Touch of Evil (1958)

Dat is een overeenkomst..de rest zal dan wel op toeval berusten.

Een slordige en soms geniale film. Misschien was Welles wel een geweldige cineast en een waardeloze filmer. In ieder geval was Orson Welles een buitengewoon man.

Waardeloze filmer? Slordig? Zelden een film gezien die zo mooi in beeld is gebracht. Nog nooit zulke bizarre kritiek gelezen bij deze film.

Als welles iets laat zien in deze film dan is het wel dat hij een briljant filmer is. Niets slordigs aan.

Zie die slordigheid ook niet. Vind het een van de beste films allertijden.

Het hoofdthema van Touch of Evil is de ontmaskering van een heilige politiekoe. Dat er soms prachtige geniale cinematografische momenten in de film zitten valt niet te ontkennen. Dat tijdens het vertellen van het verhaal soms zeer slordige (niet goed uitgewerkte) overgangen zitten en sommige rollen blijven steken in een karikatuur is een andere kant van deze voor mij toch wat onevenwichtige film.

Touch of Evil deed me af en toe denken aan de films van Emir Kusturica waarin wel op harmonieuze wijze een circus vol bizarre goed en kwaad acts wordt gevisualiseerd.

Geniale regie en cinematografie, maar spijtig genoeg weet Heston me absoluut niet te overtuigen met zijn matige spel. Ook de bezetting van enkele bijrollen draagt niet bij aan de kwaliteit van de film, jammer. 3,5*

Geweldige film; hiervoor CHINATOWN gezien, maar dat is overrated trash gezien deze TOUCH OF EVIL!

Eén van de beste films allertijden, 4.5*

Prachtig staaltje cinema, al is het wel niet zonder fouten (sommige acteurs/actrices liepen er maar wat bij te lopen...Ondanks Leigh op het einde van het verhaal 'van pas komt' vond ik haar eigenlijk continu een overbodig element; camerawerk was niet altijd vlekkeloos (bv. de schokkerige beelden tijdens achtervolging stoorden me) ).

Welles haalt veel uit een vrij simpel verhaal: de film is een aaneenschakeling van schitterende shots en bijzonder hilarische momenten (Chavez protesteert tijdens zijn verhoor en zegt: "This is a free country", waarop Welles op een fantastisch droge manier antwoordt: "shut up") en levert een schitterende sfeerschepping. Laatste kwartier is film noir op haar best.

Aangezien deze film door sommige filmkenners als Welles' mindere telg aanschouwd wordt, ben ik bijzonder benieuwd naar zijn andere films ('Citizen Kane' natuurlijk al gezien en eveneens onder de indruk).

4*

Meeslepende film-noir en briljant in beeld gebracht. Pracht-cast.

Mooi dubbel verhaal ook. Orson Welles schittert als de bijna aan lager wal geraakt Hank. En hij raakt extreem beinvloed door Vargas. Touchy in beeld gebracht door Charles Heston.

En Marleine Dietrich:

Quinlan: Come on, read my future for me.

Tanya: You haven't got any.

Quinlan: What do you mean?

Tanya: Your future is all used up.

Van Janet Leigh krijg ik altijd de kriebels, ik weet ook niet waarom.

Henry Mancini's bijdrage aan de soundtrack, zo er die al was, vond ik uiterst minimaal, alsof Welles streefde naar het ontbreken van enige afleidende muziek.

4.5*

Weet iemand waar de R2 NL uitgave nog verkrijgbaar is ?

ik heb hem online op

http://www3.cd-wow.nl/detail_results_11.php?product_code=260177

aangeschaft. Is niet speciaal NL uitgave (de hoes is Engelstalig) maar hij is wel NL ondertiteld (al staat dat er op de site niet bij).

Ik heb DEZELFDE (€ 8,99 inkl. porto), met NL subs.

wel bedankt voor de tip... ziet er een goede site uit... zal ik vast eens proberen voor een volgende aankoop.

Waarom de meeste op dit forum zo verrukt zijn van deze film begrijp ik niet zo goed. Ik vond het acteren maar matig van Janet Leigh, die nachtportier en die Grandi. Orson Welles was echter wel top, maar die is nu eenmaal een verhaal apart, een genie. Voor 1958 zeker een goede film, maar anno 2006 zou het geheel zeker realistischer gebracht worden.

Dit is mijn derde film die ik met Orson Welles gezien heb, maar ik vind The Third Man toch altijd nog zijn beste.

Touch of evil vind ik zeker ook niet de beste film noir. Dan kies ik beslist voor het Franse genre: Rififi chez les hommes van Jules Dassin of Le Samourai van Jean Pierre Melville.

Deze fil een 3.5*

Toen de camera ineens de benen van een danseres die op de bar danste filmde moest ik daar ook gelijk aan denken.

Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen de film wat chaotisch vinden. Alleen ik noem het gewoon overrompelend. Slechts het feit dat mij niet helemaal duidelijk was of de autobom nou in Mexico of in de Verenigde Staten afging was een beetje frustrerend.

Sterkste punt van deze film is absoluut het camerawerk. Wauw! Nooit verwacht dat er in een film uit 1958 zo innovatief gewerkt zou worden met de camera. De beginscène, de rit door de lange straat, de achtervolgingen en de mij bekend voorkomende scène dat Janet Leigh in de auto tegen manlief aanleunt zijn schitterend gefilmd. Hoogtepunt was dat de camera een omhoog en omlaag schommelde kraan imiteerde.

Het verhaal vond ik overigens ook briljant in elkaar steken. De film ademt door de chaos en door de schitterende muziek een Mexicaans sfeertje uit, waarin corrupte mensen wedijveren. De spanning wordt steeds meer opgebouwd en leidt tot een spannende climax, die wel wat weg heeft van de climax van de film: The Third Man .

Een succesvolle kennismaking dus met Orson Welles als regisseur. Citizen Kane heb ik lang gemeden omdat ik verwachtte dat het net zo `n fiasco als Casablanca zou worden, maar als het camerawerk in die film net zo in orde is als in deze film dan is mijn interesse reeds gewekt.

Ik ben in ieder geval niet verbaasd waarom men zo hoog opgeeft van Orson Welles, na Touch of Evil gezien te hebben. Deze schitterende film krijgt nu een 4* Maar gaat in de rijp voor een 4,5* Mede dankzij vooruitstrevend camerawerk en de prachtige muziek.

Mooi om te zien hoe Welles de lenzen (door hem zelf gekozen) als acteur uitermate goed manipuleert. De spelregie door mensen door elkaar te laten praten (iets dat Spielberg ook erg goed deed in Close Encounters).
De 'gang of poncho's' was mij wat te cliché om echt gevaarlijk te lijken, maar Welles zelf en zijn assistent (niet die hem verraadt, maar 'die ander') zetten hun rol erg goed neer. Leigh vond ik in het begin erg sterk acteren, ze was erg zwoel toen ze 'moe' was, maar verder in het verhaal niet meer zo interessant.
4,5* for now...

Ik had Orson Welles hier haast niet herkend, ken een paar films van hem uit de jaren '40. Zeker een goede film dit. Het camerawerk was fantastisch. Mooi einde ook.

4,0

Gisteren gezien, maar ik onthoud me even van stemmen, omdat ik hem zonder ondertitels zag. Sommige personages (die met een Spaans accent en soms de grommende Orson Welles zelf) kon ik nauwelijks verstaan, waardoor ik van de dialogen en het ermee vertelde verhaal soms maar de helft verstond. Zo heb ik nu nog altijd geen flauw idee wie die mensen waren die gedood werden door de autobom en waarom (dit is geen vraag overigens, ik wil het antwoord pas bij herziening te weten komen). Ik heb de dvd met subs alvast besteld en zal hem snel aan herziening onderwerpen.

Maar een ding moet ik vast kwijt: wat ziet deze film er schitterend uit! Ware het niet dat ik de acteurs herkende en de setting zo overduidelijk jaren '50 is, anders had ik best willen geloven dat dit een jaren '90-film was of zo. Maar later meer.

Nou met ondertiteling gezien en het blijkt dat ik minder van het plot gemist had dan ik had gedacht. Dat die Sanchez dus de moordenaar is wordt eigenlijk niet al te uitgebreid duidelijk gemaakt.

Al met al is Touch of Evil een zeer krachtige film, met name dankzij de cinematografie. Het is typisch film-noir zoals de film eruit ziet, maar dan met nog meer lichteffecten en schaduwen dan gewoon is. Schitterende openingsscène natuurlijk, maar ook de scènes in het motel met Leigh, Quinlan die Gradi vermoord en de laatste scène bij de rivier zijn geweldig.

In feite is Touch of Evil vooral een film die alle film-noireigenschappen in het extreme doorvoert. Het is allemaal nog duisterder, smeriger corrupter dan in andere films in het genre. En dat mag in dit geval best als compliment gelden. Let alleen al op Orson Welles zelf in zijn rol als Hank Quinlan. Was er ooit een smeriger personage? Zoals een goede 'noir betaamd wordt veel van de sfeer ook bepaald door de vele karakterkoppen die er in voor komen. Touch of Evil is geen uitzondering.

Verder wordt er geweldig in geacteerd. Over Heston lijken de meningen bij deze film nogal verdeelt te zijn, maar ik vond hem overtuigend in deze rol. Hij deed me wat aan Clark Gable denken, wellicht door het snorretje. Welles is natuurlijk geweldig. Leigh houdt zich ook prima staande tussen deze twee acteerkanonnen. Maar vergeet ook Joseph Calleia niet, die eigenlijk voor het drama in de film zorgt. Dietrich wordt naar mijn mening nogal eens miscasts, maar haar gastoptreden in deze film geeft de film wat mystiek. Er zitten nog meer gastoptredens in, van Zsa Zsa Gabor, Joseph Cotten en Mercedes McCambridge, maar alleen die laatste viel mij op.

Iemand maakte hier een vergelijking met Psycho, maar dat werd hier als een domme uitspraak afgedaan. Ik vind het anders best te verdedigen. De motelscènes hebben onmiskenbaar wat van Psycho weg (de rest van de film niet). Het uiterlijk van het motel, Janet Leigh, een nerveuze manager, duistere zaken in het motel: je kunt onvergelijkbaardere films hebben. Het zou mij niets verbazen als deze paar scènes Hitchcock geïnspireert hebben om Psycho te maken.

Het enige nadeel van de film is wel het tempo. Met name in het begin ligt het tempo naar mijn gevoel wat te hoog. Er wordt erg snel door het plot heengejaagt. Onnatuurlijk snel, waardoor het wel eens wat rommelig aanvoelt. Plotsgewijs in ieder geval.

4,5* voor deze geweldige film nu. En ja: ik vind dit een betere film dan Citizen Kane, als de vergelijking gemaakt moet worden.

Overacting van Welles jammer genoeg.

Overigens wel een aardige film.

Soms moeilijk te volgen zonder nederlandse onderitteling.

Voor mij niet de topper die ik had verwacht.

3.0

Wat een geweldige film.... pas weer gezien. Meesterwerk is het eigenlijk. Die donkere straatjes en vage figuren. Welles acteert en regisseert echt geweldig vind ik. Prachtig einde. Ben 'm echt gaan waarderen. Een van de beste film noirs die ik zag. Die vliegende camera ook.... te mooi.

Max score.

Huhhh... waarom geen tv-vermelding hier?

Uitzending n.l. op 04.01.2008, 01.45-03.30u, ARD.

Meesterwerk. Schitterende cinematografie en Welles is gewoon briljant in zijn rol. Charlton Heston is helaas niet helemaal geloofwaardig als Mexicaan maar dit doet niet echt af aan de film vind ik.

De openingsscène van Touch of Evil vervulde mij eigenlijk onmiddellijk met angst. Angst voor de rest van de film, die nu gedoemd was tegen te vallen aangezien ik hier direct al werd geconfronteerd met beelden die ik aan 5 sterren link, terwijl er nog een hoop minuten komen zouden waarin het niveau dalen kon. De grootsheid van de openingsscène was minder van toepassing op de rest, maar al met al blijft er ruim genoeg over om niet van die hoogste beoordeling af te wijken.

Na Manhattan en The Third Man alweer de 3e film voor mij deze maand die er werkelijk oogstrelend uitziet. Cinematografisch zit Touch of Evil er vrijwel perfect in elkaar. Met name de langere ononderbroken shots spreken tot de verbeelding, om nog maar niet te spreken over het spelen met licht wat Welles hier doet. Ook het script is bijzonder leuk. De dialogen zijn erg goed, het verhaal is niet eens groots, maar des te grootser is de uitwerking ervan. Al even groots is de rol van Orson Welles in deze film, zijn personage steelt echt de show. Is het niet het personage zelf, dan wel de manier waarop Welles hem neer weet te zetten. Heston krijgt nogal wat kritiek op zijn rol; hij zou niet overtuigend genoeg zijn. Alhoewel ik hem misschien niet direct als Mexicaan zou typeren, heb ik niets slechts over deze rol te zeggen. Zijn acteerprestatie is misschien niet heel bijzonder, maar toch echt wel bijzonder degelijk. Leuke bijrol overigens ook van Marlene Dietrich, wat een mooie karakterkop heeft die vrouw toch.

Nee, eigenlijk was het enige dat me deed twijfelen aan het uitdelen van 5 sterren die irritante hotelmanager. Gelukkig echter, heeft hij het feest niet kunnen verpesten.

Persoonlijk vond ik de laatste scènes, waarin Heston Welles afluisterd nog beter!



Ik had van een Psycho-fan toch anders verwacht

Ja, ik vond die hotelmanager ook over the top, dat was jammer.

Die uit Psycho was toch super? Oscar-waardig, wat mij betreft.

Uiteraard is die uit Psycho anders. Maar ik vond het wel grappig om weer even te vergelijken. Ik blijf erbij dat het waarschijnlijk is dat de motelscènes uit deze film als inspiratie dienden voor Psycho.

Ja, ontzettend spannend en tegelijkertijd vreemd sfeertje hangt er.

Zeer sterke scène indeed en een waardige climax, alleen vind ik dat de openingsscène dusdanig mooi in beeld gebracht dat geen andere eraan tippen kan.


Niet per se, het is dan ook niet echt het typetje waar ik me aan stoor, maar meer aan de invulling van die rol. Daar waar Norman Bates de rol van nerveuze hotelmanager perfect neerzette, vond ik het hier maar zeer matig en overdreven geacteerd.