Blink (1994)

Toch vreemd dat deze film zo'n relatief laag gemiddelde hier krijgt, aangezien hij me na overweldigende eerste kijkbeurt nog steeds niet tegen is gaan staan. Het personage van Emma is in ieder geval intrigerend en heeft een fijn fel karakter ten opzichte van de wat slomere John Hallstrom (goed neergezet door Aidan Quinn: vervelend, maar toch sympathiek). De twee hebben een uitstekende onderlinge chemie en zijn daardoor een plezierig koppel om naar te kijken.

Blink draait echter niet alleen om het acteerwerk van van de hoofdpersonen, maar ook om sfeervolle en angstaanjagende situaties. Het moment waarop Emma voor het eerst de moordenaar registreert nadat hij al uren weg is, is erg sfeervol en verontrustend, helemaal vanwege de kille blik van dat figuur. De momenten die hierop volgen waarbij het niet meteen duidelijk is of Emma nu wel of niet te vertrouwen is als getuige zijn daarnaast perfect gefilmd op een manier zodat wij als kijker ook fijn in de war raken over wat er nu wel en niet echt is.

De film heeft wel een aantal onrealistische zaken, waarbij het gedrag van haar blindegeleidenhond (die teveel reageert op andere personen) en de manier waarop zij ineens een wapen kan hanteren bovenaan staan. Dit zijn echter kleine minpuntjes bij een verder erg spannende film, jammer dat ik hem nog steeds niet op dvd heb gevonden.

Hele aardige thriller die het moet hebben van de mooie en goed acterende Madeleine Stowe. De plot is best interessant. Vooral de gezichtsperspectieven van een herstellende blinde zijn overtuigend neergezet. Hier en daar deed de film denken aan Wait until Dark (1967) maar dan allemaal wat minder spannend.

De troeven van de film blijven echter Stowe en ook Quinn die samen een sterke chemie hebben en er daardoor voor zorgen dat de film het kijken waard blijft.

Boven gemiddeld.

Redelijke film over een blinde vrouw die door een operatie haar visie deels terug krijgt. Een vrij standaard thriller met een seriemoordenaar, maar waarbij de spanning vooral voortkomt uit wat het hoofdpersonage wel en niet kan zien. Zeker niet slecht, maar hier en daar zakt het wel wat in en is het wat voorspelbaar. Een nipte 3.0 sterren.

In deze film staan verschillende potjes op het vuur en zo blijft het interessant. Er zijn de fysieke perikelen van Madeleine Stow gekoppeld aan haar jeugdtrauma. Haar oogproblemen geven aanleiding tot psychedelisch aandoende pov’s. Het motief van de seriemoordenaar vond ik ook verrassend maar nog plausibel binnen zijn gekke mindset. De acteerprestaties zijn wat ze moeten zijn en de stadse sfeer van Chicago zit er goed in. Het is een neo noir en dat betekent ook vele lamellen, schaduwen en neonlicht. Als thriller is dit niet bepaald de meest spannende. Daarvoor focust het wat te veel op het persoonlijk traject van Madeleine en haar relatie met cop Aidan Quinn.

Madeleine Stowe speelt een blinde violiste, redelijk geloofwaardig, jammer dat de politie zo klam speelt. Op zich is het verhaal wel goed, Stowe is een geloofwaardige blinde. Maar de film blijft niet de hele tijd boeien. Het is ook net iets te zoetsappig allemaal, zoals het verhaal afloopt. 3 sterren is redelijk, en zo vond ik de film ook.