Touch of Evil (1958)

Snap ik natuurlijk wel. Zoals ik al zei kaartte ik het vooral aan om weer even de link met Psycho te leggen. Natuurlijk speelt Perkins anders en beter. Echter vind ik Weaver hier ook niet gigantisch irritant.

Dvd is binnen....ik heb zoeen sterk gevoel dat ik hem beter dan Citizen Kane ga vinden.

Citizen Kane valt in het niets bij Touch of Evil.

Deze film is zeker beter dan 'Citizen Kane', maar ik vind 'The trial' zijn beste film.

Press-release voor de 2-disc versie die 7 Oktober verschijnt op regio 1!!

Ik weet wat ik in Oktober ga kopen Vooral die Memo van 58 pagina's lijkt me verrekt interresant!

Deze film sinds lange tijd weer gezien. Uitstekende film van Welles. Mooie zwart-wit fotografie geeft de nachtelijke sfeer iets extra's. Uit de Mancini score - Latin, rock and roll, jazz - viel duidelijk uit op te maken dat deze film in de jaren vijftig gemaakt is.

Goed acteerwerk van alle hoofdrolspelers vooral van "dikzak" Welles zelf. Ik vraag me trouwens af of Welles echt wel zo dik was.

Van alle scenes vond ik de openingsscene zonder meer het sterkst.*

Deze film behoort met "Citizen Kane" en "The trial" tot het beste werk van Orson Welles.

4,0*

* Dit was fragment 1 van de MM Contest (#3). Werd door mij niet geraden. Daarom heb ik deze film opnieuw bekeken.

Hele aardige film van Orson Welles, die zelf als acteur de beste prestatie neerzet in de film. Hijzelf zorgt er samen met de bij vlagen zeer mooie fotografie voor dat deze film boven de middelmaat uitstijgt. Zoals anderen ook al melden, is de openingsscène een genot om te zien. Verder is de film visueel dik in orde, met een aantal fraaie nachtelijke zwart-wit plaatjes. Het verhaal zelf was op zich goed te volgen, al vond ik het soms wat rommelig overkomen. De dialogen zijn goed, maar het acteerwerk is nogal wisselvallig. Ik vond Welles erg sterk en ook Janet Leigh is zeker niet slecht. Heston echter kwam in mijn ogen ten eerste al helemaal niet over als de Mexicaan die hij moet voorstellen en daarnaast vond ik hem ook niet overtuigend spelen. Ook de hotelmanager vond ik maar een raar mannetje die veel te overdreven overkomt. Een ietwat ingetogener rol was hierbij beter op zijn plaats geweest.

In zijn geheel echter best een aangename film door de mooie cinematografie.

3,5*

Die mening deel ik. Maar dat vooral doordat ik de rest van de film eigenlijk niet zo bijzonder vond. Had echt de indruk dat ik naar een gedateerde misdaad-roman zat te kijken.

Waar Citizen kane, the third man en met name The Trial enorme indruk op me maakten (met name door de belichting, de contrasten en de algehele techniek) is dat deze film veel minder gelukt.

Een wat dun verhaal, onwerkelijke reacties op situaties, het heeft me niet kunnen bekoren, dus.

Wellicht dat Weles deze keer zelf te veel aan de verkeerde kant van de camera stond?

Wellicht dat Weles deze keer zelf te veel aan de verkeerde kant van de camera stond?

En Citizen Kane dan?

Het is dat er altijd zoveel over Kane wordt gepraat, maar later is men gaan inzien dat dit toch Welles 'finest hour' is geweest. Voor mij is het te lang geleden dat ik deze zag (want ook ík ben op basis vam mijn sterren die mening (finest hour) niet toegedaan en zit meer op jouw lijn Kane & Trial als de toppers). Maar gedateerd is het toch zeker niet? Ik denk dat mijn grootste bezwaar Charlton Heston is/was. Een nare man.

Gedateerd in die zin dat, gekeken naar hoe dergelijke verhalen nu in films in beeld worden gebracht, touch of evil verouderd en wat amateuristisch overkomt. Gewoon als een oude film, dus. Dat gevoel had ik bij The Trial, Citizen kane en The third man zeker niet.

Klopt trouwens wel dat Welles altijd erg aanwezig is. Geldt trouwens niet alleen voor zijn eigen films, maar ook films die hij niet heeft geregisseerd. Neem nu Moby Dick van John Huston. Daar worden de walvis en de walvisjager bijna weggeblazen door een godsdienstwaanzinnige Welles die erg veel aandacht vraag in een kleine rol. Ik vraag me wel af of het voor de camera nou ten koste gaat van achter de camera. Aangezien hij in zijn eigen films telkens opduikt ben ik geneigd te zeggen dat dat meevalt.

Touché. Ik bedoelde hiermee eigenlijk (maar heb dit niet goed genoeg onder woorden gebracht) dat ik de indruk kreeg dat Welles meer aandacht aan zijn filmrol besteedde dan aan zijn regiseurswerk.

Die dikke, chagerijnige Quinlan die hij hier speelt wordt bijna een 'typetje'. Een zeer rechtlijnig figuur die per definitie fout is.

Ik had de indruk dat hij die Quinlan zo sterk wilde neerzetten, dat daar te veel aandacht heen is gegaan.

De director's cut gekeken en die beviel me. Fijne beelden, lekker verhaal, sterk acteerspel en mooie scènes. Precies waar ik al op hoopte. Grappig overigens dat Welles sinds Lady From Shanghai ongeveer elke week een kilo is aangekomen.

Welles was wel al dik, maar hij gebruikte ook nog een fat suit, dus zo ernstig was het hier (nog) niet

Helemaal niks.

Het voordeel van toch een hoop klassiekers te zien is dat je bepaalde beweringen toch beter kan staven. Deze film wordt vaak om z'n visuele kanten geroemd, maar naast Welles' eigen Kane en vooral The Third Man vond ik dit helemaal niks. Ook voor zijn tijd kon het dus al veel beter.

Enige opzienbarende scene is de beginscene, waarschijnlijk vooral technisch moeilijk. Mooi vond ik het niet en zag er verder ook erg geconstrueerd uit. De charme van zo'n scenes vind ik toch vooral de nonchalance waarmee ze neergezet worden, zover was Welles in ieder geval nog niet.

Verhaaltje zelf was oersaai, ook ietwat verwarrend aangezien ik niet helemaal mee was in het begin. Beetje lastige rol van Heston, die ik op zich best aardig vond acteren, maar het heeft een serieus tijdje geduurd vooraleer ik doorhad dat hij een Mexicaan speelde. Vond dat jong kereltje nog de leukste acteur in de film, maar zijn personage wordt er maar zo'n beetje tussengegooid. Had Welles meer mee mogen doen.

Welles zelf vind ik zoals steeds vreselijk en het ergste is nog wel dat hij steeds heel het scherm in beslag neemt. Je kan hem ook niet echt negeren, want hem alleen maar irritanter maakt.

Muzikaal ook niks en vooral weinig sfeervol, had wel een duisterdere score onder gemogen wat mij betreft.

Niks leuks kunnen herkennen in deze film, enige opvallende was de beginscene. Geen idee of Welles de eerste was met zo'n lange take, maar duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel was.

0.5*

Dit is de eerste film waarvan ik weet dat er bewust in geëxperimenteerd werd met lange takes (de film bestaat slechts uit 10 shots, al moet het lijken alsof het slechts één shot is). Het lijkt me echter niet ondenkbaar dat er in het experimentele filmcircuit al eerder iets mee geprobeert is.

Die laatste is niet van Welles.

Touch of Evil: Een van de drie films die ik als de besten allertijden bechouw.

Ik weet dat The Third Man niet van Welles is, wel ouder en visueel véél sterker.

Ok, sorry. Zoals je het schreef leek het van wel.

Niet duister, maar wat mij betreft wel érg sfeervol. Score is van Henry Mancini.

Welles weet mij ook voor de tweede keer niet echt te overtuigen. Heston speelt goed maar is miscast als mexicaan. Verder is de cast wel erg goed en is het één van de sterkste punten uit Touch of Evil.

Visueel is het aardig en probeert Welles buiten de conventies om te filmen maar het geheel pakt mij ondanks dit niet. Bij Citizen kane had ik ditzelfde probleem.

Extra minpunt hier is de begeleidende soundtrack die niet echt memorabel is. Goedkope sfeermuziek die ons moet doen herinneren in welk land we ons bevinden op dat moment. Vond dit een trieste bedoening.

Welles heeft in principe de ingredienten hier, inclusief scenario, om een klassefilm te maken maar het komt er gewoon niet uit.

Touch of Evil is degelijk, en niet meer.

3*

Wat een negatieve reacties allemaal de laatste tijd. Visueel aardig? goedkope sfeermuziek? oersaai verhaal? WTF, am I in the twilight zone? Touch of Evil is een kunstwerk. Alleen de openingsscène is al vijf sterren waard. Visueel is de film een ware streling voor het oog, elke scène ziet er prachtig uit. Briljante cameravoering en sfeerschepping. Geweldig intrigerende personages ook in een uiterst amusant verhaal. Touch of Evil is uniek; a dark masterpiece; de beste film-noir ooit gemaakt; ja, absoluut een mijlpaal in de geschiedenis van film. Vijf sterren, 100 sterren als het kon.

Nou nou. Ik kan zo vijf noirs opnoemen die ik beter vind. Omdat ze een intrigerend script voorleggen en omdat ze ook daadwerkelijk heel wat donkerder zijn. Vond Touch of Evil toch echt meer aanvoelen als een thriller dan een noir.

En een dergelijke scene als de beginscene heb ik beter gedaan zien worden in Soy Cuba.

Ben benieuwd, welke vijf?

Postman Always Rings Twice, Night of the Hunter, M, Double Indemnity en Blade Runner, als ik neo noir ook mee mag tellen. Overtuigd? Ik kan er zelfs nog een paar opnoemen maar dat ga ik niet doen. Het moge duidelijk zijn dat ik veel noirs boven Touch of Evil zet.

Volledig eens.