Shaun of the Dead (2004)

Graag gezien. Shaun of the dead is een parodie op Dawn of the dead (en zombiefilms in het algemeen) en volgt min of meer hetzelfde parcours als Dawn of the dead (groep mensen vluchten en verbergen zich in een publieke ruimte - hier een pub - en worden omsingeld door zombies). Na afloop ik kon wel volgen waarom dit hoog scoort. SOTD is zeer leuk, vol met referenties over dawn of the dead maar ook op ons dagelijks routine leventje met gebruiken en gewoontes. Vooral het begin waarin de mensen als zombies worden uitgebeeld die naar het werk gaan of in de bus zitten, is hilarisch. Ons dagelijks monotoon leven brengen we als zombies door. En wanneer onze pantoffelheld naar de buurtwinkel gaat, merkt hij niet dat er iets is veranderd bij de mensen. Ook de soundtrack zit vol knipoogjes (Ghost town van The Specials, Panic van The Smiths en helaas niet in de film maar wel in de trailer het knappe nummer van L7 : Pretend we're dead). Shaun of the dead is het perfecte anti gif tegen een saaie dag, zelfs al is de saaie dag het mikpunt van de spot bij SOTD.

Ik heb me hier kostelijk mee vermaakt. Ik heb Edgar Wright sowieso wel hoog zitten als regisseur, al heb ik vooral zijn recentere werk gezien tot nu toe. Ik vind hem een heel unieke, stilistisch enorm begaafde regisseur, maar waar bijvoorbeeld een Baby Driver of Last Night in Soho hyper-gestileerd tot in de kleinste details aanvoelt, is Shaun of The Dead nog iets ruwer rond de randjes. En dat geeft wel charme aan het geheel. Ondanks dat je merkt dat de film relatief 'low budget' is, schudt Wright wel enkele knappe trucjes uit zijn mouw. Het camerawerk is energiek en de manier van filmen voelt gewoonweg heel fris aan. Knappe long takes ook af en toe, bijvoorbeeld wanneer Shaun naar de supermarkt wandelt en niet doorheeft dat zijn hele stad in een zombie is veranderd. Gortdroog en hilarisch, en inventief gefilmd. De humor in de film is sowieso over de hele lijn m'n ding. De vele terugkerende grapjes, de vriendschap tussen Shaun en Ed; op meerdere momenten heb ik echt praktisch strike gelegen. Nick Frost maar vooral Simon Pegg zijn echt ongelooflijk grappig en hebben een fantastische chemie. Het moet toch wel met afstand één van de grappigere horrorkomedie's zijn, en dat is voor een groot stuk aan hen te danken. Maar al de rest klopt ook; de muziek, het script, ga maar door. Echt van een topniveau allemaal.

Het enige waar Wright een steekje laat vallen is richting het einde. Vanaf dat ze de Winchester Pub bereiken komt de film een beetje tot een halt qua tempo, en loopt de pacing niet meer zo vloeiend als in de eerste helft van de film. Het wordt dan ook grotendeels opeens een stuk serieuzer en eerder een volbloed zombiefilm, veeleer dan de parodie-insteek van daarvoor. Dat eindstuk sleept dus een beetje, maar vanaf dat Shaun en z'n vriendin ontsnappen uit de pub houdt Wright het gelukkig wel heel kort en raken de afsluitende scènes wel weer de juiste (komische) snaar. Ik ben in ieder geval fan, maar door dat slepende eindstuk uiteindelijk geen hogere score dan 4* langs mijn kant. Zéér veel zin in de andere twee films van de 'Cornetto-trilogie', die volgen binnenkort wel eens.

Herzien en het cijfer blijft staan. Regisseur Edgar Wright is een man met visie en brengt zijn films op een uiterst eigenzinnige manier naar voren, waardoor Shaun of the Dead zeker opvalt. De stilering is netjes en het tempo ligt hoog, daarnaast wordt er naar behoren geacteerd door de castleden. Het komt uiteindelijk neer op een kwestie van smaak of je de film kan waarderen of niet, voor mij persoonlijk doet de sterk aangezette Britse humor erg weinig. Ik kan dan ook maar met zeer beperkte mate genieten van een film als Shaun of the Dead, ondanks dat de voldoende dubbel en dik verdiend is.

Gisteravond weer voor de zoveelste keer bekeken. Wat is dit toch een meesterlijk leuke film!