Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Voor een film die je enkel verveeld heeft ben je hier verrassend actief. Schijnbaar heeft de film toch iets meer met je gedaan. Maar het is er inderdaad zeker niet eentje die je positieve emoties aanspreekt, afgezien van 'intellectuele bewondering'.

Je kan de regisseur natuurlijk verwijten dat hij niet de film gemaakt heeft die jij graag ziet. Maar als dat zijn intenties niet zijn, houdt het wel daarmee op. Zeggen dat het slecht geregisseerd is, omdat het jou niet bevalt is onterechte kritiek. Hij is immers wel geslaagd in zijn bedoeling.

Ofwel ( om terug te keren naar film ) : omdat iemand The Shawshank Redemption ( of zelfs Costa of zoiets ) de beste film vind, wil niet zeggen dat hij niets zinnigs kan zeggen over deze film.

Maar ik ga er over ophouden.

Als zijn bedoeling is geweest discussies uit te lokken met deze controversiële film dat staat hij van alle filmregisseurs denk ik eenzaam aan de top. Geen enkele film heeft zoveel discussies te weeg gebracht als Saló. Daar komt ook nog bij en dat is denk ik toch niét de bedoeling geweest van Pasolini zijn zeer geweldadide dood kort voor de première van deze film. Als Pasolini een natuurlijke dood was gestorven had deze film denk ik niet zo'n enorme aandacht gekregen.

Exact, heb ik ook al vaak genoeg aangehaald bij Avatar en ik geef ook Nolan's 'gelijk' toe bij Inception.

Tja, ik heb nooit ontkend dat films als American History X niet commercieel listig zijn. Of dat zoveel lof verdient is een andere zaak..

Dan kun je toch ook stellen dat het kiezen voor afstandelijkheid hier misschien ook niet zoveel lof verdient?

Juist wel, want hij bereikt zijn doel ermee. Hij wil laten zien dat bij machtsmisbruik de mens gereduceerd wordt tot een object. Daar slaagt hij in door deze gedurfde benadering.

Ja dat vind ik dus een makkelijke truuk..

Hoezo is dat makkelijk? Het is makkelijker om sympathie op te roepen voor slachtoffers waardoor je direct de agressor moreel afkeurd, maar daardoor wel toestaat dat alle slachtoffers worden afgemaakt. (in bv. slashers, horrorfilms, thrillers, oorlogsfilms enz.)

Hoezo is dat makkelijk? Zie je dat dan veel vaker zo? Als vriend en vijand van deze film het ergens over eens moeten zijn is wel dat het heel gedurfd is. Zo'n beetje het tegenovergestelde van makkelijk.

Het enige interessante is de stijl hoe je zo saai mogelijk, wel met gevoel voor esthetiek overigens, de meest absurde wreedheden tentoonstelt. Maar goed, nogmaals, het is eigenlijk niets meer dan het volgen van het boek. Aardige stijloefening.

Tuurlijk is het gedurfd om zo'n film te maken. Maar dat staat los van de film zelf.

Ach ja, zo zijn we allemaal wel is actief bij een film he Reinbo Ik verbaas me zelf gewoon over de waardering van een aantal users hier.

Verder is dit natuurlijk geen Asylum of een Syfy productie die op voorhand al crap zijn, film levert ook genoeg voer voor een discussie lijkt me. Zowel positief als negatief.

Is dat dan zo lastig om op het beeld te toveren? Heb het vaker en beter gezien.

Het zou juist knap zijn om dit zelfde gevoel bij jou te kunnen oproepen zonder het tonen van die expliciete beelden toch. Als je een statement over de mens maakt is dit wel het makkelijkste genre om te shockeren.

Saai is jouw beleving, niet de mijne. Blijkbaar kon jij er weinig mee, want er gebeurde genoeg.

Ik vind het wel meevalken met de expliciete beelden, heb wel ergere en viezere dingen vezien. Het is juist het prachtige contrast tussen de vormgeving en hetgeen er gebeurd waardoor ik de film zeer kan waarderen. Simpel chockeren is idd niet moeilijk, maar deze film biedt zo veel meer.

Het is een saaie opeenvolging van gebeurtenissen volgens de bepaalde agendapunten van de 4 libertijnse vriendjes... niets meer/minder dan dat.. en okay die agendapunten zijn op zich wel heftig maar het is wat het is. Een agenda. Zo is het boek ook. Ongelooflijke saaiheid als contrast tegenover de gruwel...

Het idee van de nietige mens, de mens als speelbal was dankzij de Sade o.a. allang bekend natuurlijk

Ter voorbeeld:

Hoewel de beelden niet bedoeld zijn als effectbejag op zich, moesten ze hard genoeg inslaan bij het publiek om de ernst van Pasolini's punt te begrijpen, in diens visie.

Maar dat zeg ik toch ook niet? Het is niet dat ik denk: de massa zegt 'zwart' dus denk ik 'wit'. Zo werkt dat toch niet? Ikzelf vind de mening van de massa (oa mbt cinema) niet boeiend, maar dat betekent niet dat mijn waarde-oordeel nooit aansluit bij wat de massa denkt.

Je draait het om. Hij laat zien waar machtsmisbruik en onderdrukking tot kan leiden. Dat dat shockerende taferelen oplevert is enkel omdat hij het laat zien zoals het is, zonder franje.

@Thorak Maar ik vind het zeker geen "het doel heiligt de middelen"-kwestie.

Ik vind het niet nodig om een aaneenschakeling van rare martelingen te filmen om een dergelijke boodschap over te brengen. En dan laat ik nog buiten beschouwing dat het gewoon saai is.

Nee maar dat zeg ik ook niet, maar rep_robert lijkt dit maar te willen zien als bijvoorbeeld Hostel of Saw, films waarin het wél puur om het martelen draait.

Dit is gewoon een compleet ander soort film en dat is het enige dat ik duidelijk probeer te maken.

Jij vond het saai, ik allerminst. En de film behelst wel wat meer dan een aaneenschakeling van martelingen. Wat dacht je van poep eten en poezie?

Poep eten en poëzie zijn toch een marteling?

Niet als het vrijwillig gebeurd.