Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Zeg nooit tegen iemand dat een film te ranzig/shockerend is voor woorden, zo verpest je al de halve film. Veel van verwacht, en wat viel hij tegen.

Ben het eens met tovenaar als hij de vergelijking maakt met derderangs porno. Niet zozeer dat ik me stoor aan de content in deze film, maar wat een trieste registratie van wat shockerend zou moeten zijn. Wat ik miste was impact, enige vorm van medelevenheid, suspension of disbelieve (zoals ze het zo mooi zeggen in het Engels). De film had bij momenten meer weg van een farce dan van een serieuze film. Meerdere malen heb ik me afgevraagd of't misschien niet om te lachen was. De lipsync die er af en toe stevig naast zat hielp ook niet echt.

Ik zag Goodfella dit vergelijken met die Guinea Pig filmpjes, wat mij betreft zijn die zeker 6 keer zo leuk om kijken. Bij die films heb ik nog regelmatig moeten lachen, geen betere "shock" maatstaf. Wat mij betreft een zielige film op alle aspecten. Nooit verwacht dat dit een saaie film zou zijn.

0.5*

Trieste registratie? Doel je dan op het visuele? Toch blijf ik het raar vinden dat de ene groep kijkers deze film als shockerend ervaart en de andere groep de film een lachertje vindt. Wat ervaart een mens als shockerend? Bloed, een torso met de ingewanden eruit? En dan zo expliciet mogelijk in beeld gebracht met een paar swingende camerabewegingen erbij? Alleen de gedachte al dat een mens een ander mens dwingt om stront te eten draait mijn maag al om en laat mijn bloed koken. Ik ga daar helemaal in mee. Pasolini brengt het zonder opsmuk naar het scherm. Het simpelweg registreren van composities, het simpelweg registreren van gruweldaden en de associaties die ik er als kijker bij krijg. Voor mij is dat genoeg. Voor jou niet. Jammer.

Dat is overigens bijna bij alle oude Italiaanse films zo, omdat ze er geen ene reet om gaven of dat gelijk liep of niet. Daarom zie je ook regelmatig Amerikaanse of Franse acteurs in die films. Vaak lazen ze hun teksten niet op in het Italiaans, maar gewoon in het Engels of Frans. Donald Sutherland zei zelfs voor z'n rol in één van de films van Fellini cijfers op ipv z'n tekst, omdat dat nou eenmaal makkelijker was en het later toch gedubt zou worden.

Klopt, dat is ook leuk te zien bij de Italiaanse actrice in La Nuit Americaine.

Hangt er vanaf wat je van een film verwacht denk ik. Zie je een film als totaalervaring, of enkel een trigger waarbij je de rest zelf wil bijdenken. Jij wordt al woedend bij de gedachte van het anderen dwingen stront te eten, ik lig daar eerlijk gezegd niet zo wakker van.

Van de "daden" zelf was ik ook niet onder de indruk, enkel het idee van mensen te dwingen dingen te doen die ze zelf niet willen had dan nog enige kracht kunnen hebben, maar ook dat kwam totaal niet uit de verf. Op geen enkel moment had ik de indruk van echt gezag (beetje hetzelfde probleem als Funny Games eigenlijk), mede door slechte acteerprestaties en die vervelende "zang/verhaal" scenes (het zijn die scenes me deden denken aan een farce). Het geheel kwam enorm scripted over, en dan verglijdt zoiets als snel naar "shockeren om te shockeren" cinema, die 30 jaar na datum totaal geen effect meer heeft (da's dan een persoonlijk oordeel).

Dat onzorgvuldige nasync common practice was in Italië zal best, maar dat maakt het er niet minder knullig op.

Ik heb deze film nu al een tijdje in men bezit en heb hem al 2 keer gekeken.

Ook ik dacht dat dit een ongeloofelijke schokende film zou worden,maar toen ik hem zag voelde ik niets.....helemaal niets.

De meeste scene's waren wel goor en de sfeer die in de film hangt is echt luguber maar de meest shockerende film ooit was hij nou niet (de Slachting op het einde was toch nog indrukwekkend).

Toch vond ik dit een zeer goede film van een zeer getalenteerde regisseur.

Moge Pasoline ruste in vrede.

Niet al te shockerende film, maar toch de moeite waard wegens zijn controverse en een aantal bijzondere scenes, zoals bv de verrekijker scene tegen het eind aan, die eigenlijk alles over het fascisme zegt.

Ik vind dit echt een weerzinwekkend iets,dit is toch geen film.Zou eigenlyk min 5*moeten kunnen stemmen.BAH

Hele foute film, onder de noemer van een film tegen fascisme????

Bah.

0*

Heel fout commentaar. Bah! Yuk!

Dit is horror van de zuiverste soort, horror die waarheid was op elk moment in de historie onder elk dictatoriaal en fascistisch bewind. Maar nu gaat het om echte mensen en dat trekt het publiek blijkbaar niet. Dan toch liever zombies, weerwolven of karikaturen die elkaars ingewanden opvreten. Dan is de confrontatie met jezelf niet zo hard en kun je je zelfs amuseren. Zeer belangrijke film. Ik ga naar 5*, een beetje positieve promotie kan de film wel gebruiken lijkt me.

Stemmen geven de waardering van een gebruiker weer, en dienen niet om film omhoog, dan wel omlaag te stemmen.

[/moraalridder]

Dit is inderdaad menselijke horror, maar vooral omdat dit maar een film is, niet zo indrukwekkend. Ik ben iemand die slecht naar lijken en executies op het nieuws kan kijken, maar geef mij een film, en weinig schokt mij. Hangt er vanaf hoe sterk je je kan inleven denk ik, misschien faalt deze film daar bij velen.

Akkoord. Maar dat is nou net niet de teneur van de commentaren waar Ramon op doelt. Die hebben veel meer een toontje van weerzinwekkend, fout en ziek.

Ben het trouwens met Ramon eens. Wellicht dat ik nog wel hoger uit ga komen dan mijn huidige 4.0*.

Als men post dat het een 'foute' film is, een 'bah' daar achteraan ... dan staat inleven niet ter discussie. Die post van hem impliceert een verderfelijke inhoud, uitbuiting van menselijk leed, een film die niet gemaakt had mogen worden en daar gaat mijn kritiek dan ook over.

Inderdaad, had er erg veel van verwacht qua gruwelijkheden maar dat viel allemaal toch wel heel erg mee. Een film als Ôdishon of Irréversible is duizend maal erger. Komt vooral omdat je in Salo totaal geen binding hebt met de mensen die gemarteld worden. Het deed me echt helemaal niets.


Haha dat had ik ook al. Bij de massale schijteetscene kon ik een lach niet onderdrukken. Totaal niet shockerend.


Bah ja daar heb ik ook al zo'n hekel aan. Alsof je de hele tijd naar een slechte wasmiddelenreclame zit te kijken.

Dat Pasolini een aanklacht wilde maken tegen het huidige regime in Italie vind ik best, maar verpak dat dan in een boeiende kijkervaring en niet een erg saaie met tussendoor nog wat loze dialogen. De verhalen van die vrouwen kwamen me op een gegeven moment ook mn strot uit. Duizend keer een verhaal laten vertellen over iemand die graag in zn bek gescheten wordt maakt het niet erger. Dit alles was wel bekwaam geschoten en er waren enkele mooie shots maar die konden de film toch echt niet redden.

1,5*

Ik kan me daar iets bij voorstellen. maar het volledig depersonaliseren van de slachtoffers is net een van de dingen die me juist veel doen bij deze film. Ik vond overigens Audition nauwelijks schokkend, best gruwelijk, maar vooral fascinerend. Ik zit oneindig veel makkelijker naar die film te kijken dan naar deze.

Het fascisme en totalitaire regimes. Met een verwijzing naar de Salo-republiek die tegen het einde van W.O. 2 echt bestond. (Even mierenneuken)

Ok, ik had het moeten toelichten, hierbij.

Ik vind dat als je een film over een dictatoriaal en fascistisch regime wil maken, je dan niet een film moet gaan maken waarbij je in beeld brengt hoe mensen zonder verdoving worden geopereerd, baby's dood worden gegooid tegen de muur of kleine kinderen door honden worden verkracht (gebeurde allemaal bij de nazi's!!!). Maak dan gebruik van suggestie of maak een film zoals Holocaust, Schindler's list, Pianist etc.

Deze film schaar ik in de categorie Ilse, ss-wolvin etc.

Nog een voorbeeld: wil je een film maken om snuffmovies met kinderen aan de kaak te stellen, dan ga je dat ook niet uitgebreid in beeld brengen, maar dan maak je gebruik van suggesties en psychologisch drama.

Hiermee schaar ik me overigens niet in de club die de maker van de film dood wil hebben of de film uit de schappen wil hebben. Wat dat betreft vind ik artistieke vrijheid erg belangrijk. Maar in een boek gruwelijke dingen benoemen (Painted Bird) werkt, maar in een film dit soort verschrikkingen platvloers in beeld brengen werkt niet. Mensen die kwaad willen, gaan er echt niet minder kwaad door denken. En er ontstaat nu vooral een discussie over de gorigheid en niet zozeer over het fascisme.

Daarbij vind ik het een gemiste kans dat er niet meer is ingegaan op de republiek Salo, want over die periode is toch best het één en ander te vertellen. Gelukkig heeft Pasolini ook nog goede films gemaakt.

Na Schindler's List is er meer over het rode jasje gepraat dan over het nazi-regime, dus deze vlieger gaat niet op.. IK, Ramon kennelijk ook en velen met ons - zijn dus wél nog eens extra hard gaan nadenken over fascisme in zijn engste vorm. Dat mensen een 'verkeerde discussie' gaan voeren, ligt met name aan die mensen, niet aan de filmmaker. Plus, er is meer dan alleen dat fascisme, er wordt wél veel gepraat over 'hoe ver je in kunst mag gaan' en dergelijke, ook niet geheel onbelangrijke thema's.

Overigens is Pasolini wel een beetje hypocriet, want hij was zelf communist en als je van de nazi's uit deze film communisten zou maken zou je het nog steeds geloven... Ik zie de boodschap uit deze film dan ook liever als: macht corrumpeert.

Waarom is het hypocriet? Klinkt alsof je een wat nauwe visie op communisme hebt..

Helemaal niet, ik kan voor de ideeen erachter zelfs sympathie opbrengen (maar ik noem dat dan liever socialisme), maar de praktijk heeft uitgewezen waar het toe kan leiden... Zowel communisme als de extreme vorm van kapitalisme leidt tot één of enkele partijen die veel te veel macht krijgen en hier kunnen de meeste machtshebbers niet mee omgaan, volgens mij gaat daar deze film over. Het hypocriete is nu dat Pasolini dit enkel aan het fascisme hangt.

Onzin, fascisme wordt volgens mij niet eens bij naam genoemd, het gaat puur over machtsmisbruik en wie dat doet is irrelevant.

Amen. En ook al ZOU 'ie fascisme expliciet noemen, dan wil dat toch nog niet zeggen dat 'ie wandaden der communisme daar hypocriet mee verdedigt? Die logica ontgaat me volledig.

Fascisme niet genoemd? Het waren toch nazi's die dit allemaal deden in de film, of ben ik nu in de war?

Dat zeg ik toch ook niet. Maar om in de jaren 70 nog steeds overtuigd communist te zijn, niet zo lang na Stalin en met kennis van alle andere mislukte communistische regimes...

Net alsof alle communisten een regime van Stalin voor ogen hebben...

De grondbeginselen van het communisme hebben weinig te maken met strafkampen in de Goelag-archipel hoor.

Laat ook maar, ik geloof niet dat jullie het (willen) begrijpen...

Jaren voor deze film is Pasolini al de Italiaanse communistische partij uitgezet en hij worstelde gedurende zijn hele leven met het verschil tussen communistische idealen en de praktijk van zich communistisch noemende staten. Pasolini heeft meerdere malen zeer fel afstand genomen van toenmalige communistische regimes (een van de dingen die ruzie veroorzaakte tussen hem en de communistische partij). Maar hij werd wel zeer aangetrokken door de oorspronkelijke ideeën van Marx. Deze film is net zo goed ook een afrekening met totalitair communistische staten.

Oke, dat is nuttige informatie. Dan neem ik terug dat hij hypocriet zou zijn. Overigens begon ik te zeggen dat de film voor mij over misbruik van macht ging en dat ik het hypocriet zou vinden als het alleen een aanklacht tegen het fascisme zou zijn (wat anderen in dit forum zeiden) omdat deze praktijken niet alleen binnen fascistische regimes voorkomen. Maar blijkbaar dacht Pasolini er dus wel genuanceerder over.

Iedere keer zien we weer dat als een groep mannen de macht hebben er perversiteiten om de hoek komen kijken. Zelfs nu zien we het weer met de Amerikanen en de Engelsen die gevangene misbruiken en er zelfs foto's van maken. Hier blijkt weer uit dat we niet meer dan gecultiveerde beesten zijn met nog heel veel beestachtigs in ons. Iedereen ontkent het dat we dat beestachtige in ons hebben want het zijn altijd anderen, maar ik denk dat de mens gewoon slecht is. Het draait altijd om sex, geld en macht. Laatst nog "das experiment" gezien daar zien we ook waar de mens toe in staat is en is gebaseert op waar gebeurde expirimenten. En ik denk dat in oorlogstijden dit altijd gedaan zal worden, macht maakt geil lijkt het wel.

en dan eindelijk gezien. vraag me af waarom ik de dvd heb gekocht, omdat ik betwijfel of ik de film ooit weer wil zien. maar fascinerend is het. aanvankelijk had ik hem gekocht omdat ik minimaal een film van Pasolini in bezit wilde hebben.

ben niet zo gauw vies van iets, maar de perverse sex spelletjes op het begin waren al niet prettig om naar te kijken, laat staan de pis en poepscènes halverwege de film. het eind van deze film kent de meest heftige scènes die ik ooit heb gezien. ik heb gewoon hoofdpijn gekregen van deze film.

deze film is duidelijk niet voor het vermaak. het is net wat je opvatting is van film. wanneer dat puur vermaak is, laat deze film alsjeblieft links liggen. wanneer je open staat voor een enorme klap in je gezicht; is dit je film. verwacht echter niet dat het met de platte hand is.

de symboliek is wel duidelijk, het is alleen net wat je er als kijker mee kan. de beelden zijn bij vlagen echt schitterend. de meest perverse sexspelletjes met op de voorgrond een biddend beeld van Maria. hoe bedoel je geen symboliek.

verder vind ik deze film als drama op zich ook wel geslaagd. ik leefde constant mee met de kinderen en ik hoopte dat het elk moment afgelopen zou zijn. (ik vond het acteerwerk trouwens wel aardig, iets wat ik wel belangrijk vind wanneer ik mee leef met bepaalde karakters). 4 sterren voor de meest gruwelijk film die ik zag. op fysiek en psychologisch niveau.

Toch maar eens bekeken deze film, van al die ophef wordt je toch wel nieuwsgierig. Al met al vind ik het maar een saaie film, behalve de coprofilische praktijken is het allemaal niet zo schokkend, alleen smerig, buiten het feit dat dit soort dingen ook echt gebeuren.

Twee sterren voor het naar buiten durven brengen van een taboe,

al vraag ik me af wat de achterliggende gedachte van Pasolini was.