Haute Tension (2003)

Zoals ik velen hier hoor spreken over een belachelijke plotwending aan het einde van de film, vond ik dit juist de kracht van de film wat hem voor mij boven de standaard slasher uit deed stijgen.

Het plot zorgt ervoor dat men kan denken dat de film verscheidene plot holes heeft. Echter dienen we wel te onthouden dat het grootste gedeelte wat we zien van de film de verbeelding is van iemand anders. In dit geval de gedachtegang van Marie. Plot holes zoals wie reed er in de gele sportwagen zijn gecreëerd door de gedachten gang van Marie zelf en samen met het fictieve personage zou dit allemaal in haar hoofd gezeten moeten hebben. Er zou dus in theorie nooit een gele sportwagen geweest moeten zijn. Blijft echter na dit alles ontleed te hebben een gigantische joekel van een fout in de film zitten. Nergens wordt namelijk verklaard hoe Marie aan de truck kwam. volledig uitgerust met allerhande moordwapens zoals een shotgun. Natuurlijk zou ze in het verleden vaker gemoord kunnen hebben maar hoe krijgt ze de auto dan bij het huis van Alex als ze van tevoren nog niet wist waar zij woonde? Dit stuk vond ik jammer en ondoordacht van de regisseur..

Maar de sfeer in deze film is verder zó ontzettend sterk en aanwezig dat je het deze film vergeeft. De film ademt namelijk sfeer, sterker nog de film heeft het woord sfeer met dikke letters over de hele film geschreven staan. De film bevat een aantal zieke scene's die verder wel tot een minimum beperkt blijven (Enfin, ligt er ook aan hoe sterk je maag is natuurlijk ) En de film was niet eng, maar wel nagelbijtend spannend en de plotwending(die misschien wel wat vergezocht was) geeft een hele nieuwe kijk op de film en daagt je uit om hem opnieuw te gaan bekijken. Tijdens het bekijken van de film zit je naar een sterk kat en muisspel te kijken tussen Marie en de killer en aan het einde van de film wordt hier een volledig nieuwe blik op gegeven. Een sterke acteerprestatie van de vrouw die de rol van Marie vertolkte trouwens! De film die het tegenvallende Ills had kunnen zijn!

Al met al was deze minder als de ultieme franse topper Martyrs, maar nog steeds een film van hoogstaande kwaliteit uit handen van de Fransen.

4,0

Een vermakelijke film met de nodige brute kills.

Het begint met de twee vriendinnen: Alex en Marie die op weg zijn naar het ouderlijk huis van Alex om daar te studeren voor hun tentamens en ondertussen zien we één of andere vage mannetje bevredigd zien worden in een busje door wat later blijkt een afgehakt hoofd.
Eenmaal aangekomen in het ouderlijk huis is het al avond en tijd om naar bed te gaan, maar alvorens iedereen al goed en wel in slaap is gevallen belt er iemand aan en dan begint de achtbaanrit die we Haute Tension noemen.
Met erg leuke kills als: de onthoofding van vader, moeders die Marie om hulp vraagt, hakbijl in de tankbediende en de kettingzaag op het eind.
Wat me alleen belet om deze film 4, 0 sterren te geven is de plot twist. Toen ik zag dat Marie en de moordenaar één persoon waren had ik echt zoiets van: Hou maar op.

Desondanks 3, 5 sterren.

Verfrissende Franse horror. Aja laat zien dat hij meer kan dan alleen remakes maken, en ik hoop dat ook dat hij nog meer van dit soort werkjes zal maken. Hij is met recht één van de meest getalenteerde genreregisseurs van de laatste jaren. Hij weet een naargeestig sfeertje te creëren en de spanning is om te snijden!

Ik moet bekennen dat ik al vrij snel zat te giechelen tijdens het begin van de film. Denk dat de meeste mensen wel direct zullen weten op welke scène ik doel, maar god, de toon was gezet hoor. That's one sick puppy! Het giechelen was daarna wel snel voorbij.

Het acteerwerk is fenomenaal, en dat is een zeldzaamheid binnen dit genre. Dit soort pareltjes mogen dan ook absoluut gekoesterd worden. Je gelooft alles wat de meiden overkomt en je voelt bijna de pijn en de gruwelijke angst die zij voelen.

De moorden zijn werkelijk smerig, ranzig, ziek, goor, gestoord.. en noem maar op. Volgens mij was dit de ziekste onthoofding die ik ooit gezien heb. Aan bloed en gore geen gebrek. Toch ligt de nadruk niet alleen op de smerigheid en de bloedvergieten. De spanning is de grootste kracht van deze film. Wat bezielt die gast? Waarom doet hij dit? Wat is zijn volgende 'actie'?

Prachtige felle kleuren trouwens. Mooi hoe alles is beeld is gebracht, ookal speelt het zich grotendeels 's avonds af. Fel rood, geel, groen.. Erg sfeervol. En stilistisch. Aparte plottwist, laat je wel even flabbergasted zitten.. Freakshow!

Viel me toch tegen bij herziening. Wetende hoe de film afloopt, betrapte ik mezelf op irritatie jegens de uiteindelijke keuze van Aja om een psychologische draai aan zijn film te geven. Een hele makkelijke, overigens. Het heeft de herzieningswaarde absoluut geen goed gedaan. Haute Tension was een betere film geweest als het bij een recht toe recht aan slasher was gebleven. Daarvoor leende het personage van Nahon zich uitermate goed voor. Nu is het niets meer dan een hersenspinsel van het irritante hoofdpersonage. Bijzonder jammer. Niet gedacht dat dit me zo zou tegenvallen bij herziening.
Van 4 naar 3*

Goede Franse horror / thriller. (alweer) Maar omdat deze uit 2003 is, kan het zijn dat deze de Franse horrormachine weer is een beetje heeft geolied. Alle goede Franse horrorfilms die ik ken, zijn namelijk van na 2003. Irreversible kwam voor Haute Tension, maar dat is weer een ander soort horror.

Haute Tension is een rauwe, bloederige, sfeervolle film met en hele goede ondersteunende soundtrack en de moorden zijn bruut. Ik weet ook zeker dat deze menig horrorfan zal behagen. Maar aan het gemiddelde te zien, is dat ook al gebeurd. Alleen qua stemmen valt het wellicht nog wat tegen. Maar het is ook geen film die je even in de koopjesbak bij de Blokker aantreft.

Ik heb mij aan weinig zaken gestoord bij deze film, alleen wat nu dus het geval is, is wel jammer. Ik ben het een beetje beu dat er (te) vaak een grote twist bij betrokken is. Ik had deze film daarom ook veel eerder moeten zien eigenlijk, maar helaas. Ik merk dat ik inmiddels gewoon wat minder onder de indruk ben. Je ontwikkelt een beetje een resistentie tegen de twist lijkt wel. Desalniettemin, (blijft een fantastisch woord) een goede film!

Deze film verdient sowieso een 2e kijkbeurt en wellicht stelt het mij dan iets minder teleur. Tot die tijd een dikke bloederige 3,5 ster voor Haute Tension. Stomme Fransen

Horror op zijn best maar jammer genoeg niet zonder fouten.

De film was de gehele speelduur boeiend en redelijk spannend. Er word goed in geacteerd en de locaties en omgevingen zijn geweldig uitgekozen. Hier en daar knalt er Muze uit de speakers wat ik normaal gesproken niet kan waarderen maar hier in deze film valt het wel op zijn plaats. Voor de rest zijn de moorden goed in beeld gebracht en het was het weer een mooi kat en muis spel. Er zitten wel grote minpunten aan het verhaal want die was gewoonweg niet goed uitgewerkt. Beter gezegd nog het klopt voor geen ene meter. Erg jammer want als dat in orde was, was het echt een eindbaas van een film geweest. Hoe je het ook wendt of keert het klopt gewoon niet. Daarnaast vind ik de reden van al dat bloederig geweld erg onzinnig.

In ieder geval voor de liefhebber een geweldige film en voor de wat kritische kijker die nog een beetje op het verhaal let waarschijnlijk te ergerniswekkend om aan te zien. Ik zit er een beetje tussenin maar ging sowieso voor het horror element en daarin is deze dik voldoende.

3.5

Zonde dat in uitgerekend één van de beter gemaakte slashers het minst interessante aspect ineens een prominente rol gaat spelen. Daarmee sijpelt wat venijn de film uit, terwijl het zo prikkelend begon met de orale uithaal en enkele teasers rondom de boerderij, gevolgd door een cru staaltje horreur met een fraai uitgedoste killer. Imposante verschijning, die Nahon.

Zoals ook de film fraai voor de dag komt met opvallende kleuren, tergende lichtschijnsels en verontrustende sounddesign. Grofheden genoeg, maar eenmaal voorbij de onthulling gaat het wat wringen. Het haalt toch wat jeu uit een spetterpartij die normaliter de slagroom op de taart zou zijn. Desalniettemin ruim voldoende.

Deze film was me al een tijd geleden aangeraden door een vriendin maar kon 'm nergens vinden. Uiteindelijk is het me afgelopen week toch gelukt en ging ik er vandaag is goed voor zitten. Wist niet precies wat ik moest verwachten (bij Franse films gaan mijn gedachten al snel richting Martyrs en Inside qua stijl en verhaal). Haute Tension valt echt meer in het slashergenre al doet de plotwending op het einde nog wel een goede poging de gehele film een bepaalde diepgang mee te geven, wat in mijn ogen erg goed lukt.

De film greep me bij m'n strot vanaf het moment dat een standaard ogende pijpscène in een auto opeens een compleet andere wending krijgt als het pijpende hoofd opeens uit de auto gegooid word. Zo, de aandacht van de kijker is getrokken en de toon is gezet. Wat een geweldige scène. Ziek & twisted, maar geweldig in it's own way.

Wat rest is bijna 1,5 uur spanning elke minuut weer. Weinig rustpunten, er hangt een soort continu spanning over de hele film waardoor je op het puntje van je stoel blijft zitten. Bij dit soort slasherfilms (oneerbiedig gezegd, niet zo bedoeld) ervaar ik meestal dat na een aantal moordpartijen de spanning er wel een beetje vanaf is. Dat is hier absoluut niet het geval. Ook de muziekkeuze (of juist de afwezigheid van muziek) is hier van belang. En natuurlijk mag het acteerwerk niet vergeten worden. Daar kan menig Hollywoodsterretje nog wat van leren. Rauw, puur en geloofwaardig, zo werd er geacteerd en dat deed film absoluut veel goeds.

Al met al een heerlijke horrorfilm met genoeg gore voor de liefhebbers en nog een mooie plotwending die de diepgang geeft die dit verhaal verdient. Onbeantwoorde liefde die het beest in iemand doet ontwaken, ik vond het mooi uitgewerkt.

En zo heb ik dus, na allerlij andere Franse horrorfilms te mogen aanschouwen ook eindelijk eens de eerste echte Franse slasherhorror mogen aanschouwen, Haute Tension. En ook dit was weer een van de bizarre uit het rijtje en ook weer iets waar de Yanken niet tegenop kunnen. Aja (die ik nog ken van Mirrors) weet er iets verbazingwekkends van te maken en de meiden Alex en Marie (en dan ook vooral Marie) zijn hierin echt verbluffend. Marie is overgens goed neergezet door Cicile de France, die nu in de bioscoop te zien is in de nieuwe Eastwoodfilm Hereafter.

En ja... hoe zal ik beginnen. Haute Tension begint natuurlijk wel een beetje Amerikaans: Roadtrip, afgelegen huis, dreigend sfeertje en je zou haast al weten hoe de film afloopt. En wat ook zou gebeuren, gebeurd ook. De Familie van Alex krijgt een bezoekje van een gestoorde lustmoordenaar, die ook weer erg goed is neergezet door Philipe Nahon (die we nog kennen als veroordeelde incestvader uit Irreversible), wat een uitstraling had die kerel, in zijn bebloede overall en zijn vieze oude citroenbusje. En inderdaad word de familie van Alex op een gruwelijke wijze afgeslacht en zelfs het jonge broertje van Alex word nog neergeschoten. Alex zelf word ontvoerd en Marie overleefd de boel maar duikt toch stiekem mee het busje in van de psycho. En vanaf dat moment is het weer een enorme spanning en word de nachtmerrie erger en erger. Vooral dat tankstationscene was om te bibberen. En naderhand word Marie even een revenge bitch en weet ze toch die psycho dood te maken. Dan zou je ook gelijk denken, nou was dit het nou? Maar eeehm... als je even terugkijkt op enkele gebeurtenissen en kleine details hiervoor bv: hoe wipt Marie bij die tankstation even uit die bestelbus terwijl ze wist dat er een slot en grendel opzat? Hoe komt die Psycho nou inene in die tankstation aan een bijl terwijl hij met lege handen naar de kassa liep om te betalen. En het antwoord is dus weer een enorme verbazingwekkende verrassing en maakt de hele film gelijk weer goed. Ik ga niet alles zeggen maar 1 zinnetje zegt alles: Marie heeft dus 2 persoonlijkheden en die psychopaat bestaat niet. Zelden zo'n afgrijzelijke en indrukwekkende ontknoping gezien. Vooral het allerlaaste seconde van de film was doodeng en onschuldig tegelijk.

En het lijkt wel alsof de film Mr Brooks wat uitgebreider zich met het onderwerp uit Haute Tension bezighield.

Nee, deze Franse horrorfilm was weer zeker niet voor de poes en het gaat hier erg hard en smerig aan toe en het blijft je in de greep houden. Dit is het gewoon. Hier kan geen Saw tegenop.

4,5*

Heerlijke ode aan de oude slashers, en geheel in een nieuw, leuk jasje gestoken.

De film drijft voornamelijk op de spanning en achtervolging. De gore is in Haute Tension maar een bijkomstigheid. Het is de makers niet zo zeer om zo veel mogelijk bloed te doen maar een heerlijke onderhuidse spanning te maken. Helemaal in de stijl van de jaren tachtig slashers wordt er flink op los gestalkt. Alles is simpel doch effectief in beeld gebracht. Samen met het spel van Nahon zijn dit de sterkste punten van de film. Nahon levert geweldig werk af als moordende smeerlap. Een rol die hem op zijn lijf geschreven is. Heb echt genoten van zijn spel. Eigenlijk wordt Haute Tension met de minuut briljanter. Het begin is dat al met het pijpen van dat afgehakte hoofd . Hoe verzinnen ze dit vraag je je wel eens af. Dat is nu juist het leuke van de film. Situaties komen compleet vanuit het niets, en het ene moment is nog beter dan het vorige.

Het einde was ook welkom, en eveneens geweldig. De twist gaf de film net dat beetje meer om op een hogere beoordeling uit te komen, zag het echt niet aankomen en het kwam voor mij als een complete verassing . Zo zie je maar dat je met iets simpels en een laag budget toch iets erg goeds kan maken.

Toffe film. Verhaal is redelijk doorsnee, maar o zo fijn in beeld gebracht. Het einde is dan weer allesbehalve doorsnee, maar wat mij betreft nogal overdone. 7/10*

Dat zou inderdaad kunnen, die versie die ik heb heet inderdaad Switchblade Romance.

De film dan.

De beste die tot nu toe van Aja gezien heb. Toffe setting, een gestoorde killer, een paar lekker brute kills, spanning en een onverwacht einde, wat wil je nog meer?

De plottwist op het einde had niet echt gehoeven, maar geeft tegelijkertijd de film wel iets extra's. Maakt een herbekijking sowieso wel interessanter, want dan ga je bepaalde zakene toch anders bekijken denk ik.

Geluidseffecten en de muziek waren top overigens, erg creepy bij momenten.

Prima film.

"It will get under your skin and stay there for weeks" - Empire

Mijn 7e film van vandaag, en meteen de beste van de dag. De beste van de dag? Misschien wel de beste ooit. Switchblade Romance is een ervaring, die de kijker zich nog even goed ziek laat voelen. Ik moet er nog even over nadenken. Is dit dan de perfecte horrorfilm? Misschien wel.
Switchblade Romance kocht ik enkele weken terug in de Boudisque. De import-dvd van 18 jaar en ouder lag enkele weken in de kast, en vannacht was dan eindelijk de nacht dat ik de film kon aanschouwen. Samen met mijn zus begonnen wij te kijken naar deze Franse horror.

Het begint allemaal sfeervol, waar Marie en Alex in een auto zitten naar het ouderlijk huis van Alex. Een sfeervol deuntje in de vorm van Sara Perchi Ti Amo wordt luidkeels meegezongen door het 'stel'.
Even later besluit Alex Marie de stuipen op het lijf te jagen in het maïsveld. Het sfeertje zit er direct lekker in, de acteerprestaties zijn overtuigend, beide vrouwen komen geloofwaardig over.

Al snel breekt de hel los, een psychopaat breekt het huis binnen en moord de hele familie uit. Alex wordt meegenomen, maar Marie lukt het ongezien mee te sluipen in de auto van de moordenaar.
In het ouderlijk huis volgen enkele zieke kills. Waar de vader al direct op zieke wijze om het leven wordt gebracht. Even later is ook de moeder aan de beurt, haar keel wordt doorgesneden en het bloed spettert over de kast heen, de gore liefhebber kan met Haute Tension tevreden naar huis gaan, want alleen deze scène zorgt al voor een ruime voldoende lijkt wel.
Om de film nog zieker te laten worden gebruikt de moordenaar zijn gun om het kleine broertje van Alex dood te schieten. Raak. Even later zien wij hem dood in het maïs veld liggen. Is dit ziek? Ja. Was dit het? Nee, dit was slechts een begin. Switchblade Romance zoekt grenzen op, overschrijdt grenzen en laat de kijker met een misselijk gevoel achter. Maar we zijn nog niet eens op de helft.
In de gehele scène in- en rondom het huis weet de regisseur op fenomenale wijze spanning op te bouwen, de kijker leeft mee met Marie, de kijker wil dat zij blijft leven en de kijker wilt dat die zieke psychopaat zijn terechte straf krijgt. Zelden zie je films die de kijker er zo in mee trekken, die de kijker er zo 'in' laten zitten. Het is een ervaring.

De psychopaat rijdt weg naar waarschijnlijk zijn huis, om verder te gaan. Waar waren we gebleven? Marie zit achterin en probeert Alex rustig te stemmen zodat zij probeert te ontsnappen.
Ik heb me zitten ergeren aan Alex, houd je klep is dicht. Je wilt toch blijven leven.
Even later volgt een scène in de benzinepomp. De spanning is voelbaar lijkt wel. Marie doet er alles aan te blijven leven, en de pompmedewerker doet zijn best. Maar is dat genoeg? Nee! Ook hij wordt op zéér zieke wijze om het leven gebracht. De psychopaat gaat nog even naar het toilet en sluit de tent vervolgens af. Dit is geen horror. Dit is pure perfectie lijkt wel. De sfeer zit er zó goed in, de spanning is zoals ik al eerder zei voelbaar.

Even later volgt een toffe achtervolging tussen Marie en de psychopaat. Even wat minder serieus, even wat minder ziek. Gewoon een achtervolging, alhoewel. Ook hier zit de spanning er goed in en zit de kijker op het puntje van zijn stoel.
Wat daarop volgt is nog meer spanning, en nog meer spanning. Een nog ziekere scène volgt in het bos. Waar Marie bijna om het leven komt, maar weet te ontsnappen. Dit kat en muis spel houdt maar niet op, en dat is maar goed ook. Want ook onze psychopaat komt bijna om het leven, maar ook hij weet te ontsnappen. En dat is maar goed ook, want een prachtige finale volgt.
Op de hoes van Switchblade was al te zien dat er ook een cirkelzaag aan te pas zou komen, en de kijker komt niet bedrogen thuis. Want deze komt aan bod, en hoe! Een zéér smerige en gore moord volgt. Maar dat is nog niet alles hoor.

Want ook een plottwist komt aan bod, en hier besloot ik Switchblade Romance geen 5 sterren te geven. Waarom? Op de een of andere manier vind ik het wat ver gezocht. Dat al dit alles zich 'in haar hoofd' afspeelde. Dat ze een gespleten persoonlijkheid heeft. Ja, ik kan er mee leven. Maar ik had het toch ook wel weer anders willen zien, hoe? Geen idee.
Al geeft dit natuurlijk ook stof tot nadenken, en maakt dit een herziening nóg interessanter. Maar Switchblade Romance is van zulks uitzonderlijke kwaliteit, dat die herziening er sowieso wel zou komen. Om maar niet te spreken over de herziening van de herziening. En de herziening daarvan. Een dikke vette 4 sterren. En nog een moddervette halve ster er bovenop. Een eervolle vermelding in mijn persoonlijke top 10 mag ook niet ontbreken natuurlijk.

Redelijke horrorfilm waarin een killer het voorzien heeft op twee meiden. Bruut, bloederig, spannend en behoorlijk naargeestig van toon zoals het een echte hardcore horrorfilm betaamt. De film ziet er ook goed uit, maar is soms wel wat eentonig. Helaas doet de ongeloofwaardige plot-twist op het einde de film geen goed, waardoor je eigenlijk alles wat je daarvoor gezien hebt in twijfel trekt.

Niet mijn genre, maar toch geïnteresseerd geraakt na de veelal lovende woorden hier.
Helaas, ook deze film zal mijn interesse in horror/slasher niet doen toenemen.
Het begin is alleraardigst en redelijk duister. De scène met het afgehakte hoofd die toch nog enig seksueel nut heeft, is humor van de bovenste plank. Maar als de moordenaar eenmaal echt zijn intrede doet is het gedaan met de pret; slappe effecten (dat hoofd door de trapleuning) en hectoliters bloed moeten het geheel gaan redden.
Sommige momenten hebben weer wat spanning, die veel meer te bieden hebben dan de bloederige scènes waarin de goorheid de boventoon voert. Indirecte spanning en de factor "eng" vind ik toch altijd intenser als niet alles expliciet in beeld komt.
Het acteren van juist de hoofdpersoon vond ik ook niet echt geweldig, de rest van de cast vond ik beter.
De al veel genoemde plottwist is te zot voor woorden.

Ik heb me maar matig vermaakt al met al.

Perfecte spanningsopbouw (geen slappe schrikeffecten), aparte maar sfeervolle muziek en geluidseffecten, boeiende opnamelocaties. Het einde slaat wat mij betreft de plank volledig mis en komt totaal uit de lucht vallen.

3,5*

De eerste twintig minuten zijn niet zo bijzonder, maar eenmaal dat de psychopaat aanbelt wordt het heel spannend. De twist op het einde had 'k totaal niet zien aankomen, maar was wel erg geslaagd (zo komen enkele vreemde dingen die 'k tijdens de film had opgemerkt toch op z'n plooi).

Ook zeker opmerkelijk is de soundtrack (zeker voor een horrorfilm). Meestal zijn soundtracks in horrorfilms niet echt m'n ding, maar dit keer wel. Het begon al met dat leuke Franse liedje Sara 'Perche' Ti Amo van Ricchi e Poveri en dan natuurlijk het mooie lied "New Born" van Muse.

Denk dat dit en Ils (Them) zeker must-see's zijn in de Franse horror/thriller.

Een aanrader

Voor mij waren de eerste 20 minuten rustige introductie, 50 minuten gewone, bloederige, harde en lichtelijk spannende slasher en 20 minuten achtbaanritje-stijl. Het plot twist op het einde helemaal de rondte in en ik vloog keihard mee. Dit zorgde ervoor dat deze film bovengemiddeld werd, maar hij liet me ook met veel vrgaen achter. Vooral scenes die ik niet kon plaatsen waren talrijk. Gepijpt worden door een afgehakt hoofd? Hoe komt Marie uberhaupt aan die truck? Hoe kwam ze buiten om daarna aan de deur te bellen? Hoe kon ze de achtervolging in zetten op de truck? Was die gele auto haar verbeelding? Net als de hangende zaklamp en het gevecht? Zoals ik al zei, veel vragen. Maar gelukkig lijdt de film er niet veel onder, hoger dan dit had ik sowieso niet gegaan.

Ik vond deze film best aardig om te zien, al zag ik het plot wel een beetje aankomen.
Toch kloppen er ook dingen niet aan.Het busje verschijnt namelijk ineens Ook heeft die man orale seks met een vrouw, op een manier waarop het nooit dat meisje kan zijn geweest. En ze tegelijk in het busje als in de gele auto? Het lijkt net of er over sommige dingetjes niet helemaal nagedacht is. Maar verder is het wel een vermakelijk geheel

damn zwaar teleurgesteld in deze film

het einde maakt het begin zo???

vind het ongelooflijk zowel de film als de hoge waardering

begrijp het wel een beetje in het begin is het allemaal

lekker creepy en spannend

mm misschien verhogen naar een 3 mmm

De kwaliteit druipt van Haute Tension af.

Ik weet niet wat de Fransen hebben met films,maar dat ze geen slechte films kunnen maken blijkt ook weer met deze Haute Tension van Alexandre Aja die helaas ook hierna zijn heil in Hollywood is gaan zoeken.

De eerste indruk is in mijn ogen belangrijk,maar niet essentieel dat blijkt ook weer bij haute Tension, ondanks dat het begin vrij neutraal is en nietszeggends zie je de klasse eigenlijk al naar voren komen met het felle kleur gebruik en zelfspot. Tot er een halt wordt geroepen als je de bizarre en klassieke pijp scene plotseling aanschouwd...Wat een guilty introductie dat je hier met een klassieke maniak te maken hebt is dan wel duidelijk : hij is meer het type is van ''geen woorden maar daden''. Het is zeker een grappige scene,maar onbewust weet je dat je ook met iemand te maken hebt die geen grenzen heeft,waardoor ook direct de spanning aanwezig is omdat gewoonweg zo iemand overal in staat is.

Dat hij overal in staat is wordt een paar minuten ernaar wel duidelijk. De moorden zijn creatief en worden vrij expliciet in beeld gebracht waardoor je genoeg goor over het scherm heen krijgt gegoten, wat bloed betreft kom je zeker niet tekort.

Maar het grote winst punt is in mijn ogen toch Aja. Hij heeft deze film op zo'n heerlijke manier in elkaar geknutseld om een paar voorbeelden te noemen de deur tot deur scenes is er zo een. In 10 tallen genre genoten word er niks meegedaan,maar in Haute Tension is het wat mij betreft ook een klassieker. Het is nagelbijtend spannend (mede dankzij het geweldige sound-design) en je laat je als kijker niet los je wordt meegesleurd alsof je erbij bent. Het is gewoonweg griezelig. Zo zijn er nog wel een paar te vinden. De film grosierd ook in piek fijne details die niet direct zullen opvallen,maar wel net dat extra's geven.

De film raast in een heerlijke flow als een spannende rollercooster over het scherm op die manier blijft het genietbaar en zal de film nergens vervelen. De klasse van de regiseur druipt van het scherm,hij weet zo ontzettend goed de spanning te doseren om de film iets los te laten of de film weer stevig in zijn handen te nemen. Daardoor voelt de film zich heel vrijgevig naar de kijker. De kleuren zijn fel en aanwezig,maar geven wel een zeer onprettig naargeestige sfeertje mee. Niet op de manier van ''klassieke Engelse horror'' maar meer iets verrassends/verfrissends beetje als Cola Vanilla in de woestijn.

De twist is appart en ik vind het moeilijk om te zeggen of het gepast is ofnie. Ik moet zeggen het heeft mij even bezig gehouden,maar dat zal de film ook hebben gedaan als die twist er niet was gekomen,maar het geeft de film natuurlijk wel een bepaalde dimensie/invalshoek en als dat de film ten goede is gekomen hou ik nog even in het midden.

PS : Geweldige sound-score
4**

Ook na deze herziening blijft Haute Tension steevast op 4,5* staan.

De Fransen hebben me tot nu toe nog niet teleurgesteld op horrorgebied en ook Haute Tension brengt daar geen verandering in.

Vrijwel vanaf het begin had ik al sympathie voor deze film. Het schitterende, felle, kleurengebruik tijdens de tocht door het platteland van Frankrijk (wat volgens IMDB Roemenië blijkt te zijn) voelt meteen aan of je iets uit de 70's zit te kijken.

Haute Tension heeft een voortdurende spanning die zelfs door iets simpels als een ringende deurbel midden in de nacht wordt gecreëerd. Ook de heerlijke morbide geluidseffecten door de film heen werken lekker mee aan de spanning.

De badguy is ook het melden waard. Al vroeg in de film wordt duidelijk dat dit een behoorlijk ziek figuur is (tenzij je laten pijpen door een afgehakt hoofd normaal is in Frankrijk...) Door zijn zieke tronie onder z'n petje door en z'n imposante postuur onder z'n met bloedbesmeurde overal is hij een nogal ongemakkelijk personage om naar te kijken.

De ravage die hij aanricht is nog net even wat beangstigender. Er zitten enkele schitterende kills bij die werden verzorgd door de Italiaan Giannetto De Rossi (welk ander volk weet zulke heerlijke, bloederige en realistische effecten te creëren..?). Echter hoort ook Aja zeker credit te krijgen. Hij creëert vaak een heerlijke sfeer die vaak doet denken aan films uit de 70's en 80's en gooit af en toe ook wat giallo invloeden in zijn film die ook enorm goed uitpakken.

Het verrassende einde is na een tweede keer natuurlijk wat minder verrassend maar dat neemt niet weg dat hij nog steeds erg sterk is.

4,5* voor deze ongewone top slasher!

Twee schoolvriendinnen, Marie en Alexa, logeren in het plattelandshuisje van de ouders van deze laatste. Een gevaarlijke gek breekt binnen en begint de familie uit te moorden. Hij neemt de geknevelde Alexa mee in zijn truck en Marie besluit haar vriendin te achtervolgen...
Ik ben niet zo enthousiast meer over de film na de tweede visie. Het plot komt op het einde niet geloofwaardig over. De eerste keer was ik meer onder de indruk van de positieve elementen, maar nu wordt het toch een dubbeltje op zijn kant. Het verhaal komt traag op gang, evolueert vervolgens naar een spannende slasher maar stort als een kaartenhuisje in elkaar op het moment dat de politie het tankstation binnenkomt en we te zien krijgen wat de camera daar heeft geregistreerd. Slotsom is een onevenwichtige (tweeslachtige ) indruk. Jammer, want op bepaalde momenten merkte ik onbetwistbare kwaliteiten.
Ik had beter Tobe Hooper's "Texas Chainsaw Massacre" nog eens herbekeken. Ook hier fungeerde dit meesterwerk als inspiratiebron.

Autoritje met een vriendin, een grapje in het maïsveld en even masturberen onder het genot van wat reggae muziek; het is een soepele introductie. Een bedachtzame killer vol passie om zijn medemens van het leven te beroven verveeld zich op deze avond en neemt een kijkje bij het gastgezin. Dit doet hij vrij grof en hij schuwt er niet voor om ook de lieve hond en een kleine jongen in zijn oeuvre mee te nemen. Hij blijft vrij laid back onder de omstandigheden. Niet dat hij de televisie aan zet en een zak nootjes erbij pakt maar hij houd zijn hoofd koel, daar waar hij een andermans hoofd eraf scheurt met een kast. De verandering in het plot vanaf de bewakingsvideo vond ik onnodig maar al bij al een brute horror met lekker veel bloed en een soundtack die langzaamaan onder de huid kruipt.

Lekkere opening, matig einde.

De opening mag wat mij betreft tot een van de meest sfeervolle ooit gerekend worden. Verloopt verder ook wel prima, soms wat langzaam maar nergens saai. Wanneer het eenmaal loskomt gaat het er lekker hard aan toe en Marie vind ik een van de fijnste protagonisten in een horror/thriller (qua karakter, al is het acteerwerk ook gewoon vlekkeloos). Einde vond ik daarbij dan een beetje een spelbreker; omdat ik voor een keer me niet irriteerde aan keuzes van een victim en diegene gewoon nice vond handelen was het nogal jammer om erachter te komen dat dat niet zo was. Daarbij maakt het de film gewoon heel verwarrend als je erover na gaat denken..

4*

Jezus wat een beklemmende, keiharde en zeer spannende Thriller / Horror was dit. Ik dacht eventjes in het begin dat dit een cliché film zou worden (gedoe in maisveld), maar gelukkig bleek dit maar een grap te zijn. Wat daarna volgt is een zeer heftige en gewelddadige (afslachten familie) film over een zeer ziek persoon (wel zeer behoedzaam en oplettend) die niemand spaart en met niemand medeleven heeft. Het verhaal is zeer boeiend/spannend en de sfeer is heerlijk beklemmend. Ook op de uitvoering heb ik eigenlijk niets aan te merken want die was gewoon uitstekend, behalve dan de laatste 10 minuten van de film. Want daar had ik zoiets van WTF en vond ik eigenlijk ook totaal niet passen bij het verhaal. Dat was enorm ver gezocht (denk dat niemand dit zag aankomen) en ook totaal niet logisch. Het sloeg helemaal nergens op en was wat mij betreft ook een afknapper (het was dan wel weer enorm heftig) en kost de film dan ook een half punt aftrek.

Maar op de laatste 10 minuten na vond ik dit een heerlijke film en het is ook alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik zo'n spannende film heb gezien. De Fransen kunnen er wat van en ze zijn niet bepaald vies om choquerende dingen te laten zien. Wat dat betreft "Vive la France"

P.S. de cast deed het trouwens uitstekend en men speelde ook overtuigend.

Ik heb meestal niet zoveel met horror. Misschien dat deze me daarom indertijd ontgaan is - en misschien ook dat Maiwenn toen nog niet op het lijstje van interessante actrices stond.

Nu dus wel. Vandaar. En ook deze film blijkt wat apart. Met een fijn hoog tempo, bloedstollend spannend - en dat mag ook wel, want er wordt niet echt op een litertje gekeken. De plotwending waar veel mensen over struikelen vind ik bijzonder goed gevonden, niks mis mee. Maar het meest opvallend is het acteren - inclusief de geniale mimiek van Nahon - en de bij het verhaal passende manier waarop het hele gebeuren in beeld gebracht wordt. Mooi gedaan.

Vaardig gemaakte slasher met fijn sound design, extreem goede make-up effects en de daarbij behorende kills. Ouderwets gezellig chips knabbelen op de bank bij wijze van spreken.

Het probleem zit 'm helaas in het script. De plotwending (nou ja) is voor de geoefende kijker al uitermate snel duidelijk om al te zwijgen van de verraderlijke alternatieve titel van de film. Het genre mystery is er maar bijgezet volgens mij om bepaalde plotholes zie daar de befaamde pijpscene goed te praten.

Ach ja, het mag de pret niet drukken. Bloedfonteintjes volop, gespeel met kleur, beeld en geluid, en menig (not too bloody obvious) verwijzing naar klassieke horrorfilms is een feestje an sich. Talent in horrorfilm is ver te zoeken, Aja heeft het, nu nog een echt goed script dat weet te verrassen maar vooral te verwonderen.

Film met een twist! Vond deze slasher zeer orgineel. De spanning was om te snijden. Veel horror /slasher cliche worden vermeden. En ook de twist is erg leuk bedacht.Hierdoor is het een goede aanvulling op de grote stroom van dit soort films