Haute Tension (2003)

Herzien. Intens en luguber visitekaartje van de franse regisseur Alexandre Aja, die inmiddels alweer een tijdje in de VS aan het werk is. Hij heeft deze spannende horrorfilm, zijn tweede film als regisseur, nog niet kunnen overtreffen. De bizarre twist tegen het einde lijkt aanvankelijk uit de lucht te komen vallen, maar wanneer je de film voor de tweede keer ziet grijpt één en ander een stuk logischer in elkaar. Qua plot is het allemaal wat dunnetjes, maar de intensiteit van het geheel, alsmede de overtuigend bloederige make up-effecten, maken veel goed.

Door alle hoge waarderingen was ik wel nieuwsgierig geworden naar deze Franse Horrorfilm van Alexandre Aja. Frans is het zeker; chansons, lesbische romantiek, Citroën busjes, slachtingen in afgelegen provinciale dorpjes. De film verteld het verhaal over twee studentes die bij de familie van een van de twee op het Franse platteland gaan overnachten. Maar dan wordt de hele familie uitgemoord.

Het acteerwerk was prima, in het begin wel aardig drama en toen barstte de film los met Horror en zeer degelijke Gore. Tot aan de plottwist was het verhaal wel aardig, hetzij een beetje ongeloofwaardig (iemand die niet weet waar ze is en verwacht dat de politie haar kan vinden), maar na de plottwist klopt het gewoon niet meer. Hoe kan ze nou zelf de killer zijn terwijl ze boven op haar kamer zat toen de killer aankwam met zijn bus, waar komt de bus vandaan, hoe komt ze aan wapens, hoe kent ze de pompbediende in een plaats waar ze nog nooit is geweest…

De film was wel mooi opgenomen in cinemascope formaat (duidelijke John Carpenter en Giallo invloeden) en de Gore en make-up waren ook goed gedaan. Spannende momenten kent de film ook zeker, alleen jammer van het einde.

Aardige Franse Horror. Binnenkort À l'Intérieur en Martyrs ook eens kijken. Al moet ik wel zeggen dat alle moderne Horror die ik tot nog toe uit nieuwsgierigheid heb opzet me een beetje tegenvalt.

De film begint aardig, nadat het huis wordt verlaten is het allemaal een stuk minder. De acties van Marie slaan negens op en de climax is puur voor het effect, voegt niets toe.

In de huiskamer in de parel van Midden-Nederland is er geen sprake geweest van hoogspanning maar ik heb wel een vermakelijke en onderhoudende film gezien. Ook de plottwist kan mij wel bekoren.

Lekkere rechttoe rechtaan Franse prent.

Aardige, rauwe horror van Franse bodem. Haute Tension wordt vaak in een adem genoemd met andere Franse horrorfilms als Martyrs, A L'Interieur en Frontiere(s), al zie ik persoonlijk niet al te veel inhoudelijke overeenkomsten behalve dan dat het rauwe, bloederige horrorfilms zijn. Die films zijn ook niet allemaal even goed gevallen bij mij, trouwens, maar dat terzijde. Haute Tension is een lekker bloederig werkje met verder een vrij standaard verhaal over een moordenaar die los gaat in de Franse provincie, en een final girl die tegen hem strijdt. Tenminste, zo lijkt het - totdat tegen het einde de vork heel anders in de steel blijkt te zitten. Niet heel origineel of heel verrassend tot aan de twist in het laatste kwartier dan, maar wel goed gemaakt, met een behoorlijke spanning en best nog wel wat brute scenes. Leuke Texas Chainsaw Massacre hommage aan het einde, ook. Prima filmpje voor bij het ontbijt.

Enige tijd geleden deze film gezien nadat deze toch al enige tijd op mijn "to watch" list stond. Loop wellicht een beetje achter met de Franse horrorfilms. Dit was de eerste in het rijtje van de films die ik wilde zien. Deze film heeft me goed kunnen bekoren, al was het niet een echt hoogstaand verhaal. De plottwist vond ik echter goed gevonden, ook de kills zagen er bruut uit.

Leuke film voor als je van dit genre houdt.

Film die bij nader inzien zwakker is dan tijdens het kijken. Want ik zat er best in, acteerwerk, de kills, geluid, sfeer, ik vond het tot de twist best goed.

De plottwist zag ik totaal niet aankomen, maar dat kwam omdat alle handelingen van de hoofdpersoon er op wezen dat de moordenaar wel degelijk bestond. Anders klopt te veel niet: zij zit achterin het busje met Alex, wie rijdt er dan? Hoezo zet ze de achtervolging in? En wat gebeurt er ma de crash? Slaat ze een krop sla de grond in? Maar wie hing die lantaarn dan op om haar op een dwaalspoor te zetten? Er zijn te veel vragen.

Leuk hoor zo’n twist op het eind maar als daarmee de hele film niet meer klopt is het ook wel erg gemakzuchtig. Vergelijk het met de films met een goede twist: die films kun je nog een keer kijken en alles valt dan op zijn plaats. Bij deze film leidt dat waarschijnlijk alleen maar tot ergernis. Kleine 3 sterren vanwege genoemde positieve punten.

Vandaag herzien met dank aan de programmeur van Kino. en ondanks dat het moeilijk te rijmen lijkt als je op de hoogte van de plottwist bent, valt het op het eind toch juist in elkeer en blijkt het vooral de herinnering van de hoofdpersoon te zijn, die voor zichzelf een alterego heeft geschapen, zodat ze zichelf als slachtoffer en niet als dader kan zien. Ze kondigt het zelf ook aan in de openingsscebe.

Vakkundig gemaakt meesterwerkje

Herzien en blijft gewoon goed.

De horrorhype van de '00s ligt al een tijdje achter ons, dan is het toch altijd even afwachten hoe een film als deze zich 15 jaar later staande houdt. Gelukkig heeft Haute Tension maar weinig van z'n veren verloren, duidelijk eentje die zich nog wel eventjes staande zal kunnen houden.

Maar wie méér verwacht dat horror komt bedrogen uit. Het is een erg eenvoudige film, met een killer en wat opgejaagd slachtvee. Meer is er niet. Gelukkig is de killer heerlijk bruut (Nahon maakt van zeer weinig héél veel), is de film lekker naargeestig en zit de spanning er nog steeds goed in, zelfs al weet je waar het allemaal gaat eindigen.

Met het einde heb ik nog steeds geen probleem trouwens. Hoewel het weinig toevoegt, zie ik ook niet bepaald veel plotholes of onmogelijkheden met het einde. Het is een twistje dat meer dienst doet als genrecliché dan als toegevoegde waarde, maar je zit dan ook naar een echte genrefilm te kijken.

4.0* en een uitgebreide review

Tijd voor herziening van deze geweldige slasher met uiteraard de briljante plottwist. Door de ene geprezen, door de andere net afgeschoten. Het is een zeer sfeervolle horror geworden met de immer prachtige Cécile De France. Regisseur Alexandre Aja heeft de touwtjes in handen als schrijver, regisseur en producer. En dat bij een onafhankelijk label waar de regels van Hollywood iets minder tellen. Dat geeft hem wat meer artistieke vrijheid, een verschil met zijn latere film Piranha 3D bvb. Al tekenend dat de film in de VS werd gecensureerd. Maar de film kreeg er door de critici wel wat tegenwind. Slashers zijn ze er wel gewend, maar niet deze hoeveelheid gore.

De soundtrack is niet slecht, vooral het nummer tijdens de openingstitels was spannend. Alleen jammer dat ze daarna met dat nummer van Muse kwamen. Dat haalde de sfeer toch wat weg en gaf zo'n commercieel sausje dat niet nodig was.

Na twaalf jaar nog eens opgezet voor een nieuwe kijkbeurt. Het was alweer zo lang geleden dat ik zelfs niet meer wist dat er een grote twist in zit op het einde die er voor mij wel uitgelaten had mogen worden. Het is verrassend, maar een hoop acties zijn als je er aan terug denkt best ongeloofwaardig geworden.

Tot die laatste 20 minuten is Haute Tension best sterk, maar ook weer niet briljant. Zeker dat begin in de verlaten woning is erg goed gedaan en later bij het tankstation volgt ook nog een boeiend stuk. Het is een film van Alexandre Aja en dat merk je, want de sfeer is beklemmend en het geweld is realistisch en overdadig, zoals in veel van zijn films. Ik hou zeker wel van zijn stijl, maar zeker latere titels van hem als The hills have eyes, Mirrors en Piranha 3D vind ik stiekem wel beter of leuker. Haute Tension valt in de herziening gewoon een tikje tegen. Ondanks het sfeertje is het niet al te spannend, maar de zogenaamde killer is wel weer lekker imposant. Het is toch wel een beetje een teleurstelling dat het allemaal anders is gelopen dan je dacht. Maar nog steeds is dit een heel behoorlijke film.

3,5* (was 4*)

“I won't let anyone come between us anymore.”

Echt een supergave horrorfilm van onze Franse vrienden. We kozen deze film wederom op door de op community gebaseerde lijst van de ‘goorste films’ die in de filmgeschiedenis zijn gemaakt. Nu twijfel ik wel erg aan deze lijst aangezien er nog genoeg titels bij hadden gemoeten, zeker de hobbyfilms of de films vaak met een lagere publieksrating zijn vaak een stapje erger. Laten we het er dan bij houden dat deze lijst enkel gebaseerd is op de ‘populaire’ films, waar deze ‘High Tension’ film ook bij past. Op het eerste gezicht leek het een leuke kat en muisspel met serial killer film te worden, niks mis mee en zeker een concept die rond de tijd van deze film erg populair was, toch wist ‘Alexandre Aja’ er af en toe een schepje boven op te doen, iets wat ‘Hollywood’ vaak links laat liggen (vooral bloot en bijvoorbeeld ook het doden van een hond/kinderen zie je daar nauwelijks).

De cast is erg leuk gedaan. Vooral de ‘Le tueur’ gespeeld door ‘Philippe Nahon’ (R.I.P.) vond ik erg leuk als de grote moordenaar in de film. Een personage die wel erg op de achtergrond treedt soms, ook qua kledingstijl is het een lekkere duistere personage wat wel echt wordt weggezet als enge seriemoordenaar, best tof. Ook ‘Cécile de France’ deed het erg leuk. Voor de rest was er eigenlijk geen cast aanwezig in de film, niet die de hoofdrol speelde.

En toch geinig dat deze twee personen door de plottwist ook omgedraaid worden naar één persoon, aangezien ‘Marie’ tijdens het moorden zich voor deed als ‘Le tueur’. We volgen tijdens het moorden de ‘Le tueur’ maar eigenlijk is dat ‘Marie’ haar tweede persoonlijkheid en heeft ze zelf de hele familie uitgemoord, heerlijke plottwist waar ik dus zeker van kan houden en dat zelf ook altijd doe in films zoals dit, vind dat altijd erg vermakelijk om naar te kijken.

De film is zeker lekker bloederig, dat moest wel eventjes duren aangezien de film vrij rustig op gang kwam waar wij de hoofdpersonages merendeels leerden kennen, en ook de familie of beter gezegd de slachtoffers. Na deze ontmoeting en ‘Marie’ die een momentje voor haarzelf had kwam de actie in de film en wijkt de film eigenlijk niet echt af van dit, een constante spanning is te voelen met heerlijk bloederige scenes. De vader die tussen de trap wordt gedrukt en vervolgens zijn hoofd zien verdwijnen is één zo’n scene, maar ook waar de keel van de moeder wordt doorgesneden was best ranzig te noemen en heerlijke gefilmd.

Ook het grimmige tankstation was zeker geweldig om een horrorsetting in voort te brengen en dat gebeurt ook. Hoewel de film eigenlijk veel Amerikaanse wegen laat zien (voornamelijk het tankstation en de afgelegen boerderij) vond ik het een puike horrorfilm, en wellicht wel beter dan zijn voorgangers uit ‘Hollywood’.

4.5*

Aardige horror film. Het verhaal is eenvoudig met een onverwachte twist. Echter de twist zorgt er voor dat de film niet helemaal meer logisch is en doet daarom behoorlijk afbreuk aan de film. Buiten dat is het een spannende en bloederige film. De spanning wordt goed opgebouwd en de hele beklemmende sfeer is erg sterk. Het acteerwerk is verder okay. Jammer dat men niet meer met de twist heeft gedaan. 3.0

Deze er nog eens bijgepakt en blijft toch vet goeie Franse film, met een heerlijke Philippe Nahon. Ik ben ook wel grote fan van die Franse horror-crime-drama-thriller, die zich veelal tussen 2000-2010 situeren, denk aan een Martyrs, Irréversible, À l'interieur, Enter the Void, Seul Contre Tous (oké van '98), Frontière(s),...stuk voor stuk sublieme en fascinerende werkjes.

Herzien.

Het is niet eens bijzonder lang geleden dat ik deze brute horrorfilm van Aja voor het eerst zag. Als regisseur heb ik hem al voor een langere tijd op het oog. Uiteraard is hij een aantal keer de mist ingegaan, maar tegenwoordig zitten zijn films consistent op hetzelfde niveau. Echter zijn z'n wat vuilere, brutere eerdere films uiteraard wat beter.

Erg passende stijl voor de film, die perfect aansluit op het verhaal zelf. Deze is weliswaar simpel, maar er zit genoeg voortgang en tempo in om het als geheel aan de praat te houden. Mooie achtergronden worden vermengd met een lekker vieze aanpak. Het stof lijkt soms wel in je mond te vliegen, zo goed slaagt Aja erin om de omgeving in je neus te drukken.

Verder ook mooie horrorelementen. De gore is niet rijkelijk aanwezig, maar wanneer er gehakt wordt gaat het er ook serieus bruut aan toe. Aja houdt vooral de focus er knap in. Elke moord wordt gevoeld en maakt daarmee ook steeds weer indruk. Genoeg bloed aanwezig tijdens deze moorden ook en een genadeloos gevoel. Dit zijn wel de moorden die in tegenwoordige horrorcinema ontbreken.

Acteerwerk ben ik wat minder positief over, maar dan vooral met betrekking tot De France, die echt een belachelijk figuur slaat. Ik weet dat dit deels de intentie is, maar het komt totaal niet over. Dan zijn Nahon en Maïwenn een heel stuk beter te noemen. Vooral de eerste acteur is geweldig in zijn rol als moordenaar. Lekker eng en smerig ventje.

Het meest teleurstellende element is vooral de twist, want deze slaat als een tang op een varken. Dat zijn wel de stukjes die deze film ervan weerhouden de volle 4,0* te krijgen. Verder steekt de film namelijk goed in elkaar. Voldoende spanning, genoeg tempo en wat wrede moorden. Vuile, maar keurig gestileerde film die je netvlies niet al te snel zal verlaten. Ik kan deze film goed waarderen.

Brute horror slasher inderdaad. Helemaal niet slecht al vond ik A l´Interieur nog intenser. Vrij simpel plot waarbij om een onbekende reden een einzelgänger aan het moorden slaat. Niet met een vuurwapen, maar met de grove bijl of een mes.

Aan bloed dus geen gebrek. Het wordt al gauw een kat en muisspel of verstoppertje spelen. Best spannend en erg onderhoudend allemaal.

De gore valt al bij al wel mee. Aan liters bloed zeker geen gebrek. Dé plottwist was voor mij overbodig en voegde eigenlijk weinig toe aan het verhaal.