50 First Dates (2004)

Een magere voldoende voor deze film.

Bij tijden erg flauw, met name de eerste drie kwartier was het steeds meer van het zelfde. In het tweede deel wordt het gelukkig iets beter. Door het mooie en onverwachte einde geef ik hem net voldoende.

Zwakjes.

Adam Sandler in een film die weer eens goed wordt beoordeeld, maar in deze rol vond ik hem dan weer iets minder passen. In principe is 50 First Dates een film die op sentimenteel vlak interessant had kunnen zijn maar voornamelijk in de weg wordt gezeten door Sandler, die vooral zijn eigen ding wenst te doen.

Het blijft toch wel een acteur die raakt of mist, die Sandler, maar deze film was eerder een mis voor me. Zijn rol is nog wel leuk bedacht, maar de trekjes van Sandler en een nogal ongemotiveerde uitstraling zitten een sympathiek personage in de weg. Dan vind ik zijn flauwere types wat leuker, of zijn dramatischere types. Dit blijft er de hele tijd tussenin hangen waardoor ik als kijker niet goed weet wat ik ermee aan moet.

Barrymore is een aardig tegengas maar krijgt een nogal beperkte rol voor de kiezen die haar niet de ruimte geeft om echt goed te acteren. Visueel ook al niet zo bijzonder verder, terwijl de locatie juist ruimte moet bieden tot mooie dingen. Het plakkende gevoel dat Sandler & co gewoon op vakantie zijn gegaan met in de achtergrond het opnemen van een film hangt dan ook sterk in de lucht.

Film zat er eerder tussenin voor mij. Bevat te veel elementen van de typische luie komedie die Sandler wel vaker heeft gemaakt. Soms hebben zijn films iets extra's, zelfs de makke komedies, maar deze film blijft voortdurend op de middelmaat hangen en kan naar het einde toe niet overtuigen om een blijvende indruk achter te laten. Het sentimentele vlak slaat dood en de grappen zijn niet geweldig. Gelukkig kijkt het nog wel aardig weg waardoor de film niet slecht te noemen is.

50 First Dates is een film met een leuke setting, leuke typetjes en een grappig verhaal. Verwacht geen zware kwaliteit maar het is in zijn geheel best een leuke film.

Ja God...waar moet je beginnen... Waarom ik hier aan begonnen ben heeft een eenvoudige reden, namelijk de donatie film doos van mijn collega die ze niet langer hoefde na een verhuizing. En daar zat deze dus ook in, en toen ik vanmorgen vroeg wat nu eigenlijk de reden was iets als dit te kijken laat staan te kopen bleef hij het antwoord schuldig en kwam uiteindelijk met het verweer dat dit een weekend kater film was, ofwel met een kater van zaterdag zondagmiddag brak op de bank liggen en dan iets luchtigs kijken, heb je een kater ga je jezelf nog eens met zo'n film martelen, oke dan...

Tja, zoals gezegd, waar te beginnen met deze soort van Groundhog Day ripoff, iets dat opzich nog door de vingers gezien had kunnen worden, maar had er dan op zijn minst een leuk stel acteurs neergezet. Barrymore is er slechts in geslaagd in Bad Girls goed uit de verf te komen, buiten dat vind ik het meestal een verschrikking. Dan Sandler en Schneider, wat mij betreft de meest slechte comedy acteurs van de afgelopen 15 jaar. Nog nooit heb ik om deze twee heren kunnen lachen en zijn ze buitengewoon flauw en slecht met hun strapatsen. Binnen een oogwenk staat 50 First Dates al op een onoverbrugbare achterstand. Neem bijvoorbeeld de humor rond Ula, een typisch Schneider karakter, en het is gewoon bizar slecht, net als het geval met dierentuin collega Alexa. Moet dit nu grappig zijn...?

En dat is best wel een beetje jammer te noemen, want de opbouw richting het einde is best oke, en voor mij had er heel veel meer uit de film gehaald kunnen worden met een setje sympatiekere acteurs, en het schrappen van de slechte humor. En eerlijk gezegd verbaasd de 3.2 die de film krijgt me best wel want met deze samenstelling is het toch echt onder de maat. Afijn, het zal mijn genre wel niet zijn zoals ik enkele weken terug ook al met Scorched concludeerde, en ja je raadt het goed als je dacht dat die film uit dezelfde doos komt.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Ik vond het een mooie film. In het begin vond ik het wel raar dat Lucy nog zoveel wist, maar dan heeft een mevrouw het hele verhaal vertelt aan Henry. Dus dan begreep ik het beter. En het einde? Had ik eigenlijk anders verwacht. Maar wel een mooi, schattig einde.

Deze komedie film weer herzien.

Met het gouden duo Adam Sandler en Drew Barrymore die net als in The wedding singer ook hier weer samen spelen.

Een film met een hele leuke spelende cast.

Blijft in het rijtje van mijn favoriete komedie films.

Een hilarische komedie film ook met wat ontroering.

En ook fantastische film muziek.

Blijft een juweel in het genre.

Weer van genoten.