50 First Dates (2004)

Poeh, dit is nog best een verteerbare komedie geworden. Het romcomverhaaltje wordt rustig uit de doeken gedaan zonder zo irritant van hot naar her te springen. Voorspelbare schijtlolligheid wordt daarbij afgewisseld met genoeg glimlachmomenten. Adam Sandler is in deze film gelukkig wel oke en het is de lieftallige Drew Barrymore die deze film naar een ruime voldoende brengt .

''Can I have that? I need something to wipe my ass with.''

Niet het allerbeste van Sandler, maar wel een frisse komedie.

Ik heb me er prima mee vermaakt. Al waren er niet veel momenten waar ik in een deuk lag, erg weinig zelfs. Het verhaal is voor mij apart en nieuw voor een komedie. Niet echt een sterk verhaal om een geweldig komedie van te maken. De locatie is mooi gekozen en daarmee zien de settings en decors er mooi en tropisch uit.

De overige personages vond ik best matig en niet echt grappig. Schneider was het aller enigste die me af en toe liet lachen, maar de rest van de personages hadden niet echt een geweldige komedie-momenten. Sommige manieren waren wel leuk verzonnen. Hoe Sandler's personage telkens de strijd aanging om Drew te versieren, ook toen Schneider meehielp en zelf door Drew bont en blauw geslagen werd vond ik grappig. En dan nog Sandler's aquarium-dieren, dat kleine pinguïn en Jocko, grappige 'rollen' hebben ze.

Opzich is de tempo best aardig en is het wel te doen. Het begint met alle (mooie) vrouwen waar Sandler iets kort mee heeft, een soort van intro over zijn personage. Een ware charmeur. Daarna wordt het ingewikkelder met de personage van Barrymore. En dan krijg je natuurlijk al dat uitleg van haar vader en broer, hoe ze elke dag het gehele huis voorbereiden op iets wat ze deed voor ze haar geheugen had verloren.

Het einde vond ik niet al te geweldig, maar een redelijke afsluiting.

Deze eens geprobeerd en het was een leuk filmpje. Soms was de humor iet wat kinderachtig (vooral in het begin), maar soms ook gewoon goed. Adam Sandler en Drew Barrymore speelden hun rol goed en het was toch wel een origineel verhaal. De muziek was lekker zomers en de film boeide toch de volledige speelduur.

Een leuk wegkijkfilmje die mooi switcht tussen komedie & romantisch en die 'k binnen een paar jaren gerust nog eens zal her bekijken.

Een leuke komedie.

Drew Barrymore vind ik nog steeds een schattig gezicht hebben. Ik smelt voor haar...

Adam Sandler is hier niet op z'n best en zijn humor komt niet altijd even goed uit de verf. Het romantische aspect heeft hier wel de bovenhand. De personages zijn erg leuk en je leeft echt met ze mee. Op het einde zat ik echt met een kropje in m'n keel. Een mooie 3*.

Een lief en schattig filmpje. Het begint met een serie grappige situaties en het gegeven van Lucy die elke dag weer opnieuw begint qua geheugen levert ook volop grapjes op natuurlijk. Een Groundhog Day gevoel kon ik echter niet van mij losschudden (die film vond ik dan wel veel beter).
Deze film hield mijn aandacht niet echt goed vast, vooral niet toen de herhalingen intraden en er steeds meer drama ten opzichte van comedy te zien was.
En in hetzelfde genre (maar dan totaal anders ) vond ik Pako to Mahô no Ehon weer driedubbel zo leuk en goed, want daarbij vergeleken vind ik dit helemaal een 13 in een dozijn Hollywood product.
Het is gewoon mijn genre niet, denk ik.
Wel goed geacteerd, met aparte typetjes ertussen.

Doornsnee.

Simpele romance met een kleine variatie, al is die dan niet al te origineel. En ook steeds een beetje vermoeiend, want als kijker moet je steeds hetzelfde verhaaltje door.

Maar verder wel aardig. Sandler is weer zichzelf, Barrymore voldoet en de setting wekt aardig wat jaloezie op. Veel meer hebben filmpjes als deze doorgaans niet nodig om een redelijk gevoel achter te laten.

Verder een degelijk bijrolletje van Schneider, het enige echte unicum van deze film. Vermakelijk allemaal, maar zinkt een beetje weg tussen soortgelijke films, en het dramatische element komt nooit helemaal goed uit de verf.

2.5*

Films met Sandler kunnen alle kanten opvallen. Heb al veel films gezien waarin hij vreselijk irritant was (Grown ups, Don't mess with the Zohan) maar ook die prima te pruimen waren (Big Daddy, Just go with it).

Op aanraden van m'n vrouwtje maar eens samen aangezet. Had het idee naar een vrouwelijke variant van Groundhog Day te gaan zien. Helaas kon deze film dat niet evenaren,maar de film leverde genoeg komische situaties op.

Barrymore deed me weer verbazen. Wat een leuke meid is dat toch, maar ook haar acteerprestaties zijn over het algemeen prima!

De film is verder prima uit te zitten en levert dan ook een verdiende voldoende op!

Viel best goed.

De film weet een leuke balans te vinden tussen humor en drama en weet daarmee zowel grappig als ontroerend uit de hoek te komen. Rob Schneiders rol verpest die balans zo nu en dan een beetje maar vormt geen groot irritatiepunt. Fijn gespeeld, fijn geschreven en een fijn einde. Ja, dit lag me wel.

4*

Een komische film met Adam Sandler en Drew Barrymore in de hoofdrol.

Henry Roth is werkzaam op Hawaii waar hij o.a. voor dolfijnen, een pinguïn en zeeleeuwen zorgt.

In het restaurant leert hij Lucy kennen die alleen aan een tafel zit.

Er ontstaat een leuke klik, en de 2 besluiten elkaar de volgende dag weer te treffen.

Echter kan zich Lucy de volgende ochtend niets meer van Henry herinneren.

Het wordt al snel duidelijk dat Lucy tijdens een ongeluk haar korte termijn-geheugen kwijt is geraakt, en zich alleen dingen kan herinneren die vóór het ongeluk zijn gebeurt.

Voor Henry wordt dit een lastige klus, want hoe kun je op iemand verliefd worden die je de volgende ochtend alweer is vergeten?

Kijkers kunnen aan het begin van de film de echte vrouw van Adam Sandler zien. (Jackie Sandler)

Zij speelt een piepkleine rol als tandarts.

Ook werd 50 First Dates opgedragen aan Stanley Sandler (vader van Adam) die helaas op 9 september 2003 op 68-jarige leeftijd overleed.

Tot slot een waarschuwing voor mensen die de film The Sixth Sense (1999) nog niet hebben gezien.

Deze film geeft een dikke vette spoiler vrij!!

3,0 *

Al bij al geslaagde en charmante komedie, met een kleine bittere, maar onderdrukte, ondertoon ivm geheugenverlies, met slechts enkele flauwe grappen maar met heel veel sympathieke momenten, zelfs met wat emotie.

Puike acteerprestaties van Adam Sandler en Drew Barrymore

Ik ben er in de regel niet van maar dit vond ik dan wel een sympathieke romkom.

Barrymore en Sandler hebben een chemie die er van af straalt, de zomerse muziek en shots van Hawaii zijn prettig en het geheel ziet er vrolijk uit.

Leuk.

Sandler in een rol die niet eens verschrikkelijk irritant is. 50 first dates voelt dankzij het thema meer aan als een romantische komedie met een vleugje drama, maar weet het toch allemaal goed genoeg te brengen om toch terug te kunnen kijken op een film die voldoende is uitgewerkt. Vooral de bijdrage van Rob Schneider is erg leuk en zorgt zeker voor dat beetje extra.

Romcoms zijn nou niet bepaald mijn favoriet soort films, en aangezien de formule flink uitgemolken is, wijkt men vaak uit naar ongewone tot bizarre uitgangspunten. Vaak eerder bizar dan ongewoon.

Deze film valt maar deze film was voor dit genre nog behoorlijk degelijk. Niet echt supergrappig en af en toe vliegt het wat uit de bocht met slapstick (Barrymore die Schneider achterna gaat met een honkbalknupper bijvoorbeeld, maar over het algemeen heerst er een prettige sfeer en lijkt er een fijne wisselwerking te zijn tussen de hoofdrolspelers. Leuke bijrol voor Schneider overigens, die ik totaal niet herkende.

Het uitgangspunt is hier gelukkig eerder ongewoon dan bizar, maar wordt wel redelijk geloofwaardig uitgewerkt en dat helpt ook wel voor de waardering. Meer feelgood dan echt grappig, maar dat is ook wel wat waard. 2,5*.

“Can I have one last first kiss?”

Fijne film. In dit soort rollen zie ik Sandler graag, en Drew Barrymore is altijd sterk in dit soort films. Sandler heeft weer een aantal momenten dat hij schijtlollig aan het doen is (samen met de hier wel hilarische Rob Schneider), maar het werkt. Ook omdat hij op de oprechte en sentimentele momenten indruk maakt. En er is chemie met Barrymore, vanaf de allereerste ontmoeting in een klein restaurantje op het prachtig in beeld gebrachte Hawaï. Er zullen nog vele eerste ontmoetingen volgen, en dat is ook de grote kracht van de film. Romantiek met een donker tintje, uiteraard wel met een feel good einde.

Soms heb je gewoon een film waar je helemaal stuk omgaat, terwijl het helemaal geen hoogstaande film. 50 First Dates is zo'n film.

Heerlijk domme humor af en toe (Doug is een legende) en fantastische chemie tussen de hoofdrollen Sandler en Barrymore.

Zwakjes.

Adam Sandler in een film die weer eens goed wordt beoordeeld, maar in deze rol vond ik hem dan weer iets minder passen. In principe is 50 First Dates een film die op sentimenteel vlak interessant had kunnen zijn maar voornamelijk in de weg wordt gezeten door Sandler, die vooral zijn eigen ding wenst te doen.

Het blijft toch wel een acteur die raakt of mist, die Sandler, maar deze film was eerder een mis voor me. Zijn rol is nog wel leuk bedacht, maar de trekjes van Sandler en een nogal ongemotiveerde uitstraling zitten een sympathiek personage in de weg. Dan vind ik zijn flauwere types wat leuker, of zijn dramatischere types. Dit blijft er de hele tijd tussenin hangen waardoor ik als kijker niet goed weet wat ik ermee aan moet.

Barrymore is een aardig tegengas maar krijgt een nogal beperkte rol voor de kiezen die haar niet de ruimte geeft om echt goed te acteren. Visueel ook al niet zo bijzonder verder, terwijl de locatie juist ruimte moet bieden tot mooie dingen. Het plakkende gevoel dat Sandler & co gewoon op vakantie zijn gegaan met in de achtergrond het opnemen van een film hangt dan ook sterk in de lucht.

Film zat er eerder tussenin voor mij. Bevat te veel elementen van de typische luie komedie die Sandler wel vaker heeft gemaakt. Soms hebben zijn films iets extra's, zelfs de makke komedies, maar deze film blijft voortdurend op de middelmaat hangen en kan naar het einde toe niet overtuigen om een blijvende indruk achter te laten. Het sentimentele vlak slaat dood en de grappen zijn niet geweldig. Gelukkig kijkt het nog wel aardig weg waardoor de film niet slecht te noemen is.

50 First Dates is een film met een leuke setting, leuke typetjes en een grappig verhaal. Verwacht geen zware kwaliteit maar het is in zijn geheel best een leuke film.

Ja God...waar moet je beginnen... Waarom ik hier aan begonnen ben heeft een eenvoudige reden, namelijk de donatie film doos van mijn collega die ze niet langer hoefde na een verhuizing. En daar zat deze dus ook in, en toen ik vanmorgen vroeg wat nu eigenlijk de reden was iets als dit te kijken laat staan te kopen bleef hij het antwoord schuldig en kwam uiteindelijk met het verweer dat dit een weekend kater film was, ofwel met een kater van zaterdag zondagmiddag brak op de bank liggen en dan iets luchtigs kijken, heb je een kater ga je jezelf nog eens met zo'n film martelen, oke dan...

Tja, zoals gezegd, waar te beginnen met deze soort van Groundhog Day ripoff, iets dat opzich nog door de vingers gezien had kunnen worden, maar had er dan op zijn minst een leuk stel acteurs neergezet. Barrymore is er slechts in geslaagd in Bad Girls goed uit de verf te komen, buiten dat vind ik het meestal een verschrikking. Dan Sandler en Schneider, wat mij betreft de meest slechte comedy acteurs van de afgelopen 15 jaar. Nog nooit heb ik om deze twee heren kunnen lachen en zijn ze buitengewoon flauw en slecht met hun strapatsen. Binnen een oogwenk staat 50 First Dates al op een onoverbrugbare achterstand. Neem bijvoorbeeld de humor rond Ula, een typisch Schneider karakter, en het is gewoon bizar slecht, net als het geval met dierentuin collega Alexa. Moet dit nu grappig zijn...?

En dat is best wel een beetje jammer te noemen, want de opbouw richting het einde is best oke, en voor mij had er heel veel meer uit de film gehaald kunnen worden met een setje sympatiekere acteurs, en het schrappen van de slechte humor. En eerlijk gezegd verbaasd de 3.2 die de film krijgt me best wel want met deze samenstelling is het toch echt onder de maat. Afijn, het zal mijn genre wel niet zijn zoals ik enkele weken terug ook al met Scorched concludeerde, en ja je raadt het goed als je dacht dat die film uit dezelfde doos komt.

Deze komedie film weer herzien.

Met het gouden duo Adam Sandler en Drew Barrymore die net als in The wedding singer ook hier weer samen spelen.

Een film met een hele leuke spelende cast.

Blijft in het rijtje van mijn favoriete komedie films.

Een hilarische komedie film ook met wat ontroering.

En ook fantastische film muziek.

Blijft een juweel in het genre.

Weer van genoten.