menu

The Aristocats (1970)

Alternatieve titel: De Aristokatten

mijn stem
3,22 (1115)
1115 stemmen

Verenigde Staten
Animatie / Muziek
78 minuten

geregisseerd door Wolfgang Reitherman
met de stemmen van Phil Harris, Eva Gabor en Sterling Holloway

Madame Bonfamille stelt bij haar notaris haar testament op. Edgar, haar trouwe butler, hoopt op een groot deel van de erfenis. Tot zijn verbazing zal de gehele nalatenschap gaan naar de katten van de overledene. Vol jaloezie en hebberigheid verzint Edgar een plan om het geld in handen te krijgen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=U5cJlj7YGt8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Rianneke_Dan
5,0
Leuke film!!!
zeker leuk verhaal en leuke liedjes.
ik heb ook zo gelachen om die ganzen!!

avatar van sinterklaas
4,0
Heb vroeger deze erg leuk gevonden en inmiddels al 100 keer gezien(laatst in 2002) was wel de Nederlandse synchronisatie en de versie uit 1994.

3,0

avatar van serpico
3,0
Vermakelijke maar af en toe iets te brave film naar mijn mening. Erg leuk, maar daarmee is ook wel de kous af. Er werd weinig sfeer uit Parijs als stad gehaald bijvoorbeeld. Wel een hoop lollige karakters, zoals de butler en de jazz-katten, maar dat maakt natuurlijk nog geen film. Vroeger ook nooit gezien geloof ik.

Maar het vermaakt, godzijdank. De animaties zijn leuk, die achtervolging met die honden is bijvoorbeeld erg cool. En de muziek voegde ook wel iets toe. Nog lang geen Ratatouille of The Lion King, maar het kan ook nog veel slechter. Disney mag ook wel zijn gemiddelde vermaak hebben, maar deze film is eigenlijk nog beter dan dat. Sommige zeer uitgekiende scènes geven deze film het recht om nog herinnerd te worden. Niet dat het niet klungelig was, maar dat had wel zo zijn charme.

3*

avatar van Pieter Montana
3,5
Weer kwaliteit van de Disney studio's. We krijgen een fijn verhaaltje met een aantal erg leuke personages te zien zoals Oom Waldo, de notaris, Scatman, Napoléon, etc. Helaas zijn het allemaal bijrollen en zijn de hoofdrolspelers vrij oninteressant tot zelfs irritant. De liedjes zijn afkomstig van de Sherman Brothers, dus dat zat zeker goed. De film blijft wat voortkabbelen op humoristische ontmoetingen met Parijzenaars uit de minder nette buren maar nergens wordt er ook maar enige moraal naar voren geduwd. Goed, dat is niet meteen een hekelpunt (Alice in Wonderland, One Hundred and One Dalmatians) maar mijn kritiek bevindt zich vooral bij de tekenstijl. De achtergronden zijn fantastisch (haast schilderijen), maar de mensen zijn verschrikkelijk getekend. Let goed op het aantal lijnen die zich in het gezicht bevonden van Madame en Edgar. 3.5*

avatar van Zinema
2,5
Zinema (crew)
Onderhoudende Disneyclassic met een aardig verhaaltje en een lekkere soundtrack. Niet de beste maar wel vermakelijk. Redelijk.

avatar van stephan73
3,5
Erg tegenvallende Disney "klassieker", die waarschijnlijk de klassieker-status heeft gekregen omdat dit werd uitgebracht tijdens het hoogtepunt van Disney.
Het verhaal is saai en de tekenstijl niet mooi (soms zelfs echt lelijk).
De slechterik is niet één van de betere Disney slechteriken en de "helden" komen erg dom over.

Jammer.

2*

avatar van thunderball
4,0
Deze van de week bekeken.
Dit was ergens begin jaren '70 de eerste film die ik als klein kind samen met mijn moeder in de bioscoop ben gaan zien.
Een jaartje later draaide hij weer en zijn we er nog een keer heen gegaan.

Leuke animatie film met veel aparte figuren. De film wordt vlot verteld en kent een paar leuke wendigen.
Het leukste zijn zonder twijfel de Jazz katten met hun Everybody wants to be a cat!
Ook de twee waakhonden vormen een hoogte punt.
Een aanrader voor jong en oud, zeker voor kattenliefhebbers.

Een acht, ofwel vier sterren.

avatar van Onderhond
2,0
Redelijk.

Visueel wat interessanter. Aardig gedetailleerde achtergronden die een fijn eigen stijltje hebben. Ook de personages zien er wat anders uit. niet het ultracleane, maar bijna schetsmatig in de afwerking. Niet dat het revolutionair is, maar fijn om wat anders te zien.

Verhaaltje is inderdaad echt wat te pover, gelukkig zijn de 5 katten wel erg leuk, zeker de drie jongste. Bijfiguren zijn een beetje muf af en toe. Niet echt leuk en nogal overdreven.

Aan de liedjes en muziek heb ik me deze keer niet eens zoveel gestoord, al hebben ze verder ook maar weinig meerwaarde vond ik. Hadden er ook deze keer evengoed uitgekund.

Blijft wel erg vluchtig allemaal, helemaal kon het ook niet boeien, maar visueel toch weer een kleine variatie op de typische Disneylook. Degelijk tussendoortje voor Disney.

2.0*

avatar van DeCol
3,5
Herzien en blijft best leuk. Vooral de kleine katjes stelen de show, maar ook de rest van de personages zijn vrij leuk. Alleen Edgar is een beetje een lapzwans als badguy. De animatie is niet onaardig en ook de muziek kan ermee door. Ik vond het niet speciaal, maar ook niet storend. Blij om hem weer eens te hebben herzien. De 3* blijven staan.

avatar van movie acteurs
3,0
Dit was nooit echt een van mijn favorieten Disneyfilms. Tekenstijl was best mooi, sfeervol en voor de rest zijn de karakters best wel leuk zoals de dames gans en de jazzcat band. Maar ik vond ze niet echt heel bijzonder ondanks dat ze wel geinig waren. De muziek was wel lekker swingend. 3,0 dan maar.

avatar van Black Math
4,0
Misschien wel mijn favoriete Disney, want lekker ongecompliceerd zonder de irritante levenslessen van latere Disney films. Herzien in de Nederlandse dub, want ja, VHS, dan kan je helaas geen andere track kiezen. Overigens geen moment me gestoord aan de Nederlandse stemmen, erg goed gedaan zelfs. Kan me herinneren dat ik ook ooit in een tourbus de Engelse versie heb gezien, die in mijn ogen niet minder maar ook niet meer was, maar misschien denk ik daar anders over als ik de Engelse dub nog eens zie.
Nu nog steeds een charmante film met een fijn sfeertje, de personages komen nog steeds komisch over met hun maniertjes, de muziek en de liedjes zijn okee tot nog steeds leuk. In de animatie soms wel wat herhaling, maar dat zit ook in de nummer 1 van mijn top 10. De schetsmatige tekenstijl heeft me ook zeker niet gestoord.

avatar van Metalfist
4,5
Niemand swingt zo, als een echte kat

Ik had normaal gisteren andere plannen maar door een acute aanval hoofdpijn en me ziek te voelen besloot ik thuis te blijven. Ik ging vroeg naar mijn bed maar ik kan niet goed slapen voor ik nog iets van een serie of film in mijn bed heb gezien. Gisteravond stond ik dus voor de collectie en omdat ik iets extreem licht wou ging mijn aandacht naar de resem Disneys die ik in de loop der tijd heb verzameld. De Aristokatten is een film waarvan de VHS al ettelijke jaren meegaat maar het moest toch al een serieus lange tijd zijn geleden eer ik deze nog eens had gezien. Perfecte gelegenheid dus.

De Aristokatten, ik heb de Nederlandse versie gezien, was altijd al wel één van mijn favoriete Disneys en gisteravond bleek nog maar eens waarom. Na (her)kennis gemaakt te hebben met twee prinsessenfilms van Disney was dit toch wel een andere soort dan ik gewoon was. Men is aan de film begonnen toen Walt nog leefde maar hij is pas afgeraakt na zijn dood en ergens voelt het dan ook als een nieuwe soort in de Disney stal. Soit, in ieder geval weten de makers hier wel weer iets erg leuks van te maken. Hier thuis hebben wij nooit katten gehad, ook geen honden trouwens, maar als ik dit zie zou ik er zo één in huis willen nemen. Duchess en haar kinderen, Marie, Berlioz en Toulouse zijn schattig (al is Marie soms wel wat op het vervelende af) maar het is vooral de straatkat, Thomas O' Malley, die de show steelt. Wacht, dat is niet waar. Praktisch elk personage steelt de show. De film baseerde zich op een waargebeurd verhaal waar een vrouw effectief heel haar fortuin aan haar katten heeft nagelaten en dat gebeurt dan hier ook. Niet lang daarna wordt de gebruikelijke Disney villain geïntroduceerd, al valt hij natuurlijk in het niets met de echte slechteriken, De film blijft nogal braafjes, iets te braaf wanneer de film zich alleen maar op Duchess en de kinderen concentreert, maar vanaf de introductie van O'Malley breekt de film compleet los. Gaandeweg komen de meest hilarische personages tevoorschijn (de ganzen, Napoleon en Lafayette, de Jazz band, ...) waardoor dit één heerlijke rit wordt om naar te kijken. Daar komt dan ook nog eens bij dat de muzikale intermezzo's heerlijk catchy zijn (het nummer "Niemand swingt zo, als een echte kat' zit nog altijd continue in mijn hoofd af te spelen) maar ze voelen ook nergens gedwongen aan, iets wat ik praktisch nooit heb met Disneys maar toch.

Wanneer je niet zo lang geleden Sneeuwwitje hebt gezien, de eerste Disney, dan valt het op in hoeverre de animatie is verandert in de loop der jaren. Sleeping Beauty was al een serieuze verbetering maar De Aristokatten is voor mij nu het hoogtepunt van Disneys kunnen. Het Parijs van 1910 ziet er werkelijk verbluffend mooi uit maar het voelt ook allemaal een tikkeltje anders aan. De lijnen zijn dikker, de achtergronden stilistisch maar, al kan het zijn door de setting van Parijs, het deed me allemaal erg hard denken aan het impressionisme waarin Manet een held in was. In ieder geval, het ziet erg prachtig uit. Net zoals elke Disney film die ik tot nu toe heb herzien (het zijn er eigenlijk nog maar 2, Sneeuwwitje en Sleeping Beauty) is er ook hier weer sprake van een fantastisch geanimeerde climax. De Jazzband onder leiding van Jazzkat, die helemaal naar jazzlegende Louis Armstrong is geportretteerd, was al een geweldige toevoeging maar het nummer "Niemand swingt zo, als een echte kat' met de vele flitsende kleuren ziet er werkelijk verbluffend uit. De piano die door de vloer zakt, de spelende katten, ... Heerlijk! Deze keer worden er ook amper mensen geportretteerd (Edgar en Madame zijn de enige mensen doorheen de film, als je de 2 verhuizers niet meetelt op het einde) maar de katten zelf zien er erg mooi uit. Maar eigenlijk ziet heel de film er erg mooi uit. Hoogtepunten zijn er genoeg en dieptepunten zijn er praktisch niet te vinden. De Nederlandse stemmencast is trouwens ook wel erg goed gedaan. Normaal gezien hou ik niet zo van gedubte versies maar voor Disney knijp ik nogal veel een oogje dicht. Veel heeft natuurlijk te maken met het feit dat ik vroeger altijd de Nederlandse versies heb gezien maar die zijn dan toch nog altijd beter gedubt dan tegenwoordig. Zo geeft Louis Neefs zijn stem aan de kat O'Malley en het klinkt erg goed.

De beste Disney tot nu toe en ik vraag me af of er een titel is die deze film van zijn troon kan afstoten. Als ik een gok moet doen, dan zal het Aladdin zijn die het meeste kans heeft. In ieder geval is dit een serieus ondergewaardeerd pareltje. De animatie is verbluffend, het plot loopt lekker (hoewel het op zich niet veel om handen heeft) en de muziek is fantastisch. Jazz is niet mijn favoriete genre maar misschien toch maar eens meer naar luisteren. Fantastische film in ieder geval.

4.5*

avatar van The One Ring
2,0
Van alle Disneyherzieningen is dit verreweg degene die het slechtst uitviel. Ik heb de film als kind wel vaak gezien, maar ik zag iedere Disney die we in huis hadden vaak en The Aristocats was nooit degene die het meest voor me betekende en dan ook niet degene die het best was blijven hangen. Niettemin beviel iedere Disneyherziening me in meer of mindere mate me, waarbij sommigen nu zelfs beter uitvallen dan vroeger (zoals Beauty and the Beast). The Aristocats is de eerste die echt hard onderuit gaat. Eerlijk gezegd was ik de film snel zat en was ik blij dat ie voorbij was. En dat voor een korte, vlotte, luchtige film.

Het was gewoon de hele toon die me niet beviel. Té knuffelachtig, té lief (dit is waarschijnlijk wel de braafste Disney) en vooral té duidelijk gemaakt met desinteresse in wat dan ook. Dit komt nog het meest tot uiting in het zwakste script dat ooit uit de Disneystal is komen rollen. Het verhaal is niets waard en de makers hebben er moeite mee om ünerhaupt met genoeg gebeurtenissen te komen om 75 minuten te vullen, waardoor we een ontmoeting hebben met een stel ganzen die nergens naartoe gaat en moet de hopeloos irritante Marie (kon ik als kind al niet uitstaan) regelmatig uit onbenullige problemen gered worden. Daarbij kon ik het dit maal ook nauwelijks geloven dat Edgar (Disneys minst indrukwekkende schurk) een reden had om de katten te doden. Het testament zegt dat de katten het geld erven en dat Edgar voor de katten moet zorgen, wat er praktisch op neer komt dat Edgar dus gewoon ook het geld in het bezit heeft (waar geven de katten immers het geld aan uit?). Edgar hoeft hoogstens hun eten te betalen. Hij heeft het geld al. Ach, laten we dat voor lief nemen. Evenals dat we voor lief moeten nemen dat de personages in Frankrijk wonen en bij het geld praten over dollars. En dat ze soms Britse en Texaanse accenten hebben. Deze film geeft me weinig anders te doen dan dergelijke onbenulligheden op te merken.

Weinig kon hier goed bij me doen. De film miste charme, een boeiende ontwikkeling, wellicht ook wat dreiging (de katten overkomt niets op de weg terug, behalve dat Marie twee keer ergens vanaf valt) en ook de humor werkt vaak niet (al is Uncle Waldo nog wel oké). In plaats daarvan krijgen we een overdosis schattigheid (teveel stoeiende katjes en een irritant pianoliedje aan het begin). Wat rest is dat Thomas O'Malley nog wel een leuk personage is en vooral een goede stem heeft. Daarnaast is Everybody Wants to Be a Cat nog wel en aanstekelijk nummer, zelfs al is het niet bijzonder goed in beeld gebracht.
2* Erg, erg matig.

avatar van Ste*
2,5
Mweh, niet echt leuk. Het eerste half uur is sowieso niks aan, wanneer ze Thomas ontmoeten wordt het wel iets leuker, maar het is nog steeds matigjes. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, de stukken met de honden en de butler en de ganzen zijn irritant en overbodig te noemen, en ik vond
'm ook, nog erger dan Jungle Boek, erg schetserig en slordig getekend. Dertig jaar eerder hebben de animators al laten zien het beter te kunnen.

Een paar leuke momenten, Everybody wants to be a cat is een erg leuk nummer, maar of het genoeg is voor een voldoende? Ik twijfel erg.

Ben het ook wel eens met The One Ring's recensie.

2,5* toch maar.

avatar van K. V.
3,5
Gisteren eens deze film herbekeken en hij is me goed bevallen. De tekenstijl is wel wat ruwer dan dat we nu gewend zijn, maar er zat toch voldoende detail in de verschillende scènes.
De muziek vond 'k zeker een meerwaarde in deze film. De genres variëren van klassiek tot jazz en de film bevatte ook heel wat humor. Zo vond 'k de twee hondensidekicks heel leuk gevonden
Eens leuk om deze film nog een terug te hebben gezien.

3,0
vandaag de film herbekeken en ie heeft de tand des tijds toch redelijk goed doorstaan (ondanks de ruwe tekeningen). Vroeger trouwens in NL gezien en nu in Eng, maar bij Disney vond ik het NL gesproken niet zo erg als bij de animatiefilms van tegenwoordig (of was dat misschien omdat ik toe nog jong was )

Anyway, een gemiddeld Disneyfilmpje dat de nodige porties romantiek, humor en avontuur bevat. Zeker niet de slechtste, maar lang ook niet de beste film gemaakt door Disney...

3*

avatar van ibendb
3,0
Niet een van de beste Disney Classics.
De ruwe tekeningen zijn af en toe best storend. De liedjes waren best "catchy" en de katjes waren ook best koddig. 3*

avatar van Spetie
4,0
Een erg leuke Disney film met swingende muziek en leuke personages.

En dan bedoel ik vooral de dieren, want van slechterik Edgar ben ik niet zo onder de indruk. De katten zijn echter wel leuk, zowel de drie jonge als de volwassen katten, maar straatkat Thomas O'Malley is duidelijk het leukst. Een erg fijn karakter, dat met veel schwung neergezet wordt. Ook de kleine katjes zijn leuk en waar ik de liedjes in Disney’s soms nog wel eens een hinderlijke onderbreking vind, is het hier juist een mooie aanvulling op de rest van de film.

Ondanks dat katten hier de hoofdrol spelen, is de leukste scène toch weggelegd voor twee honden, die het aan de stok krijgen met butler Edgar. Een erg levendige scène, waarin werkelijk van alles gebeurt en waar ik toch wel een paar keer goed om heb kunnen lachen. Jammer dat die honden verder nauwelijks meer terugkomen.

De animatie is overigens ook erg mooi en vloeiend en ondanks dat het verhaal niet al te veel voorstelt, loopt het allemaal wel erg lekker door, zit er geen hinderlijke onderbreking in en ook geen vervelend moraaltje of één of andere wijze levensles. Ik had The Aristocats nog nooit gezien, maar moet vaststellen dat deze duidelijk tot de betere en leukere films uit de Disney stal behoort.

4,0*

avatar van Ajax&Litmanen1
3,0
Bij mijn Disney herzieningen ben ik uitgekomen bij The Aristocats. De film stond me bij als oninteressant. Daar kom ik toch een beetje van terug. Oke, het plotje is vrij simpel en is in wat andere vorm al wel vaker teruggekomen bij Disneyfilms, maar het vermaakte wel. Wel jammer dat Edgar een vrij matige schurk was. Al ben ik blij dat we al een tijdje niet meer de standaard boze koninginnen zien, dat was echt vervelend. Wat The Aristocats goed doet is sfeer overbrengen. De beelden ademen sfeer uit, het ziet er allemaal erg goed uit. Ook de muziek helpt goed mee, aangezien de katten best muzikaal zijn in deze film. Het leverde een paar aardige momenten op. Verder is het een vrij typisch traditioneel Disneyfilmpje. Origineel zijn ze bijna nooit en de humor blijft ook enorm braaf, al waren die 3 kleine katjes best grappig.

3* (was 2,5*)

avatar van mjk87
1,5
Voor jaren terug had ik deze eens gezien. Ik wist enkel nog dat het me niet mateloos boeide. Ook de herziening viel behoorlijk tegen. De opbouw in de film is nog wel aardig en daar wordt ruim genoeg de tijd genomen. Eens die eerste akte voorbij is, is er de tweede akte zonder noemenswaardige tegenstand (de katten komen opvallend makkelijk in Parijs terug) en de derde akte komt er helemaal bekaaid van af. Dan zit de film nog voor een derde gevuld met twee ganzen en twee honden; figuren die mij bijzonder wisten te irriteren en eigenlijk niets toevoegen. Sowieso waren de actiescènes met de honden belachelijk. Als je als Disney pretendeert levensechte films in animatievorm te maken, houd je dan ook aan de natuurwetten. Sowieso leek de zwaartekracht niet aanwezig bij de katten, hoe zij haast over het beeld zweefden. Die hele animatiestijl vond ik ook niet heel mooie - de achtergronden wel, die waren best heel aardig, maar alle bewegende animatie leek nooit helemaal bij die achtergronden te horen. Of het los stond. En zo krijg je dat zwevende idee. Voice-acting was prima en de muziek heel aardig, maar had wat meer Jazz toegevoegd. Verlaag naar 1,5*.

avatar van baspls
4,0
"Thomas O'Malley"

Geweldige en erg mooie Disney!!

De Animatie vind ik wel mooi met de schetsachtige lijnen en dikteverschillen. Veel beter in dat opzicht als films zoals 101 Dalmatians. Mooie achtergronden. Leuke personages.

Erg mooie stemmen zowel de originele als Nederlandse versie. Wel irriteer ik me mateloos aan de nieuwe stemmen uit 2008 Günther Neefs, Maaike Widdershoven, Sander de Heer Geef mij maar de stemmen uit 1970 van Harrie Geelen met Louis Neefs, Wieteke van Dort, Luc Lutz, Arnold Gelderman, Joost Prinsen Waarom ze daar een nieuwe versie van gemaakt hebben komt er bij mij niet in

Soms is er tussen de geweldige animatie wat mindere te vinden. Slordigheden, onafgemaakte lijnen. Ze hebben zelfs, met een techniek die me erg aan Heavy Metal doet denken, een live-action scooter bewerkt tot Edgar's brommer.

Erg leuke liedjes vooral die van Thomas O'Malley. Erg leuk verhaal.

avatar van alexspyforever
4,5
Er is geen enkele tekenfilm die ik ooit meer zag dan "The Aristocats". Als kind ging ik wel eens samen met een vriend bij de buurvrouw video kijken. Deze oude dame was een van de weinige die op dat moment een videospeler in huis had. Een van de video's was "The Aristocats". Deze wilde ik steeds weer opnieuw zien. Ik hou erg van katten en ik was blij dat deze dieren eindelijk eens wat positiever in beeld kwamen. De katten zijn vaak de slechte in tekenfilms/films en de honden weer de goeie terwijl de kans dat je lelijk wordt toegetakeld door een kat me toch een stuk kleiner lijkt dan bij een hond. Ik heb een kat ook nooit zonder aanwijsbare reden een mens zien aanvallen. Maar dit terzijde is Aristocats op alle vlakken geslaagd. Het bevat humor, spanning en ook een hoop verwijzingen naar de "kunstwereld ". Kijk maar naar de namen van de kittens die allemaal verwijzen naar een kunstenaar. Dan is er Jazzkat (Scatcat) met zijn internationale band. De liedjes zijn superleuk, vooral dan "everybody wants to be a cat" oftewel "niemand zingt zoals een echte kat". De scènes met butler Edgar en de straathonden zijn hilarisch en behoren tot mijn meeste favoriete Disney-scènes. Ook notaris George is een zeer vermakelijk figuur net als oom Waldo, de gans. Heel speciaal is ook de Nederlands gesproken versie waarin Thomas O'Malley is gedubd door Louis Neefs, een icoon in de Vlaamse muziekwereld. Jammerlijk verongelukt samen met zijn echtgenote, maar ben wel dankbaar dat hij zijn (zang)stem alsnog had kunnen schenken aan de sympathieke straatkat. Het enige wat ik steeds eigenaardig vond is dat Madame qua uiterlijk nogal lijkt op Lady Tremaine, de stiefmoeder van Assepoester. Een sequel stond op het programma maar ik ben blij dat ze daar van af hebben gezien.

avatar van avdj
3,5
Disney Classic #21

The Aristocats is een logische stap na twee hondenfilms in amper tien jaar. Het viel mij niet tegen maar het wordt ook nergens echt onvergetelijk. De drie katjes waren best aardig net als de relatie tussen hun moeder en de kater. Van de jazzband vond ik weinig karakters er echt uitspringen maar de ganzen hadden van mijn part écht zonder pardon uit de film kunnen worden geknikkerd. Van begin af aan vond ik deze kwebbelkousen vooral irritant.

Eigenlijk bestaat de film uit twee verhaallijnen: het 'verdwenen' hondengezin met Thomas en de butler die met alle dieren ruzie lijkt te maken. Deze zijn vrij aardig met elkaar verweven maar écht spannend wordt het voor mij nooit. De film ziet er fraai uit, heeft een paar leuke deuntjes maar is ook wat braafjes. Opvallend is dat Disney de wetten van Newton even heeft gelaten voor wat het is. In toverfilms kan natuurlijk alles maar hier leken de makers geen keuze te kunnen maken tussen fantasie en realisme.

Hoogtepunt vond ik de scène in de stal waarin de butler het aan de stok kreeg met de katten. Gerechtigheid en humor kwamen hier succesvol samen. Zonder deze afsluiter was The Aristocats voor mij op een magere drie sterren gekomen maar nu doe ik daar een halfje bij.

3,5*

avatar van Vinokourov
3,0
Okeeje Disney, waarbij moederkat en haar kinderen gedumpt worden en een roadtrip terug naar hun onderkomen beleven. Het heeft zijn momenten met wat aardige bijkarakters, maar de film wil maar niet echt buitengewoon tof worden. Ook jammer de schokkerige en sowieso matige animatie.

avatar van rcuppen79
3,0
The Aristocats is de eerste film die na de dood van Walt Disney werd geproduceerd, en dat is helaas pijnlijk duidelijk. Het verhaal is niet meer dan een opeenstapeling van diverse gebeurtenissen, de personages zijn vooral karikaturen en veel scènes doen erg veel denken aan eerdere scènes uit oudere Disney-films zoals The Jungle Book en One Hundred And One Dalmatians.

Toch blijft The Aristocats een leuke film om een keer te bekijken, maar is ze verder weinig memorabel. Hoewel de stemmencast best vermakelijk is, moet gezegd worden dat veel stemmen niet passen bij een film die gesitueerd is in het Frankrijk van 1910. Veel Britse alsmede Amerikaanse stemmen domineren de film.

De film kreeg weinig lovende kritieken tijdens haar eerste release, maar werd met een opbrengst van 20 miljoen dollar aan de Amerikaanse kassa’s wel een succes. De sfeervolle animatie alsmede de aanstekelijke nummers maken van deze film dan ook een plezierige zit en niet zozeer het inspiratieloze script of de zwakke hoofdschurk Edgar.

avatar van Richard_Voorhees
3,5
Een erg leuke film!
De personages zijn leuk verzonnen. Vooral de lichtelijk jaloerse/dominante kater O'Malley is erg leuk gevonden, maar Duchess en haar kittens zijn ook erg leuk.
Daarnaast was die katten muziekgroep echt geniaal verzonnen. Ik moet weer grijnzen als ik terug denk aan dat stukje dat ze beginnen te spelen en mede door hun wilde spel een aantal etages naar beneden zakken.
Dit is wel één van de leukere Disney films naar mijn mening.

avatar van Kondoro0614
4,0
The Aristocats

Kijk naar deze film ben ik al mijn hele MovieMeter tijd opzoek. The Aristocats. Wat een nostalgie zit er in deze film en wat een herinneringen! Ik weet de tijd nog wel dat ik deze op VHS had als klein manneke en elke dag moest mijn moeder de video recoder weer aansluiten omdat de DVD speler erop aangesloten was. Want meneer hier wou perse The Aristocats kijken. Ja zo was en ben ik! Maar, wat heb ik mijn eigen toch vaak vermaakt met deze film. Ik ben helemaal geen katten liefhebber of wat dan ook, geef mij maar een hond. Het liefst een herder of een rottweiler! Toch kon ik echt elke dag door genieten van de film. Ik weet er al niet meer heel veel van maar ik vind en vond het wel een super leuke film van de dingen die ik me nog wel kan herinneren! Het verhaal vond ik altijd geweldig en het concept is ook zeker niet slecht!

Dikke 4.0* vanuit mijn kant en ook nog eens de 1000e stemmer en ook nog eens mijn 400e recensie. Nou ja zeg! Alles bij elkaar, haha!

avatar van Gang_Star
3,0
Nummer 21.
Hierover had ik altijd al mijn twijfels. Die katten op de cover met hun muziekinstrumenten brachten mij wel twijfels, zal dit niet vrijwel de gehele film om muziek draaien? Daarbij had ik mij ook niet verdiept in het verhaal.
Al met al is het me dus gelukkig meegevallen. De hoeveelheid muziek viel mee, en deze personages waren dan ook niet de hoofdpersonages. Het verhaal waarin de katten worden achtergelaten door de butler is best leuk. De situaties die soms hectisch zijn tussen de butler en de honden die achter hem aan gaan zorgen voor het nodige humor en dat zijn voor mij ook wel de leukste momenten in deze film.

avatar van Night's Watch
3,0
Redelijke Disney classic

Ik had nog nooit van The Aristocats gehoord voordat ik de film op Netflix zag staan, ik probeer echter, in een bijzonder langzaam tempo weliswaar, alle Disney classics te zien dus deze moest logischerwijs ook bekeken worden ondanks enige tegenzin.
Achter bekeken was deze tegenzin nergens voor nodig aangezien het 'gewoon een leuke film' is. Parijs begin twintigste eeuw leent zich goed voor deze animatie wat de sfeer in de film ten goede komt.

De katten op zich vind ik weinig interessant maar de andere personages des te meer, de schurk, de honden en de ganzen waren allen leuke bij-personages. Daarnaast heeft de film een leuke dosis humor wat de score voor mij op een voldoende weet te brengen.

1,5
TMP
Zwaar tegenvallende Disney film. Het verhaal is wel heel erg dun en het wordt ook bepaald niet interessant gebracht. Daardoor had ik wat moeite om de aandacht erbij te houden. Verder ontbreekt het aan boeiende personages, al kan Thomas O'Malley nog enigszins overtuigen. De liedjes stelden vrij weinig voor en ook qua animatie heb ik beduidend betere Disney films gezien.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:32 uur

geplaatst: vandaag om 13:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.