The Royal Tenenbaums (2001)

Ik had er meer van verwacht.

Ze hadden beter Nicholson in kunnen huren als sarcast dan Gene Hackman.

Een paar zeer komische momenten, maar over het geheel genomen nogal vlak. Gwyneth Paltrow vond ik leuk en ook de 'zoontjes' van Ben Stiller.

Leuke aankleding en kostuums, maar de karakters en het verhaal vond ik te oppervlakkig. De film duurde me ook iets te lang.

Het begin vond ik een beetje gejat van Amelie.

Begint erg zouteloos maar wordt gaandeweg toch nog het kijken waard. Heb normaal een enorme hekel aan Wilson en Stiller maar hier konden ze er nog mee door. Dat het leukste karakter die jongen met dat syndroom is wilt wat zeggen... 3*

Royal Tenenbaums viel mij eerlijk gezegd nogal tegen. Niet alleen had ik een klein beetje gehoopt op een zwarte komedie ala Happiness, de film was over het algemeen gewoon wat aan de zwakke kant.

De personages waren erg oninteressant, de film was nergens grappig (hooguit een glimlachje hier en daar) en duurde ook te lang. Daarnaast waren de meeste castleden ook niet op hun sterkst. Sommige deden het niet eens slecht (vooral Hackman deed het best aardig), maar sterk acteren was er zeker niet bij.

2,5 sterren.

Soms is het fijn een bericht niet te hoeven beginnen met "ik verwachtte".

Ik heb enkel Life Aqautic ooit gezien, met die kennis ben ik dan maar deze film een keer gaan kijken. Royal Tenenbaums is niet meteen een zwarte komedie. De film is verre van scherp. Het is ook geen lachen, gieren, brullen film.

Het is een van deze weinige films die op deze manier droge, understated humor brengt. En in dat opzicht is deze film dan ook erg goed te genieten. Typetjes die er genoeg over gaan om grappig te zijn, maar niet tever gaan zodat de film uit z'n rol valt. Misschien is enkel Stiller wat te luidruchtig, en Owen Wilson wat te onnozel. Verder blijft de film heerlijk in karakter. Eén van de weinige goeie rollen voor Hackman, ook Murray is hier erg goed te genieten (wel blij dat hij de hoofdrol niet had).

Muziek viel mij wel enorm tegen (behalve het liedje bij de brandweerwagen), visueel is het leuk en sprookjes achtig, maar niet genoeg om echt overdonderend te zijn. Had de film dat extra zetje kunnen geven.

Nu is het vooral gezapig genieten. Film verveelt nergens en vliegt ook snel voorbij. Had dat beetje extra afwerking verdient, maar verder een fijne film.

Mooie 3.5*. En een gepast happy ending trouwens. Film verdient niks anders.

Meest onderschatte film van de site. Lijkt erop dat veel mensen hier de film met een half oog hebben zitten kijken (en daardoor veel subtiele grappen gemist hebben) of uberhaupt een slecht humeur hadden. Ontzettend geestige zwarte komedie. Na Happiness en American Beauty de beste die er is. 4,5 sterren.

Kostelijk filmpje met veel eigenaardige personages en vermakelijke humor. De balans tussen comedy en drama werkt niet altijd, waardoor enige onevenwichtigheid toeslaat. Goed.

Bizarre, eigenzinnige humor die de al reeds begane paadjes kunstig weet te vermijden. Het grappige zit hem in de hele situatieschets en niet zozeer in makkelijk te vatten grappen ende grollen.

Toch wel een tegenvaller. Iets teveel mensen die constant moeilijk kijken, weinig humor, Hackman die te snel omslaat naar goedaardig, muziek die maar doorpingelt..

De zoontjes van Stiller waren dan wel weer gaaf!

2*

Een film die zijn momenten heeft,

Soms lekker droog die gast die plots een mes in Hackman steekt Soms aandoenlijk, met name Hackman die kattekwaad uithaalt met de zoontjes van Stiller. Enkele leuke details, zoals de driehoek die telkens hetzelfde gekleedt gaat of de ontmoeting tussen Gwyneth Paltrow ( prachtige rol! ) en die hippiegast. Slechts enkele keren opzwepend, zoals The Beatles die aan het werk worden gezet als de camera de vlucht van een duif waarneemt.

De tragiekomische kant trok geheel aan mij voorbij. Ik vond die zelfmoordpoging vreselijk afgezaagd, net zoals het personage van Owen Wilson mij vooral op de zenuwen werkten. Over de gehele linie zijn er momenten die beklijven maar verder moet deze film zwaar in de leer bij een film als Amelie. Het was echt zoeken naar de humor. Echt een film waar ik het ene moment deel van uitmaakte en het volgende moment van werd afgestoten. 2,5*

Eigenzinnig filmpje die heel droog overkomt. Andersons Rushmore vond ik ook al zo'n vreemde eend in de bijt en hier blijf ik met hetzelfde onbestemde gevoel achter. Ik zie dat er veel aandacht in de film is gestoken maar het wil me maar niet raken. Leuke cast met een niet-irritante Ben Stiller en een niet-irritante Owen Wilson. Dat was dan wel weer aangenaam.

Aparte film die me maar voor een deel wist te boeien.

De cast van de film zit vol met grote, bekende namen als Owen Wilson, Ben Stiller, Gene Hackman en Gwyneth Paltrow maar een geweldige cast maakt lang niet altijd een geweldige film. The Royal Tenenbaums bevestigt dit.

Zeker het 1e deel van de film vind ik maar stroef lopen. Niet erg interessant, soms ook saai. Later wordt het gelukkig beter als het plot van Royal Tenenbaum bij zijn familie wat meer uitgewerkt wordt. Maar het is wel een film dat in alles eigenlijk een beetje tekort schiet. Niet erg grappig, niet erg ontroerend, niet erg boeiend en niet erg pakkend. Maar ook nergens is de film ergens slecht in.

Het kijkt wel lekker weg en ik vond Gene Hackman toch wel een goede rol neerzetten als Royal Tenenbaum.

De andere rollen vond ik ook niet verkeerd, maar niemand blonk echt uit. Ben Stiller vond ik zelfs wat vervelend.

De film kent wel een goede aankleding met mooie beelden en een uitstekende soundtrack. De muziek past bij elke scene goed. En de bekende deuntjes klinken altijd leuk.

Krappe voldoende.

3*

Heerlijk sfeervolle film, die me zeker wist te boeien. Zeer originele stijl, met een perfecte soundtrack. Alle karakters zijn sterk, en goed uitgewerkt, alleen Ben Stiller niet. Een klein minpuntje (zoals hij eigenlijk in elke film is..). Wordt op IMDB wat beter naar waarde geschat dan hier, in mijn ogen..

4,5*

De film kijkt lekker weg en heeft geregeld leuke muziek.

Het kleur gebruik en de sets geven de film iets sprookjesachtig mee.

Dat zijn stuk voor stuk goeie punten en toch geef ik een twee-en-een-half.

Dit, omdat de film nergens écht boeiend word. Nergens echt grappig is en nergens diep op ingaat. Het is erg nietserig. Leuk voor tussendoor, maar meer zeker niet.

Wel een uidaging om dergelijk absurd verhaal in film te brengen. Toch best geslaagd met koele humor à la Bill Murray en vooral uitstekend acteerwerk. Naast Gene Hackman uiteraard, vooral Anjelica Huston.

Niet au serieux nemen maar glimlachen om de rare typetjes die ten tonele worden gevoerd.

Nog eens herbekeken, en dit blijft voor mij toch de meest geslaagde Anderson (zijn animatiefilm Fantastic Mr. Fox eventjes niet meegerekend).

Het is niet zomaar het ene excentrieke idee na het andere. Nee, deze keer slaagt Quirky Wes er ook in zijn personages een kloppend hart mee te geven. En ook op humoristisch vlak is The Royal Tenenbaums geslaagd.

Visueel weer erg kleurrijk en fijn uitgekiende shots. Ook de gitaarliedjes zijn als vanouds aanwezig, waarbij vooral de scène op de tonen van Needle In The Hay (was getekend, Elliott Smith) mij bijblijft.

Net geen 4*.

Matig vermaak met enkele zeer droge momenten. Ik kon de humor wel waarderen, net als de grappige visuele stijl en montagetrucs, voiceovers, subtitles, dat soort dingen. Maar verder zitten er ook heel veel inkak-momenten in, of dingen die gewoon niet grappig zijn.

Nou wil het feit dat ik de two-disc edition heb gekocht, maar bij een film als dit heb ik niet zo'n zin in een hele DVD met extra's.

3 sterren

Apart filmpje. Wel erg leuk, kleurrijk, goed acteerwerk, leuke personages. Kon me erg goed inleven in iedereen. Op zijn tijd ook best grappig. Mooi gefilmd. Soundtrack was ook tof. Ga maar eens wat meer van Anderson kijken.

Wow, dit is echt helemaal niks waard. Ik kan me er zo aan ergeren hoe sommige films zo zijn uitgevoerd.

Komen ze met die cast aanzetten: Gene Hackman, Bill Murray, Ben Stiller, Owen Wilson, Danny Glover. En dan doen ze er helemaal niks mee...

Steeds weer die uber-saaie medium shots van iedereen. Het wordt echt zó saai in beeld gebracht dat het gewoon irritant wordt. Ze wisselen af tussen de personages maar het enige verschil is de achtergrond.

Er was ook nog zo'n dialoog tussen Eli Cash en zo'n chick, op zo'n wandelpad. Ze komen precies tegelijk op dat kruispunt aan, op precies dezelfde manier. Daarba bewoog de camera steeds op een neer naar de gezichten. Doe dan gewoon head-shoulder want hiermee bereik je echt niks.

Ik had op 'n gegeven moment mijn vergrootglas er maar bijgehaald want de humor was heel erg ver te zoeken.

Geen enkele verassingen of aparte dingen. Regelrechte saaie troep.

Merkwaardige familie met een dito effect. De presentatie van de Tenenbaums mag er in ieder geval zijn. Vlotte introductie met Baldwin die je bijpraat en een strak gemodelleerde aankleding die hun wereldje meteen een eigen karakter geeft. Details genoeg om je aan te vergapen, maar wanneer het dan allemaal eenmaal staat, blijft er toch niet zo gek veel over.

Geen personage of verhaallijn die de boel op sleeptouw weet te nemen, waardoor de dramedy maar mondjesmaat van de grond komt. Chas en de kinderen blijken nog het meest effectief op beide vlakken, Stiller heeft uiteindelijk ook de beste line te pakken. Een geraffineerde film, zonder meer, ik wil 'm bij wijze van spreken graag goed vinden, maar die brug weet 't niet helemaal te slaan.

Een beetje moeilijk te beoordelen vind ik. Het eerste halfuur van de film vond ik bijzonder saai. De introductie werd niet slecht in beeld gebracht maar het kwam een beetje saai over. Gelukkig sterkte de film daarna (zoals ik al verwachte) aan. De sterrencast is hier erg goed bezig. Gene Hackman, Anjelica Huston, Ben Stiller, Bill Murray etc. allemaal erg sterk geacteerd en de personages van de film zijn apart en daardoor ook wel leuk. De film kwam bij mij wel eerder over als een dramafilm dan een komedie, want ik heb niet echt veel gelachen. Dat was wel jammer. Maar het drama-gedeelte wat ik dus zag was dan wel weer goed. Ik geef hem nog net een voldoende:

2,5*

Goed mee vermaakt.

Ik vind het mooi om al die acteurs ingetogen te zien, onopvallend maar wel aanwezig.

Hackman had een geweldige rol en kan geen film opnoemen waarin hij het beter doet.

Stiller met zijn zoontjes was ook erg grappig om te zien en Wilson met zijn verslaving vond ik ook gewoon de moeite waard.

De decors en achtergronden waren sfeervol en kleurrijk. Goed gebruik gemaakt van muziek her en der. Hier en daar een twist die je niet verwacht en vooral veel aparte gebeurtenissen.

Het grappigste vind ik Hackman en Pagoda samen op pad.

3.5

Wes Anderson.

Dus leuk, film die continu grappig is door te balanceren op het randje van zwaar ingetogen komische en soms zelfs ronduit belachelijke figuren. Werkt echt bijzonder goed, maar dat is dan ook een handelsmerk van Anderson geworden.

Ik hou wel van zijn films, sommige scenes zijn echt te geweldig droog gebracht, en eigenlijk is het de hele speelduur wel leuk. Dat hebben Andersons films ook, weinig echte hoogtepunten, maar vooral 2 uur lang droogkloterij. Geweldige decors ook weer, soort van cartooneske perfectionisme, maar inhoudelijk is het juist weer alles behalve koek en ei.

Personages als die van Bill Murray, held bij uitstek, en een geweldige Owen Wilson (onderschat door een aantal vervelende rollen) komen naar mijn zin net wat te weinig aan bod, maar so be it. Verder weer een erg leuke film, van een regisseur waar ik gek genoeg niet eens zo veel van kijk elke keer. Moet maar eens veranderen.

4*

ps. de leuke soundtrack mag ook niet onvermeld blijven.

'k heb nu al een aantal films van Wes Anderson gezien en dit was alweer een vreemd filmpje. Dit keer een komedie, maar echt veel gelachen heb 'k toch niet gedaan, ondanks dat toch o.a. Ben Stiller en Owen Wilson meededen. De humor is erg droog en eigenlijk niet zo aanwezig.

Eigenlijk jammer dat er zoveel bekende namen meedoen: Gene Hackman, Anjelica Huston, Ben Stiller, Gwyneth Paltrown, Owen Wilson, Bill Murray, Danny Glover, Luke Wilson, ... want eigenlijk vond 'k het geen topper.

'k heb de film wel uitgekeken, maar 'k vrees dat het toch maar bij één kijkbeurt zal blijven. De personages zijn eigenlijk niet zo boeiend en het verhaal eigenlijk ook niet. De muziek was wel nog goed gekozen. 'k had hier toch veel meer van verwacht.

Niet zo heel geslaagde film.

Wes Anderson maakt aparte films, dat is zeker met een eigen soort van humor. Humor die niet altijd aan mij besteed is moet ik zeggen. Rushmore was nog redelijk tot goed, maar The Royal Tenenbaums is toch een stukje minder geslaagd, ondanks de behoorlijke cast.

Het is een gekke familie vol aparte typetjes, die niet allemaal even leuk zijn. Vooral Ben Stiller, die ik normaal gesproken altijd wel grappig vind, is hier meer irritant dan leuk. Ook Murray en Wilson zijn lang niet altijd even goed. De beste rollen zijn weggelegd voor Hackman en Paltrow, die beiden goed spelen. De film is een mix van diverse genre’s maar op de een of andere manier komt het er bij mij niet helemaal uit. Ik kreeg niet echt een feeling met de personages.

Als drama uiteindelijk redelijk, als komedie absoluut onvoldoende.

2,5*

Not your average family comedy

Toffe mix tussen drama en komedie, in een 'volwassen sprookje'-achtige sluier. Hoewel het in structuur wel een drama is (Een berouwvolle man wil z'n vrouw terugwinnen en met de vereenzaamde kinderen weer een hechte familie smeden) zorgen de vertelstem en de opdeling tussen de hoofdstukken voor een apart, bijna magisch sfeertje, wat de film veel goeds doet.

De humor is zeker aanwezig, maar niet op het voorplan. Het is niet het soort humor dat de grap rechtstreeks in je gezicht smijt, maar die eerder verschuilt in de marge, vaak in de details. Scènes die er echt uitspringen zijn er niet, maar doorheen de film valt er absoluut genoeg te lachen. Ik heb ook sterk het gevoel dat ik bij een herkijk nog wat grijnsopwekkende zaken ga vinden die ik nu gemist heb.

Tempo in de film zit erg goed, film keek lekker weg en zakt nergens in. Acteerwerk is over de hele lijn goed, met Hackman en Paltrow als mijn persoonlijke uitschieters. Soundtrack is zeker ook het vermelden waard. Zat door 'Hey Jude' vanaf het begin meteen in de film, en de soundtrack blijft op hetzelfde hoge niveau.

Zijn echter wel een paar zaken die de film van een echt hoge score houden. Een aflevering van Extras uitgezonderd moet ik de eerste rol van Stiller nog tegenkomen waarin hij me niet irriteert. Paste ook helemaal niet in een film als deze, die niet echt veel is met luide, allesbehalve subtiele humor van Stiller. Rol van Murray vond ik ook nogal onduidelijk wat nu echt de toegevoegde waarde was, en ook visueel had het wat beter gekund. De 'Amélie'-achtige intro was tof en er zitten twee geweldige stukjes editing in, maar die lijn werd niet overal doorgetrokken.

Maar al bij al toch genoten van m'n eerste Anderson. Dikke 3.5*.

Niet echt leuk.

Die Anderson weet altijd van die leuke personages te verzinnen, hè? Nou die hingen me hier al snel de strot uit. Ik vond er niet één leuk "mens" tussen zitten. En als ik zeg mens dan bedoel ik karikatuur, want dat waren dit wel. En nee Anderson en Owen Wilson, lekker veel koddige karaktertrekjes en een vreemde geschiedenis meegeven in het begin doet niks voor de personen in kwestie als ze in de rest van de film zo onaardig en vlak zijn.

Tja, en als je dan ook nog "acteurs" als Owen Wilson en Ben Stiller in je film hebt om een paar rollen te vertolken verlies je al snel mijn aandacht. En ze stellen niet teleur, want wat was dat slappe hap die twee. Wilson is zo aanwezig als een fletse vaatdoek en Stiller zit constant in Stiller-modus, dus dat betekent over de top en kinderachtig rond rennend met zijn handen zwaaiend in de lucht alsof te zeggen van kijk mij eens leuk zijn.

Het verhaal vond ik ook zwak en de teksten en grappen waren niet leuk. En dan zit je al een uur te kijken en moet je er nog één. De ontwikkelingen komen bijna nooit als een verrassing en hebben nooit de gewenste emotionele impact (Luke Wilson's zelfmoordpoging als grootste boosdoener) en Gene Hackman's Royal maakt braaf alle karakterontwikkelingen door totdat hij op het einde met een leeg gebaar zijn hele familie voor zich terug wint.

Heel erg jammer maar hé ik heb de film wel uitgezeten en Gwyneth Paltrow was wel leuk.

Meesterlijke film, perfecte balans tussen humor en drama.

De kogel is door de kerk. Ik ben geen Wes Anderson maagd meer. Anderson heeft een heerlijke stijl. Zelfs in een hedendaagse setting voelt het zeer fantasierijk aan dus dat beloofd veel voor de rest van zijn oeuvre maar het wil voorlopig nog niet werken. Het zijn allemaal kleurrijke personages maar wil nog niet beklijven, ook de humor is iets te veel een hit or miss het geval en wat castleden werken ook niet mee. Stiller, de Wilson's, Palthrow, echt komisch talent hebben die niet.

Maar ook wat betreft drama is het een hit or miss geval en wil het tot op het slotakkoord na totaal niet werken. Neem bvb de tragikomische feel rond Luke Wilson of eigenlijk beide Wilson's die afschuwelijk geschreven aanvoelen. Ik verwacht wel dat Anderson zijn draai hierin nog wel vindt. De fundering is zeer sterk maar Anderson weet het op tragikomisch vlak niet goed in te vullen voorlopig. Niet goed bevallen al zie ik nog wel genoeg houvast dat wat Anderson's mij enorm gaan bekoren.

Na The Grand Budapest Hotel was het onvermijdelijk dat er meer films van Anderson op de kijklijst kwamen. Zoals verwacht niet hetzelfde niveau, maar toch is deze film ook best aardig. Een paar leuke typetjes waar weliswaar wat mis mee is, maar op een vermakelijke wijze. Leuke rollen voor met name Hackman en Paltrow. Erg sterk hoe laatstgenoemde verveling en neerslachtigheid weet uit te stralen, zonder dat het echt depressief aanvoelt. De rest van de cast was ook aardig, maar wat minder memorabel.

Visueel degelijk, de soundtrack is opvallender met liedjes van Lennon, Nico (van de Velvet Underground) en de VU zelf. Ik wist dat er een VU-protoversie bestond van Lou Reeds "Caroline Says II", met als titel "Stephanie says", maar ik had het nog nooit gehoord. Leuk om het dan in deze film aan te treffen. Ook aardig om het pizzicato deel uit het strijkkwartet van Ravel te horen, blijft fantastische muziek.

Al met al vermakelijk, maar zoals verwacht wel duidelijk een niveau lager dan The Grand Budapest Hotel, zowel qua personages als qua beeldtaal. 3,5*.

Zo, nu 'Bottle Rocket' nog en dan zijn alle Wes Andersontjes aan de beurt geweest. Eerst heb ik me weer prima vermaakt met 'The Royal Tenenbaums'. Wederom creëert Anderson een sprookjesachtig wereldje, met z'n totaal eigen stempel. Prachtig. Qua personages, verhaal, etc.. droog, leuk en vermakelijk. Nergens echt fantastisch, op een enkele scene na, maar eigenlijk constant met een glimlach zitten kijken. Vond Ben Stiller de minste van het stel, Hackman en Paltrow stelen de show. Anderson stelt weer niet teleur.