Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Ok ik pas het aan; sluit je browser af.

Tijdens het filmkijken vragen posten over onbelangrijke details vind ik het toppunt van ongeintresseerdheid. Helemaal bij zo'n onthaastingsfilm. Wil je de film dan eigenlijk wel zien vraag ik me dan af.

Pff...stel je niet zo aan. Natuurlijk wil ik die film zien anders had ik niet de moeite genomen om hem te krijgen. Ik heb hier positieve reacties gelezen en wilde hem zelf ook zien. Ik zit al ruim een uur gebiologeerd te kijken, maar dat 'onbelangrijke' detail viel me gewoon op.

Prachtige film. Visueel heel mooi, het acteerwerk is erg goed en zonder ellenlange speeches zie je precies wat de hoofdpersonen ervaren. De muziek is niet overdadig aanwezig en vult de scenes goed aan. Jammer van die paar kleine foutjes. Als de jonge man de boot meeneemt, weet de oudere man hem toch te volgen. En op het einde laat de oude monnik de baby wel erg lang in de steek in z'n toch naar de top van de berg, terwijl het kind al eerder ongezien het ijs op kroop. Mierenneuken, misschien. Maar dat stoorde me wel een beetje.


4,5*

Dus er is geen 'oplossing' voor het gegeven dat de oude man de overkant kon bereiken zonder boot? Dan vind ik dat toch wel een grove fout.

Zoals je ook zag in de scene waar de jonge monnik met de politie mee gaat is dat de oude man zo telepathisch ontwikkeld is dat hij de boot met zijn geest in beweging kan brengen.

OK, dan klopt het toch...

echt een van de beste films die ik gezien heb...Kim ki-duk is de beste!!!

Is er duidelijk wel Ow wacht , had de comment van NW nog niet gelezen maar dat klopt inderdaad

Wat NW zegt zag ik pas toen ik deze film nog een keer ging kijken en het is idd waar...Trouwens had nooit een boeddhistisch leerling achter je gezocht NW...gaaf

Het geeft een voldoening dat ik tot je dienst kon zijn Linda.

Niemand zoekt dat achter mij totdat ze hun eerste gesprek met mij hebben. Een geweldige religie, jammer dat het in de westerse cultuur amper voorkomt.

Dat vind ik ook jammer Gilles... Ik vind het boedhisme namelijk een enorm boeiende religie

mijn bewondering voor u .. maar hoe kom je er eigenlijk toe om boedhistisch leerling te worden? waar doe je dat?

Ik ben zeer gecharmeerd van het Boeddhisme. Het niet geloven in een god, ze indoctrineren niet zoals de andere godsdiensten, het respecteren van elk levend wezen en natuurlijk de spiritualiteit en nog veel meer om op te noemen.

Doe je gewoon thuis, je mediteert en je gaat je richten tot de vier edele waarheden en het achtvoudig pad etc.

Ik kan best genieten van de combinatie rust, sereniteit en natuurschoon, maar Spring... is wel érg traag, voorspelbaar en ja, I dare say it, saai.

Prachtige plaatjes, maar de scenes zijn echt veel te lang uitgesponnen... I snap het wel als mensen hier rustig en gelukkig van worden, maar aan mij is de film toch niet echt besteed.

2*.

ik heb hem gekocht voor 5 euro en ga hem na kerstmis eens kijken, want eigenlijk ligt hij op dit moment onder de kerstboom. Ik hoop dat hij evengoed zal zijn als bin-jip.

Voor 5 euro? Waar dan?

bij ons in de videotheek.

Een ex rental dus Ik dacht al. Ben benieuwd wat je van de film gaat vinden...

En bij deze heb ik hem dan ook gezien. En voor 5 euro was hij wel een goed koopje. Wat een geweldige film, zeg. De mooiste aziatische film die ik tot nu toe heb gezien. Alles was gewoon mooi aan deze film. Alle 5 hoofdstukken vond ik prachtig, zeker het geweldige zomer en het prachtige herfst. Prachtige beelden en de weinige maar zeer mooie dialogen maken deze film tot een van de mooiste films die ik al heb gezien en een dikke 4.5*. Ik heb nu pas het boeddhisme leren kennen, en het boeit me zoveel meer als het christendom.

Wat een film!

zeg, wat ik mij ook nog afvroeg, krijgt Kim Ki-Duk eigenlijk grote budgetten om zijn films te maken want als hij met een klein budget dít kan verkrijgen, chapeau! Maar ik vraag het dus

Zijn films hebben juist lage budgetten en hij werkt bovendien met weinig draaidagen.

Een uitgebalanceerde Ki-Duk, waar ik bij momenten wat lichte Kubrick-trekjes in herken moeder en kind die net een wak missen - wanneer moeder terugkeert, zonder kind, wandelt ze net wel in de wak .

De jojo van het toeval, zeg maar Deze blijft wat achter qua impact in vergelijking met de door mij andere geziene Ki-Duks. Hindert niet, Ki-Duk legde de lat danig hoog dat zelfs Sergie Bubka er geen blijf mee zou weten

Naar het einde toe voelde het zelfs wat geforceerd aan, het had iets Siddharta-achtigs: overvloedige wijsheid, zonder een glimp van een naar boven krullende mondhoek.

Was toch alweer aangenaam vertoeven in dit universum

Redelijk goed uitgewerkte film, die je beetpakt bij je strot, vanwege de eenvoud en de prachtige stille beelden.

Dit was mijn eerste film die ik van Kim Kiduk heb gezien, en het is me wel goed bevallen.

Ik vind Seom veel minder, moet ik zeggen.. ik blijf bij die film maar steken bij een bepaalde scene, dan zet ik hem af, want Seom is niet echt aan mij besteed. Jammer eigenlijk.

Ik vond de laatste paar shots van Bom-Geurigo Bom, die zich nog in de winter afspeelden, werkelijk adembenemend mooi. Die muziek en de beelden zijn goed op elkaar afgestemd. Waanzinnig mooi.

Ik ben er, (met gepaste trots) trots op dat ik dit heb mogen aanschouwen.

Het feit dat ik van nature een Koreaanse ben, draagt hier zeker aan bij, ik voel me namelijk erg verbonden met de mensen en het land, en kan dit soort films dan ook zeker waarderen.

Maar toch geef ik maar 4*. Waarom niet meer?

Omdat ik het einde niet zo begrijp, en hoewel ik de genialiteit van Kim Kiduk zeker niet ondermijn, ik toch wel een beetje het gevoel heb dat hij ietsje meer had kunnen doen met de oude en de jonge monnik.

Wat een perfecte film. Hier heb ik even geen woorden voor. Na afloop deed ik de gordijnen open en ben ik in de winterzon gaan zitten, terwijl Unintended van Muse de ervaring compleet maakte.

5*

Ik ga hem snel nog maar eens een keer kijken en misschien verhogen naar een 5*. Ik moet wel zeggen, dat, na een paar dagen, enkele scenes van de film me nog steeds wel aan het denken blijven zetten, juist vanwege de eenvoud, wat ik al eerder hierboven heb aangegeven. Een echt meesterlijk staaltje kunst, absoluut waar.

Daarom vind ik het wel top10 materiaal.

Meestal ben ik wel snel de film vergeten, namelijk, en dat gebeurt niet met Bom, daarvan ben ik overtuigd.

Misschien wel een slechte reden om hem in mijn top10 te zetten, maar een film die me aangenaam wist te verrassen, en daarbij nog 3 dagen daarna door mijn hoofd spookt, vind ik zeker weten wel top10 waardig.

Zoveel enthousiasme had ik niet verwacht.

Ik vond het een mooie film, prachtige scenes en boodschappen die je doen nadenken.

Echter, de voorspelbaarheid van de film maakt mij niet zo enthousiast als de meesten hier. Bovendien vond ik dat er zo af en toe kinderlijk werd gespeeld, het had iets tsja... hoe noem je dat...iets simpels... Hier bedoel ik niet de eenvoud mee van het verhaal op zich en het in beeld brengen brengen daarvan, maar het acteren van met name de jonge monnik. De oude daarentegen vond ik meesterlijk, evenals het meisje uit de zomer.

...

Aziatische films en ik zijn niet bepaald liefde op het eerste gezicht, laat ik dat maar vast zeggen. Ze weten nooit mijn aandacht te trekken, vooral omdat ze mij niet echt aanspreken. Ik ben bang voor een veels te hoog spiritualiteitsgehalte en veels te weinig dialoog. Maar omdat Ki-duk nu wel een kleine hype is hier, moest ik me er toch eens aan wagen.

En ja hoor, precies als ik verwachtte: veel spiritualiteit en weinig dialoog. Eigenlijk snap ik dat laatste niet echt. Hebben die mensen nooit behoefte om te praten? Toegegeven, ik zou ook niet weten waar ze het telkens over moeten hebben. Erg maatschappelijk betrokken zijn ze niet en over religie en het landschap kun je ook niet eeuwig spreken. Toch kreeg ik hier het gevoel dat de monnik en zijn leerling weinig behoefte aan communicatie met elkaar hadden.

Het gekke is dat dit mij verder totaal niet stoorde. De stilte irriteerde niet, maar droeg bij aan de sfeer. En de spiritualtiteit was ook mooi gedaan. Komt nog eens bij dat de landschappen werkelijk schitterend waren en het hele idee met de seizoenen was mooi uitgewerkt. Met name zomer en herfst. Winter vond ik iets minder. Maar verder is het verbazend hoe gemakkelijk je meeleeft met deze mensen.

Ik moet er wel bij zeggen dat ik niet alles even geweldig vond. Die gevechtstraining in de winter vond ik niet echt passen en soms zakt de film wat in. Ook is het redelijk voorspelbaar.

Maar het maakt nauwelijks iets uit. Het is een mooie film. Ik zie nu wel waarom Ki-duk zo populair is hier. Al denk ik ook weer dat dit soort films snel vervelen. Om nu gelijk naar de winkel te rennen om Ki-duks gehele oeuvre te halen vind ik wat overdreven.

4 sterren

Nou het begin is er, en nu het volledige ouvre van Kitano nog. En van Ki duk moet je nu Bin Jip maar eens proberen.

Mooi Ki-Duk, vooral het feit dat de jonge monnik opeens verandert in een agressief mens, maar hier van leert en terugkeert naar het huis om zelf een monniken leven te leiden. Vond het einde (waarin de 'jonge' monnik het beeldje van Boeddha boven op de berg sleurt) een beetje te ver gaan. De vrouw die verdrinkt vond ik ook heel erg shockerend. Zeer mooi gedaan, door 5 seizoenen weer te geven. Kortom: mooie film!
4*