een zombie is veranderd. Gortdroog en hilarisch, en inventief gefilmd. De humor in de film is sowieso over de hele lijn m'n ding. De vele terugkerende grapjes, de vriendschap tussen Shaun en Ed; op meerdere momenten heb ik echt praktisch strike gelegen. Nick Frost maar vooral Simon Pegg zijn echt ongelooflijk grappig en hebben een fantastische chemie. Het moet toch wel met afstand één van de grappigere horrorkomedie's zijn, en dat is voor een groot stuk aan hen te danken. Maar al de rest klopt ook; de muziek, het script, ga maar door. Echt van een topniveau allemaal.

Het enige waar Wright een steekje laat vallen is richting het einde. Vanaf dat ze de Winchester Pub bereiken komt de film een beetje tot een halt qua tempo, en loopt de pacing niet meer zo vloeiend als in de eerste helft van de film. Het wordt dan ook grotendeels opeens een stuk serieuzer en eerder een volbloed zombiefilm, veeleer dan de parodie-insteek van daarvoor. Dat eindstuk sleept dus een beetje, maar vanaf dat Shaun en z'n vriendin ontsnappen uit de pub houdt Wright het gelukkig wel heel kort en raken de afsluitende scènes wel weer de juiste (komische) snaar. Ik ben in ieder geval fan, maar door dat slepende eindstuk uiteindelijk geen hogere score dan 4* langs mijn kant. Zéér veel zin in de andere twee films van de 'Cornetto-trilogie', die volgen binnenkort wel eens.

Herzien en het cijfer blijft staan. Regisseur Edgar Wright is een man met visie en brengt zijn films op een uiterst eigenzinnige manier naar voren, waardoor Shaun of the Dead zeker opvalt. De stilering is netjes en het tempo ligt hoog, daarnaast wordt er naar behoren geacteerd door de castleden. Het komt uiteindelijk neer op een kwestie van smaak of je de film kan waarderen of niet, voor mij persoonlijk doet de sterk aangezette Britse humor erg weinig. Ik kan dan ook maar met zeer beperkte mate genieten van een film als Shaun of the Dead, ondanks dat de voldoende dubbel en dik verdiend is.

Heerlijke zombiefilm/satire. Met de typische Britse humor kon dit ook alleen maar gemaakt zijn in de UK. Is helemaal mijn ding. Een echte feel good horror met een opeenvolging van gags én quasi spannende momenten - die nooit ernstig genomen kunnen worden. Het lijkt beïnvloed door de Brian Yuzna producties van weleer en natuurlijk zit er ook een letterlijk te nemen knipoog in naar Fulci (die blijkbaar een restaurant openhoudt).

Prima acteerprestaties met een stel cartooneske karakters die weggelopen lijken uit Scooby-Doo. De regie en montage is spot on. Excellent script. Wat mij betreft een absolute topper in het horror comedy genre.