Don't Look Now (1973)

Ja daarom dat idee had ik ook, dat de sfeer in deze film grotendeels ook word gecreëerd door het geluid, en dat was bij ons echt heel erg slecht. Zo slecht dat we er soms over dachten om de dvd gewoon af te zetten. Maar niet gedaan, en waarschijnlijk heeft dat wel een grote invloed gehad op de ervaring. Daarbij hadden we beide ook een totaal andere verwachtingen bij de film, en dat is op dat moment dan een teleurstelling. Dus ik heb wel goede hoop dat bij een herziening de film beter bevalt, je weet dan namelijk wat je kan verwachten, je kan je erop instellen en ziet dan ook meer waar het om gaat bij de film

Het eind was in ieder geval niet saai te noemen. Wat vond je daarvan dan?

Niet saai maar ik vond het wel erg chaotisch. En ik moet heel eerlijk zeggen dat ik daar mijn concentratie al lang verloren was, en dus ook niet alles meer voor me kan halen. Heb de film ook niet recent gezien, is alweer ruim twee maanden geleden. Wat misschien niet eens zo lang is, maar wel voor een film die je op dat moment totaal niet boeide

Ik kan me niet voorstellen dat je het einde niet meer weet, heel bijzonder in elk geval.

DVD versie was dan ook slecht, met een slecht geluidsspoor. Als mijn nieuwe home cinema set staat zal ik de BD eens proberen. Film blijft wel in mijn hoofd zitten, vooral de sfeervolle segmenten in Venetië en het gespeel met de kleur rood. Wel funest geweest om een film die zo leunt op sfeer op zo'n slechte DVD te kijken. Al wist ik dat ook niet van tevoren.

7 maart (Wel USA, maar dan volgen we vanzelf wel.

Don't Look Now (Nicolas Roeg) - Blu-ray Forum - forum.blu-ray.com

Nice . Zal 'm dan wel gaan herzien. Eerst Eureka nog kijken van Roeg.

Eureka op BR, dat zou pas wat zijn....

Heel raar, maar in eerste instantie vond ik de film wat saai.

Ik miste echte spanning en het verhaal liep soms niet zo heel lekker, het miste een lekker tempo.

Toch ben ik heel erg gecharmeerd van deze film. Sowieso, de cinematografie. Heerlijk. De locatie is ook mooi en heel tegendraads in beeld gebracht. Venetië kennen we namelijk allemaal wel van de warme kleuren, vol touristen, ijsjes, lachende gondeliers en mensen in zomersekledij.

Niets van dit alles vind je terug in deze Venetië. Hier is het grauw, somber en het lijkt wel koud en vaak te regenen. Het voelt aan als Engeland of Nederland in de herfst.

Het was echter het verhaal dat mij over de streep trok. Het word welliswaar niet altijd even sterk vertolkt door de regisseur, maar het verhaal boeit. De symboliek en mystiek zijn om van te smullen, evenals de twee geheimzinnige oude vrouwen en wat is er nu precies aan de hand met Donald Sutherland's karakter?

Toen ik na het einde terug dacht aan de film. Waarom het einde was, zoals die was, toen begon ik het meer en meer te waarderen. Misschien dat ik het geheel meer kan waarderen bij een herziening, want deze film heeft wel wat haken en ogen en is daarom zeker niet voor iedereen. Liefhebbers van Lynch zouden hier goed aan doen, alleen mist het de intensiteit en sfeer die Lynch altijd zo sterk weet neer te zetten.

Ik vind dit juist in overdaad die prachtige macabere sfeer hebben.. dat mis ik bij een flink aantal Lynchfilms eigenlijk. Verder is het ook niet zo vergelijkbaar met zijn oeuvre.

Weinig boeiende personages in een oninteressante film. Ik miste ook chemie tussen Sutherland en Christie en die twee seniele oude vrouwen hadden voor wat meer creepy personages ingewisseld mogen worden. Daarnaast vind ik hele medium gebeuren ook helemaal niet boeiend uitgewerkt. Van een macabere sfeer viel ook niet veel te merken, of het moet de verrassing van roodkapje zijn.

1.5*

De sfeer zit hem wel in details (vies kapot popje in het smerige water van Venetië bijv.) en grofkorreligheid.. het ligt er niet zo driedubbeldik bovenop als een of ander goedkoop scorend horrorfilmpje van tegenwoordig.

Beetje lauwe film, deze mysterieuze thriller, die probeert spannend te zijn, maar dat absoluut niet lukt. In het begin gaan alle ontwikkelingen heel gehaast en in de tweede helft tot de climax gebeurt er niet veel meer. Aan de bakkes van Donald Sutherland irriteer ik me ook altijd, dus de filmvreugde werd niet verder verhoogd.

"Seksscène uit Don't Look Now wel degelijk echt"

Vond het ook maar niks. Af en toe sfeervolle muziek en Venetië, maar het verhaal kon mij nimmer bekoren en de film is zo saai uitgewerkt dat het lastig is om niet in slaap te vallen tijdens de film. Wat dat betreft was het ook een gevalletje "wrong place at the wrong time" voor mij om te kijken.

2*

Een kind verliezen zal wel heel pijnlijk zijn, dus is het altijd wel interessant om te zien hoe een moeder/vader dan zo een gebeurtenis probeert te verwerken.

De moeder probeert contact te maken met haar overleden kind en wordt met de dag bijgeloviger. De vader probeert meer rationeel te zijn en staat niet open voor de tekens die hij krijgt.

Dit alles zorgt voor een zeer geslaagde conclusie.

Same here, vreselijk. Maar ik heb me er door geworsteld.

Had ooit wel eens wat gezien van deze film, maar dit was de eerste volledige kijkbeurt. Na afloop nog een stuk gelezen dat bij de dvd in een boekje stond, maar zo lyrisch als dat was en ben ik niet. Het einde is wel schitterend (dat 'nee' schuddende kleine vrouwtje... ) en zet een boel op z'n plek, de beroemde vrijscène versneden met het nadien aankleden en nagenieten is prachtig en werkt helemaal en het is verder ook een sfeervolle film (Oh ja, en die scène bovenin de touwen is pure horror als je ook maar een beetje hoogtevrees hebt), maar toch zat ik veel te 'wachten', weet niet hoe ik het anders moet omschrijven. Venetië is erg mooi om in te wachten, dat scheelt in ieder geval wel. Misschien wat verkeerde verwachtingen gehad?

Al met al zeker een interessante en (voor nu) bij vlagen zeer sterke film en eentje om eens weer te zien, dan in ieder geval wel met betere audio.


3,5*.

Weergaloze beklemmende sfeer.

Een film van bijna 40 jaar oud, zonder special effects of goedkope schrikeffecten, die zo'n onderhuidse spanning oplevert, verdient alleen maar lof.

Een film die je je leven niet meer vergeet.

als je een film gaat kijken die zo oud is als deze, stel je je in om door de tijdsgeest heen te kijken. tenslotte wéét je dat er geen special effects zullen zijn, geen flitsend snelle montage, en meer van zulks. je leert meer te kijken naar de ideeen van de regisseur en hoe het bedoeld is.

dat lukte deels met deze film. de beklemmende spanning, de scenes in de straten van donker Venetie en de vreemde karakters in de vorm van de vrouwen zijn erg goed. het acteerwerk, verhaal en montage zijn echter een stuk minder. de film was te traag om de spanning gaande te houden. het geluid, soms toch handig om het spannend te maken, was vreselijk en werkte dus averechts. het einde, vast schokkend voor die tijd, was nu gewoonweg lachwekkend en miste dus totaal de kracht van een goed slot.

Wat zou ik doodgraag deze film in mijn bezit krijgen. Ik zag deze voor het eerst toen ik een jaar of tien was en ik herinner me als de dag van toen, dat ik me erg onbehaaglijk voelde bij dit meesterwerkje. Ik herinner me enkel nog het verassende einde, maar deze film maakte destijds zo'n diepe indruk op me en ik hou me bij die eerste ervaring.

kippenvel!

Jammer dat het nooit echt creepy werd, daarvoor is de film toch te oud waarschijnlijk. Het verhaal op zich is wel duister, maar huiveringwekkend is toch een stapje verder. De achtergrond van Venetië kon ik wel waarderen en de blinde dame geeft de film wel iets extra's, maar daar blijft het wel bij. De sexscene verbaasde mij wel weer, echter het lage tempo en de saaie karakters laten de film nooit echt boeiend worden.

Knappe film,beetje gedateerd maar wat een bedscene ,prachtig in beeld gebracht.Coole muziek

Op de digitally restored editie van Optimum Classic is het probleem met het geluidsspoor volledig hersteld.

Waarom is deze film toch nergens met Nederlandse of Engelse ondertiteling op dvd te verkrijgen?

Aardige film van Roeg. Don't look now komt wat langzaam op gang, maar dat kan je ook zien als zorgvuldig opbouwen. In het begin zitten al een paar mooie scenes met cross-cutting, zoals ook in Walkabout veelvuldig gebeurde, een fijn stijlmiddel is dat. Verder werd vooral nadat de vrouw de stad heeft verlaten de setting van Venetie volledig uitgebuit, met z'n nauwe gangetjes, bruggen, opvliegende duiven en het water als sfeerelementen. Ook de muziek in dit gedeelte is sterk. Jammer dat bij de laatste achtervolging de film het momentum een beetje kwijt is, en de climax derhalve niet echt aankwam bij me. Verder gewoon precies wat je mag verwachten van een Du Maurier-verfilming; een meer dan redelijke thriller.

Was ie overigens wel hoor, maar zal wel uitverkocht zijn. Maar wat is er mis met blu-ray? Die heeft Engelse ondertiteling.

Weer eens gezien, en blijft toch een sterke film. Toch erg mooi geschoten en gemonteerd af en toe.Het einde is shockerend als je de film voor het eerst ziet, maar ik herinnerde me niet hoe emotioneel het ook is. Zou het zelfs bijna mooi noemen. Erg mooi ook die dramatische muziek. De symboliek is ook heel aardig. Enig minpuntje is dat de film soms net iwat al te traag is. Maar er mag eigenlijk wel een halfje bij.

Mooie sfeervol en poëtisch mysterie. Het is erg lastig te zeggen hoe of wat als je het mij vraagt, maar dat maakt de film niet minder sterk. Had soms wel wat minder langdradig gekund.

Verder blinkt de film vooral uit in zijn ritmische montage.

3.5*

Deze wat langdradige film is me toch wel erg tegen gevallen, had hier namelijk best wel hoge verwachtingen van. Venetië is een mooie stad (ben er 13 jaar geleden is geweest) maar zelfs dat hielp me niet om in de film te komen. Het werd nergens echt sfeervol en de muziek was af en toe zelfs storend. Het acteerwerk was toch ook niet echt fantastisch te noemen. Ik heb Sutherland wel in betere rollen gezien. Toch heb ik me nog enigszins kunnen vermaken en zaten er wel een paar sterke scenes zoals met ( die mozaïekstenen. Het meest spannende stuk uit de film). Een 6

Een voorbeeld van een filmproductie, die top in je kop zit. Maar het weerzien na dertig jaar valt tegen omdat hij gedateerd overkomt. Bovendien was de seksscène lang niet zo hot als ik dacht (Julie Christie blijft aantrekkelijk, maar bij het woordje geil is het lijf van Donald Sutherland niet het eerste wat bij me opkomt) en de film is heden ten dage langdradig, te uitvoerig, ziet er gedateerd uit. De melancholieke sfeer, de talrijke kanalen, bruggetjes en kerken en de enge straten en stegen van Venetië blijven fascinerend en verhogen het mystereieuze gevoel; de compositie van kleuren (vooral het hel oplichtende rood) is doordacht.