The Royal Tenenbaums (2001)

Inderdaad, mooi filmje; belangrijkste vereiste is dat je er openminded aan begint. Verder een grappige en ook verwonderlijk emotionele film, die blijft boeien...

4*

Erg ondergewaardeerde film op moviemeter met een mager 6je. Begin toch een beetje te vinden dat de echte kenners alleen bij IMDb zitten...

De perfecte combinatie tussen drama en comedy, met ook nog eens een gewelidge cast, van het creative duo Wilson (O) en Anderson.

4,5 ster

IMDb kan er ook ferm naastzitten hoor, neem bv. Swordfish. Heerlijke film, die gewoon té intelligent is voor het Amerikaanse publiek (62%, 3,27* MoM).

Deze film (hier) is de enige echt ondergewaardeerde die ik tot nog toe tegengekomen ben op Moviemeter, dus deze site blijft betrouwbaar (in mijn ogen)!

Wat een geweldige film. Na de 6e keer maakt hij nog net zoveel indruk. Een prachtig huwelijk tussen komedie en melodrama. De soundtrack ondersteund de film als geen ander. Zoals we van Wes Anderson gewend zijn gaat het hier om de intensiteit van het gebeuren. Niet zozeer een complex verhaal. Maar de verhoudingen tussen de mensen doen het werk. Een merkwaardige, hoogstaande en goed presterende cast doet haar werk. + voor Hackman en Wilson brothers.

Ben er nog niet in geslaagd deze film van het begin te volgen... Maar ow wat vind ik hem intrigerend. Al is het maar om de cast: A+

Hele rare film, maar dat zijn we gewend van Wes Anderson. Het is af en toe allemaal erg geestig, maar de dramatische elementen werken niet echt goed. Normaal gesproken zou ik op 3* uitkomen, maar door de uitmuntende muziek(The Clash! Van Morisson! Nick Drake! The Beatles! The Ramones!), tel ik er nog een halfje bij op.

3,5*

Ik vind de film prachtig in beeld gebracht. Het verhaal op zich kon mij weinig boeien en bekoren. Op een gegeven moment wordt het verhaal langdradig en semi-grappig en zelfs vervelend. Neemt niet weg dat ik om bepaalde gebeurtenissen wel heb moeten lachen. (Ik heb het huis van de Tenenbaums met eigen ogen mogen aanschouwen. Staat in de wijk Sugerhill NYC)

***-sterren

Bekende cast vind ik vaak meer een nadeel dan een voordeel.

De humor was subtiel, net als het 'drama'. En eigenlijk vind ik dat nu net het probleem. Ik hou meer van films die wat minder subtiel zijn en het drama misschien zelfs wat overdrijven. Dan komt 't punt wat meer naar voren.

Vandaar dat de film me niet super kon boeien.

***

Goede film die geen moment saai was voor mij. Goede combinatie van drama en komedie en het acteerwerk was ook dik in orde. De karakters werden goed neergezet.

3.5*

Een van de beste films die ik ken..

klinkt misschien wat overdreven maar toch is dit echt een pareltje. de subtiele humor verweven met ironie (drama)neemt je mee in het wereldje van wes anderson. ik vind het echt jammer dat ik verder alleen the life aquatic van hem heb gezien want de sfeer die hij neerzet raakt je diep. (ik was van plan de dag erna een boot te kopen en a la cousteau eropuit te gaan).

Ik snap dan ook niet echt dat ie net iets boven 3 sterren krijgt, waarschijnlijk (en het is al eerder gezegd) komen veel mensen op deze film af door de namen owen/stiller en vragen zich af wanneer ze eigenlijk beginnen met taarten gooien (begrijp me goed die andere films van ze zijn altijd f'king grappig). maar misschien is de film zo subtiel dat niet iedereen hem helemaal doorheeft. ik ben toch blij dat er een aantal kenners hier zitten die de film weten te waarderen. ik hoop dat ie iets beter begrepen wordt want hij is het zeker waard! (dit kan echt niet)

Join the club

een slechtere film als deze heb ik weinig gezien

staat waarschijnlijk ook op de zwarte lijst van gene hackman

0.5 ster kan er niet meer van maken

Hij kreeg juist erg veel lof voor deze rol en won er zelfs een Golden Globe mee. En terecht ook.

Ik ben blij dat ik de vele negatieve reacties op deze film pas achteraf lees, want anders had ik er misschien niet voor gekozen om deze te gaan zien. En dat zou jammer zijn geweest. Want ik vond het toch wel een aparte film om eens te zien. Alles ziet er heel surrealistisch uit en de kleuren zijn erg mooi. De personages zijn bizar, een karikatuur van zichzelf eigenlijk, maar ook aandoenlijk en intrigerend. De film zit vol met kleine grappige vondsten en veel van de humor zit hem daar in wat mij betreft. De muziek is erg mooi en valt daardoor ook op.

Wat ik minder vind is het van de hak op de tak springen van het verhaal zo nu en dan. Ook heb ik er moeite mee iets heftigs als een zelfmoordpogingte plaatsen in een betrekkelijk satirisch sfeertje als in deze film. Maar toch ***, ik heb er met plezier naar gekeken.

Beetje raar zoveel negatieve reacties!! Dit is veruit het beste werk van wes Anderson wat ik tot nu toe heb gezien. Was juist een hele geestige film, en moest gewoon om bepaalde situaties best lachen, iets wat ik niet heb gedaan bij bv Rushmore en The life aquatic, waar ik vooral laatstgenoemde echt een draak van een film vond die ik niet eens af heb gekeken omdat ik het te flauw voor woorden vond, maar wes anderson heeft wel het lef om geen stereotype films te maken, of je het nu echt slecht vind of helemaal te gek.

Ik snap de reacties wel, dit is een aparte film waar niet iedereen van houd, ook is het precieze genre niet aan te geven. De cast zorgt voor een onvergetelijke familie.

Vind deze net als Rushmore toch niet al te bijzonder. In beiden zie ik veel leuke ideeen en interessante karakters, een erg kleurrijke film, maar slagen er niet echt in mijn aandacht vast te houden. Daarvoor zakt de film te vaak in en duurt ie te lang. Zou zelf misschien een betere film hebben gezien met wat meer schrapwerk het script, want ik denk niet dat meer lengte dat onaffe gevoel weggehaald zou hebben. Ik snap wederom ook weer niet die idiote keuze om de score van Marks Mothersbaugh zo laag te mixen, en songs volop in de kijker te spelen. 2.5 sterren

Herziening helpt heel erg bij Anderson, zo is mijn ervaring. Hij heeft idd een soort van totaal eigen flow waar je aan moet wennen.

Rushmore drie keer gezien en niks veranderd aan mijn 3 * oordeel. Denk niet dat dat bij deze anders zal zijn.

Ik heb deze film een paar jaar geleden gehuurd. Ik heb em van ellende na drie kwartier uit gezet, wat was dat een baggere film.

Ik snap niet hoe de film toch nog zo'n hoge waardering heeft gekregen. Misschien werd ie na drie kwartier leuk en heb ik dat leuke deel gemist, al lijkt me dat sterk.

Slaapverwekkende, weinig humoristische film die me alleen bij blijft omdat het één van de slechtste films is die ik ooit gezien heb.

1*

Stem er dan ook niet op.

een film waar ik vrolijk van word. al is die helemaal niet zo vrolijk.

deze film slaat echt helemaal nergens op!!

echt alleen maar onzin! en dat maakt hem toch nog een beetje leuk

zitten zeker grappige stukjes in..

3*

Soms is het fijn een bericht niet te hoeven beginnen met "ik verwachtte".

Ik heb enkel Life Aqautic ooit gezien, met die kennis ben ik dan maar deze film een keer gaan kijken. Royal Tenenbaums is niet meteen een zwarte komedie. De film is verre van scherp. Het is ook geen lachen, gieren, brullen film.

Het is een van deze weinige films die op deze manier droge, understated humor brengt. En in dat opzicht is deze film dan ook erg goed te genieten. Typetjes die er genoeg over gaan om grappig te zijn, maar niet tever gaan zodat de film uit z'n rol valt. Misschien is enkel Stiller wat te luidruchtig, en Owen Wilson wat te onnozel. Verder blijft de film heerlijk in karakter. Eén van de weinige goeie rollen voor Hackman, ook Murray is hier erg goed te genieten (wel blij dat hij de hoofdrol niet had).

Muziek viel mij wel enorm tegen (behalve het liedje bij de brandweerwagen), visueel is het leuk en sprookjes achtig, maar niet genoeg om echt overdonderend te zijn. Had de film dat extra zetje kunnen geven.

Nu is het vooral gezapig genieten. Film verveelt nergens en vliegt ook snel voorbij. Had dat beetje extra afwerking verdient, maar verder een fijne film.

Mooie 3.5*. En een gepast happy ending trouwens. Film verdient niks anders.

Rushmore is denk ik ook nog wel aan te raden als je dit leuk vond. Hoewel W. Anderson altijd wel films maakt waar je niet van je stoel valt, maar altijd wel genietbaar zijn imo. Als je van de wat off beat humor houdt. Voor muziek kiest hij overigens meestal en ik quote "British popmusic from the '60s & 70s"

Deze 5* film heeft 3,11* gemiddeld? Wat deprimerend

Zeer vermakelijke film. Ik had de Life Aquatic en Rushmore al eerder gezien, en deze film past inderdaad weer precies in hetzelfde straatje. Zeer diverse lijn aan karakters, die stuk voor stuk mooi worden uitgewerkt. de scene waarin Eli met z'n auto net het huis heeft geraakt, en iedereen voor op straat zit, is geniaal en lijkt ook kenmerkend voor Anderson.

3,5*

Wes Anderson moet de man zijn die ik op gebied van humor de meeste lofzang zal toezingen.

The Royal Tenenbaums speelt met humor op een manier zoals alleen Wes dat kan.
“Hilarious, touching and totally original comedy ..” siert de DVDhoes. En dat kan ik alleen maar beamen. Alhoewel het hilarisch misschien een te grote rol wordt toegedicht. Want ik kan me vooral verheugen op de geweldige beeldhumor, de vreemde heldhaftigheid van Eli (fantastische rol door Owen Wilson, wat mij betreft vervult hij in Wes’ films wereldrollen), de avonturistische boottochten van zijn broer (in het echte leven dus), het vingerverhaal van Margot.
Het zit hem in die kleine vreemde stuiptrekkingen, zoals een scène waar Royal Eli uit het raam ziet springen, waarop Eli als de held van de film een absurd gebaar maakt en direct wordt de scène weggeknipt…

Het ‘touching’ aspect kent zijn climax op het punt waar Richie besluit zelfmoord te plegen. Prachtig poëtisch geschoten, geniaal in montage. En zo weet de vreemdheid van Wes regie mij meermaals écht te ontroeren. En dat maakt het moeilijk om over te schrijven, het zit hem in die kleine beeldspelletjes, in die vreemd namen, in toch even het neersteken van Royal, met een nét iets te klein mes.., in de geweldige kunstwerken van Miguel Calderón (doen me gigantisch aan de werken van Olaf Breuning denken) die de muur van Eli sieren. In al die kleine dingetjes die het oeuvre van Wes voor mij uitzonderlijk maken, en al helemaal in de wereld van komedie. De film duurt misschien net iets te lang om de gehele duur honderd procent te fascineren, maar dat neem ik voor lief in een film als deze. En wat dat betreft kan ik de heer Blokland bijstaan in zijn obsessie voor Wes Het is avonturistisch, doet me aan Jules Verne denken, is droogkomisch, is ontroerend, het is genieten.

Grappige film zonder me werkelijk veel aan het lachen te maken. Aardige rollen, vond enkel Owen Wilson niet geheel in het plaatje passen. Muziek was bijzonder matig, visueel zag het er verzorgd uit. Verhaal is lief, einde is wat voorspelbaar maar dat paste juist goed bij de film. Gewoon leuke karakters, niet te geforceerd, maar toch nog wel komisch, goeie acteurs en een fijne sfeer. 3,5*

The Royal Tenenbaums is gevuld met heerlijke personages, gespeeld door acteurs met groot komisch talent, met als hoogtepunt Royal, fenomenaal gespeeld door Gene Hackman. Het script heeft geweldige wendingen, de muziek is geweldig en de mise-en-scene is waanzinnig rijk.

Owen Wilson, die me meestal wel bevalt, paste inderdaad iets minder goed in het geheel, maar zijn rol viel uiteindelijk toch ook best aardig op zijn plaats (vond ik).

Eindelijk weer eens een film die me helemaal ligt. Deze geef ik met uitzonderlijk veel plezier de volle 5***** sterren!

En die Wes Anderson, daar ga ik natuurlijk gauw meer van zien, ik ben nu al halverwege Rushmore, en dat is ookal zo'n juweeltje!