Exit Wounds (2001)

Hallo Steven, kan je wat harder praten, ik kan je nauwelijks verstaan. Echt slim is zijn personage ook niet in deze film. Er zou toch een belletje moeten gaan rinkelen als je aangevallen wordt door een undercover agent met een zaag. Ook jammer dat er af en toe duidelijk dummys zijn gebruikt. In de scene op de motor is ook duidelijk een stuntman te zien. Toch nog wel te kijken deze film door, zoals al gezegd, een paar leuke bijrollen en wat leuke actiescenes. 2*

Wel een leuke film (seagal op een abraham leeftijd) kan nog lekker vechten en nog harde acties ja best wel te pruimen.

3,5

Juist. Veel verschil met een andere Seagal-film is hier niet.

We konden in deze film wel duidelijk méér humor zien dan in andere.

Maar voor de rest heb je de typische actiescènes, verhaallijn en de typische Seagal die haast in elke film hetzelfde karakter lijkt te hebben.

Veel mensen koppelen een Seagal-film aan een ondermaats verhaal (verstand op nul). Dit is jammer want ik vind de regie van deze film wél zeer mooi gedaan hoor. velen weten niet wat ze missen. Dus, geef niet altijd toe aan je vooroordelen!

3*

De regie is misschien niet slecht, maar je kunt toch ook moeilijk beweren dat het verhaal erg goed uitgewerkt is. Vooral aan details is weinig aandacht besteed, waardoor het ondanks gebrek aan een gecompliceerd draaiboek voor de kijker soms even onduidelijk is waarom een bepaalde scène juist op dat moment plaatsvindt.

Het feit dat de onsterfelijke - want dat is hij wel in al zijn films - Seagal steeds opnieuw even optreedt tegen de verzamelde maffia, mag dan wel onrealistisch lijken, toch is dat hetgeen ik verwacht als ik naar een Seagalfilm kijk.

De film heeft me dan ook niet ontgoocheld, alleen is het telkens wat van hetzelfde - hoewel er een paar coole vechtscènes en inventieve sterfscènes aanwezig zijn.

Maar, een topper is het nu ook weer niet en de film is dan ook enkel aan te raden voor de liefhebbers van de hersenloze actie waarvoor Seagal staat.

DMX vond ik niet echt goed acteren en ook zijn rol was nogal saai. Zijn dikke vriend daarentegen doet het wel goed. De aftiteling zorgt dan ook voor een extra halve ster, die het sterverlies van een schabouwelijk onrealistische beginscène weer goedmaakt.

Anders dan ik had verwacht; dat zou de juiste omschrijving zijn. Het was nogal on-Seagal achtig in de zin dat zijn aikidogevechten op een bijzonder laag pitje stonden (Bruce Willis had deze rol ook kunnen nemen), maar ik heb me toch bijzonder vermaakt. Interessante cast, aardig verhaal en genoeg explosieve actie voor een lekker avondje vermaak. Een van de hoogtepunten was het duel tussen Steven Seagal en Michael Jay White, sinds Bruce Lee en Chuck Norris blijft het genieten om twee martial arts sterren tegen elkaar te zien strijden. Afgezien daarvan heb ik toch een aantal maal dubbel gelegen om Tom Arnold en Anthony Anderson met hun hilarische typetjes.

En toch ontbrak er iets aan om het een absolute topper te noemen. Seagal had toch wel iets meer verschillende klanken kunnen gebruiken bij zijn acteerwerk (hoewel hij wel een leuk personage met enige zelfspot neerzet) en ik had toch liever iets meer ouderwetse actie gezien. Maar ja, Exit Wounds blijft wel een goed geproduceerde actiefilm die door de leuke cast verder zeker de moeite waard is.

Het leukste van deze film vond ik dat er een beetje droge humor in verwerkt zat, en met zo'n gortdroog persoon als Seagal zit je qua humor dan wel goed. Het verhaal bevatte helaas wat foutjes die beter konden worden uitgewerkt, maar met de actie zat het zeker goed. Een van Seagal's leukere films. 3.5*

Oehlala deja vu, dacht laat ik weer eens een filmpje kijken dat ik niet ken, blijkt dat ik hem al ooit gezien had.

Zeker geen sterke film, verre van zelfs, maar voor een entertainende actiefilm kan het er best mee door.

Lekker wat actie en lekker vlot en dat redt de film dan ook.

Steven Seagal is niet me favoriet, maar zolang ik het actie-genre zal blijven verkennen zal ik hem ongetwijfeld nog veel tegenkomen, dus ik zal het er mee moeten doen.

De film laat de nodige steken vallen: het is allemaal bijster voorspelbaar, de stunt double op de motor is overduidelijk een ander persoon als Steven Seagal, blijkbaar kan Seagal een helikopter laten ontploffen met een paar schoten van een politie handgun en hoe de mensen van z'n oude bureau nou opeens in de eindsituatie wisten op te duiken is me nog steeds een raadsel. Maar ach, zoals ik al zei, voor wat entertainment kan het best.

Krappe 3,5*

Hier nog één, tweede keer deze week dat ik dit heb. Blijkbaar meer Seagal gezien dan ik me kon herinneren .

Heerlijke flick, sowieso één van z'n betere. Als fan van deze man heb ik dan ook zeker flink kunnen genieten van de heerlijke actie en prima humor. This is my happy face

Vlot verhaaltje met gelukkig een flinke dosis actie en het neemt zichzelf niet te serieus. Seagal die er duidelijk zin in heeft, eigenlijk is de aanwezigheid van die vent al genoeg, maakt niet uit wat 'ie doet.

Al met al een onbedoelde herziening die perfect uitpakt. Als tussendoortje gewoonweg heerlijk. Op naar de volgende Seagal!

Leuke twisten zitten erin idd en ook nog wel wat om te lachen af en toe. Zeker 1 van Seagal's betere. Zie nu ook pas goed de poster, nooit opgevallen dat het de vorm had van een pistool. Maar goed, veel mooie auto's, mooie dames als Eva Mendes en Jill Hennessy ( haar dood werd vrij licht opgenomen in de film trouwens, voelde aan als een foutje. ) en goed acteerwerk van DMX. Vind ik sowieso de beste rap-acteur. De rest van die rappertjes zijn vaak een doorn in het oog.

Ondertussen heb ik, net als vele andere Seagal filmen, ook deze in mijn bezit.

En ik blijf bij mijn eerder geschreven recensie, een goede film deze.

Matige actiefilm over een aantal corrupte agenten. Na een behoorlijke en ook actievolle opening duurt het een tijd voordat het verhaal op gang komt. Maar echt boeiend wordt het dan ook niet meer. De actie is een stuk gepolijster en minder bruut dan uit de beginperiode van Steven Seagal. En dat is jammer. Zo is er ook teveel humor, waarbij het subplotje met Tom Arnold nogal geforceerd overkomt.

Nogal zwak, met tegenvallende actie.

DMX mag gerust blijven rappen met zijn gegrom en hondengeblaf, that's cool. Maar acteren kan 'ie niet, door die monotome gezichtsexpressie lijkt het wel alsof hij stoer wil overkomen ofzo.
Steven Seagal zet de cruise control weer aan, in principe niet storend voor een filmpje als dit.
Tom Arnold mag weer de clown uithangen en ik heb me redelijk geërgerd aan die aanstellerij van 'm.

De slecht uitgekozen muziek stoorde me af en toe en ik krijg het vermoeden dat ze een beetje reclame proberen te maken voor DMX, door altijd maar weer een nummer terug te laten komen in de film waarin hij speelt. Misschien had DMX de regisseur even dreigend aangekeken zodat zijn eisen ingewilligd werden.
Toen Boyd verkeersregelaar werd kregen we het nummer I Feel Good van James Brown te horen, tja... het is maar waar je voor kiest.

''Wacht, spoel eens terug.... stop! Inzoomen....''
Rook nadat er een deur wordt ingetrapt, een motor die niet op slot staat, badguys die met volle vaart tegen de muur aan knallen en matige geluidseffecten... het was allemaal niet echt overtuigend.

Net zoals bij Cradle 2 the Grave is dat dialoog op het einde weer grappig maar laten ze vervolgens veel te lang duren en kan natuurlijk niets goed maken.


Te simpel.

Best een aardig actie filmpje! Ik ben geen fan van Steven Seagal en de reden dat ik deze film toch ben gaan kijken is dat Anthony Anderson erin zit. Er zitten dan ook een aantal grappige momenten in met hem, waar ik op gehoopt had! DMX vind ik ook wel stoer.

Erg vermakelijke film en behorend tot het betere werk van Steven Seagal.

De regisseur van deze film heeft ook Cradle 2 the Grave en Romeo Must Die geregisseerd en dat is ook duidelijk te zien, omdat de drie films een zelfde soort stijl hebben en ook grotendeels dezelfde acteurs. Hoewel het plot van Exit Wounds niet eens zo bijster goed is, is het wel vermakelijk. Seagal wordt in deze film bijgestaan door rapper DMX, die vooral goed is in boos kijken, het redelijk doet, maar zeker geen acteertalent is.

Dat zijn Anthony Anderson en Tom Arnold ook niet, maar gelukkig zijn zij het die de film van de nodige humor voorzien. Best leuke humor soms moet ik zeggen. De actie is daarnaast niet eens zo verkeerd en zorgt in combinatie met de humor en het prima tempo voor een lekkere wegkijker. Niet hoogstaand, maar wel leuk dus.

3,0*

Exit Wounds

Seagal is nooit een favoriet geweest van velen (denk ik). Voor mij heeft Seagal zelfs wat jeugd sentiment, samen met mijn vader kijkend naar Seagal die mensen richting hakmessen flikkert, oef! Toch behaald Seagal met zijn films nooit de 100% bij mij en ik vind dat er vaak wat dingen blijven hangen bij hem die velen malen beter hadden gekund! Kwa actie is de film natuurlijk niet te missen en daar verveel je, je niet snel door. De acteer kunsten van DMX laten soms op zich wachten en van Seagal weten we meestal dat het niet denderend is. Michael Jai White acteerde ook een goed rolletje en Jill Hennessy, knappe vrouw, deed het ook goed. Alleen, ik heb niet mee gekregen hoe het nou met haar is afgelopen? Dood of levend?? Het verhaal is flinter dun en niet echt iets speciaals om te volgen, het concept is aardig gedaan. Al om al, een film om je avondje te vullen!

3.0*

De computers bleken uiteindelijk weinig last te hebben van de Millennium Bug, maar Steven Seagal duidelijk wel. Na 2000 ging het steil bergafwaarts met zijn films, voor zover het midden jaren '90 niet al begonnen was.

Deze Exit Wounds uit 2001 was zijn laatste korte come back van enig niveau. Met leuke actie, veel getimede humor en een niet onaardig verhaaltje. Maar je moet ook deze film niet al te serieus nemen, dat is het allemaal nog best te behappen.

Middelmatige film in het genre

“None of this Lone Ranger stuff that I keep hearing about.”

Steven Seagal, DMX, Tom Arnold, Anderson, veel stoerdoenerij, mooie auto's, mooie vrouwen en veel testosteron, Exit Wounds doet precies wat je ervan verwacht. Als je niet al te veel van het verhaal verwacht en het erbarmelijke acteerwerk voor lief neemt, valt er nog genoeg te lachen om zoveel onzin.

Deze Actie / Misdaad film met actieheld Steven Seagal in de hoofdrol zag ik afgelopen donderdagavond voorbijkomen op RTL7 (daar was het min of meer de Steven Seagal week) en eindelijk maakte hij weer eens een succesvolle actiefilm (na "Under Siege (1992)"), met voldoende harde actie, explosies, humor, filosofietjes en ook nog eens een redelijk verhaaltje. Het zou zo ongeveer zijn laatste niet al te beroerde film blijken te zijn.

In "Exit Wounds" is Orin Boyd (Steven Seagal) een opvliegende maar goudeerlijke politieman uit Detroit, die geweld niet schuwt om de wet te handhaven. Maar enkele dagen nadat hij in zijn eentje een leger politieke moordenaars heeft verslagen die het voorzien hebben op de vicepresident (Christopher Lawford), wordt hij ten onrechte door zijn commandant Frank Daniels (Bruce McGill) gedegradeerd tot verkeersagent in district 15 onder leiding van Annette Mulcahy (Jill Hennessy), welke één van de slechtste wijken van Detroit is. Gaandeweg komt Orin erachter dat er meer speelt binnen het district waar hij gestationeerd is en krijgt hij te maken met corrupte collega’s en een omvangrijke drugshandel. Orin vindt een hoofdverdachte in de gedaante van crimineel Latrell Walker (hiphopartiest DMX), Orin verdenkt hem namelijk ervan ingebroken te hebben op de FBI opslagplaats waar ze drugs bewaren, maar al gauw blijkt dat de zaak niet zo zwart-wit is als hij lijkt...

In "Exit Wounds" zien we weliswaar een wat oudere en stramme Seagal, maar die tekortkomingen worden tenietgedaan door zijn grote inzet en de uitstekende actiescènes. De afzichtelijke paardenstaart is eraf en het Perzisch tapijtje om zijn schouders is verdwenen. Ditmaal geen boeddhistische flauwekul maar rauwe en bloederige actie. Zelfs de gemompelde oneliners van Seagal zijn grappig en trefzeker geplaatst. Gelukkig heeft men de dialogen van onze fluisterende actieheld tot een minimum proberen te beperken, waardoor de beste man mag doen waar hij bekend om staat, namelijk mensen een flink pak slaag verkopen. Hierbij komt wel de hogere leeftijd (hij was destijds bijna 50 jaar) van Poetin-adept Steven Seagal om de hoek kijken. Maar dat heeft men slim opgelost door gebruik te maken van flitsende montage, diverse filmtrucs en capabele stuntmannen. Hierdoor lijkt het toch alsof de trage Steven Seagal zonder moeite de vloer aanveegt met jongere en dus veel fittere vechtersbazen.

Het ietwat rommelige verhaal van de film, met een opstandige, gewelddadige, maar rechtvaardige agent in de hoofdrol, zal de meeste fans van het genre wel bekend voorkomen en op dit gebied doet "Exit Wounds" dan ook een beetje denken aan de eerste films uit Seagal's repertoire, zoals "Above the Law (1988)", "Hard to Kill (1990)" en "Out for Justice (1991)". "Exit Wounds" heeft best veel te bieden, zoals heel veel actie (vooral vechten en schieten, maar er is ook een stroomstootwapen gevecht en een zwaardengevecht te zien) die soms ook behoorlijk hard en over de top (zo schiet Orin Boyd met een pistool een helikopter uit de lucht) is, plotwendingen (al dan niet vergezocht), humor, een indrukwekkende cast en zelfs naaktheid (borsten). Dat laatste zie je in een uitgaansgelegenheid en in een stripteasetent.

Qua humor is het leuk om Steven Seagal als verkeersregelaar te zien op een heel druk kruispunt in Detroit, waar hij er een zooitje van maakt en als hij naar een "omgaan met woede-aanvallen" bijeenkomst wordt gestuurd (waar hij geen zin in heeft) en hij dan wilt opstaan (hij moet namelijk van de therapeut gaan staan en over hemzelf vertellen) en klim zit tussen het tafeltje met stoeltje, breekt hij gewoon het tafeltje van het stoeltje af en zegt hij:

"l'd like to make this clear: l don't have rage. l'm a happy guy. You see this face? This is a happy face. You all would be lucky to be as happy as l am."

Als hij daarna naar buiten loopt en een zwarte bende ziet die bezig is om te proberen in te breken in zijn auto (een pick-up), zegt hij:

"What am l, a shit magnet?"

Wat betreft de cast zien we buiten Steven Seagal verder nog een aantal bekende personen zoals hiphopartiest DMX (als crimineel Latrell Walker, die de corrupte agenten wil aanpakken en die zijn broertje Shaun uit de gevangenis wilt krijgen), Anthony Anderson (als T.K. Johnson die de kompaan is van Latrell Walker) die voor de nodige humor zorgt, Michael Jai White (als Lewis Strutt die bij de politie werkt en corrupt is en handelt in heroïne), Bill Duke (als politiecommandant Chief Hinges die tegen corruptie is), Tom Arnold (als Henry Wayne die een televisieshow heeft en die ook aanwezig is bij de bijeenkomsten m.b.t. "omgaan met woede-aanvallen" en die Orin Boyd ook helpt), Bruce McGill (als politiecommandant Frank Daniels, die bevriend is met Orin Boyd, maar die ook corrupt blijkt te zijn) en Eva Mendes (als Trish, die techniekspecialist is van Latrell Walker en die goed kan omgaan met camera's).

De mooie Eva Mendes was overigens achteraf niet te spreken over "Exit Wounds" en ze noemde het een "verschrikkelijke film". Ook zijn al haar dialogen opnieuw ingesproken door iemand anders en daar kwam ze pas achter toen ze naar de feestelijke première ging. Hoewel ze me niet bekend voorkwamen, vond ik Jill Hennessy (als politiecommandant Annette Mulcahy, die Orin Boyd helpt en een oogje op hem heeft en die tijdens een actievolle achtervolging met auto's om het leven komt tijdens een harde botsing) en Jennifer Irwin (als de Linda de therapeut bij de "omgaan met woede-aanvallen" bijeenkomsten) leuke en mooie vrouwen om naar te kijken.

Al met al is "Exit Wounds" nog eens een lekkere ouderwetse “Verstand Op Nul” actiefilm van Steven Seagal, die zich van de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt.

Vroeger deze film met de aktie film held Steven Seagal nog in de bioscoop gezien.

Toen vond ik deze film echt spectaculair en te gek.

Zoals ook de scene als Orin Boyd het opneemt tegen forse uitsmijters in een nachtclub die met hem op de vuist gaan, en je Steven op zijn best ziet, en hij zijn skills laat zien.

Ook ontzettend leuk de wereld beroemde hip hop en rap artiest DMX met zijn rauwe stem, naast Steven Seagal te zien schitteren,en ook zijn rol echt goed neerzet,helaas is deze man ook heengegaan.

En die ook fantastische en te gekke muziek heeft gemaakt.

Nog steeds vind ik dit, een te gekke en grandioze aktie film.

Ook heel leuk Anthony Anderson ook mee speelt, die een fantastische komedie acteur is, die ook hier weer garant staat, voor de nodige lach salvo's ook in deze film.

Met een verder prima cast en gave film muziek.

Blijft genieten deze old school aktie film met Aikido specialist Steven Seagal in aktie.